FROM

Στα προηγούμενα...

Άρεσε εδώ στη Μέγκαν.

-Θα με θάψετε δίπλα τους; -Φυσικά.

Ο Φρανκ. Το Κουτί. Δεν μπορώ.

Πώς λες να αντιδράσουν αν τον αφήσεις;

Δεν υποτίθεται ότι πρέπει να μου μιλάς για τις αρετές του ελέους;

-Θα το προτιμούσες; -Θα προτιμούσα να μη βάλω...

έναν διαλυμένο άντρα σε ένα γαμημένο κουτί να κατασπαραχθεί όταν δύσει ο ήλιος.

Έφτιαξες μια γκιλοτίνα στην πλατεία.

Τι θα συμβεί όταν συνειδητοποιήσουν ότι δεν θες να τη χρησιμοποιείς;

Πάρ' το και κάνε ό,τι ζωή μπορείς εκεί έξω.

Άρα, μου λέτε ότι δεν μπορώ να φύγω απ' την πόλη...

και κάθε βράδυ, έρχονται τέρατα από το δάσος.

Κάνεις δεν θέλει να σου φερθεί σκληρά. Αλλά πρέπει να καταλάβεις τι γίνεται.

Θεέ μου. Τόμπι;

-Τι κάνεις; -Ελέγχω να δω αν μετακινήθηκαν.

-Τι να μετακινήθηκε; -Τα δέντρα.

Έχεις δει το αγόρι που μένει εδώ έξω; Είμαστε φίλοι.

Αν δεις τον φίλο σου, δώσ' του χαιρετίσματα απ' τον Βίκτορ.

Σάρα, απλώς πες μου τι έκανες.

Άφησα την πόρτα ανοιχτή.

Οι νεοφερμένοι αποφασίζουν πού θα μείνουν.

Εδώ στην Έπαυλη ή κάτω στην πόλη.

Έτσι γίνεται εδώ.

Θα ήθελα να έρθετε οι δυο σας μαζί μου, να σας ξεναγήσω.

Θέλω να έρθω. Όλους μας αφορά, σωστά;

-Θέλω να δω. -Θέλουμε να μείνεις με τον Ίθαν.

-Δύο, ένα... -Γιατί το κάνετε αυτό;

-Ούτε που μας ξέρετε. -Αυτό είναι που κάνουμε.

-Θα μείνεις στην πόλη ή στην Έπαυλη; -Στην πόλη.

-Τζούλι. -Στην Έπαυλη.

-Γιατί το κάνεις αυτό; -Το κορίτσι διάλεξε.

Εκτιμώ όλα όσα έκανες για εμένα.

Οι δύο που αγαπώ στον κόσμο χάθηκαν.

Θέλω να ξαναδώ τα κορίτσια μου.

Season 1 - Episode 4 | A Rock And A Farway Summary |

Απόδοση Διαλόγων | TvJunkia Team |

MaF - D’Pas - Jade - DonLuke Aquamarine - Tolenia - johnakis - Tina

Επιμέλεια Διαλόγων | Jade - Tolenia |

Βρείτε μας στο Facebook Τα TvJunkια! (Tv Series - Ξένες Σειρές)

Ξέρεις πώς είναι που μερικές φορές ονειρεύεσαι και τα ξεχνάς,

αλλά αργότερα αρχίζεις να θυμάσαι...

και συνειδητοποιείς ότι δεν ήταν όνειρο...

κι ότι ίσως να έχει συμβεί στ' αλήθεια;

Νομίζω ότι αρχίζω να θυμάμαι πράγματα.

Πράγματα που θεωρούσα όνειρα.

Σου ζωγράφισα κάτι.

Μπορείς να το κρατήσεις αν θες.

Καλημέρα, υπναρού.

Ώρα να σηκωθείς.

Μπορώ να έχω πίσω το μαξιλάρι μου;

Δικό σου...

Με συγχωρείς.

-Κάποιος μου το έδωσε χθες. Δεν ήξερα. -Καλέ, δεν πειράζει. Απλώς θέλω να ξαπλώσω…

και είναι για 'μένα κάτι σαν ασφάλεια.

Καταλαβαίνω απόλυτα. Συγγνώμη και πάλι.

Ξέχνα το.

Το μαξιλάρι μου, μαξιλάρι σου. Ή κάπως έτσι.

Τη λένε Μέρεντιθ.

Το μαξιλάρι. Έδωσες όνομα στο μαξιλάρι.

Αυτά που έχουν αξία για 'σένα, πρέπει να έχουν όνομα.

Ναι, συμφωνώ.

Θα σου ακουστεί αστείο, αλλά έχω ένα ολόιδιο μπλουζάκι.

Το ξέρω. Από τη βαλίτσα σου το πήρα.

-Ορίστε; -Δεν σε πειράζει, έτσι;

Τα μοιραζόμαστε όλα εδώ.

Υποθέτω πως όχι.

Σ' ευχαριστώ που πρόσεχες τη Μέρεντιθ.

Χριστέ μου.

Κοιμάσαι;

Έτσι νομίζω.

Έχω φτιάξει τσάι.

-Ας μπει λίγο φως εδώ. -Όχι, να χαρείς. Όχι ακόμη.

Εντάξει.

Μου άρεσε αυτή η πρωινή ώρα.

Το θυμάμαι.

Μερικές φορές σταματούσε το κλάμα, όταν έβγαινε ο ήλιος.

Ήταν σαν να έλεγε...

«Σε ξαγρύπνησα, τώρα μπορώ να σταματήσω».

Πιστεύεις ότι τιμωρούμαστε;

Γιατί το λες αυτό;

Τζιμ, πίνω τσάι στην κούπα μιας νεκρής γυναίκας...

σ' ένα μέρος που δεν μπορεί να υπάρχει.

Σ' ένα σπίτι όπου άλλο ένα παιδί πέθανε.

Η Τζούλι λείπει κάνοντας ένας Θεός ξέρει τι.

Τι θα κάνουμε;

Δεν ξέρω.

Κλαις, μανούλα;

Όχι, γλυκέ μου. Απλώς έχω πονοκέφαλο.

Έλα εδώ.

Κάτσε στα γόνατά μου.

Μου λείπει η Τζούλι.

Γιατί δεν πάμε στο εστιατόριο;

Ο Σερίφης είπε ότι εκεί σερβίρουν πρωινό κάθε πρωί. Τι λες; Πεινάς;

-Ναι. -Τέλεια. Πάμε.

Υπέροχη ιδέα.

Ναι, μπορείτε...

Μπορείτε να πάτε και να μου φέρετε κάτι.

Εσύ τι θα κάνεις;

Εγώ θα...

Θα ξεπακετάρω.

Θα τακτοποιήσω.

-Σίγουρα; -Ναι.

Καλώς.

Ετοιμάσου, σύντροφε. Πάμε να πάρουμε τηγανίτες.

Λες να έχουν τηγανίτες;

Δεν πήγα ποτέ σε εστιατόριο που δεν είχαν.

Τι θα πάρεις;

Μάλλον θα πρέπει να δω το μενού.

Λες να έχουν σαντιγί;

Λοιπόν, θα μάθουμε σύντομα.

Γεια σου, Σερίφη.

Καλημέρα. Πού πάτε εσείς οι δυο ωραίοι κύριοι;

Πάμε να πάρουμε πρωινό.

Τι έχει το καρότσι;

Τίποτα. Απλώς...

κάτι προμήθειες. Πρέπει να πάω...

να τις δώσω στον πάτερ Κάτρι.

-Θες βοήθεια; -Όχι, ευχαριστώ. Βιαστείτε όμως.

Η κυρία Λου είναι αυστηρή με το ωράριο.

-Μην το χάσετε. -Εντάξει. Καλημέρα.

-Να προσέχετε. -Εντάξει.

Γεια σας.

Ελπίζαμε να έρθετε. Η κα Λου πάντα κάνει κάτι ιδιαίτερο για τους νεοφερμένους.

Ευχαριστούμε. Πολύ ευγενικό. Το εκτιμούμε.

Είμαι η Σάρα.

Τζιμ Μάθιους.

Κι εσύ πρέπει να είσαι ο Ίθαν.

Τα έμαθα όλα για την ηρωική περιπέτειά σου στο δάσος τις προάλλες.

Ελάτε, μπορείτε να καθίσετε στο τραπέζι των επισήμων.

Έχετε τηγανίτες;

Πρέπει να ρωτήσω το αφεντικό πρώτα.

Η κυρία Λου είναι ιδιοφυΐα. Θα μπορούσε να φτιάξει μπιφτέκι από λάστιχο ρόδας.

Η Λου...

είναι εκείνη με τον σύζυγο τις προάλλες στην κλινική;

Σωστά.

Ναι, ήταν...

-Συγγνώμη, δεν έπρεπε... -Όχι, δεν πειράζει.

Θα...

Θα πάω να δω για τις τηγανίτες.

Σ' το είπα ότι θα έχουν τηγανίτες.

Δεν αφήνουν και πολλά, έτσι;

-Κανόνισε να θαφτεί με την οικογένειά του. -Ναι.

Δεν θα έρθεις για την τελετή;

Συγγνώμη, πού είναι το αστείο;

Θα αναφέρεις στην τελετή σου ότι εσύ τον ήθελες νεκρό;

Νιώθεις καλύτερα τώρα;

Μόνο φέρε πίσω το καρότσι, όταν τελειώσεις.

Τζέιντ;

Τζέιντ.

Σου χτύπησα για να πάμε για πρωινό.

Τι κάνεις εδώ;

Θέλω να σου δείξω κάτι.

-Αυτό; Είναι άδειο. -Ναι, αυτό είναι το θέμα. Έλα.

Εντάξει.

Νόμιζα ότι είναι κάποιου είδους οφθαλμαπάτη.

Εδώ ήταν. Ακριβώς εδώ. Αυτό το περίεργο σύμβολο στο ταβάνι.

Κι εδώ; Εδώ ήταν το πτώμα.

Ήταν ένας τύπος εδώ. Νεκρός, εντάξει;

Μισοπλακωμένος από αυτό το...

γιγάντιο...

Γιγάντιο ογκώδες πράγμα. Μετά άρχισε να ουρλιάζει.

Μη με κοιτάς λες και είμαι τρελός, εντάξει;

-Ξέρω τι είδα. -Δεν σε κοιτάω. Απλώς…

Κοίτα, οι πρώτες δύο μέρες μπορεί να είναι πολύ δύσκολες…

-για όλους. -Όχι.

Ο εγκέφαλος δεν μπορεί να καταλάβει τι συμβαίνει και…

Άκου, δεν είχα παραισθήσεις, εντάξει; Πίστεψέ με…

έχω κάνει ναρκωτικά, ξέρω πώς είναι οι παραισθήσεις.

Ήταν εδώ και μετά δεν ήταν.

Έχω πλούσια φαντασία, εντάξει;

Έφτιαξα μια εταιρεία λογισμικού βασισμένη μόνο στη φαντασία.

Αλλά αυτό; Τίποτα από όλο αυτό δεν είναι…

Πρέπει να υπάρχει…

κάποια εξήγηση…

και κανένας από εσάς δεν φαίνεται να την ψάχνει.

Μάλιστα.

Γιατί δεν πάμε πίσω στο γραφείο του σερίφη;

Εντάξει; Θέλω να σου δείξω εγώ κάτι τώρα.

Πάμε.

Πάμε.

Πω πω!

Τι λέμε;

Σας ευχαριστώ.

Καλή όρεξη.

Θα πάρω λίγο από το δικό του, ευχαριστώ.

-Νόστιμο, έτσι; -Ναι.

Βλέπεις; Δεν είναι όλα τόσο άσχημα εδώ, σωστά;

-Θα μένουμε εδώ τώρα; -Όχι, όχι.

Όχι.

Θα είμαστε εδώ…

για λίγο. Ξέρεις κάτι; Σκέψου το σαν διακοπές.

Νομίζω ότι μάλλον είναι μια αποστολή.

-Ορίστε; -Όπως η αποστολή ενός ήρωα;

Όπως ο Νόρμαν που πήγε στη Λίμνη των Δακρύων;

Μάλλον πρέπει να σώσουμε κάποιον αν θέλουμε να πάμε σπίτι.

Αυτό έπρεπε να κάνει ο Νόρμαν.

Ναι, ίσως έχεις βρει κάτι εκεί.

Μερικές φορές προσποιούμαι ότι εκεί πήγε ο Τόμας.

-Ορίστε; -Ότι είναι σε μια μαγική αποστολή…