A Clockwork Orange

Ήμουν εγώ...

...ο Άλεξ, και οι τρεις φίλοι μου...

...ο Πητ, ο Τζόρτζι και ο Ντιμ.

Στη γαλατερία Κορόβα... ...προσπαθούσαμε ν' αποφασίσουμε...

...τι να κάνουμε το βράδυ.

Η γαλατερία πουλούσε γάλα εμπλουτισμένο...

...με παντός είδους ναρκωτικά.

Τέτοια πράγματα πίναμε.

Έτσι φτιαχνόμασταν...

...και ήμασταν έτοιμοι για σούπερ-βία.

Στου Δουβλίνου την ωραία πόλη...

...με τα όμορφα κορίτσια...

...πρωτοείδα...

...τη γλυκιά τη Μόλλι Μαλόουν...

...καθώς έσπρωχνε το καροτσάκι της...

...σε μεγάλους δρόμους και μικρούς...

...φωνάζοντας : "Στρείδια... ...και μύδια... "

Πάντα σιχαινόμουν...

...τους μεθυσμένους βρωμόγερους...

...που έλεγαν αισχρά τραγούδια...

...ανάμεσα σε ρεψίματα...

...σαν να 'χαν ορχήστρα βρωμερή στα βρωμερά τους έντερα.

Οποιονδήποτε σιχαινόμουν να βλέπω έτσι, ασχέτως ηλικίας.

Μα πιο πολύ, γέρους σαν κι αυτόν.

Σας περισσεύει καμιά δεκάρα, αδέρφια;

Σκοτώστε με λοιπόν, καθίκια! Έτσι κι αλλιώς, δε θέλω να ζω...

...σ' αυτόν τον βρωμερό κόσμο.

Και γιατί είναι βρωμερός;

Γιατί δεν υπάρχει πια νόμος και τάξη!

Γιατί οι νέοι χτυπούν τους γέρους...

...όπως κάνετε κι εσείς!

Οι γέροι δεν έχουν θέση πια σ' αυτόν τον κόσμο.

Μα τι κόσμος είναι τούτος πια;

Ο άνθρωπος πάει στο φεγγάρι...

...γυρίζει γύρω από τη γη...

...μα δε δίνει κανείς πια σημασία...

...στο νόμο και την τάξη πάνω στη γη.

Πατρίδα μου αγαπημένη...

...πολέμησα για σένα...

Στο εγκαταλελειμμένο καζίνο συναντήσαμε τον Μπίλι...

...με τους τέσσερις φίλους του.

Ετοιμάζονταν να ριχτούν...

...σ' ένα κλαψιάρικο νεαρό κορίτσι.

Να, λοιπόν ο χοντρός και βρωμερός...

...τράγος, ο Μπίλι Μπόι!

Πώς είσαι...

...ρε φουσκωμένη νταμιτζάνα με τηγανόλαδο;

Έλα να φας μια στ' αρχίδια...

...αν έχεις, βέβαια, αρχίδια...

...ευνούχε!

Πάνω τους, παιδιά!

Η αστυνομία!

Πάμε να φύγουμε!

Η μηχανή του "Ντουράνγκο 95" γουργούριζε θαυμάσια.

Μια γλυκιά αίσθηση δονούσε τα σπλάχνα μας.

Σε λίγο, αδέλφια μου, υπήρχαν μόνο δέντρα και σκοτάδι...

...σκοτάδι μαύρο και πηχτό.

Παίξαμε λίγο, τρομάζοντας τους άλλους νυχτερινούς ταξιδιώτες...

...σαν ατζαμήδες οδηγοί.

Έπειτα τραβήξαμε δυτικά.

Σκεφτόμαστε να κάνουμε καμιά επίσκεψη-έκπληξη.

Συγκινήσεις...

...πλάκες, και σούπερ-βία κατά βούληση.

ΟΙΚΙΑ

Ποιος να 'ναι άραγε;

Πάω να δω.

Ποιος είναι;

Μπορείτε να μας βοηθήσετε; Συνέβη ένα φοβερό ατύχημα!

Ο φίλος μου αιμορραγεί. Μπορώ να καλέσω ασθενοφόρο;

Δεν έχουμε τηλέφωνο. Πηγαίνετε κάπου αλλού.

Μα, είναι ζήτημα ζωής και θανάτου!

Ποιος είναι, γλυκιά μου;

Ένας νεαρός λέει πως έγινε ατύχημα...

Θέλει να πάρει τηλέφωνο.

Άνοιξέ του.

Ένα λεπτό, παρακαλώ.

Με συγχωρείτε, αλλά τη νύχτα δεν ανοίγουμε σε ξένους...

Τι θέλετε από μένα;

Πητ, ψάξε το υπόλοιπο σπίτι. Ντιμ...

Τραγουδώ μες στη βροχή...

Τραγουδώ μες στη βροχή...

Τι υπέροχο αίσθημα!

Είμαι ευτυχισμένος και πάλι.

Περιφρονώ τα σύννεφα...

...τα σκοτεινά.

Έχω τον ήλιο στην καρδιά...

...κι είμ' έτοιμος γι' αγάπη.

Τα σύννεφα τα βροχερά, ας διώξουν...

...τους διαβάτες.

Σαν πέφτει η βροχή...

...φωτά το πρόσωπό μου.

Κατεβαίνω τα δρομάκια...

...μ' ένα χαρούμενο ρεφρέν.

Και τραγουδώ...

...τραγουδώ...

...μες στη βροχή.

Άνοιξε τα στραβά σου, αδερφούλη.

Κοίταξε με προσοχή.

Ήμασταν ψόφιοι από την κούραση...

...μετά από τόση κατανάλωση ενέργειας εκείνο το βράδυ.

Ξεφορτωθήκαμε το αυτοκίνητο και σταματήσαμε στο "Κορόβα" για ποτό.

Γεια σου, Λούσι.

Είχες πολλή δουλειά απόψε;

Κι εμείς το ίδιο.

Με συγχωρείς, Λούσι.

Κάτι καλλιτέχνες απ' τα τηλεοπτικά στούντιο της περιοχής...

...γελούσαν και κουβέντιαζαν.

Το κορίτσι χαχάνιζε αδιαφορώντας για τον διεφθαρμένο κόσμο.

Τότε τελείωσε ο δίσκος στο πικ-άπ.

Και στην ησυχία, πριν αρχίσει ο άλλος...

...άρχισε ξαφνικά να τραγουδά.

Για μια στιγμή, αδέλφια μου, ένιωσα...

...σαν να φτερούγισε ένα μεγάλο πουλί μέσα στο μπαρ.

Ένιωσα τις τρίχες του κορμιού μου...

...να ορθώνονται.

Κι ανατριχίλες σέρνονταν αργά σαν μικρές σαύρες...

...σ' όλο μου το κορμί.

Γιατί ήξερα τι τραγουδούσε.

Ήταν ένα κομμάτι απ' την εξαίσια Ενάτη του Μπετόβεν.

Γιατί το 'κανες αυτό;

Γιατί δεν έχεις τρόπους.

Δεν ξέρεις να φέρεσαι μπροστά σε κόσμο.

Δεν μου άρεσε αυτό που έκανες.

Και δε θέλω πια να είμαι αδελφός σου.

Πρόσεχε...

...αν θες να συνεχίσεις να είσαι ζωντανός.

Αρχίδια!

Αρχίδια!

Μπορούμε ν' αναμετρηθούμε με μαχαίρι ή αλυσίδα, όποτε θες.

Αδικαιολόγητα χτυπήματα, όμως, δεν σου επιτρέπω.

Κάτι τέτοια δεν τα ανέχομαι.

Χτυπιόμαστε με μαχαίρια, όποτε θες.

Πάει καλά.

Ίσως είμαστε λιγάκι κουρασμένοι.

Ας μην πούμε περισσότερα.

Τώρα, πάμε κατευθείαν στα κρεβάτια μας.

Λίγος ύπνος θα μας έκανε καλό.

Εντάξει;

Ζούσα με τους γονείς μου...

...στη δημοτική πολυκατοικία 18-Α.

Η υπέροχη αυτή βραδιά...

...θα τελείωνε θαυμάσια...

...με λίγο Μπετόβεν.

Ευδαιμονία!

Ουράνια μακαριότητα!

Η ενσάρκωση της μεγαλοπρέπειας.

Σαν σπάνιο μεταλλικό πουλί του Παραδείσου.

Ασημένιο κρασί που κυλά από διαστημόπλοιο...

...χωρίς βαρύτητα.

Καθώς άκουγα...

...έβλεπα υπέροχες εικόνες.

Άλεξ! Άλεξ!

Τι θες;

Είναι περασμένες οκτώ.

Θ' αργήσεις στο σχολείο, γιε μου.

Πονάει το κεφάλι μου, μαμά.

Άσε με να κοιμηθώ λιγάκι, και θα μου περάσει.

Το απόγευμα θα είμαι μια χαρά.

Μα δεν πήγες σχολείο όλη την εβδομάδα, γιε μου!

Πρέπει να ξεκουραστώ.

Πρέπει να γίνω καλά.

Αλλιώς, θα κάνω κι άλλες απουσίες.

Θα βάλω το πρωινό σου στο φούρνο. Πρέπει να φύγω τώρα.

Εντάξει, μαμά. Καλά να περάσεις στο εργοστάσιο.

Πάλι αδιάθετος είναι σήμερα.

Το άκουσα.

Ξέρεις τι ώρα γύρισε χτες;

Όχι, είχα πάρει το υπνωτικό μου.

Αναρωτιέμαι...

...πού ακριβώς δουλεύει τα βράδια.

Απ' ότι λέει...

...δουλειές του ποδαριού κάνει.

Βοηθάει...

...εδώ κι εκεί.

Γεια σας, κε Δελτοειδή.

Ευχάριστη έκπληξη που σας βλέπω εδώ.

Άλεξ, αγόρι μου ξύπνησες επιτέλους;

Συνάντησα τη μητέρα σου που πήγαινε για δουλειά.

Αυτή μου 'δωσε το κλειδί.

Μου είπε πως κάτι σε πονάει...

...γι' αυτό δεν πήγες στο σχολείο.

Έχω έναν πονοκέφαλο αβάσταχτο.

Μέχρι το απόγευμα θα μου έχει περάσει.

Σίγουρα πάντως μέχρι το βράδυ.

Σου αρέσει το βράδυ, ε;

-Θέλετε ένα φλιτζάνι τσάι, κύριε; -Βιάζομαι.

Κάθισε!

Σε τι οφείλω αυτή την ευτυχία, κύριε;

Συμβαίνει τίποτα;

Τι να συμβεί;

Έκανες κάτι που δεν έπρεπε;

Τρόπος του λέγειν.

Ναι, αλλά από τον...

...αναμορφωτικό σου σύμβουλο που σε προειδοποιεί να προσέχεις.

Γιατί την επόμενη φορά δεν θα πας στο αναμορφωτήριο...

...αλλά, στη φυλακή, και ό,τι έχω κάνει θα πάει χαμένο.

Αν δε λυπάσαι τον εαυτό σου...

...λυπήσου τουλάχιστον εμένα και τις προσπάθειές μου.

Παίρνουμε κακό βαθμό για κάθε χαμένη περίπτωση.

Αποτυχία για το έργο μου, καθένας από σας...