FROM

Στα προηγούμενα...

Δεν πρέπει να είμαστε εδώ.

-Σταμάτα. -Καθίστε όλοι κάτω!

Θα συμβούν άσχημα πράγματα.

Σταμάτα το λεωφορείο!

-Ντόνα! -Τι;

Ένα λεωφορείο είναι παρκαρισμένο έξω από το εστιατόριο!

Παγιδεύτηκε μια γυναίκα σε ένα υπόγειο.

Χρειαζόμαστε βοήθεια.

-Δεν πέφτουν έτσι τα σπίτια. -Έλα, Τζιμ.

Κάτσε. Κοντεύουμε.

Έλτζιν;

Χρειάζομαι λίγη βοήθεια!

-Μπαμπά! -Τζούλι!

Για να μας βγάλετε και τους τρεις με ασφάλεια...

πρέπει να το πάτε αργά και σωστά.

Σε λίγο θα νυχτώσει.

Για αυτό θα μας αφήσετε εδώ.

Για πάμε. Ανεβείτε. Φεύγουμε. Ελάτε!

Στάσου, Ντόνα! Μη!

-Φάτιμα, γύρνα πίσω! -Δεν θα τους αφήσουμε!

-Φάτιμα! -Σταματήστε!

Όλοι στο εστιατόριο, τώρα!

-Και εγώ σ' αγαπώ. -Πάμε μέσα.

Μπείτε μέσα!

Είναι εδώ. Πρέπει να φύγουμε.

-Πού είμαστε; -Κάτω από την πόλη.

Εδώ που ζουν τα τέρατα.

Εδώ κοιμούνται.

Έχει ένα τούνελ εκεί. Μπες μέσα. Προχώρα.

Βίκτορ.

Από τη μία, θέλω να πάω στην Ισλανδία...

με τον απίθανο τύπο που γνώρισα.

Από την άλλη;

Θέλω να γυρίσω και να βρω τη μνηστή μου να με περιμένει.

Είναι κανείς εκεί;

Μπορώ να σε βοηθήσω, αν με βοηθήσεις.

-Τα κατάφερες. -Τι;

Δεν έχουμε πολύ χρόνο.

Θέλω να με σκοτώσεις.

Τι λες; Πού είμαστε;

Κάναμε μια συμφωνία.

Είπες ότι θα με σκότωνες.

Χριστέ μου.

Ποιος σου το έκανε αυτό;

Είσαι από την πόλη;

Από την πόλη; Ναι.

Πάντα πίστευα ότι η πόλη ήταν το χειρότερο στάδιο.

Μέχρι που πέρασα μέσα από το δέντρο.

Πέρασες και εσύ;

Ναι.

Πέρασα.

Περνάς και καταλήγεις σε άλλο μέρος.

Καμιά φορά εγκλωβίζεσαι.

Καμιά φορά παγιδεύεσαι.

Και τότε σε πιάνουν.

Ποιοι;

Έχεις ευγενικό πρόσωπο.

Πώς σε λένε;

Μπόιντ.

Εγώ είμαι ο Μάρτιν.

Πόσο καιρό είσαι εδώ;

Έχει περάσει πολύς καιρός.

Συγγνώμη.

Στην αρχή, μετρούσα τις μέρες.

Αλλά δεν άντεξα να μετράω τα χρόνια.

Έχω να δω καλοσύνη εδώ και πολύ καιρό.

Για αυτό πρέπει να φύγεις. Πριν έρθουν.

-Δεν σε αφήνω. -Μπόιντ...

Είσαι πεζοναύτης;

"Πάντα Πιστός".

Δεν αφήνουμε κανέναν πίσω.

Με βοηθάς, σε βοηθάω.

-Έτσι πάει, εντάξει; -Αν θες να με βοηθήσεις...

σκότωσέ με.

Σε παρακαλώ.

Ηρεμήστε!

Ηρεμήστε, το κέρατό μου!

Σε παρακαλώ.

Ακόμη δεν έχεις κάνει κάτι που δεν αναιρείται.

Πρόκειται για μια παρεξήγηση.

Ο κόσμος είναι ταραγμένος.

-Αν μας αφήσεις να φύγουμε... -Αυτό θες;

Δεν έχεις ιδέα τι παραμονεύει έξω.

-Πού είναι η Κρίστι; -Πίσω, με εκείνη τη νοσοκόμα.

Κάτσε κάτω.

Και εσύ. Κάτω.

Λοιπόν.

Ξέρω ότι είναι τρομακτικό.

Αλλά δεν είμαστε εμείς ο εχθρός.

Ο εχθρός είναι εκεί έξω.

-Περίεργα μας τα λες. -Σας παρακαλώ...

αφήστε με να σας εξηγήσω.

-Εντάξει. -Λοιπόν.

Ξεκινάω με το δέντρο που είδατε στον δρόμο.

Πώς ξέρεις για το δέντρο;

Όλοι βλέπουν το δέντρο.

"Uploaded by Moca " HD TVSeries

Πόσο έχουμε ακόμα;

Είναι πολύ μακριά.

Εκεί! Θα κρυφτούμε εκεί μέχρι το πρωί.

-Ναι. -Εντάξει.

Πρέπει να κάνουμε ησυχία. Δεν έχει φυλαχτά εδώ.

-Ποιανού είναι αυτά; -Δικά μου.

Γιατί είναι εδώ;

Έρχομαι εδώ καμιά φορά.

Έχω και φαγητό.

Μαίρη.

Πώς μπόρεσες;

Θα πηγαίναμε για φαγητό.

Ερχόμουν να σε βρω για να πάμε για φαγητό.

-Το ξέρω. -Εδώ ήσουν τόσο καιρό;

Πέρασαν έξι μήνες. Ούτε με πήρες ούτε...

Οι γονείς σου και εγώ...

πήγαμε στην αστυνομία.

-Δεν καταλαβαίνεις. -Ανοησίες.

Τόσο καιρό, είσαι σχεδόν δύο ώρες μακριά...

με αυτούς τους τύπους...

με καραμπίνες.

Με αυτήν τη γυναίκα.

Λες και μπήκες σε καμιά αίρεση.

Θέλω να φύγω.

-Δεν μπορείς. -Κάνε άκρη.

Άκουσέ με.

Δεν θα μου πεις εσύ τι θα κάνω.

Φύγε.

Άκου.

Ξέρω ότι σε πλήγωσα.

Και ότι αυτό είναι τρελό...

αλλά θέλω μόνο να με ακούσεις. Εντάξει;

Αυτό το μέρος...

δεν είναι αυτό που νομίζεις.

Πώς είσαι, Τζιμ;

Μάλλον έσπασα ένα πλευρό.

Δυσκολεύομαι να αναπνεύσω.

Χαλάρωσε.

Θα τα καταφέρουμε.

Το έχεις ξανακάνει αυτό;

Να περάσεις τη νύχτα κρυμμένος;

Θα ένιωθες καλύτερα αν έλεγα ναι;

Τι στο διάολο; Τι φάση;

Δεν μπορώ να κουνηθώ!

-Βοήθεια! -Ρικ δεν σε λένε;

Μπρικ με λένε.

Ηρέμησε, φίλε.

Βγάλτε με από 'δώ. Σας παρακαλώ.

-Μπρικ... -Πονάει το στήθος μου.

-Μπρικ. -Ναι;

Κάνε ησυχία.

-Έρχομαι κοντά σου. -Δεν μπορώ...

Δεν μπορώ να ανασάνω.

-Δεν μπορώ. -Μπορείς.

Για να μιλάς, σημαίνει ότι μπορείς.

Με το μαλακό.

Εντάξει;

Τομ;

Κοντεύω.

Σταμάτα.

Ρε φίλε, σταμάτα να κουνιέσαι.

Κοίταξέ με.

-Με βλέπεις; -Ναι.

Σε βλέπω.

Αλλά δυσκολεύομαι πολύ σε περιορισμένους χώρους.

Ηρέμησε.

Πρέπει να κάνεις ησυχία.

Έχεις εμάς δίπλα σου.

Θα βγούμε.

Αλλά πρέπει να χαλαρώσεις και να μην τα κάνεις χειρότερα.

Και κυρίως, πρέπει να κάνουμε ησυχία.

Όσο μπορούμε.

Γιατί;

Έλα, ρε φίλε. Κάτι πρέπει να υπάρχει.

Και να με ελευθερώσεις, μετά τι;

-Δεν θα τα καταφέρω. -Θα σε κουβαλήσω.

Αρκεί να φτάσουμε στην πόλη. Έχουμε γιατρό εκεί.

Θα σε βοηθήσει.

Άκου. Τα βλέπεις αυτά;

Τα βρήκα στο δάσος. Θα μας προστατεύσουν.

Δεν θα σου κάνουν κακό εκεί.

Νομίζεις ότι αυτά τα τέρατα μου το έκαναν αυτό;

Αυτά είναι η κορφή του παγόβουνου.

Δεν αλλάζουμε θέμα;

Από πού είσαι;

-Από το Μίλμπρουκ. -Από πού;

-Από το Μίλμπρουκ; -Χάνεις τον χρόνο σου.

Θεέ μου. Έρχονται.

Δεν έχεις χρόνο, Μπόιντ.

Υπάρχει σκοτάδι στο δάσος.

Εφιάλτες που δεν μπορείς να φανταστείς.

Πράγματα που δεν έπρεπε να δούμε.

Φύγε πριν σταματήσει η μουσική.

Σταμάτα.

Αν τραβάς προσοχή, αυτά τα πράγματα θα αρχίσουν να ψάχνουν.

-Δεν μπορώ να κάτσω άπραγη. -Αυτό ακριβώς θα κάνεις.

Έλα, κάθισε.

Το καλύτερο για τον μπαμπά σου είναι να μείνει εκεί μέχρι το πρωί.

Έτσι έκαναν παλιά.

Κρύβονταν.

Έτσι επιβίωσε ο Μπόιντ το πρώτο βράδυ.

Ξέρω.