FROM

Στα προηγούμενα...

Μην τιμωρείς άλλο τον εαυτό σου. Εκείνη δεν θα το ήθελε αυτό.

Εύχομαι να μπορούσες να θρηνήσεις, αλλά αυτοί οι άνθρωποι σε χρειάζονται.

Ήξερα τα πάντα για το διαζύγιο…

και πως το ταξίδι ήταν η τελευταία πράξη, πριν μας ανακοινώσετε τα νέα.

Ο Τόμας είναι νεκρός. Έχεις άλλα δύο παιδιά.

Γιατί δεν σου είμαστε αρκετοί;

Παρακαλώ;

Είναι κανείς εκεί έξω;

Δεν ξέρω γιατί συνεχίζεις να το κοιτάς.

Δύο σελίδες είναι κολλημένες.

Ο Βίκτορ.

Τι λες τώρα.

Έχω τη Σάρα δεμένη στο υπόγειο της εκκλησίας.

Μου έδειξε αυτό.

Κάτι με παρακολουθούσε εκείνη τη μέρα. Το ίδιο κάτι που το είπε στη Σάρα.

-Κι αυτό το πράγμα θέλει να μας βοηθήσει; -Ό,τι κι αν είναι, ανήκει εδώ.

Είναι στο σπίτι. Έχουν μπει μέσα.

Τηρείτε το πρωτόκολλο, μπείτε στο βαν.

Έλις, πρέπει να γυρίσουμε σπίτι, να μπούμε μέσα. Έχω μια ιδέα, έλα.

Σε παρακαλώ.

-Πρέπει να φύγουμε. -Να πάμε πού; Πού πηγαίνουμε;

Πήγαινε πρώτη.

Θα σε ακολουθήσω.

Πρέπει να πάμε στην πόλη.

-Όχι, να πάμε στα δέντρα. -Είσαι τρελός;

-Πρέπει να μπεις μέσα. -Στο δέντρο; Όχι.

Θα είσαι ασφαλής. Το υπόσχομαι.

Βρες τον αδερφό σου, προειδοποίησέ τον. Θα είμαι ακριβώς πίσω σου.

Όχι. Όχι, έλα εδώ.

Μείνε εδώ μαζί μου.

Σερίφη;

Ναι.

Μισό.

Τακτοποίησα τους περισσότερους από την Έπαυλη.

Αρκετοί δεν χρησιμοποιούν το υπόγειο, έτσι κάθε σπίτι θα φιλοξενήσει δυο-τρεις.

Κάποιοι είναι στην κλινική και…

οι τελευταίοι τρεις θα μείνουν μ' εμένα και τη μαμά μου.

Και τον Τζέιντ, υποθέτω.

Εντάξει.

Φαίνεται πως τα πράγματα γίνονται έντονα έξω.

Ο κόσμος, ήδη, ταμπουρώνει τα παράθυρά του...

και με την Έπαυλη και την πόλη να μένουν μαζί, νομίζω…

πως πρέπει να τους μαζέψουμε όλους…

και, δεν ξέρω, να τους μιλήσουμε;

Καλή ιδέα.

Nα το κάνεις.

Πιστεύω θα σημαίνει περισσότερα αν το κάνεις εσύ.

Σωστά.

Σωστά.

Είσαι καλά;

Μου έσωσε τη ζωή. Το ξέρεις;

Ο Πάτερ Κάτρι, τη νύχτα που ήρθαμε στην πόλη,

ρίσκαρε τη ζωή του για να βεβαιώσει ότι…

-Δώσε τα σέβη μου. -Περίμενε. Πού πας;

-Έχω κάτι σημαντικό να κάνω. -Περισσότερο από αυτό;

Σερίφη, ο κόσμος σε χρειάζεται.

-Χρειάζεται να ακούσει… -Τι;

Τι χρειάζεται να ακούσει;

Ότι όλα θα πάνε καλά κι ότι ο Θεός έχει σχέδιο;

Αν είναι να γίνεις ο Σερίφης, όταν φύγω, πρέπει να βρεις πώς να λες τέτοια πράγματα

και να ακούγονται κάπως πειστικά.

Μια χαρά θα τα πας.

Απόδοση Διαλόγων | TvJunkia Team |

MaF - D’Pas - Jade - Tina Grimes - Tolenia - DonLuke

Επιμέλεια Διαλόγων | Jade - Tolenia |

Πάμε μια βόλτα.

Βρείτε μας στο Facebook Τα TvJunkια! (Tv Series - Ξένες Σειρές)

Season 1 - Episode 8 | Broken Windows, Open Doors |

Όταν ήμουν απλώς ένα αγοράκι

Ρώτησα τον πατέρα μου, τι θα γίνω

«Θα γίνω όμορφος;» «Θα γίνω πλούσιος;»

Ορίστε τι μου είπε

«Ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει»

«Ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει»

«Το μέλλον δεν είναι δικό μας, να το δούμε»

«Ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει»

«Ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει»

Τώρα έχω δικά μου παιδιά

Ρωτούν τον πατέρα τους, τι θα γίνουν

«Θα γίνω όμορφος;» «Θα γίνω πλούσιος;»

Τους λέω με τρυφερότητα

«Ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει»

«Ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει»

«Το μέλλον δεν είναι δικό μας, να το δούμε»

«Ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει»

«Ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει»

«Ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει»

Κι αν είχα ένα σκάφος

-Το έβαλε. -Θα έπλεα στον ωκεανό

Άκου τους στίχους.

-Κι αν είχα ένα πόνι -Άκου πόσο γαλήνιος ακούγεται.

Ο τύπος καβαλάει…

ένα πόνι στον ωκεανό.

Ξέρεις γιατί;

Επειδή έχει σκάφος.

Όσες φορές κι αν ακούσεις το τραγούδι, δεν το σηκώνει η τσέπη σου.

Ναι, αλλά αυτό που λέω είναι πως αν καταφέρουμε τις πληρωμές…

-Ώστε θα καταφέρουμε τις πληρωμές; -Ναι.

Μάλιστα.

Το να κάνεις τις πληρωμές δεν είναι μία από τις επιλογές;

Γιατί αυτή είναι η επιλογή που παίρνουμε.

-Οι δανειστές κατσουφιάζουν με αυτό. -Άκου, κανείς δεν σου μίλησε.

Εντάξει; Κανείς.

Ξέρετε πώς με φώναζαν στον στρατό;

-Ο κύριος Φραντζολοψάρης. -Σωστά. Σωστά.

Με έστελναν σε κάθε βάση να τη στήσω, και ό,τι κι αν μου έδιναν, ό,τι προμήθεια,

θα το έκανα να δουλέψει. Μάλιστα, κύριε.

-Κύριος Φραντζολοψάρης. -Ψάρης.

Ναι, αλλά δεν έλεγαν τη μαμά Σιδηρά Άμπι;

Ξεκάθαρα με έλεγαν. Δεν το ξεχνάς.

Ναι, ναι. Σ' ακούω.

Το πρόβλημα με τον σίδηρο είναι ότι είναι δύσκαμπτος.

Έτσι, μερικές φορές, δεν ξέρει πότε να «λυγίσει».

Μωρό μου…

αυτό που λέω είναι πως ένα σκάφος…

ξέρεις, δεν θα ήταν κακό ως δώρο συνταξιοδότησης.

Στην περίπτωση που χρειαζόσουν ιδέες στο πώς να με βοηθήσεις…

να απαλύνω τη μετάβασή μου από μία μεγάλη και παρασημοφορημένη καριέρα στον στρατό…

σε αυτήν την περίεργη και μυστήρια ζωή του απλού πολίτη.

Και το σκάφος… Μωρό μου τι ψάχνεις;

Το λιποζάν μου. Δεν βρίσκω τίποτα εδώ μέσα.

-Το κρατάς λίγο αυτό; -Ναι.

Τι είναι;

Μοιάζει με κλειδί σκάφους.

-Τι; -Τι;

Γιατί κρατάω κλειδί σκάφους;

Ώπα! Αγοράσατε το σκάφος;

Να πάρει.

-Φυσικά και σου πήραμε σκάφος. -Ξεκόλλα.

Αν έπρεπε να ξανακούσω το τραγούδι για τον Τόντο και το πόνι, θ' αυτοκτονούσα.

-Ευτυχισμένη σύνταξη, μπαμπά. -Μου πήρατε σκάφος!

-Ευχαριστώ. -Μπαμπά!

Θεέ μου.

Σε παρακαλώ...

μπορείς να μου πεις έστω πού πάμε;

Πού είναι ο Πάτερ Κάτρι;

Κάποτε ούρλιαζαν. Το ήξερες;

Όλη νύχτα ούρλιαζαν. Τρέλαιναν τον κόσμο.

Σταμάτησαν, όταν αποκτήσαμε τα φυλαχτά.

Τότε ξεκίνησαν να ψιθυρίζουν. Πάντα αναρωτιόμουν γι' αυτό.

Σου έχουν πει κάτι οι φωνές σου σχετικά;

Όχι.

Ασφαλώς όχι. Ο Θεός δεν επιτρέπει να σου πουν κάτι χρήσιμο.

Περπάτα.

Όχι μέχρι να μου πεις τι τρέχει.

Νομίζεις ότι δικαιούσαι απαιτήσεις; Μετά απ' ό,τι έκανες;

-Πού είναι ο Πάτερ Κάτρι; -Είναι νεκρός.

Τι;

Τα πλάσματα μπήκαν στην Έπαυλη.

Ο Πάτερ Κάτρι προσπάθησε να βοηθήσει. Και πέθανε...

μαζί με αρκετούς άλλους ανθρώπους.

Είναι καλά ο Έλις;

Καλά είναι. Γρατζουνίστηκε.

Είναι στην κλινική με τους άλλους.

Τώρα θες να κλάψεις.

Έτσι έκλαψες και για τον Μπινγκ-Κιαν;

-Με έχεις για τέρας. -Δεν δίνω δεκάρα για το τι είσαι.

Είσαι ζωντανή μόνο γιατί ο Πάτερ Κάτρι πίστευε ότι μπορείς να βοηθήσεις.

Τη στιγμή που θα τον διαψεύσεις, θα σε πυροβολήσω εγώ ο ίδιος.

Τώρα, περπάτα.

-Πού πάμε; -Είπα «Περπάτα».

Θα σας ετοιμάσω κρεβάτια στο υπόγειο.

Το μπάνιο είναι πίσω.

Χρησιμοποιείστε την κουζίνα, αλλά με σεβασμό στις μερίδες.

Δεν είναι ό,τι πιο άνετο,

αλλά θα φτιάξουμε την Έπαυλη σύντομα, οπότε...

Τι σκατά γίνεται;

Θα έχουμε μερικούς ακόμα φιλοξενούμενους για λίγο.

Και πόσο λίγο είναι το «για λίγο»;

Εσύ δεν είσαι που το 'χες περάσει για Δωμάτιο Απόδρασης;

Πώς πήγε αυτό;

Γαμήσου.

Αυτά είναι μαλακίες. Διάλεξαν το λουλούδι. Δεν ανήκουν εδώ.

-Ρε φίλε... -Ξέρει κάποιος σας τον Βίκτορ;

Πού έχει κάνει κατάληψη; Τον θέλω.

Έτρεχε προς το δάσος με την κόρη των Μάθιους χθες βράδυ.

Άψογα. Είδατε τι κάνει η συνεργασία κοινοτήτων;

Αλληλούια, γαμώ.

Ας πάμε μέσα.

Ο τύπος είναι μακράν ο χειρότερος.

Δεν... Δεν καταλαβαίνω.

Τη μια στιγμή περνούσαν όλοι τόσο καλά...

Πώς έφυγες από το σπίτι;

Ήμουν στο δωμάτιο του Βίκτορ και...

Όχι.

-Τίποτα τέτοιο. Ήμασταν... -Τζούλι...

Τα 'χε μαζέψει και φαινόταν έτοιμος να φύγει.

Και όταν άρχισαν τα ουρλιαχτά,

το σκάσαμε από το παράθυρό του...

και είπε να πάμε στο δάσος.

Τρέξαμε σ' αυτό το δέντρο, μ' έσπρωξε μέσα κι εγώ...

Είπε ότι ξεκινούσε.

-Τι ξεκινούσε; -Δεν ξέρω. Εκείνος...

Ξέρω μόνο ότι τη μία ήμουν σε ένα δέντρο και την άλλη σε ένα τεράστιο ντουλάπι.

-Πώς είναι δυνατόν; -Ταξίδεψες με Δέντρο Διακτινισμού.

Ο Βίκτορ είπε ότι μπορείς να πας σε κάθε είδους μέρους.

Και μερικές φορές οι άνθρωποι πάνε σε διαφορετικά μέρη.

Άρα, αυτός μπορεί να πήγε κάπου αλλού.

-Πρέπει να τον βρούμε. -Ένα βήμα τη φορά. Τζούλι;