The Killing

แผนโฉดโคตรคนชั่ว

แล้วทุกตัว ก็ออกวิ่ง!

ซีแอตเติ้ลกำลังวิ่งนำ เงาม่วงตามเป็นที่สอง

เวลา 3:45 น. ตรง ของบ่ายวันเสาร์นั้น

ในสัปดาห์สุดท้ายของเดือนกันยายน

มาร์วิน อังเกอร์อาจเป็นคนเดียว ในจำนวนคนนับแสนที่สนามม้า

ซึ่งไม่ตื่นเต้น กับการแข่งม้าเที่ยวที่ห้านั่น

เขาไม่สนใจการแข่งม้าแต่อย่างใด

และรังเกียจการพนันมาตลอดชีวิต

แต่เขาซื้อตั๋วชนะห้าเหรียญ กับม้าทุกตัวในเที่ยวที่ห้า

ทั้งๆที่รู้ดีว่า วิธีพนันแหวกแนวแบบนี้

คงจะลงเอยที่การเสียเงิน แต่เขาก็ไม่แคร์

เพราะคิดว่า การเสียเงิน 20 หรือ 30 จะมีความหมายอะไร

เมื่อเทียบกับเงินมหาศาล ที่จะได้รับในที่สุด

- ขอจิงเจอร์เอลขวดหนึ่ง -ได้ครับ ทันทีเลย

ตัวโปรดช้าเป็นเต่า ใครก็ชนะได้

คงงั้นแหละ

ซุ้มชนะห้าเหรียญ อยู่ถัดจาก ซุ้มแทงห้าเหรียญ

504 เวสต์ โอลีฟ ห้อง 4B สองทุ่ม

- มีลูกค้าพอตัวนะ - ครับ

กำลังวิ่งผ่านเสากึ่งสนาม คือศรรามกับเงาม่วง

มีจับตายเป็นที่สามในวงนอก

เงาม่วงกำลังนำไปช่วงตัวหนึ่ง ตอนต้นหลังผ่านโค้ง

ศรรามเป็นที่สอง ห่างแค่เสี้ยวเดียว

จับตายเร่งฝีเท้าในวงนอก ห่างแค่ช่วงตัวเศษๆ

ตามด้วยแสงใต้ เบนาร์ด สแตนลีย์ เค

มือสามและแรกรุ่น

ศรรามนำแค่ช่วงหัว

เงาม่วงนำแค่ช่วงหัว และจับตายมาแรงในวงนอก

ศรราม เงาม่วง และจับตายวิ่งสูสีกันครับ

ยังเป็นศรราม เงาม่วงและจับตาย

จับตายกำลังแซงหน้า

จับตายนำอยู่แค่หัว

เงาม่วงห่างแค่หัวเป็นที่สอง ศรรามห่างช่วงตัวเป็นที่สาม

แสงใต้เป็นที่สี่

504 เวสต์ โอลีฟ ห้อง 4B สองทุ่ม

ขณะกำลังรอฟัง ผลแข่งที่เป็นทางการ

เขาเริ่มรู้สึกราวกับว่า ตัวเองมีผลมากมาย

ต่อผลลัพธ์สุดท้ายของการแข่ง

เหมือนที่ชิ้นส่วนชิ้นเดียวของ ภาพต่อปริศนาขนาดใหญ่

มีผลต่อภาพที่เสร็จสมบูรณ์

แค่วางชิ้นส่วนที่ขาดอยู่ ลงในภาพต่อปริศนาเท่านั้น

ที่จะทำให้เห็นว่าภาพนั้น เป็นอย่างที่เขาคาดไว้หรือไม่

ขณะนี้ผลลัพธ์ของ การแข่งเที่ยวที่ห้าออกมาแล้ว

25 เหรียญ

ราวหนึ่งชั่วโมงก่อนนั้น บ่ายวันเสาร์เดียวกันในเดือนกันยา

ในอีกส่วนหนึ่งของเมือง

สายตรวจที่หนึ่งนาม แรนดี เคนนัน

มีเรื่องส่วนตัวที่ต้องไปจัดการ

เฮ้ย โทนี มีข่าวดีอะไรมั่ง

อย่างเคยครับ--มันเป็นบ้า

แล้วคุยกันทีหลัง

สวัสดี แรนดี เป็นไงมั่ง

พูดไปทำไมกัน ลีโอ แกคงไม่เชื่ออยู่ดี

ฉันว่าเราสบายดีกันทุกคน

คิดดูสิ แกขับรถคันใหม่ นอนในอพาร์ตเมนต์หรู

ก็ฉันชอบอยู่ดีกินดีนี่ แกมีปัญหาอะไรหรือเปล่า

เปล่านี่…

ตราบใดที่แกไม่ลืม ข้อผูกมัดที่มีกับฉัน

ฉันเชื่อว่าเป็นการเลินเล่อจริงๆ

คนอย่างแกจะไม่ตั้งใจ เป็นปฏิปักษ์ต่อเจ้าหนี้ของตัว

ฉันไม่มีจริงๆ ฉันรู้ว่าฉันควรมี

ฉันอยากจ่ายคืนจะแย่ พอๆกับที่แก ต้องการจากฉันแต่ไม่มีจริงๆ

เอาละ เราล้วนแต่ตกที่นั่งลำบาก กันเป็นครั้งคราวทั้งนั้น

ถ้างั้นคิดเป็นพันถ้วนๆก็แล้วกัน ฉันจะเขียนให้เป็นเงินกู้งวดใหม่

ให้โอกาสแกเริ่มต้นใหม่

ฟังนะ ฉันกระเป๋าแฟบจริงๆ เข้าใจไหม แบนแต๋เลย

ฉันจ่ายแก 1,000 เซนต์ยังไม่ได้เลย ถ้าแกรอสักสองสามอาทิตย์--

งั้นก็ได้ แต่ต้องมีชดเชยกันตามควรนะ

แกอยากรู้ว่าเงินมาจากไหนหรือ ฉันบอกไม่ได้

ที่บอกได้คือ มันเป็นกอบเป็นกำ และฉันจะจ่ายคืนแกได้

- อีกสองอาทิตย์นะ ไม่เกินนั้น - อาจจะเร็วกว่านั้นอีก

แกก็รู้นี่ว่าฉันไม่เล่นตลกกับแก ฉันทำไม่ได้หรอก

ฉันดีใจที่แกรับปากอย่างนั้น

ฉันคิดจะแจกแจงให้ละเอียด

แต่แกก็พูดขึ้นเสียก่อน ฉันเลยไม่ต้องเอ่ยให้อึดอัดใจ--

เป็นอันตกลงนะ ฉันจ่าย 2,600 ภายในสองอาทิตย์ฺฺฺ

บวกอีก 400 ทั้งหมดก็ 3,000 ดอกเบี้ยพิเศษแหงอยู่แล้ว

ฉันคิดว่าฉันจะพอใจ

ฉันเถียงไม่ได้หรอก

ขอบใจนะ ฉันเชื่อว่าแกเห็นด้วยกับฉัน

ดูแลตัวเองด้วยนะ

ฉันจะดูแลตัวเองแน่ ใต้เท้า

ฉันชำนาญอยู่แล้ว

หนึ่งทุ่ม วันเดียวกัน

จอห์นนี เคลย์ ซึ่งอาจเป็นเส้นด้าย ที่สำคัญที่สุดของผืนผ้าที่ยังทอไม่เสร็จ

ได้ทำให้ผ้าผืนนั้นยาวขึ้น

ชายพวกนี้ไม่ใช่อาชญากร อย่างที่เราคิดกัน

ทุกคนมีงานทำ

และล้วนใช้ชีวิตที่ดูเหมือนปกติ มีศีลธรรมแต่…

ทุกคนมีปัญหาของตนและ ล้วนเกี่ยวข้องกับการขโมยจิ๊บจ้อย

ดูอย่างอังเกอร์ เพื่อนผมสิ มันเป็นเจ้าของอพาร์ตเมนต์นี่

มันเก็บเงินไว้แทงม้า และยอมให้ผมพักที่นี่

เขาเป็นนักบัญชี

ทำงานกับบริษัทเดิม เป็นเวลาสิบปี

รู้ไหม เฟย์ ความผิดครั้งใหญ่สุด ที่ผมเคยทำคือจับแต่ปลาซิว

ห้าปีที่ผ่านมาสอนผมอย่างหนึ่ง ถ้าไม่ช่วยอะไรอย่างอื่น--

เมื่อไหร่ที่ต้องเสี่ยง ต้องแน่ใจว่า ผลตอบแทนคุ้มค่าเสี่ยง

การฉกเงินสิบเหรียญทำให้คุณเข้ากรง ได้เร็วพอๆกับการขโมยเงินล้าน

คุณไม่ต้องหว่านล้อมฉันหรอก จอห์นนี

คุณก็รู้ว่าฉันจะคล้อยตาม ทุกอย่างที่คุณบอก

คุณก็รู้นี่ว่าฉันเป็นอย่างนี้ มาตั้งแต่เราเป็นเด็กแล้ว

ฉันเชื่อทุกอย่างที่คุณบอก

ห้าปีที่คุณหายไป

ฉันรู้ว่ามันต้องโหดร้ายต่อคุณมาก

ฉันหมายความว่าการถูกจองจำ ต้องเป็นเรื่องเลวร้าย

คุณรู้อะไรมั๊ย

มันอาจฟังดูตลกนะแต่…

การรอคุณนานหลายปี และการอยู่คนเดียว

มันเหมือน…

ไม่ใช่คุณถูกจองจำ แต่เหมือนฉันถูกกันออกจากคุณ

แหม ฟังฉันสิ

เราอยู่ด้วยกันเป็นครั้งแรก หลังจากห้าปีฉันมัวแต่พล่าม

ตอนนี้ทุกอย่างจะดีขึ้น ผมสัญญา

อย่าลืมที่คุณรับปากไว้ก็แล้วกัน

ฉันเป็นคนดีของใครอื่นไม่ได้

ฉันไม่สวยและไม่ฉลาดนัก อย่าปล่อยให้ฉันอยู่คนเดียวอีกนะ

ตอนนี้จะไม่เกิดอะไรขึ้นอีกแล้วน่า ไม่ใช่ครั้งนี้แน่

ฉันคิดว่าฉันต้องไปเสียที

คุณมีงานต้องทำอีกมาก

- ฉันจะพบคุณอีกได้เมื่อไหร่ - คืนวันเสาร์

เราจะขึ้นเครื่องบินด้วยกัน

ผมขอให้คุณอยู่ห่างๆ จนกว่าทุกอย่างจบลง

- ถ้ามีอะไรให้ฉันช่วย ก็บอกนะ - ไม่มี แค่จองตั๋วเครื่องบินเท่านั้น

อย่าลืมนะ บอกคนที่ทำงานว่า คุณจะลาออก

บอกเขาว่าคุณจะแต่งงาน

ฉันไม่อยากบอกคำลา

- เรากำลังพูดถึงแกอยู่หยกๆ - สวัสดี จอห์นนี สวัสดีคุณเฟย์

- สวัสดี - ผมหวังว่ามันเป็นเรื่องดีนะ

ดีค่ะ จอห์นนีบอกฉันว่า คุณเป็นเพื่อนที่วิเศษ

- เฟย์กำลังจะกลับพอดี - อย่าด่วนไปเพราะผมเลยนะ

- เธอไปไม่ทันนัดแล้ว - จริงค่ะ

- อย่าลืมโทรถึงฉันนะ - ผมจะทำอย่างที่บอกคุณไว้

ดีใจที่พบคุณอีกครั้งค่ะ คุณอังเกอร์ ช่วยดูแลจอห์นนีด้วยนะค่ะ

ไม่มีอะไรที่ผมทำให้จอห์นีไม่ได้

แล้วเจอกันนะ

ครึ่งชั่วโมงก่อนหน้านั้น ประมาณ 6:30 น.

ไมค์ โอรายลี บาร์เทนเดอร์ที่สนามม้า กลับถึงบ้าน

รูธี ผมถึงบ้านแล้ว

504 เวสต์ โอลีฟ ห้อง 4B สองทุ่ม

เวลา 7:15 น. คืนเดียวกันนั้น

จอร์จ พีทที คนเก็บเงินที่สนามม้า มาถึงอพาร์ตเมนต์ของเขา

สวัสดี

สวัสดี

- สบายดีหรือจ๊ะ - สบายดี

วันนี้ผมไม่ค่อยสบายเลย รู้สึกปวดในกระเพาะอยู่เรื่อย

อาจมีรูในกระเพาะนะจอร์จ คุณคิดว่าใช่หรือเปล่า

ผมจะมีรูในกระเพาะได้ไง

ก็คุณมีรูในหัวของคุณได้ไงล่ะ ผสมเหล้าให้ฉันแก้วสิ

ฉันคิดว่าตัวเองก็เริ่มปวดเหมือนกัน

เชอร์รี นี่ผมจะพูดอะไรโดยที่คุณ ไม่ล้อเล่นไม่ได้หรือไง

ผสมเหล้าเร็วๆสิ ฉันปวดหนักขึ้นทุกทีแล้ว

ผมเห็นบางอย่างที่สดใส บนรถไฟตอนกลับบ้านคืนนี้

บางอย่างที่หวานชื่นดี

ลูกกวาดหรือจอร์จ

ไม่ใช่ ไม่ใช่ลูกกวาด อย่าล้อเล่นซิ

เป็นคน

คนคู่หนึ่งที่นั่งข้างหน้าผมพอดี

อายุไม่น้อยเท่าไหร่ ผมว่าผู้หญิงนั่นมีอายุพอๆกับคุณ

คุณหมายความว่าค่อนข้างแก่น่ะสิ ขาข้างหนึ่งกับนิ้วโป้งโตๆในหลุมศพ

คุณอยากจะฟังเรื่องต่อหรือเปล่า

ฉันรอไม่ไหวแล้ว เล่าต่อให้ฉันตื่นเต้นสิ

ทั้งสองนั่งหน้าผมพอดี ผมเลยได้ยินที่เขาคุยกัน

แค่บางส่วนน่ะ

- ทั้งสองอายุไม่น้อย-- - คุณเล่าแล้วว่า ผู้หญิงอายุพอๆกับฉัน

ไม่ใช่แล้วล่ะ บางทีอาจเป็นอย่างนั้น ตอนคุณเริ่มเล่าเรื่องแต่ไม่ใช่ตอนนี้

เอาเป็นว่าเธอเรียกเขาว่า ปะป๊า และเขาเรียกเธอว่ามะม้า

แล้วจุดจบของเรื่องที่น่าตื่นเต้นนี่คือ คติสอนใจ ประโยคชวนหัวอยู่ไหน

ช่างเถอะ ผมเพียงคิดจะเล่าให้ คุณฟังเท่านั้น ผมน่าจะรู้ดี

ฉันรู้ คุณอยากพนันว่าฉันรู้มั๊ยล่ะ ฉันให้คุณเจ็ดต่อห้า

เลิกเล่นเสียทีเถอะคุณ

ผมเหนื่อย รู้สึกไม่ค่อยสบาย

คุณอยากให้ฉันเรียกคุณว่า ปะป๊า และคุณอยากเรียกฉันว่า มะม้าหรือเปล่า

- คุณรู้คำตอบดีอยู่แล้วนี่ - เชิญตามใจเลย

บางทีมันอาจเป็นคำสุดท้ายที่คุณพูด แต่ฉันจะฆ่าคุณให้เจ็บน้อยที่สุด--

ผมต้องไปนอกบ้านคืนนี้ ผมไม่คิดว่า มีอะไรเป็นอาหารเย็น

มีสิ มีตั้งหลายอย่าง

- เรามีสเต็ก หน่อไม้ฝรั่งและมันฝรั่ง - ผมไม่ได้กลิ่นอาหารสักนิด

ก็แน่สิ เพราะคุณอยู่ห่างจาก อาหารตั้งไกล

- อยู่ไกลหรือ คุณไม่น่าคิดว่าฉันทำเสร็จแล้วนี่

ทุกอย่างยังอยู่ที่ศูนย์การค้า

บอกผมหน่อยสิ เชอร์รี

บอกผมอย่างเดียว

ทำไมคุณถึงยอมแต่งงานกับผม

ถ้าสามีต้องถามภรรยาแบบนี้ แสดงว่าเขาไม่มีความสุข

จะพูดไปทำไมกัน บางทีทุกอย่าง เป็นเรื่องดีในระยะยาว

เรื่องของเรื่องก็ ถ้าคนเราไม่ต้องปวดขมับ

คนผลิตยาแอสไพรินจะทำอะไรกิน

คุณเคยรักผมนี่นา คุณเคยบอกผมอย่่างนั้น

ฉันก็จำได้ว่าคุณเคยพูด คำหวานซึ้งตรึงใจเหมือนกันนะ--

อย่างเช่นเราจะรวย และมีอพาร์ตเมนต์แถวสีลม

แล้วก็รถต่างแบบ สำหรับแต่ละวันในสัปดาห์

ไม่ใช่ว่าฉันใส่ใจจริงจังกับ สิ่งเหล่านั้นนักหรอก

ตราบเท่าที่ฉันมีหนุ่มหล่อล่ำ แสนฉลาดอย่างคุณ

มันจะทำให้ทุกอย่างดีกว่านี้ ใช่มั๊ย ผมหมายถึงถ้าผมมีเงิน

คุณจะนิยาม "เงิน" ยังไงล่ะ

ถ้าคุณคิดว่าจะยก เหรียญสิบเซนต์ที่สะสมไว้ให้ฉัน--

ผมหมายถึงเงินก้อนใหญ่-- หลายแสน

คุณคงรู้สึกไม่สบายจริงๆแหละ แน่ใจหรือว่าคุณปวดที่ท้อง

ผมจะมีมาให้คุณแน่-- เป็นแสนๆเลย