Prvních 200 řádků.
28 ΙΟΥΝΙΟΥ 1984
Σύντροφε στρατηγέ.
Κοντεύουμε.
Το βλέπετε.
Φαίνεται η πρόοδός μας.
Θέλουμε παραπάνω...
Έχετε έναν χρόνο.
Μάλιστα, σύντροφε στρατηγέ.
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ ΣΟΥΖΙ, ΜΕ ΛΑΜΒΑΝΕΙΣ;
ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Μάικ.
Μάικ, σταμάτα. Κόφ' το.
Μάικ!
Σταμάτα!
Μάικ!
Σταμάτα!
-Τι, δεν σου αρέσει; -Όχι!
Να σας πω!
Να σας πω!
Τουλάχιστον οχτώ εκατοστά!
Η πόρτα ανοιχτή οχτώ εκατοστά!
Εντ, άνοιξε την πόρτα.
Άνοιξε την...
Τι συμβαίνει;
Θεέ μου, ήταν άπαιχτο!
Είδες τη φάτσα του;
Ήταν σαν ντομάτα!
Ναι, χοντρή ντομάτα.
-Μακάρι να ήμασταν ακόμα μαζί. -Ναι.
Συμφωνώ.
Θα σε δω αύριο, όμως, ε; Πρωί πρωί.
Αύριο.
ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΣΤΑΡΚΟΡΤ
-Άργησες. -Συγγνώμη.
-Πάλι. -Θα χάσουμε την αρχή.
Αν συνεχίσετε την γκρίνια. Πάμε.
"Αν συνεχίσετε την γκρίνια".
-Σταμάτα να μιλάς. -Να μαντέψω.
Είχες δουλειά.
Ναι, πολύ ώριμο, Λούκας.
"Εντ, να χαμουρευόμασταν πάντα,
και να μη βλέπαμε τους φίλους μας".
Σταμάτα.
-Ο Γουίλ γελάει. -Είναι αστείο.
Πολύ αστείο που θέλω να είμαι με την κοπέλα μου.
Εγώ είμαι με την κοπέλα μου.
Μας συγχωρείτε! Συγγνώμη!
Συγγνώμη!
-Με συγχωρείτε. -Συγγνώμη.
Πρόσεχε!
Ναι, πρόσεχε, φύτουλα.
Δεν πας για ύπνο;
Δεν πας να ψοφήσεις;
-Ψυχάκι! -Κεφάλα!
-Αρούρι! -Πορδομούρη!
Αυτό κι αν ήταν ώριμο!
Βλίτο, ήρθαν τα παιδιά σου.
Πάλι; Σοβαρά τώρα;
Άντε, εμπρός.
Μα τον Θεό, αν το μάθει κανείς...
Πεθάναμε.
Κανείς.
Η ΜΕΡΑ ΤΩΝ ΖΩΝΤΑΝΩΝ ΝΕΚΡΩΝ
Συγγνώμη.
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ
Προλάβαμε.
-Χάσαμε τα "προσεχώς". -Αλλά προλάβαμε. Πορδομούρη.
-Καραμέλες. -Ευχαριστώ.
-Έλα τώρα! -Έλα!
Τι διάολο;
Παράξενο.
Δεν λειτουργεί, βλίτο.
Αλήθεια;
Γενηθήτω φως.
Είσαι καλά;
Ναι.
Σίγουρα;
Φυσικά.
Εντάξει.
Γαμώτο.
Γαμώτο!
Τι έγινε;
-Κοντεύει 9:00. -Τι;
Απορρυθμίστηκε το ρολόι. Είχε διακοπή χτες, όταν...
Γαμώτο!
Να σου πω.
-Περίμενε. -Θα φάω στη δουλειά.
-Άργησα. -Όχι.
-Το μάγουλό σου. -Καλά.
-Τρέχω, τα λέμε μετά. -Εντάξει.
Αηδία.
Δεν νομίζω να σου φαίνεται αηδία όταν ερωτευτείς.
Δεν θα ερωτευτώ.
Καλά.
Τι έγινε εδώ;
Δεν ξέρω.
ΜΠΟΜΠ ΝΟΥΜΠΙ ΥΠΕΡΗΡΩΑΣ
Οδηγείς πιο γρήγορα;
Θες να χαλάσει; Τυχεροί είμαστε που κινείται.
Τζόναθαν, δεν γίνεται ν' αργήσω.
-Ν' αργήσουμε, εννοείς. -Όχι, εγώ εννοώ.
-Εσένα σε συμπαθούν ό,τι κι αν κάνεις. -Κι εσένα.
Ναι, τους αρέσει που φέρνω γρήγορα τον καφέ.
Δεν με συμπαθούν, ούτε με σέβονται,
ως ζωντανό άνθρωπο με εγκέφαλο.
Πρέπει να κάνεις υπομονή.
Είναι κολλημένοι, ξέρεις. Αλλά...
μόλις καταλάβουν πόσο καλά γράφεις, θα αλλάξουν.
Δεν θέλω τα ανεβάσματά σου τώρα.
Μπορείς μόνο να πας πιο γρήγορα;
Εντάξει.
Εδώ Χρυσός Ηγέτης, επιστρέφω στη βάση. Με λαμβάνετε;
Εδώ Χρυσός Ηγέτης, επιστρέφω στη βάση. Με λαμβάνετε;
Επαναλαμβάνω, εδώ Χρυσός Ηγέτης,
επιστρέφω στη βάση. Με λαμβάνετε; Όβερ.
-Εδώ ο κωλο-Χρυσός Ηγέτης... -Ντάστι!
-Τι; -Ηρέμησε. Για όνομα.
Είμαι εντός εμβέλειας. Θα ακούνε.
Έναν ολόκληρο μήνα έλειπες. Μπορεί...
να ξεχάστηκαν.
Τουλάχιστον κάποιος χάρηκε.
Όνειρο είναι.
Ονειρεύεσαι.
Τώρα.
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΕΣ ΝΤΑΣΤΙΝ!
Μπόμπα!
-Μάρκο! -Πόλο!
Κυρίες μου.
Κατεβαίνει εκείνη.
Και... αρχίζει το σόου.
Ρε χοντρέ!
Δεν τρέχεις όσο είμαι εδώ!
Άλλη μία παρατήρηση και αποβάλλεσαι ισοβίως!
Θες ισόβια αποβολή, χοντρέ;
Το φαντάστηκα.
Καλησπέρα σας.
Καλησπέρα, Μπίλι.
Ωραίο μαγιό, κα Γουίλερ.
Σ' ευχαριστώ.
ΚΛΕΙΣΤΑ ΝΕΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΣΤΟ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΣΤΑΡΚΟΡΤ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ
ΣΩΣΤΕ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ! ΟΧΙ ΣΤΟ ΕΜΠΟΡΙΚΟ! ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΤΑΡΚΟΡΤ!
ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟ ΤΟΥ ΜΕΛΒΑΛΝΤ
ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ 50-70%
-Γεια. -Γεια.
Έχεις δουλειά;
Είσαι ο πρώτος μας πελάτης, οπότε...
Τι έγινε πάλι;
Και μετά η Εντ... κοπανάει την πόρτα.
Στα μούτρα μου.
Αυτός ο ψωνισμένος παπάρας φταίει, ο Μάικ.
Τη διαφθείρει, σου λέω.
Θα μου στρίψει, σοβαρά, Τζόις.
Ηρέμησε, Χόπερ.
Πρέπει να χωρίσουν.
Δεν θα το αποφασίσεις εσύ.
Περνάνε πάρα μα πάρα πολύ χρόνο μαζί.
Σ' αυτό συμφωνείς, έτσι;
Εντάξει, φιλιούνται μόνο, σωστά;
Ναι, αλλά συνεχώς.
Συνεχώς, σοβαρά.
Εντάξει; Αυτό δεν είναι φυσιολογικό.
Δεν είναι υγιές...
Δεν γίνεται με το ζόρι να μην είναι μαζί.
Δηλαδή δεν είναι μικρά παιδιά πια.
Έφηβοι είναι.
Αν τους δίνεις διαταγές, θα επαναστατήσουν.
Έτσι κάνουν.
Τι, να τους αφήνω να κάνουν ό,τι θέλουν;
Δεν είπα αυτό. Λέω να... τους μιλήσεις.
Όχι. Δεν πιάνουν τα λόγια.
Όχι να φωνάζεις. Όχι να δίνεις διαταγές.
Να τους μιλήσεις.
Ξέρεις, να ανοιχτείτε.
Να ανοιχτούμε;
Δηλαδή;
Τους βάζεις να κάτσουν και τους μιλάς, σαν φίλος τους.
Αν τους μιλάς σαν να είστε ισότιμοι,
ακούνε πραγματικά.
Και μετά αρχίζεις να θέτεις όρια.
-Όρια. -Ναι, αλλά,
Χοπ, είναι πολύ σημαντικό, όπως κι αν αντιδράσουν,
να μείνεις ήρεμος.
Δεν πρέπει να θυμώσεις.
Μήπως να το κάνεις εσύ;
Όχι.
Ναι, γίνεται. Έλα μετά τη δουλειά.
-Ναι. -Όχι.
Θα πιάσει μόνο αν είναι από σένα.
Αλλά...
-Αλλά; -Ίσως μπορώ να σε βοηθήσω...
να βρεις τα κατάλληλα λόγια.
-Ευχαριστώ. -Το δικό σου.
Το δικό σου.
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Όχι! Ρε Νάνσι!
Συγγνώμη.
Κάτι για το Ιράν;
Θέλω κάτι τοπικό.
No comments yet. Be the first to leave one.