Prvních 189 řádků.
ഉപശീര്ഷകം തയ്യാറാക്കിയത് : കൊടുങ്ങല്ലൂര് ഫിലിം സൊസൈറ്റിക്ക് വേണ്ടി അഭിലാഷും രമ്യയും
ഡോക്ടർ, എന്താണ് സംസാരിക്കാനുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞത്..?
സിസ്റ്റർ, നിങ്ങള് മിസ്സിസ് വോഗ്ലേറെ കണ്ടോ?
ഇല്ല... ഓ.. എന്നാല് ഞാനവരുടെ അവസ്ഥ ഒന്ന് പറയാം..
കൂടാതെ അവരെ നോക്കാന് നിങ്ങളെ ഏല്പിക്കുന്നത് എന്തിനാണെന്നും പറയാം.
മിസിസ് വോഗ്ലെര് ഒരു നടി ആണെന്ന് അറിയാമല്ലോ.. കഴിഞ്ഞ പ്രാവശ്യം ഇലെക്ട്ര എന്ന നാടകത്തില് അഭിനയിക്കുന്നതിനിടക്ക്
അവര് പെട്ടെന്ന് നിശ്ശബ്ദയായി ഇരുന്നു...ചുറ്റും അന്തിച്ചു നോക്കിക്കൊണ്ട്...
ഏകദേശം ഒരു മിനിറ്റു നേരം...
പിന്നീട് അവര് അതില് വിഷമിച്ചെങ്കിലും പൊട്ടിച്ചിരിക്കാന് തോന്നിയത് കൊണ്ടാണ് അങ്ങനെ ചെയ്തത് എന്നാണ് പറഞ്ഞത്.
പിറ്റേ ദിവസം അവര് റിഹേര്സല് മറന്നു പോയോ എന്ന് തീയേറ്ററില് നിന്നു വിളിച്ചു ചോദിക്കേണ്ടി വന്നു...
എന്നാല് ജോലിക്കാരി വീട്ടില് വന്നപ്പോള് അവര് കിടക്കുക തന്നെ ആയിരുന്നു...
അവര് ഉണര്ന്നു ഇരിക്കുകയിരുന്നെങ്കിലും ഒരു അനക്കവും ഇല്ലാതെ, ഒന്നും പറയാതെ....
കഴിഞ്ഞ മൂന്ന് മാസമായി ഇങ്ങനെയാണ്... സാധ്യമായതെല്ലാം ചെയ്തു നോക്കി...പക്ഷേ..
മെഡിക്കല് റിസള്ട്ട് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് അവര് മാനസികമായും ശാരീരികമായും പൂര്ണ ആരോഗ്യവതി ആണെന്നാണ്...
കൂടാതെ...വിഭ്രാന്തിയുടെ ലക്ഷണമൊന്നും കാണാനുമില്ല!!!
ഏകദേശരൂപം കിട്ടിക്കാണുമല്ലോ അല്ലേ, സിസ്റ്റർ...
എങ്കില് നിങ്ങള് വോഗ്ലരുടെ അടുത്ത് പോയ്കൊള്ളൂ...
ഗുഡ് മോര്ണിംഗ്, മിസ്സിസ് വോഗ്ലെർ .. ഞാന് സിസ്റ്റര് ആല്മ ആണ്.
ഞാന് കുറച്ചു കാലം നിങ്ങളെ നോക്കാന് വേണ്ടിയാണ് വന്നിരിക്കുനത്.
എന്നെ പറ്റി ഞാന് എന്താ പറയാ... എനിക്ക് 25 വയസ്സുണ്ട് ..... എന്റെ വിവാഹം നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുകയാണ്
രണ്ടു വർഷമായി ഞാൻ നേഴ്സ് ആയിട്ട് ...
അച്ഛനും അമ്മയും കൃഷിയൊക്കെയായി നാട്ടിലാണ്. വിവാഹത്തിന് മുന്പ് അമ്മയും ഒരു നേഴ്സ് ആയിരുന്നു കേട്ടോ.
എന്നാലിനി അത്താഴം കഴിഞ്ഞിട്ടാകാം...
ആ.. വറുത്ത കരളും ഫ്രൂട്ട് സലാഡും ആണ്.. വളരെ നല്ലതാണെന്ന് തോന്നുന്നു.
തല കുറച്ചു കൂടി പൊക്കി വയ്ക്കണോ.. അതോ ഇതു മതിയോ..
സിസ്റ്റര് ആല്മ... എന്താണ് തോന്നുന്നത്...
എന്താ പറയേണ്ടതെന്ന് അറിയില്ല ഡോക്ടർ ...
ആദ്യത്തെ കാഴ്ചയില് ഒരു കുട്ടിത്തം ആണ് തോന്നിയത്... പക്ഷേ ആ കണ്ണുകളുടെ നോട്ടം...
വളരെ തീഷ്ണമായിട്ടു തോന്നി...
അറിയില്ല, ഒരു പക്ഷേ... നിങ്ങളെന്താണ് പറഞ്ഞു വരുന്നത്...
ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു.. ഈ ജോലി വേണ്ട എന്ന് വച്ചാലോ എന്ന്? എന്തിന്!!! നിങ്ങൾക്ക് ഭയപ്പെടേണ്ട എന്താണ് ഉള്ളത്?
അങ്ങനെയല്ല, മിസ്സിസ് വോഗ്ലെര്ക്ക് കൂടുതല് പരിചയവും ഇരുത്തം വന്നതുമായ ഒരാളായിരിക്കും നല്ലത് എന്ന് തോന്നി.. അത്ര തന്നെ...
എനിക്ക് ചേര്ന്ന് പോകുവാന് പറ്റുമോ എന്ന്... ചേര്ന്ന് പോകണോ.. എന്നു വച്ചാല്..
മാനസികമായി.... മാനസികമായോ..?
ഒരു പക്ഷേ വ്യക്തമായ ബോധത്തോടുകൂടിയ അവരുടെ തീരുമാനമാണ് ആ നിശ്ശബ്ദത എന്ന് തോന്നുന്നു....
അവരുടെ ആരോഗ്യത്തിനു കാര്യമായ ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല .. ...അതുകൊണ്ട്;
അതവരുടെ മാനസികമായ ദൃഡനിശ്ചയത്തെ വ്യക്തമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഞാന് ഒരു പരിധിവരെ അതിനു പറ്റിയ ആളല്ല.
നിങ്ങള്ക്ക് അസ്തമയം കാണാന് ഇഷ്ടമാണല്ലോ അല്ലേ... ഞാന് ഈ വിരികളൊക്കെ പിന്നീട് ഇട്ടോളാം..
റേഡിയോ വയ്ക്കട്ടെ.. എന്തെങ്കിലും നല്ല പരിപാടി ഉണ്ടാകും.
ഓ പ്രിയേ... എന്നോടു ക്ഷമിക്കൂ... എനിക്കു മാപ്പു തരൂ
നിങ്ങളുടെ ദയ അല്ലാതെ എനിക്കു ജീവിതത്തില് മറ്റൊരു ആഗ്രഹവുമില്ല....
എന്താണ് മിസ്സിസ് വോഗ്ലെർ, ഇങ്ങനെ ചിരിക്കാന് ആ നടി അത്ര കോമാളി ആണോ?
സഹാനുഭുതിയെയും ദയയെയും പറ്റി നിങ്ങള്ക്കെന്തറിയാം ...
നിങ്ങള്ക്കെന്തറിയാം ....
മിസ്സിസ് വോഗ്ലെർ, എനിക്കിത്തരം കാര്യങ്ങളൊന്നും മനസിലാകാറില്ല....
സിനിമയും നാടകവുമൊക്കെ എനിക്കിഷ്ടമാണ് പക്ഷേ വല്ലപ്പോഴുമൊക്കെയേ പോകാറുള്ളൂ
എന്നാല് കലാകാരന്മാരെ അങ്ങേയറ്റം ബഹുമാനമുണ്ട്.
കലയ്ക്കു ജീവിതത്തില് വലിയ ഒരു സ്ഥാനമുണ്ട്.
പ്രത്യേകിച്ചു ജീവിതത്തില് നാം എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നസങ്കീര്ണതകളില്പ്പെട്ട് ഉഴറുമ്പോൾ .
നിങ്ങളോട് ഇതൊക്കെ പറയുന്നത് അവസാനം അബദ്ധമാകുമോ...
നോക്കട്ടെ, വല്ല നല്ല പാട്ടോ മറ്റോ ഉണ്ടോന്നു നോക്കാം..
ഇതിഷ്ടപ്പെട്ടോ?
നന്നായി ഉറങ്ങിക്കൊള്ളു... ശുഭരാത്രി
ഹോ നാശം!!!
കഷ്ടം തന്നെ, ഇങ്ങനെ കഴിയുന്നത്.. എല്ലാം ഒരു തരം ആവര്ത്തനം മാത്രം.
പഴയതിന്റെ ആവര്ത്തനങ്ങള്
എന്തായാലും ഞാന് കാള് ഹെന്റികിനെ വിവാഹം കഴിക്കും. ഞങ്ങള്ക്കു കുറെ കുട്ടികള് ഉണ്ടാകും, തീര്ച്ച....
എനിക്കുറപ്പുണ്ട്.. അതെല്ലാം നടക്കും എന്ന്..
ഒരു മാറ്റവും ഉണ്ടാവില്ല..
ആ വിചാരങ്ങള് മാത്രമാണ് ജീവിതത്തില് അല്പമെങ്കിലും സുരക്ഷിതത്വ ബോധം ഉണ്ടാക്കുന്നത്.
പിന്നെ, എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു ജോലി വേണം...
എനിക്കു സന്തോഷം തരുന്ന ഒന്ന്
അതും വേണം. മറ്റൊരു തരത്തില് അതും നല്ലതു തന്നെ
നല്ലതു തന്നെ
അവര്ക്ക് എന്താണാവോ പറ്റിയത്
എലിസബത്ത് വോഗ്ലെർ ......
എലിസബത്ത്
മിസിസ് വോഗ്ലെര് ഞാന് കവര് പൊട്ടിച്ചു തരാം
ഞാന് വായിച്ചു തരണോ?
ഞാന് വായിച്ചു തരട്ടെ
എത്രയും പ്രിയപ്പെട്ട എലിസബത്ത്, നിങ്ങളെ കാണുവാന് എനിക്ക് അനുവാദം ഇല്ലാത്തതിനാല് ഞാന് എഴുതുകയാണ്
നിങ്ങള്ക്ക് താല്പര്യമില്ലെങ്കിൽ, വായിക്കാതിരിക്കാം
പക്ഷേ എനിക്ക് എഴുതാതിരിക്കാനാകില്ല
എന്റെ മനസ്സില് നീറുന്ന ആ ചോദ്യം നിലനില്ക്കുന്നു
ഞാന് നിങ്ങളെ ഏതെങ്കിലും തരത്തില് വേദനിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടോ... അറിയാതെയെങ്കിലും നിങ്ങളെ ഞാന് വിഷമിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടോ...
നമ്മുടെ ഇടയില് ഉടയാനാകാത്ത വിധം തെറ്റിദ്ധാരണകള് ഉടലെടുത്തിരിക്കുന്നു
മിസിസ് വോഗ്ലെർ, ഞാന് ഇനിയും വായിക്കണോ
എനിക്കറിയാവുന്നിടത്തോളം, നമ്മള് അടുത്തിടെവരെ വളരെ സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു
നാം ഇത്രയേറെ മുന്പൊരിക്കലും അടുത്തിരുന്നില്ല.
നീ പറയാറുള്ളത് ഓര്മയുണ്ടാകുമല്ലോ. എന്തിനാണ് വിവാഹം കഴിക്കുന്നതെന്ന് ഞാന് മനസിലാക്കി തുടങ്ങുന്നതേയുള്ളൂ
നന്മയും സഹഭാ........ വായിക്കാന് പറ്റുന്നില്ലലോ
നന്മയും സഹഭാ.... ആ.. വായിക്കാന് പറ്റുന്നുണ്ട്
നന്മയും സഹഭാവവുമുള്ള രണ്ടു കുട്ടികളുടെ മനസോടു കൂടി
അന്യോന്യം കാണുവാന് നീ എന്നെ പഠിപ്പിച്ചു
പക്ഷേ
ആ വായിക്കാന് പറ്റുന്നുണ്ട്, പക്ഷേ നമുക്ക് നിയന്ത്രിക്കാന് പറ്റുന്ന വികാരങ്ങളോടെമാത്രം
നിനക്കാപറഞ്ഞതൊക്കെ ഓര്മയുണ്ടോ?
നാം അന്ന് മരക്കൂട്ടങ്ങള്ക്കിടയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ, എന്റെ കോട്ടില് പിടിച്ചുനിര്ത്തി നിന്നിലേക്കടുപ്പിച്ചു പറഞ്ഞ ആ വാക്കുകള്
ഈ എഴുത്തിനൊപ്പം ഒരു ഫോട്ടോയും വയ്ക്കുന്നുണ്ട്.
നിന്റെ മകന്റെ ചിത്രം എനിക്കറിയില്ല...
നിങ്ങള്ക്കതിഷ്ടപ്പെടുമോയെന്ന് ..
വളരെ ഓമനത്തം ഉള്ള മുഖമാണ്
എലിസബത്ത്, നിങ്ങള് ഈ ആശുപത്രിയില് ഇങ്ങനെ തുടരുന്നത് ശരിയാണെന്നെനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല
നിങ്ങള്ക്ക് തന്നെ അത് മടുപ്പും വേദനയും ഉണ്ടാക്കി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു
നിങ്ങള്ക്ക് വീട്ടിലേക്ക് പോകേണ്ടെങ്കിൽ, നിങ്ങളും സിസ്റ്ററും കൂടി എന്റെ വേനല്ക്കാല വസതിയിലേക്ക് പോയ്ക്കൊള്ളൂ
ഒരു തരം നിരാശയുടെ സ്വപ്നസഞ്ചാരിണിയാകാനുള്ള ഈ പോക്ക് എനിക്ക് മനസിലാകുന്നില്ല എന്നാണോ കരുതുന്നത്
ഒന്നും കാണാത്ത പോലെ
ബോധത്തോടു കൂടിയുള്ള നിങ്ങളുടെ നിമിഷങ്ങള്
ഒരേ സമയം നിങ്ങള് സ്വയം വിശ്വസിക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നതും മറ്റുള്ളവരെ വിശ്വസിപ്പിക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നതുമായ
എന്താണ് നിങ്ങള് എന്ന കാര്യത്തിലെ അവ്യക്തത ആ തലചുറ്റലും വിശപ്പും ഒക്കെ..നിങ്ങള് ആ മുഖംമൂടി മാറ്റിവയ്ക്കൂ
നിങ്ങളെ സ്വയം നശിപ്പിക്കുന്നതിനു മുന്പ്....
ഓരോ വാക്കിലെയും കാപട്യം, ആത്മാര്ത്ഥതയില്ലാത്ത നോട്ടം, പരിഹസിക്കുന്ന മന്ദഹാസം
എന്താ ആത്മഹത്യ ചെയ്യണോ?
നിങ്ങള് അത് ചെയ്യില്ല, അതുവളരെ മോശമാണെന്ന് നിങ്ങള്ക്കറിയാം
ആ.. ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം; അനങ്ങാതെ ഇരിക്കാ, നിശ്ശബ്ദയാകാം, അങ്ങനെയെങ്കിലും നിങ്ങൾക്കു നുണകള് പറയാതിരിക്കാം
നിങ്ങളില്നിന്നു തന്നെ നിങ്ങളെ മാറ്റി നിര്ത്താം. നിങ്ങളിലേക്ക് വീണ്ടും ഉള്വലിയാം
പിന്നീട് നിങ്ങള്ക്ക് അഭിനയിക്കേണ്ടി വരില്ല ഏതു മുഖംമൂടി വേണമെങ്കിലും ധരിക്കാം
അതുകൊണ്ട് നിങ്ങള് ഒന്ന് മനസ്സിലാക്കണം
യാഥാര്ത്ഥ്യം എന്നും കടുത്തതാണ് നിങ്ങള് മറയ്ക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നതെല്ലാവര്ക്കും മനസിലാകുന്നുണ്ട്
ജീവിതം എല്ലാ വശത്തു കൂടിയും നിങ്ങളിലേക്ക് അരിച്ചിറങ്ങും
നിങ്ങള് അതിനെതിരെ പ്രതികരിക്കാന് നിര്ബ്ബന്ധിതയാകും
ജീവിതത്തിന്റെ സത്യസന്ധത ആരെയും ബോധ്യപ്പെടുത്തേണ്ടതില്ല. ആരും അത് ഗൗനിക്കില്ല
നിങ്ങള് പറയുന്നതിലെ അന്ത:സത്ത തിയേറ്ററില് മാത്രം ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടേക്കാം, ഒരു പരിധി വരെ..
എലിസബത്ത് എനിക്ക് നിങ്ങളെ മനസിലാക്കാം
നിങ്ങളുടെ ആത്മവിശ്വാസമില്ലായ്മ നിങ്ങളെ ഏതോ ഒരു തലത്തില് എത്തിച്ചിരിക്കുന്നു
എനിക്ക് നിങ്ങളെപ്പറ്റി അഭിമാനമുണ്ട്
നിങ്ങള് ജീവിതത്തിന്റെ ഈ ഭാഗം നന്നായി അഭിനയിച്ചു തീർക്കൂ...
മടുപ്പു തോന്നുമ്പോള് നിര്ത്തിക്കൊള്ളൂ
മറ്റു റോളുകളെ പോലെ ഇതും അവസാനിപ്പിക്കൂ
വേനല്ക്കാലത്തെ അവസാന ദിവസങ്ങളില് മിസിസ് വോഗ്ലെറും സിസ്റ്റര് ആല്മയും അങ്ങനെ ഡോക്ടറുടെ വീട്ടില് നിന്നും യാത്ര പുറപ്പെട്ടു
സാഗരതീരത്തെ ആ പുതിയ ജീവിതം അവരില് ഉന്മേഷപൂര്ണ്ണമായ മാറ്റങ്ങള് ഉണ്ടാക്കി
ആശുപത്രിയിലെ നിര്വികാരത മാറി സായാഹ്ന സവാരികളും, ചൂണ്ടയിടലും
പാചകവും എഴുത്തും ഒക്കെയായി സമയം പോയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു.
സിസ്റ്റര് അൽമയും അവരുടെ ആ ഒറ്റപ്പെടലിനെ ആസ്വദിച്ചു. എലിസബത്തിനെ കൂടുതല് ശ്രദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തു
രണ്ടു കൈകള് ഒത്തു നോക്കുന്നത് കഷ്ടകാലം വിളിച്ചു വരുത്തും എന്ന് പറയാറുണ്ട്, കേട്ടോ
എലിസബത്ത് ഞാന് എന്തെങ്കിലും വായിച്ചു കേള്പ്പിക്കണോ
അതോ അത് നിങ്ങള്ക്കൊരു ശല്യമാകുമോ? ഇതില് പറയുന്നു:
നമുക്ക് അന്യമായി തീരുന്ന നമ്മുടെ സ്വപനങ്ങൾ,
നിര്വചനാതീതമായി നാം പുലര്ത്തുന്ന ക്രൂരതകൾ, നമ്മുടെതന്നെ അസ്തിത്വത്തോടുള്ള ഭയം,
കൂടാതെ ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളുടെ യാഥാര്ത്ഥ്യങ്ങളെ വേദനയോടുകൂടി ഉള്കൊള്ളേണ്ടുന്ന അവസ്ഥകൾ
എല്ലാം വിഭ്രമാത്മകമായി നാം നമ്മില് തന്നെ കൊണ്ടുനടക്കുമ്പോൾ
കടുത്ത ജീവിതയാഥാര്ത്ഥ്യങ്ങളില്നിന്നും മുക്തമാകാം എന്ന പ്രതീക്ഷകള് മരവിക്കുകയാണ്
നിശ്ശബ്ദതയ്ക്കും ഇരുട്ടിനും എതിരെ പ്രതീക്ഷയോടെയോ അല്ലാതെയോ
നാം ഉയര്ത്തുന്ന നിലവിളികൾ. നാം വച്ചുപുലര്ത്തുന്ന കൈയൊഴിയലുകളുടെ തെളിവുകളാണ്
നിങ്ങള് ഇത് വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടോ?
എനിക്ക് ഒട്ടും വിശ്വാസം വരുന്നില്ല
മാറ്റം വരുത്തുക എന്ന് പറഞ്ഞാൽ .. എന്റെ പ്രശ്നം, എന്റെ മടി തന്നെയാണ്
പിന്നെ അതിനെ പറ്റി ആലോചിച്ചുള്ള വിഷമങ്ങള് . കാള് ഹെന്റിക്ക് എന്റെ ലക്ഷ്യബോധമില്ലാത്ത സ്വഭാവത്തെ ശകാരിച്ചിട്ടുണ്ട്
അവന് പറയുന്നത് ഞാന് ഒരു തരം ഉറക്കത്തില് നടക്കുന്നവരെ പോലെ ആണെന്നാണ്. അതു ഞാൻ സമ്മതിച്ചു കൊടുക്കാറില്ല കേട്ടോ.
കാരണം ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില് ഞാനായിരുന്നു ഏറ്റവും നന്നായി പഠിച്ചിരുന്നതും, മാര്ക്ക് വാങ്ങിച്ചിരുന്നതും
ഞാന് ചിലപ്പോള്
ഓ.. ക്ഷമിക്കൂ, ഞാന് ചിലപ്പോൾ എന്താണ് വിചാരിക്കുന്നതെന്നറിയാമോ
ഞാന് പരീക്ഷയെഴുതിയ ആശുപത്രിയില്ലേ, അവിടെ പ്രായമായ നേഴ്സുമാര് താമസിക്കുന്ന ഒരു വീടുണ്ട്
ഒരു കാലത്ത് അവരെല്ലാവരും ജോലി ചെയ്തവരായിരുന്നു, യൂണിഫോമൊക്കെ ഇട്ട്
ഓരോരുത്തരും അവരുടെ മുറികളില് ജീവിതം കൊണ്ടു നടന്നു
ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കൂ നമ്മുടെ ജീവിതം എന്തിനെങ്കിലും വേണ്ടി പൂര്ണമായി സമര്പ്പിക്കുക
അതായത് നാം വിശ്വസിക്കുന്നതും ആഗ്രഹിക്കുന്നതുമായ കാര്യങ്ങള് നടപ്പിലാക്കുവാന് സാധിക്കുക
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിനു ഒരു ലക്ഷ്യമുണ്ടെന്ന ബോധം ഉടലെടുക്കുക എനിക്കു തോന്നുന്നു, ഓരോരുത്തരും അങ്ങനെയായിരിക്കണമെന്ന്
നാം എന്താണെന്നു മറ്റുള്ളവരറിയണം എന്താ ശരിയല്ലേ..
എനിക്കറിയാം ഇതെല്ലാം വളരെ ബാലിശം ആണെന്ന് പക്ഷേ ഞാന് അത് വിശ്വസിക്കുന്നു കേട്ടോ
ഹേയ് നല്ല മഴയുണ്ടല്ലോ
ആ മനുഷ്യൻ വിവാഹിതനാണ് ഞങ്ങള് ഏകദേശം അഞ്ചു കൊല്ലത്തോളം അടുപ്പത്തിലായിരുന്നു
പിന്നീട് ഒരു പക്ഷേ അയാള്ക്ക് മടുത്തുകാണും
സത്യമായിട്ടും ഞാന് അയാളെ വളരെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു ആദ്യമായാണ് ഒരാളെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്
ഇപ്പോൾ, എല്ലാം വേദനിക്കുന്ന ഓര്മ്മകള് മാത്രം
ആ ചെറിയ നിമിഷങ്ങള് തന്ന നീണ്ട വേദനകള്
നിങ്ങള് ഇപ്പോള് പുകവലിക്കാന് പഠിപ്പിച്ചപ്പോള് എല്ലാം വീണ്ടും ഓര്ത്തു. അയാളും ധാരാളം വലിക്കുമായിരുന്നു
ഇതൊക്കെ പിന്നീട് ആലോചിക്കുമ്പോള് വിഷമം തോന്നുന്നു. സത്യത്തില് ഒരു പൈങ്കിളികഥ പോലെ
മറ്റൊരുതരത്തില് ആലോചിച്ചാല് അതൊന്നും ഒരിക്കലും ശരിയായിരുന്നില്ല
അതെങ്ങനെ പറയണമെന്നെനിക്കറിയില്ല ഞാന് അയാൾക്കു പറ്റിയ ആളേ ആയിരുന്നില്ല
പക്ഷേ, എന്റെ വേദന...അത് യാഥാര്ത്ഥ്യം ആയിരുന്നു
വേദന എന്നും പ്രണയത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നല്ലോ ഒരു തരം വൃത്തികെട്ട രൂപത്തിൽ
അത് അങ്ങനെതന്നെ ആണല്ലോ
എന്നിരുന്നാലും ഞങ്ങള് എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പറയുമായിരുന്നു
എത്ര പറഞ്ഞാലും ഞാന് എല്ലാം ശ്രദ്ധിച്ചു കേള്ക്കുമെന്നു എല്ലാവരും പറയാറുണ്ട്
ആരും ഞാന് പറയുന്നത് കേള്ക്കാന് മിനക്കെടാറില്ല .. എന്തോ, നിങ്ങള് പക്ഷേ ശ്രദ്ധിച്ചു കേള്ക്കുന്നുണ്ട്
ഒരു പക്ഷേ നിങ്ങളാണ് ഞാന് പറയുന്നത് കേള്ക്കുന്ന ആദ്യത്തെ വ്യക്തി
ഞാന് പറയുന്നത് കേള്ക്കാന് വലിയ രസമൊന്നും ഇല്ലെന്നറിയാം അതിലും ഭേദം വല്ല പുസ്തകവും വായിക്കുകയാകും
കര്ത്താവേ, ഞാന് പറഞ്ഞോണ്ട് ഇരിക്കുകയാണ് ശല്യമാകുന്നില്ലല്ലോ, അല്ലേ
സത്യത്തില് കുറെ സംസാരിക്കുന്നത് എത്ര നല്ലതാണെന്നോ ഒരാശ്വാസവും ഉന്മേഷവും ഒക്കെ കിട്ടും
എന്റെ ജീവിതത്തില് ഞാന് ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചിരുന്നിട്ടില്ല
ഞാന് ഒരു അനിയത്തി വേണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു.. എനിക്ക് ഒരു വണ്ടി ചേട്ടന്മാരാണ് ഉള്ളത്... ഏഴുപേര്
ഞെട്ടി അല്ലേ, പിന്നെ ഞാന് വന്നു ആകെ ആണ് പിള്ളേര് ആയിരുന്നു ചുറ്റും
എനിക്ക് ആണുകളുടെ കൂട്ട് ഇഷ്ടമായിരുന്നു നിങ്ങള്ക്ക് മനസ്സിലാകുമല്ലോ, നിങ്ങള് നടിയാണല്ലോ
ഞാന് കാള് ഹെൻട്രിക്കിനെ വളരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു അറിയുമോ, ആത്മാര്ത്ഥ പ്രണയം ഒരിക്കല്ലേ ഉണ്ടാകൂ
ഞാന് ആത്മാര്ഥമായി അവനെ സ്നേഹിച്ചു. എന്റെ ജോലിയുടെ സ്വഭാവമനുസരിച്ച് എനിക്ക് ധാരാളം അവസരങ്ങള് ഉണ്ടായിരുന്നു
കാള് ഹെൻട്രിക്കും ഞാനും കടലോരത്തൊരു വീടെടുത്തു
ഞങ്ങള് മാത്രമായി.... ഒരു ജൂണ് മാസത്തില്
ഒരു ദിവസം കാള് ടൗണില് പോയപ്പോള് ഞാന് ഒറ്റയ്ക്ക് ബീച്ചില് പോയി
അതൊരു ചൂടുള്ള നല്ല ദിവസമായിരുന്നു
അവിടെ വേറൊരു പെണ്ണും ഉണ്ടായിരുന്നു അടുത്തേതോ തുരുത്തില് നിന്നും വന്നതാണ് -
ഇവിടെ അധികം ഒച്ചപ്പാടില്ലാത്തതിനാല് വന്നതാണ്
വസ്ത്രമൊക്കെ അഴിച്ച് വെയില് കാഞ്ഞു അങ്ങനെ കിടന്നു
ഒന്ന് മയങ്ങി, പിന്നെ എഴുന്നേറ്റു കുറച്ചു എണ്ണയൊക്കെ പുരട്ടി...
ആ വിലകുറഞ്ഞ പായ തൊപ്പിയില്ലേ, അതൊക്കെ വച്ചങ്ങനെ ഇരുന്നു.
എന്റെ തൊപ്പിക്ക് ചുറ്റും ഒരു നീല റിബ്ബൺ ഉണ്ടായിരുന്നു
തൊപ്പിക്കിടയിലൂടെ നോക്കി അങ്ങനെ കിടക്കുകയായിരുന്നു
ആ തീരവും, കടലും പിന്നെ സൂര്യനും.....
രസമായിരുന്നു
No comments yet. Be the first to leave one.