Dream House

Halim Barrajjal

Proudly Presents: Dream House

Vertaald door :Halim Barrajjal

Will.

Alles staat er in. Het is onherroepelijk.

Definitief ontslag.

Oké mannen, pak de boel maar in.

Een broodje?

Ik zal je missen.

Zullen we gaan lunchen? - Nee, dank je.

Ga je opnieuw inrichten? - Nee, ik neem ontslag.

Waarom?

Hij wil meer tijd met zijn gezin doorbrengen. - Ik wist niet dat je een gezin had.

Die heb ik dus wel.

Op de beste redacteur die als eerste aan onze redactie weet te ontsnappen.

We zullen u missen. - Dank je.

Je hebt dus eindelijk de stap gezet? - Ja.

Je hebt geweldige ideeën. Gebruik ze. - Vindt u dat?

Je wilt toch niet de rest van je leven aan een bureau gekluisterd zitten?

Hier heb je het aders van een aannemer. Je kunt niet alles alleen.

Ik ga u ook missen. - Succes.

Atenton. Will. Hoe gaat het? Ik ben Heather.

Heather Keeler.

Ik heb uw huis gevonden. - Ja, sorry. Hoe gaat het?

Prima. Heeft u een lift nodig? - Nee, ik neem wel een taxi.

Met dit weer? Ik geef je wel een lift.

Nee, Heather. Mijn huis staat aan de linkerkant.

Maar dat weet je vast.

We zijn er. Bij je nieuwe huis.

Dank je. Een prettige avond nog.

Ik wilde alleen weten of je op tijd thuis bent, omdat de kinderen nog naar bed moeten...

Will!

Ik schrok me dood.

Je bent gestoord.

Je nam de telefoon niet op. Wat is er aan de hand?

Wat?

Je hebt het gedaan. Dat meen je niet.

We worden zo gelukkig. De kinderen zullen zo blij zijn.

De kinderen slapen al.

Mrs Atenton. - Mr Atenton.

Wat is dit? - Tekeningen van de kinderen.

Liggen de kinderen al op bed? - Ja, ze waren erg moe.

Ik heb ze naar bed gebracht. - En jij hebt de hele dag gewerkt?

Ik zie dat we een nieuw kussen hebben. Zal ik er 'ns in knijpen?

Wat hebben jullie allemaal gedaan?

Getekend.

Laten jullie papa de verrassing zien? - O ja, die verrassing.

Klaar, Dee Dee? Eén, twee, drie, trekken.

Vind je het mooi? - Echt wel.

Je bent aangenomen. - Je kunt me niet veroorloven.

Wat ruikt er zo raar? - Jij.

Ik weet al wat het is. Stinkende kinderen.

En stinkende kinderen moeten in bad.

Ga je me nog vertellen waar dat boek over gaat? - Als ik dat doe is de spanning eraf.

Maar ik zie de hoofdrolspelers al voor me.

Net zo duidelijk als ik jou nu zie.

Bedankt voor de bloemen.

Ik heb geen bloemen gestuurd. - Ze lagen vanmorgen op de veranda.

Waarschijnlijk van een geheime aanbidder.

Van jou. Wie dan wel?

Eén of andere heer die bloemen voor jou heeft neergelegd.

Ik voel me veilig als jij er bent.

Ik ga nergens heen.

Waar denk je aan?

Herinneringen.

Herinner je dit nog?

Dat zal me altijd bijblijven.

En herinner je dit nog?

GEWAPENDE REACTIE

Gaat het? - Ja.

Ik zie je snel.

Wil je haar om negen uur... - Ik weet wat de afspraken zijn.

Kunnen we niet gewoon praten... - Zonder ruzie te maken? Blijkbaar niet.

Goed zo.

Goed zo.

Will, kom 'ns hier.

Moet je dit zien.

Moet je kijken.

Daar ga ik niet overheen verven. - Moet je ook niet doen, dat hoort bij het huis.

Ze hebben vroeger op deze trap gelopen.

Wie weet waar ze nu zijn.

Hun ouders tot wanhoop aan het drijven.

Het financiële verslag, meneer.

Het is niet waarop we gehoopt hebben.

U was bezig met uw voogdij.

Het spijt me.

Het verzoek voor volledige voogdij is ingediend. Ik betwijfel of het verzoek wordt ingewilligd.

Kom binnen.

Hallo, Shakespeare, ik kom thee brengen.

Dee Dee, laat papa met rust, hij is aan het schrijven.

Kom, weg daar. Papa is aan het werk.

Ik wil papa. - Hij is aan het werk, dat zei ik toch.

Will?

Ik wil terug naar ons oude huis. - Dit is ons huis, hier wonen we nu.

Kom hier, geef me je handen. Waar ben je zo bang voor?

Wat is er aan de hand? - Ze heeft een man in het raam gezien.

Ik kon hem niet vinden. - Waar?

Laat zien.

Daar. - Hoe zag hij eruit?

Ze zei dat hij een grote hoed had. - En die was smoezelig.

Smoezelig? Bedoel je een denkbeeldig iemand?

Wacht. Ik weet wat je gezien hebt. Die tak daar lijkt op een man, zie je?

Nee, hij was er echt.

Wacht even. Kijk dit eens.

Kijk naar het raam.

Zie je? Het was je eigen spiegelbeeld. Het was helemaal geen man.

Je was het zelf.

Gaat het?

Wat is er aan de hand? Je piekert ergens over.

Je bent zo mooi.

Blijf voor altijd zo mooi. - Dat zal helaas niet gaan.

Papa, ga je ons nog een keer vermoorden?

Waar gaan jullie heen?

Sta op. Wat deden jullie daar?

We wisten niet dat er iemand woont. - Ik woon daar.

Je liet me schrikken. - Wat deden jullie daar?

We waren daar vanwege de moorden. - Welke moorden?

Jij woont daar, en weet niets van de moorden af? De sneeuwstorm?

In april? Het hele gezin is vermoord.

Hebben jullie door het raam gekeken? - Hij is terug.

Hij is terug. - Wie?

Hij is terug.

Wie waren dat? - Niemand. Gewoon een paar kinderen.

Die hingen hier een beetje rond. Ga naar bed, ik kom eraan.

Dossiers van onopgeloste moorden sluit men niet. Dus officieel is de zaak nog geopend.

Maar ik werk hier nog niet zo lang, dus ik weet er niet veel vanaf.

Maar wie heeft die moorden gepleegd?

De vader was de hoofdverdachte. - Peter Ward draaide door.

Het hele gezin is toch vermoord? - De vader heeft het overleefd.

Dus hij leeft nog? - Ik zou het niet weten?

Waar is hij nu? - Weet ik niet.

Mag ik de zaak doornemen? - Dat kan ik niet maken.

Wat doen jullie er dan mee? - We kunnen de zaak niet openbaar maken.

Alleen aan mij is toch niet openbaar? Ik woon zelfs op het plaats delict.

Het is daar nu veilig, dus je hoeft je geen zorgen te maken.

Een prettige dag verder.

Libby?

Libby? - Ik ben hier.

Wat is er? - Ze hoorde het overbuurmeisje op haar gsm.

Wat zei ze dan?

Dat iedereen die in dit huis woont vermoord wordt.

Waarom zou ze zoiets zeggen?

Ik heb gezegd dat we op jou zouden wachten.

Hoi. Heb jij toevallig gebeld in de buurt van ons huis?

Mag ik even...

Ik ben Will Atenton van de overkant. Ik vroeg me af of ik even...

We zijn er net pas achter wat er in ons huis gebeurd is.

Ik wilde je dochter niet overstuur maken, maar volgens mij heeft ze gebeld bij ons huis...

en dat heeft mijn dochter opgevangen. Dat heeft ze vast niet expres gedaan...

Ik praat wel even met haar. - Dank je. Meer vraag ik ook niet.

Het is nu precies vijf jaar geleden. Mijn dochter heeft weer nachtmerries.

Dat spijt me.

Heb jij bloemen op de veranda gelegd?

Mam? - Nee.

Kun je even hier komen?

Dank je. - Het huis heeft een tijdje leeggestaan.

Dat klopt. We hadden ook een invasie van tieners in onze kelder.

Weet jij toevallig of ze hier in de buurt wonen? Ik zou graag met hun ouders willen praten.

Sorry dat ik u gestoord heb. Een prettige dag nog.

Wat ben je aan het doen?

Wat is er aan de hand? - Ik werk dit alleen weg. Kon niet slapen.

Wat is dit?

Die kinderen die ik weggejaagd heb hebben dat achtergelaten.

Peter Ward's...

slachthuis.

Wie is Peter Ward?

Waarom heb je niks gezegd?

Omdat ik niet wilde dat je je zorgen zou maken.

Ik wist wel dat we niet hadden moeten verhuizen. - Zeg dat nou niet.

Ik wist dat het niet ging lukken. - Wat niet?

Dit!

Er is iets mis met dit huis. - Niet waar.

We gaan er alles aan doen. Desnoods schakel ik een priester in.

Een priester? Hoe kom je daar nou weer bij?

Een kwakzalver dan. We laten de boel Feng Shuien.

Het is ons huis.

Er is blijdschap in dit huis. Omdat jij er woont.

Kom op.

Wat is dat?

Daar.

Ga naar binnen.

Will? - Het gaat wel.

Ga weer naar binnen!

Meiden?

Meiden!

Trish?

Dee Dee?

Meiden?

Trish!

Will?

Will, ik kan de meiden niet vinden.

Ze liggen niet in bed, ik weet niet waar ze zijn. Meiden, dit is niet grappig.

Heb je onder het bed gekeken? - Nee.

Libby. - Wat?

Wil je wat thee, prinses?

Graag, prinses Beatrice.

Wat doen jullie hier? - Storen we?

Hallo, mama en papa. We hebben het clubhuis gevonden.

Moet je dit zien. - En jullie drinken thee?

Wij waren jullie aan het zoeken. Hoe lang zijn jullie hier al?