De første 47 linjer.
ปล่อยมันไป อย่างที่เป็น
ไม่อาจจะเก็บอีกต่อไป
ปล่อยออกมา เลิกซ่อนเร้น
เดินกลับหลัง หมดสิ้นเยื่อใย
ฉันไม่กลัว
ปล่อยให้เขาพูดไป
พัดให้โหมกระหน่ำ
ความหนาวไม่ทำให้เดือดร้อนสักเท่าไหร่
เกิดอะไรขึ้น
"กาลครั้งหนึ่งของตุ๊กตาหิมะ"
พลังในกายล่องลมลอยฟ้าลงมาสู่ดิน
ฉันมีชีวิต
ใครพูดน่ะ
ฉันพูดนี่นา
ฉันพูดได้ ฉันคิดได้ ฉันโยนบอลได้
ไม่ ไม่ได้
เมื่อกี้มั่นใจไปหน่อย
ฉันดูเหมือนจะเป็นมนุษย์หิมะ
บ้าบอเนอะ มันเป็นไปได้ยังไงเนี่ย
พูดอะไรของฉันเนี่ย ฉันคือใคร
ฮัลโหล มีใครอยู่มั้ย
ฉันกำลังสับสนกับตัวตนของตัวเองอยู่แน่ ๆ ฉันคิดน่ะ
ฉันทำมาจากหิมะ และฉันกำลังเดินบนหิมะ
ประหลาดอยู่แฮะ
ฉันว่าฉันกำลังหลงทางและสับสน
ฉันสับสนแน่ ๆ เลย
เรนเดียร์ดีกว่าคน
เพลงโรงนาแฮะ
ฮัลโหล มีใครทำมนุษย์หิมะหายมั้ย
วู้ฮู
ยินดีต้อนรับสู่แวนเดอริงโอ๊กเคนส์
แวนเดอริงโอ๊กเคนส์เหรอ
รู้มั้ยว่าถ้าผสมตัวอักษรพวกนั้นใหม่
จะได้เป็นคำว่านอร์วีเจียนตัวโป๊น่ะ
ฉันอ่านหนังสือไม่ออกด้วยซ้ำ
ฉันไม่รู้ด้วยว่ารู้เรื่องนั้นได้ยังไง
รู้อะไรมั้ย ฉันชอบนาย นายต้องการอะไร
สำนึกความเป็นตัวเอง
ฉันไม่รู้ชื่อตัวเองด้วยซ้ำ
หน้าฉันเหมาะกับชื่อเฟอร์นันโดเนอะ
หรือเทรเวอร์
แล้วจมูกฉันอยู่ไหน
นายอยากได้จมูกเหรอ
ใช่ แต่ฉันไม่มีเงิน
ไม่เป็นไร
ใจดีจังเลยนะ หนุ่มหมีหนวดเฟิ้ม
นายมี...
No comments yet. Be the first to leave one.