Beast

Ελάτε.

Να τα.

Πάμε, παιδιά.

Γρήγορα, πάμε.

Προχωρήστε.

Γρήγορα, πάρε το αριστερό.

Το ένα ξέφυγε.

Άκου...

Είναι ακόμα εδώ.

Τα πετύχαμε όλα εκτός από ένα.

Φέρτε το πίσω.

Ξαναστήστε την παγίδα.

Εμπρός, γρήγορα.

Αμπντούγια.

Ησυχία.

Είναι κοντά.

Είναι μεγάλο, πρέπει να το πιάσουμε.

Αλλιώς θα μας κυνηγήσει.

Τσίπο;

Τσίπο;

Τσίπο;

Κρύψε τη θηλιά.

Πάμε!

Θα πιάσουμε καλά λεφτά.

Περίμενε τους άλλους εδώ.

Τα λέμε στο σχολείο.

Να προσέχεις.

Αμπντούγια;

Αμπντούγια;

Αμπντούγια.

Αμπντούγια!

Έρχεται!

Τρέχα!

ΘΗΡΙΟ

Πού είσαι, αγάπη μου;

Δεν μπορώ να σε βρω.

Σε χρειάζομαι.

Ζητώ άδεια προσγείωσης.

ZSPMV, έχεις άδεια προσγείωσης.

Μου είπατε τίποτα;

Πρώτη φορά στη Νότιο Αφρική;

Όχι, αλλά ήταν σε μια άλλη ζωή.

Είναι πανέμορφα.

Νόρα.

Μερ.

Δείτε απ' το παράθυρο.

-Μερ. -Ναι.

-Για δες τα. -Απίθανο.

-Πάμε από κει. -Σκάω. Αμάν, μπαμπά.

-Ευχαριστώ. -Ιδρώνουν τα μάτια.

Όλα ιδρώνουν. Ως κι η σπλήνα μου ιδρώνει.

-Η σπλήνα σου; -Ο ιδρώτας της σπλήνας μου ιδρώνει.

Θεέ μου. Φρικτή ζέστη! Λιώνω, Μερ. Με πνίγουν τα ρούχα.

ΑΕΡΟΓΡΑΜΜΕΣ ΙΜΠΑΛΑ

Από Νέα Υόρκη Λονδίνο, μετά Γιοχάνεσμπουργκ, μετά Πολοκουάνε,

και μετά στη μέση του πουθενά.

-Πού είμαστε τώρα; -Στους θαμνότοπους.

Έχουν ανεμιστήρες που πιτσιλάνε νερό;

-Γεια σου, παππού. -Γεια σας.

-Χαίρομαι που επέζησα. -Νόρα, θες νερό; Πιες λίγο νερό.

Μπαμπά, σίγουρα θα έρθει;

Το ελπίζω, γιατί το ταξί θα αργούσε πολύ να έρθει εδώ.

-Τι ζέστη. Θέλω νερό. -Τι λες, Μερ;

Έλα τώρα. Αφρική!

-Αμάν. Τι ζέστη. -Έλα, μωρό μου. Μίλα μου.

Νομίζω πως είναι αυτός. Αυτός είναι! Ναι.

Κλιματισμός.

Τα κατάφερε. Δεν έχω λόγια!

Πω πω. Να χαρώ εγώ.

Μια χαρά είσαι.

-Τι κάνεις, δικέ μου; -Πώς πάει, μεγάλε;

Αχ, φίλε μου.

-Πώς ήταν το ταξίδι; -Καλό.

-Ναι; -Μια χαρά. Θυμάσαι τη Νόρα;

-Μανούλα μου. -Μάρτιν! Θεέ μου.

-Τελευταία φορά που σε είδα... -Ήσουν πιτσιρίκι.

-Μάλιστα. -Ψήλωσες πάρα πολύ.

-Είσαι πολύ πνευματώδης. -Μεγάλωσες!

Μέρεντιθ; Πώς πάει η εφηβεία;

Με λένε σκέτο "Μερ".

-Εντάξει, Μερ. -Έλα, φίλε μου.

-Να 'μαστε. -Εντάξει.

Θα σας δώσω ένα χεράκι, παιδιά.

-Πάμε. -Εντάξει.

Καλώς ήρθατε στο Μοπάνι.

Είσαι κάτι σαν θηροφύλακας;

Έχω γίνει κάτι σαν υπερασπιστής του καταφυγίου.

Υπερασπιστής;

Ναι. Τα σαφάρι έχουν πολλά λεφτά. Πολλή πίεση από παντού.

Με κάποιον τρόπο, όλοι βασίζονται στα ζώα για επιβίωση.

Το χωριό της μαμάς.

Ναι. Γνώρισα τη μαμά σας όταν ήμουν παιδί.

Έκανε διακοπές εδώ με την οικογένεια.

Γνώρισα αυτήν και την παρέα της. Μου έμαθαν την περιοχή.

Μου ξύπνησαν το ενδιαφέρον για την άγρια ζωή.

Μετά τις σπουδές μου, τη σύστησα στον μπαμπά σας.

-Έχω πολλές αναμνήσεις από δω. -Φτάσαμε.

Μια χαρά το βλέπω.

Ναι.

Καιρό είχε να δείξει έτσι, γιατί ήξερα ότι θα φιλοξενήσω κόσμο.

-Ναι. -Ναι. Ωραία.

Ελάτε. Από δω.

Πω πω. Το περιποιήθηκες πολύ το μέρος.

-Η Μπάνταμ είν' αυτή; -Ναι.

-Έλα τώρα! -Ναι.

-Ακόμα δεν την έφτιαξες; -Περίμενα να τη φτιάξεις εσύ.

Εγώ; Ναι, καλά.

-Ίσια πάνω. -Εντάξει.

Πάτε στ' αριστερά, παιδιά.

-Πω πω. -Ναι.

Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ που μας φιλοξενείς.

-Αλίμονο. -Το είχαμε μεγάλη ανάγκη.

-Τίποτα. -Αυτή η πόρτα είναι;

Απ' αυτήν την πόρτα. Ναι.

-Θες βοήθεια; -Κλότσα. Καμιά φορά κολλάει.

-Άντε, ποδαρού. Μπορείς. -Εντάξει. Είναι...

Εδώ είμαστε.

Άναψε κανένα φως.

Παιδιά, μη σκοτίζεστε για τα παπούτσια.

Απ' όταν έφυγε η τελευταία κοπέλα μου, ζω εργένικα.

-Αλήθεια; -Ναι, το μέρος είναι αχούρι.

Δείξτε κατανόηση.

-Λοιπόν, θείε Μάρτιν. -Ναι;

Ο κωδικός του Wi-Fi; Για να συνδεθώ, δηλαδή.

Αχ, ναι, λυπάμαι.

-Δεν θα έχει σήμα για δέκα μέρες. -Και τι θα κάνεις;

-Όχι. Δεν είναι δίκαιο. -Ναι.

-Θα τα βολέψετε. -Τι;

Έχετε πολλά να δείτε. Μην ανησυχείς. Δεν θα σου λείψει.

-Τρομερά απαρχαιωμένο όλο αυτό. -Ναι.

Λοιπόν, κυρίες μου, είστε από δω.

Συγγνώμη. Ξέρω ότι δεν είναι τίποτα σπουδαίο,

αλλά είναι πιο άνετο απ' όσο δείχνει.

-Η μαμά τις τράβηξε αυτές; -Πω πω. Τις έχεις ακόμα;

-Ναι, βέβαια. -Ωραία.

Αυτό το φούσκωμα εδώ, ξέρεις ποια είναι;

Εσύ είσαι.

Απίθανες φωτογραφίες. Πω πω.

Η μαμά φαίνεται πολύ νέα και όμορφη.

Αυτήν εδώ πού την τράβηξε;

Εδώ, λίγο πιο πάνω.

Φανταστικό το δέντρο. Μόνη της την τράβηξε;

Ναι. Περνούσε τόσο χρόνο εκεί, που το λέγαμε Δέντρο Αμάχλε.

Τρελαινόταν να το φωτογραφίζει.

-Θα πας τη σαλάτα έξω; -Εντάξει.

Ωραία μυρίζει.

-Ναι. Είναι έτοιμο. -Ωραία.

Ωραία. Πού είναι η Μερ;

-Εκεί μέσα, ανοίγει βαλίτσες. -Εντάξει.

-Γεια σου, Μερ. -Γεια.

Έτοιμο το φαγητό.

Ευχαριστώ.

Έχεις όλα όσα χρειάζεσαι;

Αφού έφτιαξα και τη δική σου βαλίτσα.

Ναι, πράγματι. Λοιπόν, έχω όλα όσα χρειάζομαι;

Έτοιμο το φαγητό, εντάξει;

-Μόλις το είπες αυτό. -Ναι, το ξέρω. Απλώς λέω...

Τραβήχτηκαν με μακρά έκθεση, με την παλιά Nikon της μαμάς σου.

Τελειώνουν τα ποτά.

Θεωρείται παλιάς σχολής, αλλά προτιμώ το φιλμ.

-Είναι παλιάς σχολής, μα... -Λατρεύω το φιλμ.

-Ναι. -Ναι.

-Εκπληκτική αυτή εδώ. -Ευχαριστώ.

Νέιτ, το είδες αυτό; Δες εδώ δουλειά.

-Ναι. Αυτή δεν την έχω δει, αλλά... -Σαν τα έργα της μαμάς σου.

-Έχει την ίδια ψυχή. -Ναι.

-Έχεις πολύ ταλέντο. -Έκανα αίτηση στη Καλών Τεχνών Τις.

Μάλιστα. Είναι μεγάλη σχολή αυτή;

-Είναι η καλύτερη. -Πολύ καλή.

-Σίγουρα θα μπεις. -Ευχαριστώ. Το ελπίζω.

Θα μπει. Άκου που σου λέω.

Δεν πήγε στην ιατρική, που ήθελε ο μπαμπάς.

Καλύτερα. Ένας γιατρός στην οικογένεια φτάνει.

Κοίτα, της λέω συνεχώς ότι λατρεύω τη δουλειά της.

Έχει μια...

Πώς είναι αυτή πάνω στο ψυγείο;

Είναι ένα μπλε αυτοκίνητο κι ένα κτίριο πίσω.

Μπαμπά, δεν είναι μπλε. Κόκκινο είναι.

-Όχι, μπλε δεν είναι; -Κόκκινο είναι.

Κόκκινο είναι, μπαμπά, κι ήταν πριν πέντε χρόνια.

-Συγγνώμη, κόκκινο εννοούσα. Αλλά... -Ναι, σίγουρα.

Λοιπόν, εσύ με τι ασχολείσαι τελευταία, δεσποινίς μου;

Αυτήν τη στιγμή, σκέφτομαι να σπουδάσω ψυχολογία. Θεραπεία οικογένειας.

Μάλλον καλή ιδέα.

-Μερ, αν έχεις πρόβλημα, πες το. -Έλα, Νέιτ. Μην...

Το θέμα είναι ότι σε δέκα λεπτά, ο Μάρτιν ενδιαφέρθηκε πιο πολύ

για τις φωτογραφίες μου απ' όσο εσύ σ' έναν χρόνο.

-Τι; -Ακριβώς τόσο χρόνο αφιέρωσες

και στη μαμά τον τελευταίο χρόνο της ζωής της.

Μερ.

Ήταν άρρωστη. Ήσουν απών.

-Μας είχες ήδη αφήσει. -Όχι.

-Δεν ήταν έτσι. Προσπάθησα. -Μπαμπά.

Με τη μητέρα σου συμφωνήσαμε να χωρίσουμε και μετά αρρώστησε.

Νόρα. Μη φεύγεις.

-Δεν πειράζει. Πάω εγώ. -Τι λες τώρα;

Νόρα. Νόρα;

Συγγνώμη, δεν έπρεπε να το αναφέρω. Όχι μπροστά στη Νόρα.

Είσαι καλά;

Έφερα κι άλλο μπουκάλι όσο στέκω όρθιος.