Shock Wave (拆彈專家)

Za luźno.

Jeszcze nie skończyłem.

Zawiodłem szefa kiedykolwiek?

To prawda. Mój brat ci ufa.

Fakt.

Każe iść w lewo, to idę w lewo. Mówi, by iść w prawo, to idę w prawo.

Dlaczego więc mi nie ufa?

Jesteście jak śruba i nakrętka.

Jedno obraca się w prawo, a drugie w lewo.

Twoje i jego „w prawo” to nie to samo.

Nie masz co robić?

No już, do samochodów. Ruszamy!

Gościu, któremu ufa mój brat...

- Tak? - Brat chce, żebyś do niego dołączył.

- Mów. - Pojechali trzema taksówkami.

- W każdej jest bomba. - Dokąd jadą?

Nie wiem. Dwie toyoty, jeden nissan.

DB 2436.

EC 6678.

FA 969.

Czemu braciszek ufa jemu, a nie mnie? Ja mu nie ufam za grosz.

Peng Hong jest bardzo ostrożny. Jeszcze nie znam jego planu.

Odezwę się.

Z trzech taksówek zrobili bomby.

- W Hongkongu jest ich ponad 20 tys. - Ich numery rejestracyjne.

Napij się, trzeba to uczcić.

- Straciliśmy sygnał GPS. - Śledź go.

- Znalazłeś te trzy taksówki? - Jeszcze nie.

Będziemy bogaci!

Stać!

Do wszystkich jednostek. Atak na skarbiec banku Heung Gold.

Szefie, napad na Heung Bank.

- Jedziemy tam. - Tak jest.

Idź po drugi wózek.

Piękny zapach.

Nie zgub ich.

Wjedź w niego!

Ale ubaw.

Zwolnij. Niech się zrównają.

Nadjeżdżają.

Bracie, widziałeś to? Moja robota!

Centrala, ranny policjant. Pospieszcie się.

Wszyscy stać! Nie wjeżdżać na parking!

Uważać na samochody-pułapki!

Jedź dookoła i zablokuj ich.

Kurwa, co jest?

Zatrzymaj się!

Odłóż broń! Odłóż ją!

- Mówię ci, odłóż broń! - Policja! Nie ruszać się!

Powiedziałem, odłóż tę broń!

Wysiadaj!

Ręce do góry!

- Obróć się! - Puść go, to nasz człowiek.

Brat mnie wyciągnie.

Ty zdrajco. Będzie cię ścigał!

- Zabrać go. - Nie wywiniesz się!

- Wjechali do tunelu dla pieszych! - Zablokujemy im wyjazd!

Drań. Ty draniu!

Bomba!

FALA UDERZENIOWA

PÓŁ ROKU PÓŹNIEJ

Uwaga! Telefony, pendrive'y i zapalniczki proszę zostawić w skrytce.

Plastycznym materiałom wybuchowym można nadawać różne kształty,

co utrudnia ich rozpoznanie.

Nie wykrywają ich aparaty rentgenowskie.

Jednym z takich materiałów jest C-4.

Ma większą siłę rażenia niż trotyl.

Prędkość detonacji może dochodzić do ośmiu kilometrów na sekundę.

To atrapa amerykańskiego granatu odłamkowego MK2.

Waży 600 gramów i jest wypełniony 60 gramami trotylu.

To zawleczka zabezpieczająca.

Jeśli ją wyciągnę i rzucę granat,

sprężyna iglicy uderzy w spłonkę, inicjując zapłon i detonację.

Granat wybuchnie po czterech sekundach, a pole rażenia wyniesie trzy metry.

- Słucham. - Jeśli trzyma się granat w dłoni

z usuniętą zawleczką, to granat nie wybuchnie.

Prawda.

Ale dlaczego mam go trzymać? To nie dłoń dziewczyny.

Jeśli miałbyś pecha i musiał trzymać granat bez zawleczki,

to pamiętaj...

Trzymaj tak, jakby to była ręka dziewczyny.

Nie puszczaj zbyt szybko. Dziękuję.

Podczas akcji saperzy pracują w dwuosobowych zespołach.

To inspektor J. S. Cheung, numer jeden w zespole.

Numer dwa to ja.

Mam wspierać jedynkę w bezpiecznym i jak najszybszym wykonaniu zadania.

A jeśli granat leży przede mną, ale nie wybuchł po czterech sekundach?

- Co powinienem zrobić? - Dziękować Bogu i uciekać.

Wróć, odwrotnie. Uciekaj, a potem dziękuj Bogu.

Dzisiaj jest pana szczęśliwy dzień.

Codziennie jest mój szczęśliwy dzień. Lubię te studentki.

Cześć. Była tu moja torebka. Oddaj mi ją.

Słonko, nie wziąłem twojej torebki.

Moja legitymacja, pieniądze... Wszystko było w środku.

Rozumiem, ale naprawdę jej nie wziąłem.

W takim razie gdzie jest?

Idź i poszukaj gdzieś indziej.

Stop!

Drodzy państwo, proszę o uwagę.

Jeśli ktoś znajdzie żółtą torebkę...

Inspektorze Cheung, może powinien ją pan odwieźć?

Nie wolno pić nieletnim. Pokaż dowód.

Jedziemy?

- Kim ona jest? - Inspektor Cheung ją tu przywiózł.

On jest z obyczajówki? Po co sprowadził tu tę pijaną dziwkę?

Mnie nie pytaj.

Inspektorze Cheung, zaraz tu będzie.

Proszę nie nazywać jej pijaną dziwką.

- Przepraszam. - Byłyście podekscytowane

i zapomniałyście o manierach.

Jest pijana, ale nie jest dziwką.

Średnica - 36 cm. Długość - 112.

To bomba lotnicza z czasów II wojny. Wypełniona trotylem, model M64.

Waży około 225 kg. Detonator z przodu.

- Może zniszczyć czołg. - Ano może.

I jest bardzo niestabilna.

Ewakuować okolicę.

- Rozszerzyć blokadę do 100 metrów. - Tak jest.

Proszę się cofnąć i nie przeszkadzać policji w pracy.

- Inspektorze Cheung, pański sprzęt. - Dzięki.

Założy pan kombinezon?

Mówiłeś, że może zniszczyć czołg,

więc po co go zakładać?

Ben, wywiercę otwór w detonatorze.

Przyjąłem.

Ben, wstrzyknąłem do środka koagulant.

Detonator powinien być stabilny.

Wykręcam detonator.

Przyjąłem.

Nie panikuj, jest stabilny.

Nie wracam na posterunek.

Powiedz szefowi, że raport dostarczę po urlopie.

- Tak jest. - Dzięki.

- Muszę lecieć. - Żegnam, panie Cheung.

Do widzenia.

Dzieciaki, zachowujcie się.

Idziemy, no już.

Nie wolno bawić się na ulicy. To bardzo niebezpieczne.

Grzeczna dziewczynka. Zaczekaj.

Zasłużyłaś na pieczątkę.

Dziękuję.

Tatuś.

Jest pan rodzicem?

Dzień dobry, pani Li.

- Do widzenia. - Do widzenia.

Złoży pan na mnie skargę?

Skąd pan wie, że tu uczę?

Zapomniałem powiedzieć, że jestem gliną.

- Panie... - Nazywam się J. S. Cheung.

Oficer Cheung.

Gdyby rodzice się dowiedzieli,

że upiłam się w barze i wylądowałam na posterunku policji,

nie wiem, co by zrobili. Normalnie się tak nie zachowuję.

Nie musi się pani tłumaczyć. Nie przeszkadza mi to.

Sześć miesięcy byłam w separacji.

Właśnie podpisałam dokumenty rozwodowe.

Poszłam do baru utopić smutki.

A potem chciałam się przekonać, czy nadal mam to „coś”.

Może mnie pan tu wysadzić. Dalej już pójdę.

W porządku, mam czas. Dokąd panią zawieźć?

Nie, dziękuję. Nie chcę.

Ale ja chcę.

Nie. Nie chcę się spotykać z żonatym mężczyzną.

Nie mam żony.

Nie wierzy mi pani?

ROK PÓŹNIEJ GRANICA TAJLANDZKO-BIRMAŃSKA

Tajny agent pomógł nam w rozpracowaniu

organizacji przestępczej i nalocie na jej siedzibę.

Zatrzymaliśmy dwóch podejrzanych.

Wyznaczyliśmy

nagrodę w wysokości pięciu milionów

za pomoc w aresztowaniu innych podejrzanych.

Prześlę 50 milionów dolarów na twoje konto na Kajmanach.

Gdy dostanę pieniądze,

to w ciągu miesiąca moi ludzie przedostaną się do Hongkongu.

A teraz nasz ekspert z jednostki saperów.

Inspektor Cheung.

Prosimy o kilka słów, inspektorze.

Wielu pyta, dlaczego dołączyłem do jednostki saperów.

Także moja dziewczyna.

Opowiedziałem jej historię o dzwoneczku na kocim ogonie.

Myszy chciały wyjść z nory, aby znaleźć jedzenie,

ale bały się, że pożre je kot.

W końcu wpadły na pomysł, by na ogonie kota zawiesić dzwonek.

Gdy usłyszą dzwonek, zostaną w norze.

Pozostawało jednak pytanie, która mysz zawiesi ten dzwonek?

Gdy tak o tym dyskutowały, mała myszka podniosła rękę.

„Ja pójdę” - powiedziała.

Inne myszy pytały: „Dlaczego ty?”.

Mała mysz odparła, że w jej sercu

prawość jest ważniejsza niż życie.

Dlatego zdecydowałem się być tą myszką.

Rozbrajanie bomb nie jest zwykłym zajęciem.

To opatrzność Boża.

Dziękuję Bogu...

że podczas każdej misji mogę dokonywać właściwych wyborów.

Jestem Mu wdzięczny...

że mogłem poświęcić moje życie, by chronić życie innych.

Hej, dziewczyno. Czy dobrze wyglądam w mundurze?

Jest w porządku. Nadal wyglądasz jak saper.