Wake Up Dead Man: A Knives Out Mystery

Nereden başlasam, bilmem.

Sanırım Kutsal Cuma cinayetini kendi gözümden anlatmak için

buradan başlamalıyım.

Dokuz ay önce şu adi diyakoz hadsizce bir şey söyledi

ve şöyle yaptım...

Eyvahlar olsun.

Demek kavgacı birisin.

Hayır Peder, alakası yok.

Çenesi kırılmamış olsa aksini söyleyecek bir diyakoz var.

Önceki hayatımda boksördüm, evet.

Sokakta yaşıyordum. Başka şeyler de yaptım.

Bugün savaşçılara ihtiyacımız var ama dünyayla savaşmak için,

birbirimizle değil.

Bir rahip, çobandır. Dünya ise kurt.

Hayır.

Kusura bakmayın ama buna inanmıyorum Peder.

Kurtlarla savaşmaya kalkan kişi anlamadığı herkesi kurt saymaya başlar.

Hâlâ savaşma güdüm var ve bugün ona yenilmiş olsam bile

İsa savaşmaya değil, dünyayı sağaltmaya geldi.

Ben buna inanıyorum.

Böyle. Böyle değil yani.

Tek isteğim, iyi bir rahip olup

benim gibi çaresizlere İsa'nın şefaatini ve sevgisini göstermek.

Dünyanın buna çok ihtiyacı var.

Bir şansım daha olursa bunu yapacağıma söz veririm.

Efendim,

benim için pek çok kez risk aldınız,

- bense sizi hüsrana uğrattım, her ne... - Peki.

Dinle.

Diyakoz Clark'ın gıcık biri olduğu malum.

Onu patakladığın için kimse pek üzülmedi.

Hatta tam tersine.

Ama bu konuda bir şeyler yapmalıyız.

Seni Chimney Rock'ta küçük bir cemaate gönderiyoruz.

Şimdi orada tek bir rahip var.

Yardımcısı mı olacağım?

O kadar heveslenme.

Ne?

Ebedî Güç Meryem Ana Kilisesi'ne gidiyorsun.

Başında Monsenyör Jefferson Wicks var. Duymuş muydun?

Bak, burada Wicks'in destekçileri var. Ben onlardan değilim.

Aramızda kalsın,

bence birkaç tahtası eksik, aşağılık herifin teki.

Ama şurası muhakkak ki cemaati küçülüyor, hatta kemikleşiyor.

İçeride söylediklerin orada faydalı olabilir. Anlıyor musun?

Hiç anlamıyorum ama olsun.

Evet, evet, evet.

- Kutsal Ruh benimle. Hakkından gelirim. - Hey.

Böyle. Böyle değil, tamam mı?

İyi şanslar evlat.

İşte Chimney Rock'a böyle geldim.

Aslan çukurundaki Daniel.

Golyat'la dövüşen Davut.

Genç, saf, İsa'ya adanmış.

EBEDÎ GÜÇ MERYEM ANA

Her şeye hazır.

BIÇAKLAR ÇEKİLDİ: ÖLÜ ADAMIN UYANIŞI

Peder Jefferson?

Merhaba. Albany'den Jud Duplenticy.

Tanrı seninle olsun Albany'den Jud Duplenticy.

Kilisemi benden almaya mı geldin?

Hayır.

Güzel.

Pekâlâ, bana Monsenyör Wicks de.

Martha ile tanışmışsın.

Martha mı? Hayır.

- Monsenyör Wicks. - Tanrım!

Gümüşü parlatmak için erken kalkmıştım. Biraz lekelenmişti de.

Tamamdır Martha.

Peder... Jud.

Hoş geldin.

Sağ ol Martha.

Ben de Peder Wicks'e diyordum ki...

Monsenyör Wicks.

Monsenyör, doğru. Özür dilerim.

Tanrı'yı böyle andığım için de.

Harika gidiyor doğrusu.

Seni Piskopos Langstrom mu gönderdi?

Langstrom.

Onu iyi tanırım.

Seni seçip buraya gönderdi demek.

Bu bana bir şey anlatıyor.

Çok şey anlatıyor.

Şey... Tek olmaya alışkınsınız, biliyorum ama...

Ben hizmet etmeye geldim.

Günah çıkarayım.

Pekâlâ.

Kutsa beni Peder, günah işledim.

Son itirafım

altı hafta önceydi.

Başkalarının maddi zenginliğine imrendim.

Lüks araba reklamı izledim. Sam'in televizyonunda. Lexus.

Şöyle düşündüm,

"Bu güzel bir araba."

Coupe.

Büyük adamların gücüne imrendim.

Rahip dedemin gücüne imrendim. Onu istedim.

Her zaman.

Mastürbasyon yaptım.

Bu hafta dört kez.

Dört ya da beş, genellikle... Ne demiştim, altı hafta mı?

Yuvarlak hesap 30 kez mastürbasyon yaptım.

Bu hafta, yatağımda, sabah bir kez.

Bir kez de duşta, ayakta, rahat oldu.

Duş jelini kullanmak yeterli.

Bir kez gece yarısı, şey rüyasından sonra...

- Tamam. - Japonya'daki kedi kafeleri.

- Peki. - Bir yazı okumuştum.

Ama kedi yerine kızlar vardı ve anlarsın işte...

Hazırlıklı değildim,

o yüzden Catholic Chronicle dergisine boşalmak zorunda kaldım.

Başucumda o vardı ki bu da başlı başına bir günah.

Bilemiyorum, belki de değildir ama... İyi değil.

O sırada bunu garip bulmuştum.

Şimdi düşününce anlıyorum.

Bu, Wicks'in ilk darbesiydi.

Beş Selam Sana, bir Şan Olsun.

Sağ ol Peder.

Son darbesi olmayacaktı.

Ayrıca hoş geldin,

benim kiliseme.

Sonraki birkaç haftada

Ebedî Güç Meryem Ana'ya yerleştim.

RUHSAL UYANIŞ İÇİN KİTAP ÖNERİLERİ

Tam zamanlı çalışan bir kişi daha vardı, Kâhya Samson.

Sam.

Monsenyör Wicks sayesinde

her gün içkiye sarılmamak için gereken gücü buluyorum.

O da eskiden içerdi.

Ama bir keresinde "Ben o iblisi defedebildiysem sen de edersin" dedi.

Her gün ayrı bir mücadele.

Ama başardım.

Onun sayesinde. Bir de benim tatlı Martha'mın.

Senin tatlı Martha'n mı?

Onun için her şeyi yaparım.

Dünyadaki meleğim.

Kiliseyle ilgili her şeyi Martha yapıyor.

Hesap tutuyor, bağışlarla ilgileniyor, her şeyi dosyalıyor.

Şunu dosyala.

Cüppeleri temizliyor, erzak depoluyor,

Wicks'in karnını doyuruyor, org çalıyor.

Tüm sırlar ona emanet edilmiş.

- Demek mezar odası burası. - Evet.

Bu bir rezalet. Güvenlik kamerası kurmalıyım.

- Bir girişi var mı? - Var.

Tam burası.

Lazarus kapısı.

Dışarıdan açmak için iş makinesi gerekli.

Ama öyle ayarlanmış ki içeriden itildi mi

yerinden oynayıp yere yıkılıyor.

İçeride kim var peki?

Prentice.

Wicks'in dedesi. Bu kilisenin kurucusu.

Babam gibiydi.

Mide bulandırıcı.

Çocuklar onun kutsal istirahatgâhına uzay gemileri çizmiş.

Ne yapıyorsun?

Ahşap işlemekten anlarım,

Sam'in aletlerini ödünç alıp doğru düzgün bir...

Yok, öyle bırakıyoruz.

İğrenç kadının rezil günahını hatırlatıyor.

Günah çıkarayım.

KİTAP KULÜBÜ LİSTE

Evet, iğrenç kadın.

Wicks'in annesiydi.

Peki ne alaka?

İğrenç bir kadındı.

Peki.

Prentice rahip olup bu kiliseyi kurduğunda

duldu ve bir kızı vardı.

Adı Grace'ti.

Doğuştan hayırsızdı.

Lüks markaları ve açık saçık giyinmeyi severdi.

Lüks markalar...

Evet.

Ergenliğinde barlarda sürterdi, sonunda serserinin birinden gebe kaldı.

Prentice'in bankada aileden kalma büyük bir serveti vardı.

Torunu Wicks'i korumak için

Grace onun çatısı altında kaldığı sürece

servetini kızına bırakacağına söz vermişti.

Bu yüzden iğrenç kadın babasının ölmesini bekliyordu.

Prentice'in içine dert olmuştu.

Martha, şunu unutma.

Zenginlik ve onunla birlikte gelen güç

Yasak Elma'dır.

Bozulmaya yol açan ayartmadır.

Sevdiklerimizi onun bu yozlaştırıcı etkisinden korumalıyım.

Bedeli ne olursa olsun.

Sonunda eceli geldi.

Ben de oradaydım.

Prentice'in son komünyonunu alarak

kutsal sunağın önünde ölmesini izledim.

Huzur içindeydi.

İğrenç kadın doğruca Prentice'in avukatına gitti.

"Paramı ver" dedi.

Avukat ne dedi dersin?

"Evet, Prentice'in her kuruşunun mirasçısı sensin."

Ama hesaplarında

tek kuruş yoktu.

O kadar parayı ne yaptı peki?