Cobra Woman

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΟΜΠΡΑ

Είσαι ξένος; Έρχεσαι από μακρυά;

Τι πουλάς; Να κοιτάξω.

Γιατί θυμώνεις;

Θα σου δώσω νομίσματα, αν μ' αφήσεις να παίξω.

Είσαι τυφλός;

Μ' ακούς, αλλά δεν μου μιλάς. Είμαι φιλικός, μιλώ.

Δεν έχεις γλώσσα;

Το ακούς αυτό;

Πάω σπίτι. Εσύ κράτα τις μελωδίες για το πρωί.

Σήμερα, ο φίλος μου, ο Ραμού παντρεύεται.

-Είσαι ευτυχισμένη, Tολία; -Ναι, Ραμού.

Έπρεπε να σε δω πριν από...

Και εγώ. Όμως δεν είναι καλότυχο αυτό, είναι;

-Κακή τύχη; -Να δει ο γαμπρός την νύφη.

Ανοησίες, είμαστε εδώ. Αυτό έχει σημασία.

Και αυτό είναι που μετράει, Ραμού.

Θα είμαστε πάντα μαζί, έτσι δεν είναι;

Τίποτα δεν θα το αλλάξει αυτό.

Έτσι;

Θυμάσαι τι μάθαμε από τον πατέρα Πολ;

Πες το.

"Όπου πάει, θα πάω κι εγώ. Εσύ, λαέ, θα γίνεις ο λαός μου."

"Και ο Θεός σας, Θέος μου."

Ραμού...

Γιατί ήθελες να το πω αυτό, σήμερα;

Πάντα δεν το λέμε;

Ναι... αλλά γιατί σήμερα;

Ήθελα να είσαι βέβαιη.

Αλλά είμαι.

Kόκο!

Ένα λουλούδι για την νύφη!

Σε ευχαριστώ, Κόκο.

Ξέρεις γιατί ο κύριος ΜακΝτόναλντ έχει φρουρό στο σπίτι μου;

-Έναν φρουρό; -Μην κάνεις πως δεν το ξέρεις.

Θα ήθελε σήμερα, να ήταν εδώ η μητέρα σου.

Δεν την θυμάσαι καθόλου;

Φαντάζομαι θα μπορούσε να το εξηγήσει αυτό.

Δεν μπορεί να σου πει ο ΜακΝτόναλντ;

Λέει ότι το είχα πάντα.

Αλλά ό,τι κι αν σημαίνει.

Είναι μέρος του χθες.

Και το χθες πέθανε.

-Πατέρα. -Ευχαριστώ.

Στον γαμπρό!

Να έχετε ευτυχισμένο γάμο!

Ευχαριστώ, πατέρα Πολ.

Καθήστε. Έχει μία ώρα ακόμα, για την τελετή.

Θα το κάνουμε όσο το δυνατόν πιο ανώδυνο, γιε μου.

-Ραμού! -Ευχαριστώ.

Σήμερα πρέπει να είσαι ωραίος. Δεν παντρεύεσαι κάθε μέρα.

Έτσι, πάτερ Πολ;

Ας ελπίσουμε όχι!

Θα κάθομαι στα δεξιά της Τολία;

Ακριβώς, γιε μου.

Θα πρέπει να πω κάτι;

Μια λέξη: "Ναι".

Χάρη στην Θεία πρόνοια, που αν ο γαμπρός μιλούσε παραπάνω...

...δεν θα παντρευόταν.

Εγώ θα είμαι ο κουμπάρος.

Αν φοβηθείς, θα μιλήσω για σένα.

Όχι σαν κι αυτόν που δεν είχε γλώσσα.

Ορίστε;

Ένας ξένος;

Ένας ξένος χωρίς μάτια, γλώσσα. Τίποτα εκτός από ένα γαϊδούρι.

Έμοιαζε με μουσικό.

Καλύτερα να πάω στην εκκλησία. Είμαι έτοιμος.

Δεν ξέχασες κάτι;

Θεέ μου! Θα πήγαινα στον γάμο μου χωρίς παπούτσια!

Μην τα πλησιάζεις.

Έχει ωραία δώρα για τον γάμο, έτσι, κύριε ΜακΝτόναλντ;

Όλα για τον Ραμού και την Τολία. Τίποτα για μένα.

Δεν παντρεύεσαι εσύ.

Αφού είμαι πολύτιμος φίλος, ένα δωράκι θα ελάφρυνε την καρδία μου.

Πριν με ξαναρωτήσεις, δεν μπορείς να έχεις το φυσοκάλαμο.

Δεν περιμένω να κάνετε τόσο μεγάλο δώρο.

Πιστεύεις ότι ένας Σκωτσέζος θα κάνει πολύτιμο δώρο;

Γιατί όχι;

Εννοείς ότι δεν έχεις ακούσει ιστορίες για Σκωτσέζους;

Μόνο ότι είναι θαυμάσιοι πολεμιστές.

-Το άκουσες αυτό, πάτερ; -Ναι.

Το φυσοκάλαμο είναι δικό σου.

Δεν έχει αξία χωρίς βέλη, σαν αυτά που χρησιμοποιούν οι άγριοι.

Είναι όλα δικά σου.

Αλλά πρόσεχε. Είναι επικίνδυνα.

Θα προσέχω, πάτερ.

Ξέρετε, δεν είναι αλήθεια αυτά που ακούω για τους Σκωτσέζους!

Βρε, εσύ!

Κτυπούν οι καμπάνες, πάτερ. Να πηγαίνουμε;

Ηρέμησε Ραμού, μην ανησυχείς.

-Φοβάσαι; -Λίγο.

Μην φοβάσαι. Είμαι μαζί σου.

Ηρέμησε, γιε μου. Θα τελειώσει σύντομα.

Ραμού!

Που είναι η Τολία;

Της συνέβη τίποτα;

Kάντο!

Tολία!

Εξαφανίστηκε!

Είναι νεκρός. Τον σκότωσε κόμπρα.

Κόμπρα; Αλλά δεν υπάρχουν εδώ.

Ναι, αλλά έτσι πέθανε.

Κοιτάξτε!

Το μουσικό όργανο είναι και ράβδος θανάτου.

Έχεις δίκιο.

Ο ζητιάνος δεν ήταν τυφλός.

Σας το είπα. Γιγαντόσωμος, έπαιζε μουσική μ' αυτό.

Είπε ότι έρχεται από μακρυά.

Πρέπει να βρίσκεται κάπου στο νησί.

Θα την βρει, ακόμα κι αν αναποδογυρίσει το νησί.

Δεν θα την βρει εδώ.

Εδώ θα βρεις την Τολία.

Στο νησί Κόμπρα;

Γύρισε στους δικούς της.

Αλλά δεν είναι δικοί της. Ανήκει εδώ.

Ανήκει στους ανθρώπους του Κόμπρα.

-Δεν το πιστε... -Κάτσε κάτω.

Πως το ξέρετε;

Απ' αυτό.

Αυτό σκότωσε τον φρουρό.

Είναι το σύμβολο τους. Μια κορώνα με δηλητήριο κόμπρας.

Γιατί θέλουν να την πάρουν;

Εκεί θα βρεις την απάντηση.

Πως το ξέρετε ότι ανήκει εκεί;

Πριν πολλά χρόνια, με πέτυχε τυφώνας,

και με βασάνιζε για 4 μέρες.

Η πρώτη ξηρά που είδα, ήταν το νησί Κόμπρα.

Κανένα πλοίο δεν έχει γυρίσει από εκεί.

-Το δικό σας γύρισε. -Ήταν θαύμα.

Ήμουν καταδικασμένος. Είναι ο νόμος της Κόμπρα για τους ξένους.

Και ποιο θαύμα σας έσωσε;

-Ποτέ δεν έμαθα. -Τι εννοείτε;

Με βασάνισαν μέχρι αναισθησίας.

Κατάλαβα.

Και μετά;

Και όταν συνήλθα,

ήμουν πάλι στην θάλασσα, καθ' οδόν για το σπίτι μου.

Και εκείνη την νύχτα, άκουσα παρά- ξενους θορύβους από την καμπίνα.

Έτσι έδεσα το πηδάλιο και πήγα κάτω.

Και βρήκα έναν λαθρεπιβάτη.

-Από το νησί; -Ναι.

Ένα μωράκι, όμορφο σαν τριαντάφυλλο,

που φώναζε πολύ δυνατά.

-Ήταν η Tολία. -Σωστά.

Την έφερα σπίτι και την μεγάλωσα σαν δική μου.

Δεν θα πήγαινε πίσω με την θέληση της.

Όπως και να 'χει, χάθηκε. Κατάλαβε το.

Χάθηκε για πάντα.

Θα την βρω. Θα την φέρω πίσω!

-Από το νησί Κόμπρα; -Από οπουδήποτε!

θέλετε να πιστέψω αυτές τις ιστορίες που είπατε;

Ούτε ο πιο τρελλός, δεν θα έλεγε τέτοιες ιστορίες για εκείνο το νησί.

Κράτα αυτόν τον ξένο, μακρυά από τούτη την γη.

Εξασκείται στον θάνατο!

Kάντο! Πήγαινε για ύπνο!

Ο φίλος μου, ο Ραμού, είναι εκεί μόνος!

Με χρειάζεται. Κινδυνεύει!

Έρχομαι, Ραμού. Έρχομαι!

Από το ηφαίστειο βγαίνει το δηλητήριο της Κόμπρα.

Τον πέτυχα!

Kάντο, είπα πήγαινε για ύπνο!

Που είμαι;

Πρέπει να υπνοβατούσα.

Ραμού, πρέπει να με πάρεις μαζί σου, σ' αυτό το φρικτό μέρος.

Πως ήξερες ότι θα πήγαινα;

Σε είδα εκεί, στο όνειρό μου, με την Τολία...

Και η κόμπρα ήταν έτοιμη να επιτεθεί.

Όχι, Κάντο.

Πρέπει να μείνεις εδώ.

Άντε για ύπνο. Το πρωί πήγαινε στο σχολείο και στον πατέρα Πολ,

και θα γίνεις έξυπνος σαν τον κύριο ΜακΝτόναλντ.

Αλλά δεν θέλω να πάω σχολείο.

Kάντο!

Χαίρομαι που φάνηκες!

Ο "φίλος" πέρασε για δείπνο, εε;

Βλέπω ότι υπάρχει φαΐ για δύο, μην πω για τρεις.

Έτσι...

...φύσηξα δυνατά.

Ο μεγάλος "τοίχος" κρατά μακρυά τους ξένους.

Όπως είδα στο όνειρό μου.

Έτσι ακριβώς, Κάντο.

Με το πρώτο φως, θα σκαρφαλώσουμε σ' αυτόν τον ψηλό "τοίχο".

Η πατρίδα του λαού της Κόμπρα!

Κάπου εκεί είναι η Τολία.

Αναρωτήθηκες ποτέ τι σημαίνει αυτό;

Όλη μου την ζωή.

Είμαι η γιαγιά σου, παιδί μου. Αυτός ο λαός είναι ο δικός σου.

Γεννήθηκες εδώ.

Δεν το πιστεύω.

Η κόρη μου ήταν η μητέρα σου.

Γέννησε δίδυμα κορίτσια.

Όταν είσασταν 1 έτους, σας προσέ- φεραν στην αυλή του βασιλιά Κόμπρα.

Εσύ, η πρωτότοκη, η φυσική κυβερνήτης,

παραλίγο να πεθάνεις.

Έτσι η αδελφή σου πήρε την θέση σου. Και έγινε μεγάλη Ιέρεια.

Εσύ έπρεπε να εξολοθρεφτείς, σύμφωνα με τα έθιμα του νησιού.

Γιατί με έφεραν πίσω;

Για να σώσεις τον λαό σου από την σκληρότητα της αδελφής σου.

Που είναι η αδελφή μου;

Kάντο, εσύ μείνε εδώ.