Outlander

‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)

‎ความเดิมตอนที่แล้ว

‎ข้ารักเจ้า โจคัสตา แม็กเคนซี

‎โลกนี้อาจเปลี่ยนแปลง...

‎แต่เรื่องนั้นจะไม่มีวันเปลี่ยน

‎งั้นต้องส่งข่าวถึงเมอร์ทัก

‎ถ้าเขาได้รับคำเตือน เขาอาจ ‎หว่านล้อมคนเหล่านั้นให้ถอยได้

‎ผมจะส่งข่าวถึงเมอร์ทักเอง

‎ท่านชนะไม่ได้หรอก ท่านไม่ชนะ ‎ประวัติศาสตร์ถูกเขียนไว้แล้ว

‎งั้นข้ายิ่งต้องสู้

‎เจ้ามากับกองทหารสินะ

‎ข้ามาเตือนพวกท่านเรื่องไทรออน

‎แสดงว่าเจ้าคือคนทรยศ

‎ข้าปลดปล่อยท่านจากคำสาบาน

‎ข้าจะไม่มีวันหักหลังแม่เจ้า

‎ไม่ว่าใครขอก็ตาม

‎เมอร์ทัก

‎โรเจอร์

‎บรี

‎(อ๊อกซฟอร์ด ปี 1969)

‎ไม่ต้องกลัว ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตาย

‎แค่ขีดฆ่าสีแดงนิดหน่อย

‎หรือใช่ล่ะ

‎คุณโจนส์

‎ว่าไงนะครับ

‎คุณคิดว่าเป็นเรื่องคอขาดบาดตายหรือเปล่า

‎ผมไม่คิดว่าใช่ครับ

‎แต่ผมกำลังสงสัยว่า...

‎มันหมายถึงอะไร

‎เมื่อคุณเขียนว่า "ในที่สุดบุคคลนั้นก็ได้ฝังขวาน"

‎เราทุกคนรู้ว่ามันหมายถึง ‎การยุติความขัดแย้งในทางใดทางหนึ่ง

‎แต่คุณบอกได้ไหมว่า ‎ทำไมเขาต้องฝังขวานให้ยุ่งยาก

‎งั้นคุณควรจากไปเฉยๆ ก็ดีนะ

‎เว้นแต่ว่าคุณมีคำสั่งเสียถึงเราก่อนคุณจากไป

‎ข้ามา ข้าเห็น ข้าพิชิต

‎ไม่ตรงกับที่ผมต้องการเสียทีเดียว คุณมอร์แกน

‎นั่นไม่ใช่คำสั่งเสียของซีซาร์ด้วย

‎แม้เขาพบจุดจบที่น่าเศร้าจริง อยู่ก่อน คุณโจนส์

‎ผมอยากรู้ว่าคุณจะเห็นด้วยกับผมหรือเปล่า

‎เพราะผมเชื่อว่านี่คือคำถามชี้เป็นชี้ตาย

‎ความเรียงที่พวกคุณเขียน ‎เกี่ยวกับคำสั่งเสียที่ลือเลื่องยังไม่ดีนัก

‎ผมอยากให้พวกคุณคิดจริงจังว่า ‎ทำไมพวกเขาถึงสั่งเสียไว้แบบนั้น

‎และอาจจะใช้โอกาสนี้ ‎นึกถึงคำสั่งเสียของตัวเองด้วย

‎มันสำคัญตรงไหนครับ

‎นี่คือ...

‎วิชาประวัติศาสตร์

‎ไม่ใชวิชาการเขียนสร้างสรรค์

‎เพราะคนเรามีชีวิตและตาย ‎สอดคล้องกับคำพูดของตนเอง

‎คำพูดหล่อหลอมความคิดและการกระทำของเรา

‎บ่อยครั้งที่คำพูดนิยามความเป็นเรา

‎เหมือนกระสุนเมื่อพุ่งออกไปแล้ว

‎เราเรียกมันกลับคืนไม่ได้

‎มันมีผลสั่นสะเทือน

‎ดังนั้นเลือกใช้คำพูดอย่างรอบคอบ

‎ทำให้มันมีความหมาย

‎ใช้ชีวิตให้คู่ควรกับคำพูดนั้น

‎โดยเฉพาะคำสั่งเสียของเรา ‎มันยั่งยืนกว่าชีวิตของเรา

‎แล้วของครูจะเป็นอะไรครับ

‎"ความปรารถนาก่อนตายของข้าพเจ้า...

‎ขอให้นักเรียนเขียนความเรียงเป็นเหตุเป็นผล

‎โดยมีหลักฐานยืนยันได้

‎ด้วยลายมือที่อ่านออกด้วยเทอญ เอเมน"

‎ไม่สิครับ เอาจริงๆ

‎ผมคงบอกว่า...

‎"ประวัติศาสตร์ลืมชื่อของผมไปเถิด

‎ขอแค่คำพูด...

‎และการกระทำของผม

‎จารึกในใจของผู้ที่ผมรักก็พอ"

‎วันนี้พอแค่นี้ครับ

‎เจอกันสัปดาห์หน้า

‎คุณมาเร็วนะ

‎ก็อยากเห็นคุณสอน

‎และถ้าคุณอยากทันดู ‎เดอะ เกรท เทรน ร็อบเบอรี เราต้องรีบ

‎คุณแน่ใจเหรอว่าคุณไหว ‎กับการดูหนังเงียบมาราธอน

‎คุณไม่ใช่แค่เอาใจผมนะ

‎ไม่เลย

‎แต่คุณก็เคยทรมานกับวิชาเกี่ยวกับ ‎สะพานแขวนมาทั้งชั่วโมง

‎ก็ยุติธรรมดี

‎คำสั่งเสียของคุณจะเป็นแบบนั้นจริงเหรอ

‎(คำสั่งเสียที่เลื่องลือ)

‎(ปลดเขาลงมา)

‎(เขายังหายใจอยู่)

‎(ฉันต้องเปิดช่องทางเดินหายใจให้เขา)

‎(โรเจอร์ ได้ยินหรือเปล่า บริแอนนานะ)

‎(คุณยังไม่ตาย คุณยังอยู่ดี ทุกอย่างเรียบร้อย)

‎(สามเดือนต่อมา)

‎ทุกอย่างดูดี

‎คอของเธอดีขึ้นเยอะ

‎แผลจางลง

‎เธอรู้สึกยังไงบ้าง

‎เธอควรพยายามพูดให้ได้ โรเจอร์

‎ตอนแรกเสียงจะแหบพร่าบ้างแต่เป็นธรรมดามาก

‎แค่ลองกระซิบได้มั้ย

‎ก็ได้ ถ้างั้น...

‎รู้ไว้นะว่าฉันจะ...

‎สอนเจมให้พูด "สเว็ตเตอร์" กับ "อะลูมินัม"

‎ไม่ใช่ "จัมพ์เปอร์" หรือ "อะลูมิเนียม"

‎การสื่อสาร 70 เปอร์เซ็นต์ไม่ได้ใช้คำพูด

‎แล้วใครต้องการคำพูดล่ะ

‎เราแกล้งทำเป็นว่าเราอยู่ในหนังเงียบ

‎ที่เราเคยดูที่อ๊อกซฟอร์ดหรือจัตุรัสเคนมอร์ก็ได้

‎ลอร์ดจอห์นเอาหนังสือกับของขวัญกองโตมาด้วย

‎เธออยากขึ้นบ้านไปพบเขามั้ย

‎ก็ได้ งั้น...

‎หนูจะไปกับแม่เอง

‎ไม่ว่าจะมองยังไงก็เป็นไอ้ขี้ขลาด

‎(นี่ครับ ผู้พัน จับเขาได้ใกล้กับลำห้วย)

‎(เอาไปรวมกับนักโทษคนอื่น)

‎(เราจะทำยังไงกับพวกมันดีครับ ใต้เท้า)

‎(เลือกมาสามคน แขวนคอ ‎แล้วทิ้งไว้ให้เป็นเยี่ยงอย่างแก่ทุกคน)

‎(ขอพระผู้เป็นเจ้าทรงเมตตา ‎วิญญาณของพวกเจ้า)

‎เพื่อนร่วมห้องของหนูที่เอ็มไอที

‎เกล

‎เธอมีแฟนที่เคยรบในเวียดนาม

‎หนูไม่รู้จักเขาดีหรอกแต่ว่า...

‎เธอชวนหนูไปเป็นเพื่อน ‎พบเขาอยู่หลายครั้งหลังจากที่เขากลับมา

‎ตอนที่หนูเจอเขาครั้งแรก ‎เขากลับจากสงครามเกือบปีแล้ว

‎หนูไม่คาดคิดหรอกว่าจะเจออะไร แต่ว่า...

‎เขาเหมือนซอมบี้เลย

‎แววตาของเขาไร้ชีวิตชีวาสิ้นเชิง

‎เกลเรียกแววตาแบบนั้นว่าแววตาล่องลอย

‎เขาโดนสะเก็ดระเบิดแต่ไม่ได้บาดเจ็บสาหัส

‎เราเรียกอาการนั้นว่า...

‎โรคประสาทสงคราม

‎อาการช็อกจากระเบิด

‎นี่ก็ผ่านมาหลายเดือนแล้ว

‎แม่บอกเองว่าร่างกายของโรเจอร์ปกติดี

‎แสดงว่านี่คงเป็นโรคประสาทสงคราม

‎หนูหมายถึงโรคทางสมอง

‎ทางจิตใจ

‎เหมือนเขากำลังจมอยู่ในความเงียบ

‎แล้วเขาก็มีแววตาล่องลอยแบบเดียวกันนั้น

‎หนูกลัวว่าเขาจะหลงหายไป

‎ไม่ว่าเขาจะหลงไปยังไง

‎ลูกแค่ต้องเชื่อมั่นว่า...

‎ลูกตามหาเขาพบ

‎จะไม่มีเสียงเพลงอีกแล้ว

‎จะไม่มีเสียงหัวเราะหรือรอยจูบ

‎จงไปสู่สุคติ

‎เหลือแต่เราที่โศกสลด

‎ถอนหายใจและโอดครวญ

‎บนผืนหญ้าเขียวสด

‎ดอกไม้ป่า

‎ร่วงโรยหมดเสียแล้ว

‎ข้าคิดว่าข้าน่าจะทำป้ายหินสลักชื่อให้เขา

‎ข้ารู้ว่าไม่ใช่หน้าที่ของข้า

‎ข้ากับเมอร์ทักไม่ใช่สามีภรรยากัน

‎เราก็ไม่ใช่พ่อลูกกัน แต่ว่า...

‎ความเจ็บปวดไม่น้อยกว่าเลย

‎ไม่ได้ทำใจง่ายกว่าด้วย

‎เขาดื้อรั้นพอๆ กับพ่อของเจ้า

‎ถ้าเพียงแต่เขาอยู่เคียงข้างเจ้า

‎เขาอยู่ตลอดครับ

‎เขารักษาคำสาบานที่ให้ข้าไว้

‎ที่ให้แม่ของข้า

‎เขาเป็นผู้ซื่อสัตย์เหนือใคร

‎เราตำหนิเขาไม่ได้ในเรื่องนั้น

‎รถมารอท่านแล้ว นายหญิง

‎ฝากขอบคุณแคลร์อีกครั้งนะจ๊ะ

‎ครับ

‎งั้น...

‎ลาก่อน ท่านป้า

‎เราจะระมัดระวังแค่ไหนนะถ้าเรารู้ว่า ‎คำบอกลาไหนคือครั้งสุดท้าย

‎"ข้าขออภัยที่ทำให้ลูกเขยของท่านได้รับบาดเจ็บ

‎เป็นความผิดพลาดที่น่าละอายที่สุด"

‎ผู้ว่าการรัฐไทรออนมอบที่ดิน ‎ในชนบท 5,000 เอเคอร์ให้โรเจอร์

‎อะไรคะ ทำไม

‎ค่าชดเชย

‎เขาคงคิดว่าเขาซื้อการอภัยจากลูกได้

‎แล้วเราจะเอาที่ดิน 5,000 เอเคอร์ไปทำอะไร

‎มันเรียกคืนสิ่งที่เกิดขึ้นกับโรเจอร์ไม่ได้

‎แต่มันเป็นที่ดินที่มีมูลค่า

‎ไทรออนเก็บที่ดินของเขาไว้เถอะ

‎หนูไม่ต้องการที่ดิน หนูต้องการสามีของหนูคืน

‎(สำหรับความผิดที่เจ้ากบฏ...

‎ข้านำบางอย่างมาด้วย

‎สิ่งที่ทำให้ข้ารู้สึก

‎ราวกับว่าข้ามีปรีชาญาณแห่งสวรรค์ในอุ้งมือเสมอ

‎แอสโตรแลบนี้คือรูปจำลอง ‎ของจักรวาลในหลายแง่มุม

‎เครื่องมือที่เราใช้หาตำแหน่งแห่งที่ของตัวเอง

‎ไม่ว่าจะบนบกหรือกลางทะเล

‎เราใช้มันบอกเวลาได้ด้วย

‎เพื่อค้นหาที่ทางของเราบนโลก

‎บางทีเราควรเริ่มด้วยสิ่งเล็กๆ

‎งั้นมาดูเวลาเป็นไงคะ

‎ดังนั้น...

‎ถ้าดวงอาทิตย์อยู่ตรงนั้น...

‎ก็จะเท่ากับ...

‎ห้าโมงครึ่ง

‎ห้าโมงสามสิบห้า

‎แต่เราคงไม่ได้คำตอบทุกอย่างหรอกค่ะ

‎ไม่

‎บางครั้ง เราต้องอดทน

‎ขอบคุณค่ะ จอห์น

‎ดีใจนะที่เห็นคุณพบวิธีลืมเรื่องเศร้าได้บ้าง

‎ช่วงหลายเดือนนี้ผ่านไปไม่ง่ายเลย

‎ในยุคของเจ้ามียารักษาความเศร้ามั้ย

‎ปีศาจล่องหน...

‎ที่เกาะกินจิตใจทำให้เรากังวล

‎น่าเสียดายที่ไม่มีค่ะ