Oxalis

Αφιερωμένο: ♥ Στην λατρεμένη μου: the grey cat ♥

Οι μεταφράσεις είναι σαν τις γυναίκες. Όταν είναι ωραίες δεν είναι πιστές, και όταν είναι πιστές δεν είναι ωραίες.

Ξέρεις, τα αρτοποιεία είναι επικίνδυνα μέρη.

Το ξέρεις ότι το αλεύρι είναι εύφλεκτο;

Είναι τόσο λεπτό,

που μπορεί ν' απλωθεί σε ολόκληρο το δωμάτιο.

Μονάχα ένας κόκκος του,

μπορεί να ξεκινήσει την φωτιά

σαν μια τσακμακόπετρα.

Την κρατάω.

Η πλήξη σκοτώνει, το ξέρεις;

Νιώθεις πλήξη;

Ναι, λίγο,

αλλά...

περνάω και καλά.

Δηλαδή είσαι ικανοποιημένος που λειτουργείς σαν ρομπότ;

Γιατί εγώ δεν είμαι.

Δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό συνέχεια.

Υποθέτω ότι δεν έχεις φτάσει σ' αυτό το σημείο

επειδή δεν έχεις δουλέψει ποτέ σου, σωστά;

Ορίστε.

Ακούγεσαι σαν ρομπότ.

99 τα εκατό των τύπων σαν κι εσένα λένε τις ίδιες παπαριές.

Και ο κόσμος λέει: "Ο τύπος μασουλάει εδώ αμέριμνος,

χωρίς να καταλαβαίνει ότι είναι άρρωστος."

Δεν κάνω πλάκα.

Εντάξει.

Πρέπει να φύγω. Θα κεράσεις;

Πληρώνω εγώ την επόμενη φορά. - Εντάξει.

Αν με χρειαστείς, πάρε τηλέφωνο.

Καλά.

Γεια σας. Με λένε Ιζαμπέλ.

Είμαι στους Ανώνυμους αλκοολικούς.

Γεια σου, Ιζαμπέλ.

Μπαινοβγαίνω εδώ μέσα πολλά χρόνια.

Μέχρι που τελικά είχα τα κότσια να πω στον γιατρό μου,

αυτό που με έκανε να θέλω να μείνω νηφάλια.

Σκότωσα κάποιον.

Οδηγούσα προς το σπίτι μου, και χτύπησα έναν άντρα.

Ήμουν τόσο μεθυσμένη, που δεν πρόλαβα να φρενάρω.

Οδήγησα μέχρι το σπίτι μου περιμένοντας να εμφανιστεί η αστυνομία στην πόρτα,

αλλά δεν ήρθε ποτέ.

Ο γιατρός μου, μου είπε να κάνω αυτό που πρέπει.

Να πάω στην οικογένεια του νεκρού,

και να τους τα πω όλα.

Και μου είπε κι αυτό,

"Η οικογένεια του, δεν θα σε συγχωρέσει ποτέ,

και θα πας φυλακή,

αλλά θα είναι το ίδιο πράγμα,

είτε είσαι εδώ είτε στην φυλακή.

'Γιατί εδώ έξω με τόσα ψέμματα και τόσες ενοχές,

θα είσαι λιγότερο ελεύθερη από ό,τι θα είσαι στην φυλακή."

12 χρόνια νωρίτερα

Το προσπαθούμε πολλά χρόνια,

αλλά νομίζω πως κατασκευάσαμε επιτέλους το απόλυτο φίλτρο νερού.

Μπορούμε να κάνουμε πόσιμο το θαλασσινό νερό.

Και τι θα γίνει με το πρόβλημα του υπερπληθυσμού;

Αυτά τα προβλήματα τα δημιουργούν...

Οι πολιτικοί.

Η κακή συμπεριφορά της εξουσίας.

Όλοι το γνωρίζουν αυτό.

Ξέρεις Τζον, παρ' όλο που είσαι πάμπλουτος,

μιλάς σαν κομμουνιστής.

Σύμφωνα με το διαδίκτυο,

είσαι ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους, όλοι το ξέρουν αυτό,

αλλά κάθε φορά που μιλάμε για τον υπερπληθυσμό,

ακούγεσαι σαν μαλάκας.

Θύμισε μου πάλι, τι είναι το διαδίκτυο;

Έλα τώρα Μαξ, μην μου το παίζεις αρχαίος.

Σε γνωρίζω πολύ καλά.

Νικ, κάνε μου μια χάρη.

Στο μέλλον, δέκα χρόνια από τώρα, ας πούμε,

να μου θυμίσεις να καυχηθώ,

ότι κάποτε, ενώ έτρωγα με τον Τζον Άιβς, με πρόσβαλε.

Ξέρεις, Μαξ,

θα σου κάνω την χάρη,

και θα σε προσβάλω.

Μ' εντυπωσίασες.

Έτσι κάνουν οι κομμουνιστές.

Πολύ αστείο.

Ο Μαξ, μπορεί να το παίζει κακός,

αλλά κατά βάθος είναι καλός άνθρωπος.

Είσαι έτοιμη;

Πάμε να φύγουμε.

Από τώρα;

Ναι, πρέπει να κοιμηθεί και η Μαρία.

Η Μαρία, έβαλε τον Ίθαν για ύπνο εδώ και ώρα.

Και τώρα θα κοιμάται μπροστά στην τηλεόραση.

Έλα να χορέψουμε.

Να...

Να χορέψουμε μαζί; - Ναι.

Σελίν.

Θέλει να σας δει η κα Άιβς.

κα Άιβς.

Είναι στο γραφείο τρία.

Θα την δω σε δέκα λεπτά. - Εντάξει.

Ξέρεις...

Διάβασα για το γιο σας,

και λυπάμαι για την απώλειά σας.

Σας ευχαριστώ.

Ήταν πολύ δύσκολο για τον Τζον.

Κι εσείς;

Μου λείπει πολύ.

Θα έδινα...

Θα έδινα τα πάντα για να τον ξαναφέρω πίσω.

Ξέρω πως ακούγεται τρελό.

Όχι.

Δεν ακούγεται τρελό.

Ξέρω τον λόγο που βρίσκεστε εδώ.

Μπορεί να γίνει.

Και η απάντηση είναι ναι.

Κλωνοποίησαν ένα πρόβατο.

Εδώ μιλάμε γι' άνθρωπο.

Χρειάζονται μόνο το DNA του Ίθαν.

Μπορούμε να το κάνουμε, Τζον.

Δεν γίνεται.

Μπορεί να φέρει τον Ίθαν πίσω.

Η τεχνολογία έχει κάνει τεράστια βήματα, Τζον.

Μπορεί να τον κλωνοποιήσει.

Όχι.

Δεν μπορώ.

Δεν χρειάζεται να το κάνεις.

Λυπάμαι. - Δεν μπορώ.

Δεν μπορώ.

Κάθισε κάτω.

Κοίταξε με.

Έλα στο δωμάτιό μου.

Θα σε αφήσω να μ' αγγίξεις.

Γαμώτο!

Γαμώτο!

Άφησε με...

Τι θα γίνει εάν ο Νικ μοιάσει στον Ίθαν;

Τι θα πούμε στον κόσμο;

Όλα τα παιδιά μοιάζουν στους γονείς τους.

Ο Νικ χρησιμοποιεί το δεξί του χέρι.

Και λοιπόν;

Ο Ίθαν χρησιμοποιούσε το αριστερό του.

Γλυκιά μου...

είναι ακόμα μωρό.

Γιατί το λες αυτό;

Γιατί είμαι μαζί του όλη μέρα.

Το ξέρω.

Ίσως πρέπει να μιλήσεις σε κάποιον.

Όχι... δεν μπορώ να μιλήσω σε κανέναν για αυτό.

Δεν εννοώ αυτό.

Εννοώ... για το πώς νιώθεις.

Μην με υποτιμάς, Τζον.

Δεν σε υποτιμάω, εντάξει;

Συγγνώμη.

κ ύ ρ ι ο ς ν.

Δεν θέλω να σε βλέπω έτσι.

Ήμουν χαμένος, Σελίν.

Και με ξανάφερες πίσω.

Μου έσωσες τη ζωή.

Θα έκανα τα πάντα για σένα.

Ή για το Νικ.

Σε αγαπώ.

Και αγαπώ και το Νικ.

Μια μέρα που ήμουν στο σούπερ μάρκετ,

είδα ένα πορτοκάλι που είχε πέσει από το ράφι

στο πάτωμα, και άρχισα να κλαίω.

Δεν ξέρω το γιατί,

αλλά λυπήθηκα πάρα πολύ.

Τι νομίζεις ότι ήταν αυτό που σε έκανε να κλάψεις;

Δεν ξέρω.

Δηλαδή, υποθέτω πως ξέρω.

Αλλά δεν μπορώ να μιλήσω γι' αυτό.

Εντάξει.

Πως τα πας με τον Τζον;

Μια χαρά.

Μετά το σούπερ μάρκετ γύρισα σπίτι, ο Τζον ήταν εκεί... κι όλα μια χαρά.

Στο υπόσχομαι, θα είμαι συνέχεια δίπλα σου.

Προσπαθεί συνεχώς να με κάνει να νιώσω καλά.

Είναι χαρούμενος.

Φαίνεται χαρούμενος.

Δείχνει χαρούμενος.

Μια άλλη μέρα κοίταξα ένα κουτί με τα πράγματα του Ίθαν.

Βρήκα τα δόντια του μωρού και τα πήγα στο πάρκο.

Δεν ξέρω καν γιατί.

Υποθέτω ότι απλά τον ήθελα κοντά μου.

Γεια σου, κορίτσι.

Τι κάνεις;

Να σε ρωτήσω κάτι.

Νομίζεις ότι ο Νικ, μοιάζει με τον Ίθαν;

Μπα... δε νομίζω.

Δεν ξέρω.

Ξέρεις, είναι σα να περνάς μέσα από έναν ιστό αράχνης

και εσύ φρικάρεις και τον τραβάς από πάνω σου,

αλλά αυτός, είναι τόσο λεπτός και μεταξένιος.

Κι παρόλο που τον βγάζεις από πάνω σου, εσύ τον νιώθεις παντού στο σώμα σου.

Κάπως έτσι νιώθω.

Αλλά δεν υπάρχει ιστός.

Δεν υπάρχει αράχνη.

Είναι ο Νικ.

Τζον!

Τι κάνεις;

Θεέ μου.

Τζον, η πάνα του είναι υγρή.

Θέλω να ξέρω τι κάνει.

Θέλω να μάθω τι κάνει όταν δεν είμαι εκεί.