A Very Clever Guy (Ένα Έξυπνο...Έξυπνο Μούτρο)

Τι κακό είναι αυτό μια ώρα μιλάω αλλά εσύ τίποτα.

Σταμάτα βρε Αμαλία πια τα κλάματα.

Στο έχω πει χίλιες φορές, αν δεν παντρευτεί η αδελφή μου. . .

δε γίνεται τίποτε.

Τώρα πια αρραβωνιάστηκε κι όλα τελείωσαν.

Τι στο καλό; Τον γάιδαρο τον φάγαμε, η ουρά έμεινε.

Χρόνια τα ακούω αυτά. Πολύ μεγάλη ουρά έχει αυτός ο γάιδαρος.

Τι να κάνω; 'Ετσι γεννήθηκε. Εγώ θα του κόψω την ουρά.

Μου αρέσει που κάνεις και πνεύμα.

'Οπως μου μιλάς, σου μιλάω.

Αμαλία μου, αυτή τη φορά δεν έχεις δίκιο.

Δεν περίμενα το δίκιο μου από εσένα κύριε lορδάνη, σε ξέρω.

Εμένα θα υποστηρίξεις ή το συνεταίρο σου;

'Αδικα γκρινιάζεις. Ο Πότης είπε πως ο γάμος θα γίνει σε ένα μήνα.

Ποιος θα είναι κουμπάρος;

Στον κουμπάρο σκοντάψαμε;

Αν πρόκειται να παντρευτεί σχοινιά βρίσκουμε.

Σχοινιά να κρεμαστεί δηλαδή, τον άκουσες.

'Ενα αστείο έκανα, που να μην το'κανα.

Εμένα όμως, αυτά τα αστεία μου'φάγαν δέκα χρόνια.

Σταμάτα τώρα Αμαλίτσα μου, εγώ θα σας παντρέψω.

Πότη, φίλα τη μνηστή σου και πάμε στο γραφείο, μας περιμένει δουλειά.

Γεια σου Αμαλίτ σα μου.

Πότη, τα λεφτά για τα χαλιά.

Ποια χαλιά;

Θα έρθουν οι καλεσμένοι για το γάμο σε αυτά τα χαλιά;

Σώπα μωρέ, νωρίς είναι ακόμη!

Δεν είναι νωρίς θα τα παραγγείλω.

Δεν έ χω μαζί μου τ ώρα, πέρνα από τ ο γ ραφείο να πάρεις.

Βάλε μου εσύ την κ ουλούρα και θα σε χ ορέψω στ ο ταψί.

Μπράβο πουλ άκι μου. Τι θα πούνε αν έρθουν και σε βρουν με τ σιγάρο;

-Ποιοι να μπούνε; -Τα αφεντικά.

-Το πολύ ο lορδάνης να φωνάξει. -Και να σε διώξουν.

-Βάσο, είσαι μπουμπούνας! -Γιατί;

Από τ ότε που έφυγε ο Διονύσης και κάνουμε όλη τη δουλειά. . .

δεν μας διώ χνουν.

-Ξέρεις Γιατί; -Γιατί;

Επειδή κάνουμε οικ ονομία τ ον τ ρίτ ο υπάλληλο.

-Θα βρούνε άλλον. -Κορόιδα είναι;

-Αφού τα βολεύουν με εμάς. -Σου είπα, ψάχνουν.

'Ολο ψάχνουν για να μας κλείσουν τα μάτια.

Θα σας φέρουμε, και μας έ χ ουνε στ ρώσει σαν τα μουλ άρια.

Ξέρεις τι άνθρωπος είναι ο lορδάνης.

Και από τη μύγα ξίγκι βγάζει.

-Δεν με διώ χνει και για άλλο λ όγ ο. -Μήπως έμαθες τη δουλειά;

Ποια δουλειά; Τη Νανά έμαθα.

-Ποια Νανά; -Τη Νανά τ ου Πότη.

Ο Πότης κατάλαβε ότι κάτι ξέρω.

Σαν δεν ντ ρέπεται είναι και αρραβωνιασμένος.

Και τι αρραβώνας; Δέκα χρόνια.

Τα αφεντικά!

Κανένας δεν είναι εδώ; Το διαλύσαμε.

Εδώ είστε; Σιγά πάνω μου πέφτεις;

Δεν σε είδα.

Εδώ είσαι εσύ;

Μπήκα να πάρω δείγματα και. . .

Να τηλεφωνήσεις μπήκες που μόλις φύγ ουμε. . .

ανεβάζεις τ ο λογαριασμό τ ου ΟΤΕ 50 δρ χ. την ημέρα.

-Πέρασε ο Τούσογ λου; -'Ο χι.

-Τηλεφώνησε κάνεις; -Εννοείται. . .

-Την κυρία Νανά εννοεί. -'Ο χι.

Αυτ ός μου θυμίζει Μεγάλη Παρασκευή.

Περιμένεις και την Νανά εδώ;

Εκείνα τα έπιπλα που έ χ ουμε παραγγείλει μην πάνε χαμένα.

Πότη, δεν τις κάνεις καθόλου καλ ά τις δουλειές σου.

Τι θες να πεις;

Δεν λέω άντ ρας είσαι έ χεις τ ο σεβντά σου. . .

αλλ ά τι σχέση έ χει αυτ ό με τ ο γ ραφείο;

Να τη συναντάς έξω, στα βουνά, στα λαγκάδια και τα γ ρασίδια.

Και τι είναι η κ οπέλα; Πρόβατ ο;

Αν την δει η Αμαλία εδώ, ξέρεις τι θα γίνει;

Η νύχτα τ ου Αγίου Βαρθολομαίου. Εγώ στ ο λέω.

Χ τύπα ξύλο βρε, μη λες γ ρουσουζιές.

'Ενα μήνα καιρό έ χ ουμε, μετά κάτερ γα.

'Ασε με να τ ον διασκεδάσω τ ο μήνα αυτ ό.

-Εσύ πώς πας από τ σιλιμπούρδημα; -Σε παρακαλ ώ!

Είσαι μια σουπιά. Κ οντή μεν, αλλ ά σουπιά.

Δεν κάνω απολύτ ως τίποτα.

Δεν μπορεί να σε ζηλεύει χωρίς λ όγ ο η γυναίκα σου.

-Δεν κάνω απολύτ ως τίποτα! -Σώπα βρε, που δεν κάνεις!

'Ο χι ότι δεν αρέσω. . . !

Αρέσεις αλλ ά δεν καταλαβαίνω τι βρίσκ ουν από σένα. . .

που είσαι σαν κεσές.

Εδώ είμαστε κ οτ ζάμ. . . Τέλος πάντ ων, άστα!

Δεν τ ο επιδιώκ ω, έ χω και τη δουλειά. . . Δεν έ χω κέφι!

Εκείνο που με τ ρώει είναι πώς δε σε καταλαβαίνει η γυναίκα σου.

Σου επαναλαμβάνω, δεν κάνω απολύτ ως τίποτα.

Και να έκανα, είναι δυνατ όν να με καταλ άβει αυτ ό τ ο ζώο;

-Ποιο ζώο; -Για τη γυναίκα μου λέω.

Καλή της ώρα εκεί που είναι.

'Ελα όμως, που θα σε αναλ άβει η Αμαλία.

Δεν κατάλαβα.

Φεύγ οντας η Ελένη άφησε εντ ολή στη Αμαλία να σε προσέ χει.

-Εμένα; -Βέβαια.

Εμένα μου λέει, πρόσεξε Γιατί ο lορδάνης είναι πονηρός.

Εσύ μπορεί να καθυστερείς λίγ ο τ ο γάμο αλλ ά είσαι εντάξει.

-Η Αμαλία; -Ναι, η Αμαλία.

Σε έ χει από καιρό στ ο μάτι. Μεγάλο φίδι ο συνέταιρος σου.

Δεν πιστεύω να είπες κάτι σε βάρος μου για να γ λυτ ώσεις;

Δεν έ χω ανάγκη είμαι λ άδι και μάλιστα ραφινέ.

Πώς δηλαδή εμένα με έ χει για πονηρό και εσένα για αγγελούδι.

-Εγώ είμαι αγγελούδι. -Και η Νανά;

Και η Νανά αγγελούδα είναι.

Αγγελούδι εγώ, αγγελούδα αυτή κάνουν παρέα τα αγγελ άκια.

Με τι να κάνουν παρέα με σατανάδες;

Το καλ ό που σου θέλω μην κ ουβαλ άς εδώ τη Νανά.

Ο διάολος έ χει πολλ ά ποδάρια. 'Ακ ουσε με, Πότη.

'Εξω η Νανά. Τι θες κυρία μου μέσα στα γ ραφεία;

Να κάτ σεις στ ο σπιτάκι σου, να κάνεις τ ο μπανάκι σου. . .

να βάλεις τα αραχνοϋφαντα, να βάλεις τα μυρουδικά σου. . .

και να περιμένεις τ ον καλ ό σου.

-Ποιος είναι ο καλ ός σου; -Εγώ!

Σε χτύπησα; Δεν έ χει σημασία.

-Βρε καλ ώς μου τ ο! -Μπούμπη μου!

Καφεδάκι, λεμονάδα, πορτ οκαλ άδα; Τι θες;

Τίποτα ευχαριστ ώ. 'Ενα χαμόγελο απ' τα ματάκια σου.

-Τ' ακ ούς; -Τ' ακ ούω.

Τι έγινε με εκείνο που είπαμε;

Τι είπαμε;

Για τη φωλίτ σα μας που θα έ χει τα επιπλ άκια τ ου. . .

να έρ χεσαι να ξαπλ ώνεις να σου χαδεύω τα μαλλιά.

-Ποια μαλλιά; -Πάψε ζηλιάρη.

Για τα έπιπλα λες;

Δεν είπες σήμερα θα μου δώσεις την προκαταβολή για να τα πάρω;

-Σήμερα είπα; -Σήμερα.

Είπα στ ον επιπλοποιό ότι θα πάω σήμερα.

Αν δεν πάω θα εκτεθώ! Εγώ δεν είμαι απ'αυτές που εκτίθενται!

Σωστά!

'Εχω θάρρος με τ ον Μπούμπη μου.

Αλλ ά αν δεν τα γυρέψω από τ ον άνθρωπό μου, πού να πάω;

-Σε ξένους να τα γυρέψω; -Ποιους ξένους;

'Ενα άνθρωπο αγάπησα στη ζωή μου να μη μου πάρει και δέκα έπιπλα;

Να μπορώ να δε χτ ώ και έναν άνθρωπο στ ο σπίτι.

Βέβαια! Μη μας περάσουν για γύφτ ους!

-Πόσα είπαμε; -Είκ οσι.

-Είκ οσι; -Ναι, Μπούμπη μου, είκ οσι.

-Είσαι βεβαία; -Ναι, μάτια μου!

Μήπως είπαμε για παραπάνω;

-Πάρ'τ ο, παιδάκι μου. -Μπούμπη μου, είσαι άγγελος!

Εγώ πάω και θα επιστ ρέψω τ ο μεσημέρι.

Να έρθεις με την Μίνα να τη γνωρίσω στ ον κύριο lορδάνη.

Τη Μίνα. Πολύ καλή κ οπέλα. Τώρα έ χει βάλει στ ο μάτι ένα πικάπ.

-Το έ χει στ ο μάτι; -Μάλιστα.

Σ τ ο μάτι θα της μείνει.

Γεια σας.

Μην πεις ότι δεν με αγαπάει, Θα σκ οτ ωθούμε.

Τρελαίνεται. Πόσα της έδωσες;

-Είκ οσι. -Με είκ οσι σ'αγαπάω και εγώ.

'Αντε να χαθείς.

Δεν ντ ρέπεσαι να σου τ ρώνε τα λεφτά οι γυναίκες;

Ποιος θες να μου τα φάει τα παιδιά τ ου Πειραιά ή η Αμαλία;

Νέοι είμαστε, λεφτά έ χ ουμε προίκα θα πάρουμε. . .

αν ξοδέψουμε και κάτι δεν χάλασε και ο κ όσμος.

Το καλ ό πράγμα τ ο πληρώνουμε.

Αν σου ζητήσει έπιπλα και η Αμαλία;

'Εχει τ ον σοφρά, φτάνει.

-Καλημέρα Τούλα. -Καλημέρα δεσποινίς Αμαλία.

-Μέσα είναι ο Πότης; -Μάλιστα, μέσα είναι.

'Ωστε έτ σι Πότη, η γυναίκα μου έβαλε να με κατασκ οπεύουν.

Και βρήκε μάλιστα και άνθρωπο.

Σου απαγ ορεύω να πιάνεις στ ο στ όμα σου τη μνηστή μου.

Τι είναι αυτά που λες μωρέ, παλ άβωσες;

-Αυτ ό που σου λέω! -Εγώ την Αμαλία την έ χω. . .

-Καλημέρα σας! -Καλ ώς την Αμαλία.

Δεν μου λες εσύ, τι με έ χεις εμένα;

Να μου πεις τι με έ χεις, Γιατί άφησες την κ ουβέντα σου μισή.

Να σου εξηγήσω Αμαλία μου, ο lορδάνης ήθελε να πει. . .

πώς σε έ χει μέσα στην καρδιά τ ου.

Ακριβώς αυτ ό Αμαλία μου.

'Αλλωστε τ ο ξέρει δεν είναι ανάγκη να τ ο πούμε.

Αυτ ός ο συνεταίρος που είμαστε αχώριστ οι είναι επικίνδυνος.

Αμαλία μου, σε παρακαλ ώ, με προσβάλεις.

Σιωπή τ ώρα μιλ άω εγώ. Την Ελένη μπορείς να την κ οροδεύεις. . .

εμένα όμως, δεν μπορείς.

Τώρα που λείπει η Ελένη και ανέλαβα εγώ, θα αναστενάξεις.

'Ο χι τίποτα άλλο, θα χαλ άσεις και τ ον δικ ό μου.

Τα ακ ούς έκφυλε;

'Ο χι Αμαλία, ο Πότης. . .

Σιωπή, που θα πιάσεις στ ο στ όμα σου τ ο όνομά μου.

Ο Πότης είναι εντάξει.

Εγώ βρε την Αμαλία την έ χω εδώ πάνω.

Δεν λέω, στ ο γάμο αρ γείς βρε παιδί μου.

Θα γίνει και αυτ ό. Πώς από εδώ;

'Ηρθα για τις τεσσερισήμισι.

Να πάμε στ ους Παπαδόπουλους στις τέσσερις και μισή;

Ποιους Παπαδόπουλους Για τα λεφτά ήρθα.

-Για ποιο λ όγ ο; -Για τ ο χαλί.

-Δεν θέλω χαλιά. -Σε παρακαλ ώ, Πότη.

-Τι θα πει αυτ ό; -Να σου εξηγήσω.

Πριν από λίγ ο είχαμε μια μεγάλη πληρωμή και έ χω στενέψει.

Σοβαροτάτη πληρωμή!

Πότη τα λεφτά, γιατί θα βάλω πάλι τα κλ άματα.

-Τώρα τι λες; -Δεν λες, δίνεις.

Πέρασε από τ ο λογιστήριο να πάρεις τα λεφτά και θα κανονίσω.

Τώρα είσαι καλ ό παιδί. 'Ελα να σου δώσω ένα φιλ άκι.

Μετά γιατί έ χω δουλειά τ ώρα, είμαι βιαστικ ός.

-Πότη μου ένα φιλ άκι. -Δεν χρειάζεται, στ ο καλ ό.

-Καλημέρα. -Καλημέρα σας.

-Η εταιρία Σπεσέξ παρακαλ ώ; -Μάλιστα.

Εσύ είσαι η δακτυλογ ράφος. Το τακ ούνι σου είναι φαγωμένο.