Dilwale Dulhania Le Jayenge (Brave-Heart Will Take the Bride)

കുടുതൽ മലയാളം സബ്ടൈറ്റിലുകൾക്ക് സന്ദർശിക്കുക

കുടുതൽ മലയാളം സബ്ടൈറ്റിലുകൾക്ക് സന്ദർശിക്കുക w

കുടുതൽ മലയാളം സബ്ടൈറ്റിലുകൾക്ക് സന്ദർശിക്കുക ww

കുടുതൽ മലയാളം സബ്ടൈറ്റിലുകൾക്ക് സന്ദർശിക്കുക www

പരിഭാഷ: സിദ്ധീഖ് അബൂബക്കർ, റുബൈസ് ഇബ്നു റഫീഖ്

ഇത് ലണ്ടൻ. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ നഗരം.

ഇരുപത്തി രണ്ട് വർഷമായി ഞാൻ ഇവിടെയാണ്.

എല്ലാ ദിവസവും രാവിലെ ഞാൻ ഈ തെരുവിലൂടെ നടക്കുന്നു.

എല്ലാ ദിവസവും ഈ തെരുവ് എന്റെ പേര് ചോദിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു..

ഇത് ചോദിക്കും, ആരാണ് ഈ ചൗധരി ബൽദീവ് സിങ്? എവിടെ നിന്ന് വന്നു? എന്തിന് വന്നു?

ഞാനെന്ത് പറയാനാണ്? ജീവിതത്തിന്റെ പകുതിയും ഇവിടെ ചിലവഴിച്ചിട്ടും..

ഈ നാട് ഇപ്പോഴും എന്നെ അന്യനായിട്ടാണ് കാണുന്നത്. ഞാൻ ഇവരെയും.

ഇവിടെ ആർക്കും എന്നെ അറിയില്ല. ഈ പ്രാവുകൾക്കൊഴികെ. കാരണം ഇവരും എന്നെപ്പോലെയാണ്.

ഇവർക്കും സ്വന്തമായി ഒരു ദേശമില്ല. എവിടെയാണോ ആഹാരം കാണുന്നത് അവിടെ കൂടുന്നു.

വയർ നിറഞ്ഞാൽ അവിടെ നിന്നും പറക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഞാൻ എന്നാണാവോ ഇവിടെ നിന്ന് പറക്കുന്നത്? അറിയില്ല.

ആവിശ്യങ്ങൾ എന്റെ ചിറക് കെട്ടിയിട്ടിരിക്കുകയാണ്.

അന്നം എന്നെയിവിടെ ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

പക്ഷെ, എപ്പോഴാണെങ്കിലും ഞാൻ തീർച്ചയായും പോവും..

എന്റെ ദേശത്തേക്ക്, എന്റെ പഞ്ചാബിലേക്ക്.

ദേവീ, ലക്ഷമീ..!

- ആ ലാജോ, ഞാൻ ഇവിടെ എത്തിയിട്ടുണ്ട്. - ശരി, വെക്കട്ടെ.

ഇന്ന് ചിരി കൂടുതലാണല്ലോ എന്റെ ചുട്കിക്ക്, എന്താ കാര്യം?

അമ്മേ! ഇരുപത് വർഷമായി, എല്ലാ ദിവസവും..

അച്ഛൻ ഒരേ സ്ഥലത്തേക്ക് പോവുന്നു, ഒരേ വഴി പോകുന്നു...

എന്നിട്ടും നിങ്ങൾ ദിവസവും ഫോൺ ചെയ്ത് ചോദിക്കുന്നു..

'നിങ്ങൾ അവിടെ എത്തിയോ ജീ?'

നിനക്ക് മനസ്സിലാവില്ല..

നീ ഇത് മാത്രം നീ മനസ്സിലാക്കിയാൽ മതി, ഇത് ഒരു ശീലമായി മാറിയെന്ന്.

മിസ്സ് ലൂസി പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്..

മാറ്റുവാൻ കഴിയാത്ത ശീലങ്ങൾ, അത് ആവശ്യമുള്ളവയെ പോലെയായി മാറുന്നു.

പിന്നെയും തത്വം പറച്ചിൽ? നിനക്ക് പന്ത്രണ്ട് വയസ്സേ ആയിട്ടുള്ളൂ.

പന്ത്രണ്ട് വയസ്സുകാരിയെപ്പോലെ സംസാരിച്ചാൽ പോരെ! ഇത്ര വല്യ വർത്തമാനം എന്തിനാ പറയുന്നത്?

ഓഹ് അമ്മേ! കുട്ടികൾ വലിയവർ അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല,

മനുഷ്യരുടെ പ്രായം അത് പോലെയാവും, അത് അവർക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നത് പോലെ..

ശരി! ഞാൻ തോറ്റു, ഞാൻ തോറ്റു! ഇപ്പോൾ സ്കൂളിലേക്ക് പോവൂ, എന്നിട്ട് നിന്റെ ടീച്ചർമാരുടെ തല തിന്നൂ, ഓകെ?

ഓകേ അമ്മേ!

ഹേയ്! നീയെന്താ ദിവസവും ഈ ബദാം കഴിക്കാൻ മറന്നു പോവുന്നത്?

എന്ത് ചെയ്യാനാ അമ്മേ? ഇത് ഒരു ശീലമായി മാറി.

നീ പോവുന്നുണ്ടോ?

ബൈ! അമ്മേ!

സിമ്രാൻ!

"ഇത് ആദ്യമായാണ് സംഭവിക്കുന്നത്, ഈ പതിനേഴ്, പതിനെട്ട് വർഷത്തിനിടയിൽ."

"ഞാൻ ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു അപരിചിതൻ എന്റെ സ്വപ്നത്തിലേക്ക് കടന്നു വരുന്നു..."

- ഇത് എന്റെ ഡയറിയാണ്! - അതു കൊണ്ടെന്താ..?

വേണ്ട അമ്മേ! ഇത് ഞാൻ മാത്രമേ വായിക്കാൻ പാടുള്ളൂ.

എത്ര മനോഹരമായ വാക്കുകളാണ് എഴുതിയത്. ഞാൻ കുറച്ചു കൂടി വായിക്കട്ടേ!

പറ്റില്ല! ഇത് എന്റെ പ്രൈവറ്റ് ഡയറിയാണ്.

ഇപ്പോൾ ഇത്..

എന്താ? എന്തെങ്കിലും എന്നിൽ നിന്ന് ഒളിക്കുകയാണോ? നോക്കൂ! പെൺകുട്ടികൾ വലുതാവുമ്പോൾ...

..അമ്മ അവളുടെ കൂട്ടുകാരിയായി മാറും. അതിങ്ങ് താ!

- നിങ്ങൾ ആരോടും പറയുകയില്ലല്ലോ? - ഒരിക്കലുമില്ല.

- പ്രോമിസ്സ്? - പ്രോമിസ്സ്.

- ശരി! ഞാൻ വായിക്കാം, നിങ്ങൾ കേട്ടോ. - ശരി.

"ഇത് ആദ്യമായാണ് സംഭവിക്കുന്നത്, ഈ പതിനേഴ്, പതിനെട്ട് വർഷത്തിനിടയിൽ."

"ഞാൻ ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു അപരിചിതൻ എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിലേക്ക് കടന്നു വരുന്നു..."

"കണ്ണിനു മുൻപിൽ ഒരു നിഴലുപോലെ.."

" ഹൃദയത്തിന്റെ വാതിലിൽ ആരോ മുട്ടിവിളിക്കുന്നു.."

"ആ ആഴമുള്ള കണ്ണുകളേ നോക്കി ഞാൻ എന്നോട് തന്നെ ചോദിക്കുന്നു..'

"എന്റെ കൈയിലുള്ള രേഖകൾ ഒരു മുഖമായി മാറുന്നു..'

"അവന്റെ ശ്വാസം കിരണങ്ങൾ പോലെ എന്റെ കവിളിൽ തലോടുന്നു.."

" അവന്റെ കൈകളിലെ സുഗന്ധം ഇപ്പോഴും എന്റെ മുടിഴിയകളിലുണ്ട്.."

"അതെ, ഇത് ആദ്യമായാണ് സംഭവിക്കുന്നത്, ഈ പതിനേഴ്, പതിനെട്ട് വർഷത്തിനിടയിൽ.."

"ഞാൻ ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ല, എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിലേക്ക് കടന്നുവന്ന ഈ അപരിചിതനെ!.'

ഹേയ് സിമ്മീ, നീ നന്നായി എഴുതാൻ തുടങ്ങിയല്ലോ..

.. നിന്റെ പയ്യൻ നല്ല രസികനായി തോന്നുന്നു. ആരാ അവൻ?

അമ്മേ, ഞാൻ കണ്ണുകൊണ്ട് കണ്ടിട്ടില്ല. അപരിചതനാണവൻ.

അപ്പോൾ അങ്ങനെയൊരാളില്ലേ? ഞാനും അതാ ആലോചിക്കുന്നത്. ഇക്കാലത്ത് ഇത്ര നല്ല പയ്യനെ എവിടെ കിട്ടാനാണ്.

നിനക്ക് വട്ടാണ്! കണ്ടിട്ടും കേട്ടിട്ടുമില്ലാത്ത ഒരുത്തനെ സ്വപ്നം കാണുന്നു.

അല്ല അമ്മേ, ഇത് സ്വപ്നമല്ല...

ഞാൻ സമ്മതിക്കുന്നു, എനിക്കവനെ പരിചയമില്ല, ഒരിക്കലുമവനെ കണ്ടിട്ടുമില്ല..

പക്ഷെ അവൻ ഉണ്ട്, എവിടെ എവിടെയോ അവൻ ഉണ്ട്.

ഹേയ് രാജ്! എല്ലാ ദിവസവും രാത്രി പാർട്ടി നടത്ത്, രാത്രി പാർട്ടി നടത്തിയാൽ രാത്രി ഉറങ്ങാൻ കഴിയില്ല!

രാത്രി ഉറങ്ങിയില്ലെങ്കിൽ എങ്ങനെ രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കും? ഇപ്പോൾ തന്നെ ബിരുദത്തിനു പോവാൻ വൈകിയില്ലേ!

ഇതെന്താ ഇന്ന് അവധി ദിവസമാണോ?

എന്താ രാജ്? നിന്റെ ബിരുദം വാങ്ങാനും നീ വൈകിയണോ വരുന്നത്?

എന്ത് ചെയ്യാനാ? രാത്രി പാർ..

ഇവനെന്തു പറ്റി? ബിയർ അടിച്ചിട്ടാണോ വന്നത്?

അല്ലല്ല, ആരോ ഒരാൾ തോറ്റിട്ടുണ്ടെന്ന് കേട്ടു. മാനേജ്മെൻറ് തീരുമാനിച്ചു,

.. പബ്ലിക്കായിട്ട് അവന്റെ പേര് പറയാൻ.

ബെസ്റ്റ് ഓഫ് ലക്ക്.

ബെസ്റ്റ് ഓഫ് ലക്ക്.

ഈ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയുടെ ചരിത്രത്തിലാദ്യമായി നമ്മുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഒരാൾ തോറ്റിരിക്കുന്നു.

രാജ് മൽഹോത്ര ആണത്.

ഞാൻ നിന്നെ കുറിച്ചോർത്ത് അഭിമാനിക്കുന്നു മോനേ! ഞാൻ ശരിക്കും നിന്നെക്കുറിച്ചോർത്ത് അഭിമാനിക്കുന്നു.

നീയിന്ന് ധരം വീർ മൽഹോത്രയുടെ പേര് ഒന്നരയിഞ്ച് മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തിയിരിക്കുന്നു.

പപ്പാ! നിങ്ങൾ ശരിക്ക് കേട്ടിട്ടില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.

എനിക്കറിയാമായിരുന്നു, എനിക്കറിയാമായിരുന്നു ഒരു ദിവസം നീ എന്റെ പേര് തീർച്ചയായും ഉയർത്തുമെന്ന്.

ഇന്ന് ഞാൻ മാത്രമല്ല, നമ്മുടെ മുഴുവൻ തലമുറയും നിന്നെയോർത്ത് അഭിമാനിക്കുന്നു!

നോക്കൂ! അവർ എത്ര സന്തോഷത്തോടു കൂടിയാണ് നിന്നെ നോക്കുന്നതെന്ന്!

ഇത് എന്റെ മുതുമുത്തച്ഛൻ, ധിവാൻ ബ്രിജ്നാഥ്, സ്കൂളിലേ പോയിട്ടില്ല.

ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ എന്റെ മുത്തച്ഛൻ, ധിവാൻ ദ്വാർക്കനാഥ്, നാലാം ക്ലാസിൽ തോറ്റു..

ഇത് എന്റെ അച്ഛൻ, നിന്റെ മുത്തച്ഛൻ...

ധിവാൻ പുഷ്കർനാഥ് ,അദ്ദേഹം എട്ടാം ക്ലാസിൽ തോറ്റു.

പിന്നെ ഈ ഞാൻ, നിന്റെ അച്ഛൻ, കോളേജിലേക്കുള്ള പ്രവേശന പരീക്ഷയിൽ തോറ്റു.

തോൽക്കുക, പഠിക്കാതിരിക്കുക എന്നത് നമ്മുടെ പാരമ്പര്യമാണ്. ഞാൻ സന്തോഷവാനാണ്..

നീ നമ്മുടെ പാരമ്പര്യം കാത്തു സൂക്ഷിച്ചു. നീ എന്റെ രണ്ടടി മുന്നിലെത്തിയിരിക്കുന്നു.

ഞാൻ ഇന്ത്യയിൽ വെച്ച് തോറ്റു. നീ ഇവിടെ ലണ്ടനിൽ വെച്ച് തോറ്റു കാണിച്ചിരിക്കുന്നു.

- നിങ്ങൾക്ക് സന്തോഷമായോ? - വളരെയധികം സന്തോഷമായി.

പഠിക്കുന്ന പരിപാടി തന്നെ ഒരു ഉപകാരമില്ലാത്ത കാര്യമാണ്. തല മുഴുവനും പുസ്തകങ്ങൾക്കൊണ്ട് നിറയുമെന്നല്ലാതെ..

.. നമ്മുടെ പോക്കറ്റ് കുറച്ചേ നിറയ്ക്കുകയുള്ളൂ.

എന്നെ നോക്ക്. ബട്ടീൻഡയിലെ ഒരു സാധാരണക്കാരനായ ഞാൻ ഇപ്പോൾ ലണ്ടനിനെ ലക്ഷപ്രഭുവായി മാറിയില്ലേ!

അതാ ഞാൻ പറഞ്ഞത് സംഭവിക്കുന്നതെല്ലാം നല്ലതിനാണെന്ന്. നീ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്, നാളത്തന്നെ ഓഫിസിൽ ജോയിൻ ചെയ്തോ..

- ഓഫിസിൽ? നാളെ മുതൽ? - എന്താ ഇന്നുതന്നെ വേണോ?

- എനിക്കിപ്പോൾ ഓഫീസിലേക്ക് വരാൻ കഴിയില്ല. - എന്തുകൊണ്ട് കഴിയില്ല?

പോപ്സ്, നിങ്ങൾ ഒരു പാട് അനുഭവങ്ങളുള്ള ആളാണ്.

നിങ്ങൾക്കറിയാമല്ലോ തോൽക്കാൻ വേണ്ടി എത്രമാത്രം കഷ്ടപ്പെടണമെന്ന്.

ഞാനും കഷ്ടപ്പെട്ട് കഷ്ടപ്പെട്ട് ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുകയാണ്, അച്ഛാ!

ഞാൻ സാവധാനം വന്നോളാം, നിങ്ങൾക്കറിയോ, യൂറോപ്പിലേക്ക് ഒരു നീണ്ട ഹോളിഡേയുണ്ട്.

- യൂറോപ്പിലേക്ക് ഒരു നീണ്ട ഹോളീഡേ? - ഹ്മം. - എത്ര കാലം?

- ഒരു മാസം, ഒന്നര മാസം. - ഒരു മാസം, ഒന്നര മാസം?

ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്, ഇതൊന്ന് പിടിക്ക്. എന്നിട്ട് തിരിഞ്ഞു നിൽക്കൂ..

- ആഹ്, സർപ്രൈസ് തരാനല്ലേ? - അതെ, സർപ്രൈസ്.

കഴുതേ! ഞാനാണോ ഇതൊക്കെ വരുത്തിവെച്ചത്?

വേണ്ട, അത് പൊട്ടിക്കരുത്, അത് പൊട്ടിക്കരുത്.

ഇല്ല, ഞാനിത് പൊട്ടിക്കുന്നില്ല!

പോപ്സ്!

പോപ്സ്!

പോപ്സ്!

പോപ്സ്, നിങ്ങൾക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ?

പോപ്സ്, നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്. ഞാൻ ഇനി നിങ്ങളുടെ ബിസിനസ്സിൽ ശ്രദ്ധിക്കണം.

കാരണം.. നിങ്ങൾക്ക് ഒരു പാട് പ്രായമായിരിക്കുന്നു.

നിന്റെ അച്ഛനാണ് പ്രായമായത്.

പോപ്സ് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാൻ യൂറോപ്പിലേക്ക് പോവുന്നില്ല, ഞാൻ നാളത്തന്നെ ഓഫീസിലേക്ക് വരും.

നോക്കൂ, ഈ വീട്ടിൽ തീരുമാനമെടുക്കുന്നത് നിന്റെ അച്ഛൻ മാത്രമാണ്.

ഞാൻ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു, നീ ഓഫീസിലേക്കല്ല യൂറോപ്പിലേക്കാണ് പോവുന്നത്.

ഇല്ല പോപ്സ്! എനിക്കൊരുപാട് നല്ല സമയം കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്. ഞാൻ എന്റെ യുവത്വമൊക്കെ ജീവിച്ചു കഴിഞ്ഞു.

00:016:030,600 --> 00:016:31,090 ഇപ്പോൾ ഇത്..

നീ നിന്റെ യുവത്വമൊക്കെ ജീവിച്ചു കഴിഞ്ഞുവെന്ന് മാത്രം പറയരുത്.

ഞാൻ എന്റെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ, ജോലി ചെയ്ത് ചെയ്ത് തീർത്തു.

0:016:41,500 --> 00:016:44,000 അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത കാര്യങ്ങൾ നീ ചെയ്യണം.

എന്റെ യുവത്വം എപ്പോഴാണ് വന്നതെന്നോ, എപ്പോഴാണ് പോയതെന്നോ എനിക്കറിയില്ല.

പക്ഷെ ഒരിക്കലും ഞാൻ ദുഃഖിച്ചിരുന്നില്ല, കാരണം എനിക്കറിയാമായിരുന്നു..

എന്റെ യുവത്വവും കൂടി എന്റെ മകൻ ജീവിക്കുമെന്ന്.

പക്ഷെ, ഇന്ന് നിനക്ക് തോന്നുന്നു, ജീവിതം ഒരു പാട് ആസ്വദിച്ചുവെന്ന്..

അല്ലെങ്കിൽ ഇന്ന് നിനക്ക് തോന്നുന്നു, നിന്റെ യുവത്വം കഴിഞ്ഞു പോയെന്ന്, അതൊന്നും ഒരു വിഷയമല്ല!

നീ പോവൂ... എന്നിട്ട് എന്റെ ചെറുപ്പകാലം ആസ്വദിക്കൂ..

പോപ്സ്!...

നിങ്ങൾ മഹാനാണ്..

നീയും വലിയ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല.

താങ്ക്യൂ.

ഷട്ടപ്പ്.

സോറി.