Prvních 200 řádků.
Στα προηγούμενα επεισόδια...
Νομίζουμε ότι είστε ξεχωριστή, και θέλουμε να
ηγηθείτε μιας ομάδας άριστα εκπαιδευμένων επιστημόνων.
Πώς πήγε η συνέντευξη;
Μα γιατί να θέλω να πάω μέχρι το Πόρτλαντ για μια έρευνα που δεν έχει αποτελέσματα;
Επειδή έχει. Είμαι έγκυος.
Σε όλη μου την ζωή αυτό που ήθελα ήταν να
αποκτήσω ένα μωρό, και χάρη σε εσένα τα κατάφερα...
Ξέρω ότι δεν σε νοιάζει, αλλά οι άνθρωποι, που πέρασα
τα τελευταία τρία χρόνια της ζωής μου, με εγκατέλειψαν.
- Είσαι καλά; - Ναι.
- Δεν θα έρθει μαζί μας. - Θα έρθει.
- Γιατί; - Επειδή την εγκατέλειψαν και αυτήν.
Περνάει η ώρα. Εδώ είναι καλό σημείο για να κατασκηνώσουμε.
- Πάω να βρω ξύλα για την φωτιά. - Θα έρθω μαζί σου.
- Θες να το συζητήσουμε; - Ποιο να συζητήσουμε;
Για την εβδομάδα που πέρασες με τους "άλλους".
Αφού έφυγες...
...έκανα μια συμφωνία μαζί τους. Αν θεράπευα τον Μπεν, θα με άφηναν να φύγω.
Γι' αυτό έσκυψα το κεφάλι και έκανα αυτό που έπρεπε, χωρίς να κάνω πολλές ερωτήσεις.
Αυτό είναι όλο;
Ναι.
Εντάξει, λοιπόν. Σε ακούω.
Θέλω να μάθω τι κάνουν οι άνθρωποί σου, σ' αυτό το νησί, γιατί μας τρομοκρατείτε.
Γιατί φτιάχνετε λίστες, γιατί απαγάγετε παιδιά...
Θέλω να μάθω τα πάντα.
Αλλά, πρώτα απ' όλα θα ήθελα να μάθω...
...ποια είσαι εσύ.
Καλημέρα σας, είμαι η Τζούλιετ Μπερκ, ανήκω στην "Μίτελος Μπάϊοσαϊενς".
- Θα ενημερώσω τον κο Άλπερτ ότι φτάσατε. - Σας ευχαριστώ.
Δεν νομίζεις ότι έχουν πάρει λίγο σοβαρά το
θέμα της μυστικότητας της ύπαρξης της εταιρίας;
Δεν θα ταιριάξω ποτέ, μ' αυτούς τους ανθρώπους.
Γεια σας, Δρ. Μπερκ. Ανοίξτε το πορτ μπαγκάζ για να πάρω τα πράγματα σας.
Σας ευχαριστώ.
Τα καταφέρατε να μας βρείτε...
- Δεν ήξερα πως υπάρχει αεροδρόμιο εδώ. - Ναι, όλοι μ' αυτό ενθουσιάζονται.
Εσύ πρέπει να είσαι η Ρέιτσελ. Είμαι ο Ρίτσαρντ Άλπερτ.
- Χάρηκα για την γνωριμία. - Σας ευχαριστώ που...
μας επιτρέπετε να "δανειστούμε" της αδελφή σας, για μερικούς μήνες.
Απλά υποσχεθείτε μου ότι θα επιστρέψει σώα.
Θα κάνουμε ότι μπορούμε.
Λοιπόν... είναι θέμα ασφαλείας, θα χρειαστεί να σε πάρουμε εμείς, απ' εδώ. Γι' αυτό...
...όποτε είσαι έτοιμη θα περιμένουμε εδώ. Αλλά, με την ησυχία σου...
Χάρηκα για την γνωριμία. Σας ευχαριστώ.
- Είναι καλύτερα έτσι. - Μήπως κάνω λάθος;
Δεν πρέπει να πάω. Τι θα γίνει αν αρρωστήσεις ξανά;
Δεν θ' αρρωστήσω, ο καρκίνος έφυγε...
...και είμαι έγκυος, χάρις εσένα.
Θα επιστρέψω...
- Ναι, το ξέρω. - Πριν γεννήσεις, στο υπόσχομαι.
- Μην ανησυχείς για εμάς, εντάξει; - Εντάξει.
Όλη σου την ζωή δούλευες για να φτάσεις εδώ
που είσαι. Γι' αυτό... μην τα θαλασσώσεις, τώρα.
- Σ' αγαπάω. - Κι εγώ.
- Εντάξει. - Κάνε με υπερήφανη.
Ποια είσαι;
Αν σου έλεγα, ποια ήμουν...
...αν σου έλεγα όλα όσα ξέρω, θα με σκότωνες.
Τι νομίζεις ότι θα κάνω αν δεν μου πεις;
Άφησε την ήσυχη.
Αργά ή γρήγορα θα απαντήσει στις ερωτήσεις μου.
Θα σου απαντήσει, όταν είναι έτοιμη.
Και θα περιμένεις, μέχρι να είναι έτοιμη.
Είναι υπό την προστασία μου.
Lost Season 3 Episode 16 One of Us
Lost Σαιζόν 3 Επεισόδιο 16 Ένας από Εμάς
Κλαιρ...
Κλαιρ;
Τι έχεις; Όλα είναι εντάξει.
Κλαιρ...
- Είσαι καλά; - Τσάρλυ...
- Τι συμβαίνει; - Καλά, δεν άκουγες τον Άαρων;
- Είναι καλά; - Ναι, μια χαρά.
- Εσύ είσαι καλά; - Ναι, απλά...
έχω ένα μικρό πονοκέφαλο. Δεν κοιμήθηκα καλά.
Δεν το πιστεύω ότι δεν τον άκουσα που έκλεγε...
Ίσως σε κούρασε κάτι που έκανες.
Άσε με να πάρω τον Άαρων, για να κοιμηθείς λίγο παραπάνω.
- Ναι, έχεις πρόβλημα; - Κανένα απολύτως.
Θέλω να κοιμηθώ κι άλλο.
Θα ήταν ανούσιο να του ζητήσω να μας περιμένει, έτσι;
Θα συνηθίσουν, απλά δώσ' τους λίγο χρόνο.
Κράτησαν τον Σαγίντ αλυσοδεμένο σε μια κούνια για τρεις μέρες.
Μετά εγώ έσυρα την Κέιτ στην ζούγκλα, της πέρασα χειροπέδες και της είπα ψέματα.
Πόσο χρόνο λες να χρειαστούν;
Θα έχουμε επιστρέψει στην παραλία μας σε μερικές ώρες. Μέχρι τότε θα τους έχει περάσει.
- Έχεις άγχος; - Ναι, πάρα πολύ.
Ξέρω ότι έξι μήνες φαίνονται σαν μία αιωνιότητα, αλλά θα
εκπλαγείς όταν δεις πόσο γρήγορα περνάει ο χρόνος εκεί.
Ανυπομονώ να μάθω πού είναι αυτό το "εκεί".
Δρ. Μπερκ...
Καθίστε. Θα θέλαμε να ελέγξουμε τις ζωτικές σας ενδείξεις.
- Αν δεν έχετε κάποιο πρόβλημα. - Ναι, βεβαίως.
Όλοι στην εταιρία είναι πολύ ενθου- σιασμένοι που θα έρθετε, Δρ. Μπερκ.
Και πιστεύω ότι η έρευνα σας θα μας "επηρεάσει" σε πολύ μεγάλο βαθμό.
Τι είναι αυτό;
Χυμός πορτοκάλι, με μια μικρή δόση αναισθητικού.
Θέλετε να το πιω;
Ναι, καλύτερα να κοιμάστε στο ταξίδι, Δρ. Μπερκ.
Είναι κάπως έντονο.
Εντάξει...
Δεν είχα πρόβλημα με το να υπογράψω όλ' αυτά τα χαρτιά, ούτε
με τον να μην μιλήσω, σε κανένα, γι' αυτούς τους έξι μήνες...
...για να μην αναφέρω ότι κανείς, στην ιατρική
κοινότητα, δεν γνωρίζει την "Μίτελος Μπάϊοσαϊενς".
Γιατί δεν είχατε πρόβλημα;
- Τι; - Γιατί δεν είχατε πρόβλημα,
μ' αυτά τα πράγματα. Φαίνεται μεγάλο άλμα για μία ευκαιρία καριέρας.
Και δεν δίνουμε και τόσα πολλά.
Νομίζω, ότι δεν είχατε πρόβλημα επειδή, βαθειά μέσα σας, πιστεύει
το μέρος, που σας πηγαίνουμε, είναι ξεχωριστό.
- Ξεχωριστό, ε; - Να σε ρωτήσω κάτι, Τζούλιετ...
Πήρες μια γυναίκα, την αδελφή σου,
που το αναπαραγωγικό της σύστημα έχει καταστραφεί
από τις χημειοθεραπείες, ήταν στείρα...
και την έκανες να μείνει έγκυος. Δημιούργησες
ζωή εκεί που δεν υποτίθετο ότι υπάρχει.
Αυτό είναι χάρισμα, Τζούλιετ. Έχεις ένα χάρισμα.
Δεν αισθάνεσαι ότι πρέπει να κάνεις κάτι σπουδαίο, μ' αυτό;
Εκεί που πηγαίνουμε, θα μπορείς να κάνεις ακριβώς αυτό.
- Πού, ακριβώς, πηγαίνουμε; - Δεν μπορώ να στο πω αυτό.
Αυτό που μπορώ να σου πω, είναι ότι θα δεις
πράγματα, εκεί, που δεν τα είχες φανταστεί ποτέ.
Κανείς δεν σε αναγκάζει να κάνεις κάτι. Γι' αυτό, αν
άλλαξες γνώμη, δεν θα είχαμε πρόβλημα να σε γυρίσουμε πίσω...
Δεν έπρεπε να το πιεις τόσο γρήγορα.
Καλημέρα.
Όλα είναι εντάξει. Θα είσαι λίγο βραχνιασμένη για
μερικές ώρες, αλλά όσο περνάει η ώρα θα γίνεσαι καλύτερα.
Συγνώμη που χρειάστηκε να σε δέσω, αλλά το
τελευταίο κομμάτι του ταξιδιού είναι κάπως ανώμαλο.
Πρόσεχε το κεφάλι σου.
Δώσε μου το χέρι σου.
- Φτάσαμε; - Πού φτάσαμε;
Γεια σας, Δρ. Μπερκ.
Ονομάζομαι Μπέντζαμιν Λάινους.
Ανυπομονώ να συνεργαστούμε.
Προσέξτε.
- Πολύ νερό έβαλες, θα μουσκέψει. - Ηρέμησε, μεγάλε, έτσι πρέπει να γίνει.
Για δες, οι τρεις άνδρες και το παιδί...
Υπολόγισα τον Χιούγκο για δύο.
Τι; Δεν σου έβγαλα παρατσούκλι.
- Μήπως υπάρχει καμία ασπιρίνη; - Κλαιρ, δεν φαίνεσαι και πολύ καλά.
Τι κάνεις εδώ; Υποτίθεται ότι θα κοιμόσουν.
Ναι, το ξέρω αλλά το κεφάλι μου με έχει πεθάνει.
- Έρχονται, αμέσως, δύο ασπιρίνες. - Σ' ευχαριστώ.
Που να με πάρει...
Ο Τζακ... Ήρθε ο Τζακ!
Τι στο διάολο κάνει αυτή εδώ;
- Γεια σου. - Γεια.
- Είσαι μία απ' αυτούς, έτσι; - Είμαι η Τζούλιετ.
Δεν σε είδα στον μόλο.
Εκεί που μας βάλατε κουκούλες, αφού μας είχατε κάνει ηλεκτροσόκ...
Είχα ρεπό εκείνη την μέρα.
- Άκουσα ότι είσαι γιατρός. - Ερευνήτρια περισσότερο.
Σε έστειλαν για να με προσέχεις... εντάξει.
Ο τελευταίος, δικός σας, που ήρθε εδώ, ο Ήθαν...
...απήγαγε την Κλαιρ και ο Τσάρλυ αναστατώθηκε.
Τον θάψαμε εκεί πέρα.
Πέθανε, Τζούλιετ.
Όλα είναι εντάξει. Είναι το σωστό.
Φύγε... θα μιλήσω εγώ στον Μπεν.
Ήταν δική της επιλογή να μείνει έγκυος.
Ήξερε ότι έθετε σε κίνδυνο τον εαυτό της.
Νομίζω ότι συμβαίνει κατά την σύλληψη.
Και αν ισχύει αυτό, τότε δεν μπορώ να κάνω κάτι εγώ. Τουλάχιστον όχι εδώ.
- Δεν κατάλαβα τι εννοείς. - Ο μόνος τρόπος για να δω αν έχω δίκιο
- είναι να πάρω την γυναίκα πίσω στο Μαϊάμι. - Όχι, δεν θα πάρεις κανέναν από το νησί.
Σ' αυτή την περίπτωση, δεν μπορώ να κάνω κάτι παραπάνω.
Ξέρω ότι είχες στηρίξει όλες σου τις ελπίδες πάνω
μου και λυπάμαι που δεν μπόρεσα να σε βοηθήσω.
Η αδελφή μου γεννάει σε τρεις μήνες...
...και δεν μπόρεσα ούτε ένα τηλέφωνο να την πάρω.
Ήρθε η ώρα να επιστρέψω στο σπίτι μου.
Η αδελφή σου δεν θα γεννήσει σε τρεις μήνες, Τζούλιετ.
Θα πεθάνει πριν γεννήσει. Ο καρκίνος της εμφανίστηκε ξανά.
- Πού τα βρήκες αυτά; - Από τον Μιχαήλ.
Συγνώμη που δεν στο είπα νωρίτερα, απλά δεν έβλεπα πώς θα ωφελούσε...
"Πώς θα ωφελούσε"; Θα μπορούσα να γυρίσω σπίτι.
- Θα μπορούσα να είμαι μαζί της. - Ακόμα μπορείς.
Μπορείς να πας σπίτι, Τζούλιετ. Να είσαι μαζί της, τις τελευταίες της μέρες.
Ή να μείνεις εδώ και να με βοηθήσεις με το πρόβλημα μας.
- Και γιατί να μείνω; - Γιατί αν το κάνεις,
θα θεραπεύσω την αδελφή σου.
- Τώρα θα έπρεπε να σε πιστέψω; - Είσαι εδώ έξι μήνες.
Έχεις κάνει ενδελεχείς ελέγχους, σε όλους μας. Έχεις δει έστω και ένα ίχνος καρκίνου;
Αυτό συμβαίνει εδώ. Εσείς όμως δεν με αφήνεται να την φέρω εδώ...
Ο Τζέικομπ είπε ότι θα την αναλάβει προσωπικά.
Εκτός και αν δεν τον πιστεύεις ούτε αυτόν.
Κάθε γυναίκα σ' αυτό το νησί σε χρειάζεται.
Αν επιλέξεις να μείνεις, σου υπόσχομαι ότι...
...θα σώσουμε την Ρέιτσελ.
Να την εμπιστευτούμε; Μα είναι μια απ' αυτούς.
Όχι, πια. Την εγκατέλειψαν.
- Α ναι, και πού πήγαν; - Σας είπα ότι δεν ξέρω.
- Τότε να την ρωτήσουμε. - Ούτε αυτή ξέρει.
Ας αφήσουμε τον Σαγίντ να την αναλάβει. Να κάνει τα δικά του και να δούμε τι θα πει...
- Όχι, δεν το κάνω πλέον. - Ναι, όποτε σε βολεύει...
Αλλά δεν την εμπιστεύομαι, Τζακ. Αφού είναι
No comments yet. Be the first to leave one.