De første 200 linjer.
สู่เมืองเล็กที่น่ารัก
ทรามวัยกับไอ้ตูบ 2 ตอน สแคมป์ทายาทตระกูลแทรมพ์
ผู้คนต่างก็เป็นมิตร
สวยกว่าที่คิด อบอุ่นใจในเมืองแสนดี
ที่นิวอิงแลนด์
เชิญมา
หากว่าใครที่ยังรู้สึกกลัวแผ่วผ่านมา
จงอย่ากังวล
จะไม่มีวันใดเหงาใจ
ที่นิวอิงแลนด์
เชิญมา
รีบมา
มาปิคนิคฉลองด้วยกัน
งานเลี้ยงแสนสำคัญ
วันชาติของเรานี้
ป้าซาร่าห์
ปิคนิควันมะรืนนี้ คุณป้าจะไปด้วยหรือเปล่าคะ
ไปสิจ๊ะ
เจ้าเหมียวของป้า มันชอบงานฉลองวันชาติที่สุดล่ะ
ทุกๆ คนพี่น้องบ้านใกล้เรือนเคียง
ไม่มีหลบเลี่ยง ร่วมมือร่วมแรง มาช่วยแปลงให้เมืองเราสดใส
- โฉมใหม่ใสปิ๊งเลยนะครับ - แดง ขาว น้ำเงินตามสีธงชาติ
พร้อมเมื่อไหร่ คงจำไม่ได้แน่นอน
มาปิคนิคฉลองด้วยกัน
งานเลี้ยงแสนสำคัญ
วันชาติของเรานี้
มีแต่เสียงรื่นเริงมากมาย เด็กทั้งหลายวิ่งเล่นสุขสันต์
พวกเราต่างรอคอยวัน
นี้พลัน ประกัน วันที่ยิ่งใหญ่
และในใจของเราเบิกบาน
เปรียบดั่งงานคริสต์มาสปีใหม่
ซึ่งจะอดใจรอไม่ไหว
เร่งเวลาให้ถึงวันยิ่งใหญ่
วันยิ่งใหญ่ วันยิ่งใหญ่นี้
ฉันจะรีบอาบน้ำแต่งตัวเตรียมรอไว้
ชอบไปปิคนิคกัน จริงนะ
ทั้งดาร์ลิ่งและก็จิมเดียร์
ให้เราอาศัยเป็นครอบครัวอันรื่นรมย์
สุขสมเช่นนี้ จะพากันหนีไปไหน
บ้านหลังน้อยช่างน่าอยู่
สุขยังกะที่ไหน
อบอุ่นในใจอย่างนี้
เหมือนวิมานแสนดี
ที่นิวอิงแลนด์
ในเมืองเล็กที่น่ารัก ผู้คนตก็เป็นมิตร
สวยกว่าที่คิด อบอุ่นใจในเมืองแห่งนี้
ที่นิวอิงแลนด์
เชิญมา
เชิญมา
เชิญมา
เชิญเลย
เอาล่ะ ได้เวลาอาบน้ำแล้ว
น้ำกำลังร้อนนะ
โอ้ยยอดไปเลย ฉันชอบอาบน้ำที่สุดเลยล่ะ
อาบแล้วมันจะทำให้ขนของฉัน
นุ่มสลวยสวยเก๋ที่สุด
- ฉันก่อน - ไม่ ฉันก่อนสิ
นี่ พวกเธอ รอกันก่อนสิ
ผมไม่เห็นชอบเลย
ยังไงก็ต้องอาบ สแคมป์
ถ้าอยากจะอยู่ในบ้าน ตัวเราต้องสะอาดสะอ้าน
ถ้างั้นผมก็อยากจะเป็น หมานอกบ้านมากกว่า
สแคมป์ ลูกก็รู้ว่าไม่ควรปีนขึ้นไปบนเฟอร์นิเจอร์
ลูกรีบลงมาก่อนที่ จะทำอะไรเสียหายดีกว่านะ
เฮ้ เรามาทำอะไรหนุกๆ กันดีกว่านะ พ่อ
แบบว่า ขุดกระดูก
กัดดอกไม้ วิ่งไล่แมว
สแคมป์ อย่าซนสิ
เดี๋ยวก็ได้ทำข้าวของพังหมด
นี่แน่ะ
พ่อเนี่ย
แทรมป์
หวังว่าแกคงไม่ได้ทำของในห้อง เสียหายนะ
เอาล่ะเจ้าสลาตัน เป็นเด็กดีได้แล้วนะ
ทำไมลูกไม่เข้าไปเล่นกับจูเนียร์ล่ะ
สแคมป์เล่น
สแคมป์
ดูสิแกทำหมวกใบโปรดของฉัน พังหมดแล้ว
ฉันเคยสั่งแกแล้วครั้งนึง
ฉันก็จะสั่งแกอีกเป็นพันครั้งว่า...
ห้ามยุ่ง
ไหนดูซิว่าแกจะอยู่นิ่ง ๆ ให้ฉันอาบน้ำได้หรือเปล่า
วู๊ สแคมป์ดื้อ
สแคมป์ หยุดดิ้นเดี๋ยวนี้นะ
สแคมป์ดื้อ ดื้อ ๆ ๆ สแคมป์ดื้อ
ตอนนี้ถึงเวลาอยู่นิ่ง ๆ ได้แล้วนะ
เอาล่ะ เสร็จเรียบร้อย
สแคมป์ เล่นบอล
เฮ้ กลับมานี่นะ
สแคมป์ เก็บลูกบอลนะ
กลับมานี่เดี๋ยวนี้
เหอ สแคมป์ วูปี๊
เล่นบอล อย่า
โธ่แย่ชะมัด ของพังหมดเลย
วันนี้แกซนมากเกินไปแล้วนะ
แกทำให้ฉันไม่มีทางเลือก
หมาบางตัวพูดกันดี ๆ ไม่ยอมจะรู้เรื่อง
บางทีถ้าโดนล่ามโซ่ซะบ้าง แกอาจจะสำนึกได้
เสียใจด้วยนะไอ้หนู
แต่ฉันไม่รู้ว่าจะใช้วิธีไหนกับแก
สมควรแล้วล่ะ
- ไม่รู้จักเข็ดหลาบซะบ้างเลย - รนหาเรื่องใส่ตัวเอง
เราเลยต้องอาบน้ำอีกรอบนึง
- ฉันก่อน - ไม่ ฉันก่อน
- เรื่องอะไรล่ะ ฉันอาบก่อนสิ - ใครถึงก่อนอาบก่อน
แทรมป์
จิมเดียร์สั่งสอนลูกเราด้วยวิธีดีที่สุดแล้ว
ล่ามโซ่เขาไว้
โธ่แทรมป์
ลูกเราไม่เคยถูกล่ามโซ่มาก่อน
เขายังเด็กอยู่นะ
เขาต้องเรียนรู้การอยู่ ในระเบียบวินัยของบ้านนี้
วินัยจะหล่อหลอมให้ลูกหมา เป็นหมาเต็มตัว
มิน่าเธอถึงได้ดีอย่างนี้
ใช่ ที่รัก แต่ฉันได้เจอเธอ
และถ้าไม่ใช่เพราะเธอ
ฉันคงจะอยู่ในกรงเทศบาล
ฉันแค่พยายามจะปกป้องลูกเรา
แล้วสักวันเขาจะเข้าใจเอง
บางทีเราคงต้องให้เขาเข้าใจ วันนี้
พ่อคิดว่าลูกคงจะหิวแล้ว
เสียใจด้วยนะไอ้หนู
ถ้าลูกทำตัวอยู่ในระเบียบ มันก็หมดเรื่องแล้วล่ะ
ไม่ว่าเรื่องอะไรผมก็ต้องผิดทุกทีเลย
คือบางครั้งการ
อยู่ในครอบครัวก็เป็นเรื่องยากเหมือนกัน
ลูกต้องปฏิบัติตัวตามกฎเกณฑ์
แต่ผมอยากวิ่งแบบมีอิสระเสรี
แบบหมาที่แท้จริง
ลูกรัก
โลกภายนอกเต็มไปด้วยอันตรายนะ
แต่ที่นี่ ลูก
มีคนในครอบครัว ที่รักลูกนะ
ต่อเมื่อผมทำตามคำสั่งใช่มั้ยล่ะ
พ่อ ผมรู้สึกว่าตัวเองไม่เหมาะกับที่นี่
พ่อเคยรู้สึกอย่างนี้บ้างมั้ยครับ
พ่อก็เป็นเหมือนลูกตอนที่พ่ออายุเท่าลูก
พ่อไม่เคยเหมือนผมแน่
พ่อเป็นหมาบ้านมาตลอดชีวิต
พ่อจะรู้ได้ยังไง
อ๋อ แล้วลูกจะแปลกใจ
สแคมป์ พ่อพยายามจะปกป้องลูกเท่านั้น
ด้วยการจับผมล่ามโซ่น่ะเหรอ
ทั้งหมดต้องทำตามกฎนะลูก
ยังไงผมก็ได้ยินแต่คำว่า กฎ กฎ กฎ
ห้ามทำอย่างงี้นะ ห้ามทำอย่างงั้นนะ
เราจะมีฟันกับเล็บ
แข็งแรงไปทำไม ถ้าหากว่าเราไม่ได้ใช้มัน
- หยุดหอนเดี๋ยวนี้นะ - ผมทนไม่ไหวนี่พ่อ
พระจันทร์เต็มดวงหมาป่าต้องหอน
จะต้องไม่มีหมาป่าตัวไหน
เข้ามาอยู่ในครอบครัวนี้
ถ้างั้นบางทีผมอาจจะไม่อยากอยู่ ในครอบครัวนี้ก็ได้
ชอบหรือไม่ชอบ
ลูกก็เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้
ถ้าลูกไม่เริ่มทำตัวให้เหมาะสม
ก็ทำความคุ้นเคยกับที่นอนตรงนี้ ทุกคืนก็แล้วกัน
เฮ้ แองเจิล
ทำไมไม่ออกมาข้างนอกล่ะ พวก
ออกไปไม่ได้
ไอ้หนูนี่ถูกล่ามโซ่
เฮ้ กลับมานี่นะ ไอ้หมาจรจัด
อยู่นิ่ง ๆ ได้มั้ย ฉันจะได้จับแกแบบผู้มีอารยธรรม
เฮ้ ไปไหนแล้วล่ะ
อะไรล่ะ
ปล่อยนะ
จะทำให้จนทเทศบาลเสียหน้าเหรอ
ไม่เอาน่า ทำยังงี้ไม่แฟร์นะ
ไม่เอาน่า ส่งมาให้ฉันซะดี ๆ นางหนู
เฮ้ย ปล่อยสิ
เฮ้ ได้ตัวล่ะ
มันจะได้ไปอยู่ในกรงเทศบาลกับแก ไอ้ดินปืน
แกไม่ต้องทำเป็นเอ่อ...
หนอย ถ้าหากฉันหลุดไปได้
ฉันจะเล่นงานแกให้หนักเลย
ฉันจะจัด...การ
ไอ้พวกหมาตูบ
แกจะได้เห็นว่าความโกรธเป็นยังไง
ฉันจะเล่นงานแก ไอ้พวกหมาเถื่อนอันธพาล
เหอ อย่านะ วิ่งดี ๆ ไปเร็ว
จะไปไกล ๆ ที่ไหนที่ดีกว่า
คงมีเวลาโลดแล่นสุขใจ
ห่างเชือกที่ล่ามเรา
ห่างเขาที่ชอบกอด
ห่างแปรงคอยเกา
จนเราแสบตัวตอนอาบน้ำ
ที่ไหนที่ไม่ขังเรา
ตัวเบาหมดห่วงใด
ได้เจอะพวกพ้องที่ล้วนกล้าเก่ง
เป็นตัวเองสักที
ไม่เห็นกรอบล้อมรอบกาย
สบายอย่างใจฝัน
ที่ไหนไม่มีรั้วกรงมากั้น
ใช่เลย ที่นั่น
ฉันขอเจอสักที
จะนอนทำไมให้เฉาตายไร้ค่า
บนเตียงโซฟาเหมือนพ่อของฉัน
อยากเคี้ยวแทะกระดูก
อยากลองดมทุกอย่าง
อยากกระโจนลงกลางแปลงดอกไม้
No comments yet. Be the first to leave one.