Beyond the Night

Maise,

Jestem tutaj.

Raymond?

Czekaliśmy tak długo, jak tylko się dało.

Lawrence, chodźmy daj tatusiowi spać.

Dzięki.

Koroner przygotuje transport, spotka się z nami tam na górze.

Zabieram ją.

Okej, w porządku. Dobrze,

spotkamy się na górze.

Jak tam górskie powietrze, kolego?

Zawsze mówiłem o tym,

żeby cię tu przyprowadzić, ale mama uważała to za gówniany pomysł.

Dam wam trochę czasu.

Tatusiu?

W porządku, kolego, to tylko pastor Hirsch.

Marty. Raymond.

Dobrze cię widzieć, Raymond.

Cieszę się, że cię złapałem.

Cześć kochanie.

Jak się masz, kolego?

Tatusiu? Hej,

Przestań.

Przepraszam. Nie, nie, nie, nie, nie.

To po prostu musi zająć mu trochę czasu.

Nie chcę, żebyś się martwił o cokolwiek.

Ona jest w dobrych rękach, Raymond.

Mamy dla niej kwaterę, tuż obok twoich rodziców.

Wiem, że w tej chwili przechodzisz przez trudny czas,

ale chcę, żebyś wiedział, że tu jestem.

Tak jak i Pan.

Jeśli kiedykolwiek będziesz chciał porozmawiać moje drzwi są zawsze otwarte.

Musisz już jechać do zobaczenia z powrotem, Raymond.

Hej, słuchaj, wystarczy.

Po prostu siedź spokojnie.

Dzięki, Marty. Tak, pewnie.

Muszę lecieć. Okej.

Co za ohyda, mamusiu.

Hej, Lawrence, daj spokój.

Spójrz na mnie.

Tacy ludzie,

spędzą całe swoje życie próbując być oryginalnymi.

Ty, masz szczęście, że się urodziłeś.

Po prostu kup sobie trochę czipsów.

Tylko nie przyglądaj mu się, mała dziewczynko.

Mamusiu! Oh, mój Boże.

Gdzie my jesteśmy?

To jest dom Nany i taty.

To tam dorastałem.

Ray.

Hej.

Oh.

Tak mi przykro.

Nie rozumiem, Co się, kurwa, stało?

Ciężarówka po prostu pojawiła się znikąd.

W samym środku dnia.

To był zwykły dzień.

Załatwiłem sobie pierwszy lot powrotny.

Oh, mój Boże.

Oficer Marrow.

Hej.

Cześć, Lawrence.

Tak to ja, Oficer Marrow.

To jest twoja ciocia Caroline.

Przywitaj się.

Jesteś miła.

Miło cię w końcu poznać.

Ooh, jest bardzo rozwinięty.

Ja tylko...

Nie wiem co Co ja kurwa robię.

Wiesz co, ważne, że jesteś tutaj.

Dlaczego po prostu nie zaczniemy od czegoś prostego.

Może zamówimy coś na wynos od Coney,

I nauczymy go jak grać w remika.

Jak to brzmi?

W porządku.

Cóż, przyjdę z samego rana.

Zostaniesz tutaj, prawda?

Lepiej się przyzwyczajaj. do częstrzego widoku mojej twarzy.

Zamierzasz tu zostać? Czy u Amandy i Burgia?

Nie, zostaniemy tutaj.

W porządku.

Okej.

Dobra, w takim razie.

W porządku.

Czas iść spać.

Czy wsadzimy mamusię do ziemi?

Już wystarczy, Lawrence.

Czas iść spać.

Jesteś zmęczony.

Nie, nie jestem. Tak, jesteś.

Teraz to ja będę spał. tutaj, obok ciebie.

Idź spać.

Czy kiedykolwiek cię zawiodłem?

Jeśli to zrobimy,

musisz dostarczyć,

bo jeśli tego nie zrobisz.

Denver zetrze nas z powierzchni mapy.

Witaj, Shelly.

Dwie porcje kawy w kubku i filiżankę.

Mm-hmm.

Pieprzyć Colorado.

Jeden telefon i pierwsza ciężarówka w drodze za pięć minut.

Nie rób ze mnie złego faceta, Bernie.

A to znaczy, że tak?

Tak.

Kto jest twoim przyjacielem?

Oh, spotkaliśmy się na portalach społecznościowych.

Czy mogę ci pomóc w czymś, Bernie?

Słyszałem, że Ray wrócił do miasta.

Zgadza się.

Słyszałem też, że Maise Connely

poznała swojego stwórcę w Fordzie F-150.

Sądziłam, że ktoś, kto wie

jak ciężko jest kogoś stracić

będzie bardziej empatyczny.

Nie mów o niej.

Jak się masz, kolego?

Lawrence?

Wyglądam ładnie, tato.

Jezu Chryste, Co ty robisz?

Nie możesz tego robić.

Tutaj.

Dlaczego jestem chłopcem, tato?

Bo twoja mama i ja prosiliśmy o ciebie, kolego.

Nie chcę na ciebie krzyczeć.

Jestem przy tobie, ok?

Słuchasz mnie, kolego?

Zacznij się ubierać.

Czy mama będzie na przyjęciu?

Tak.

Gdy pył powraca do ziemi,

z której pochodzi,

duch jej powraca do Boga.

Maise była córką tej społeczności

oraz żoną i matką.

Wszyscy ją pamiętamy.

Tatusiu? To, co kochamy w Maise,

to miłość, która towarzysz nam codziennie.

Tato?

Wszyscy powinniśmy pamiętać, aby zachować

to co pamiętamy o Maise blisko w naszych sercach.

Tatusiu? I w ten sposób,

przekonać się,że jej duch żyje.

Przepraszam. Przez nas.

Co robisz? Nie.

Nie, tato, nie.

Przestań, ja nie...

Przekroczyłeś granicę.

Chodź tu. Nie, nie, nie.

Nie, tato. Przestań.

Nie, tato, przestań.

Przestań.

Lawrence, po prostu zamknij się, przestań.

Nie. Przestań wierzgać, przestań.

Zostaw mnie. Hej, wystarczy.

Nic nam nie jest, dzięki.

Przestań. Wstawaj.

Że Maise udała się do lepszego miejsca.

I Pan ją wita.

I ona też jest tu z nami.

Nie oczekuj, że zawsze będzie taki kochany.

Ledwo mogę go przytrzymać.

Wiesz, pediatria w Sunbury,

mają trochę...

Pozwól mi z nimi porozmawiać.

On nie potrzebuje pieprzonego psychiatry.

Chodzi mi tylko o to, że jeśli będzie potrzebował pomocy...

Ray, co ty robisz? Chcesz, żebyśmy tu byli?

Nie wiem, kurwa.

Cóż, zobaczmy czy się obudził.

To jeszcze jedna rzecz,

o której będą plotkować w tym mieście.

Pomyślałem tylko, że będzie miał szansę na coś normalnego.

Ale to chyba nie ma znaczenia.

Bo to gówno jest tak samo przypadkowe

jako pocisk na 10-latku.

Nie przyprowadzaj tu Eckhart Tolle

po tym, co tam widziałłeś.

Nie powiesz mi, że to nie ma znaczenia.

To ma znaczenie.

Ty się liczysz.

Lawrence się liczy.

I przykro mi z powodu tego co spotkało Maise,

i przykro mi, że musiałeś tu wrócić z rodziną,

ale ty nas potrzebujesz.

A my ciebie potrzebujemy, Lawrence cię potrzebuje.

Więc możesz płakać i możesz być smutny,

ale lepiej, żebyś był silny.

Ona nadal jest z tobą.

Ona jest z tobą w nim.

Codziennie.

Wypij to.

Dobrze.

Nic ci nie będzie.

Czy to ty tak hałasowałeś, co?

Na cmentarzu, huh?

Lawrence, to jest...

Nana.

Norma, to jest Norma Colemanie, Lawrence.