From - Second Season

‫آنچه گذشت...

‫باید برگردیم. ‫نباید اینجا باشیم! بزن کنار!

‫لطفا همگی سر جاتون بشینین!

‫اگه برنگردیم، اتفاقات بدی رخ مـ...

‫بزنین کنار دیگه!

‫- دانا! ‫- چیه؟

‫یه اتوبوس گنده دم غذاخوری پارک کرده!

‫زنی تو زیرزمین اون خونه...

‫گیر افتاده. بد نیست کمکمون کنین.

‫ساختمون که خودش خراب نمی‌شه!

‫جیم! بیا بریم!

‫وایستین. چیزی نمونده.

‫الجین؟

‫یکی بیاد کمک کنه!

‫بابا!

‫جولی!

‫برای زنده بیرون آوردن ما سه نفر،

‫باید آروم بلندش کنین.

‫باید هم درست بلندش کنین.

‫بابا، الانه که خورشید غروب کنه.

‫برای همین باید ما رو تنها بذارین.

‫همگی سوار بشین، زود باشین.

‫- راه میفتیم. بیاین بریم. ‫- وایستا ببینم!

‫- اتوبوس رو... ‫- نه! نه، نه!

‫دانا!

‫فاطمه، برگرد اینجا ببینم!

‫نمی‌شه که بیرون ولشون کنیم!

‫- فاطمه! ‫- فاطمه!

‫فورا برین توی غذاخوری.

‫- من هم دوستت دارم بابا. ‫- باید بریم داخل!

‫زود باشین. برین داخل، داخل!

‫اینجان. باید بریم.

‫- اینجا کجاست؟ ‫- اینجا زیر شهره.

‫اینجا محل سکونت هیولاهاست.

‫اینجا محل خوابشونه.

‫تونل اینجاست! ‫لطفا ازش برو بالا.

‫بدو، بدو، بدو، بدو!

‫ویکتور!

‫یه دلم می‌گه با شگفت‌انگیزترین آدمی...

‫که توی ناجورترین جای دنیا...

‫باهاش آشنا شدم، برم ایسلند.

‫اون یکی دلت چی می‌گه؟

‫می‌گه برگردم و...

‫و ببینم زنی که عاشقش شده بودم ‫ منتظرم مونده.

‫کسی اون بالاست؟

‫اگه کمک کنی، می‌تونم کمکت کنم.

‫موفق شدی.

‫چی...

‫زیاد وقت نداریم.

‫ازت می‌خوام من رو بکشی.

‫چرا چرت و پرت می‌گی؟

‫اینجا کجاست؟

‫ما که قرار گذاشته بودیم.

‫خودت گفته بودی حاضری من رو بکشی.

‫ای خدا.

‫کی چنین بلایی سرت آورده؟

‫اهل شهری؟

‫چی؟ اهل شهر...؟

‫- آره. ‫- وای، شهـ...

‫- وای. ‫- شهـ...

‫همیشه خیال می‌کردم ‫بدتر از شهر نداریم،

‫ولی بعدش وارد درخته شدم.

‫تو هم وارد درخته شدی؟

‫آره.

‫وارد درخته شدم، آره.

‫آدم از هرجا واردش بشه، ‫از جای دیگه‌ای خارج می‌شه.

‫گاهی اوقات گیر می‌کنه.

‫گاهی اوقات اسیر می‌شه.

‫همون مواقع آدم رو گیر می‌اندازن.

‫کی‌ها گیرش می‌اندازن؟

‫چهره‌ات مهربونه.

‫اسمت چیه؟

‫بوید هستم.

‫من مارتین هستم.

‫چند وقته که اینجایی مارتین؟

‫وای، خـ... خیلی وقتـ... آخ!

‫وای، ببخشید.

‫قبلا روزشماری می‌کردم،

‫ولی دیگه طاقت سال‌شماری نداشتم.

‫خیلی وقته که شاهد مهر و محبت نبودم.

‫واسه همین باید تا برنگشتن،

‫از اینجا بری.

‫من بدون تو نمی‌رم.

‫بوید.

‫وایستا ببینم، عضو... ‫عضو سپاه تفنگدارانی؟

‫تا ابد وفادار می‌مونم.

‫نباید کسی رو تنها بذاریم. ‫تو کمکم کردی، من هم کمکت می‌کنم.

‫جریان از این قراره، فهمیدی؟

‫بوید، اگه می‌خوای کمکم کنی،

‫من رو بکش دیگه.

‫خواهش می‌کنم.

‫همگی خونسرد باشین!

‫خونسرد باشین دیگه پدرسگ‌ها!

‫خواهش می‌کنم، هنوز کاری نکردین ‫که کار از کار بگذره.

‫صرفا سوتفاهم بزرگی پیش اومده.

‫ملت ناراحتن، ‫ولی اگه بذارین بریم...

‫می‌خواین برین؟

‫روحتون هم خبر نداره ‫اون بیرون چی در انتظارتونه.

‫کریستی کجاست؟

‫با دختره که سوار اتوبوس بود ‫تو اتاق پشتیه.

‫- همون پرستاره رو می‌گم. ‫- بگیرین بشینین.

‫با شما هم هستم، بشینین!

‫خیلی‌خب.

‫خودم می‌دونم ترسناکه،

‫ولی ما دشمنتون نیستیم.

‫دشمنتون اون بیرونه.

‫خب، چه حرف عجیبی زدی...

‫خواهش می‌کنم، بذارین توضیح بدم دیگه.

‫خیلی‌خب.

‫خیلی‌خب، بذارین اول...

‫از درختی که تو جاده دیدین بگم.

‫شما از کجا می‌دونین درخت افتاده بود؟

‫درخته رو همه می‌بینن.

‫«منشأ» ‫«فصل دوم، قسمت دوم: مهر غریبه‌ها»

‫چقدر تا شهر مونده؟

‫خیلی مونده. بریم اونجا!

‫می‌تونیم تا صبح توش قایم بشیم.

‫باشه.

‫خیلی‌خب.

‫برو تو.

‫هیس.

‫باید ساکت باشیم.

‫اینجا طلسم نداریم.

‫این وسایل مال کیه؟

‫مال خودمه.

‫واسه چی اینجان؟

‫گاهی اوقات میام اینجا.

‫مقداری غذا دارم که بخوریم.

‫ماری.

‫چطور تونستی؟

‫قرار بود ناهار بخوریم.

‫داشتم می‌اومدم پیشت. ‫قرار بود ناهار بخوریم.

‫می‌دونم.

‫این همه مدت اینجا بودی؟

‫شش ماه گذشته‌ها. ‫اصلا تماس نگرفتی، اصلا...

‫راستش، من و والدینت...

‫به پلیس‌ها خبر دادیم.

‫ماری، متوجه نیستی...

‫چرت و پرت نگو.

‫این همه مدت دو ساعت بیشتر ‫باهام فاصله نداشتی،

‫پیش این جماعت...

‫شاتگان به دست...

‫و اون زن عوضی بودی.

‫انگار به فرقه مزخرفی ملحق شدی.

‫باید از اینجا برم.

‫نباید از غذاخوری بری بیرون.

‫برو کنار ببینم.

‫باید به حرفم گوش کنی، خب؟

‫تو حق نداری بهم بگی ‫چیکار بکنم و نکنم.

‫ببین.

‫می‌دونم اذیت شدی.

‫اوهوم.

‫می‌دونم شرایطمون خیلی داغونه.

‫ولی باید به حرفم گوش کنی، خب؟

‫اینجا...

‫با تصوراتت فرق می‌کنه.

‫حالت چطوره جیم؟

‫گمون کنم یه دنده‌ام شکسته باشه.

‫نفسم راحت بالا نمیاد.

‫به خودت سخت نگیر.

‫چیزیمون نمی‌شه.

‫قبلا هم چنین کاری کردی؟

‫شب تا صبح قایم شدی؟

‫اگه جواب مثبت بدم، ‫خیالت راحت‌تر می‌شه؟

‫این دیگه چه وضعیه؟ ‫خاک بر سرم!

‫نمی‌تونم تکون بخورم!

‫کمک کنین!

‫اسمت ریک بود، درسته؟

‫بریکم! ‫اسمم بریکه.

‫خیلی‌خب، باید خونسرد باشی رفیق.

‫ببینین، باید من رو نجات بدین، خب؟ ‫خواهش می‌کنم.

‫- بریک. بریک. ‫- سینه‌ام درد می‌کنه.

‫- بریک؟ ‫- چیه؟

‫باید ساکت باشی پسر.

‫دارم میام سمتت، خب رفیق؟

‫نفسم بالا نمیاد! ‫نفسم بالا نمیاد!

‫چرا، میاد.

‫داری حرف می‌زنی، مگه نه؟ ‫یعنی نفست بالا میاد.

‫کافیه آروم و پیوسته نفس بکشه.

‫خب؟ تام؟

‫دارم می‌رسم.

‫وایستا!

‫اذیت نکن دیگه پسر، ‫نباید این‌قدر حرکت کنی.

‫آهای، ببین من رو.

‫من رو می‌بینی؟

‫آره. ‫آره، می‌بینمت.

‫اِم، ولی ببین، اِم...

‫از جاهای تنگ زیاد خوشم نمیاد، خب؟

‫چیزی نیست.

‫ولی باید ساکت باشی.

‫من همین‌جام. ‫جفتمون همین‌جاییم، خب؟

‫جون سالم به در می‌بریم.