Marvel's Daredevil

Saya takkan buat begitu jika saya adalah awak.

Mungkin saya akan buat.

Saya dah tak kenal Matt Murdock?

- Awak yang jahit saya? - Bukan.

Kawan jururawat awak yang jahit.

Claire?

Awak yang suruh saya telefonnya

selepas awak halang saya dari bawa awak ke hospital.

Saya tak ingat.

Maaf.

Dia memang cantik.

Mungkin awak dah tahu, kan?

- Foggy... - Beritahu saya satu perkara, Matt.

Awak sememangnya buta?

Sarikata Oleh Radi Mohd

Demi Tuhan! Tolonglah!

Cepat!

- Apa? - Maafkan saya, ini bilik 312?

Ya, awak cari siapa?

Maaf.

- Untuk apa? - Awak buta, kan?

Ya, itu yang mereka beritahu.

- Saya harap itu bukan masalah. - Kenapa pula?

Awak teman sebilik saya!

Uh, Matt Murdock.

Foggy Nelson.

Tunggu, Matt Murdock? Awak...

- Awak dari Hell's Kitchen, kan? - Ya, dilahirkan dan membesar.

Saya juga!

Ya, saya dengar tentang awak semasa awak masih kanak-kanak,

apa yang awak dah buat, membantu seorang lelaki di jalanan.

Ya, saya buat apa yang semua orang akan buat.

Tidaklah. Awak seorang wira.

Saya bukan wira.

Mata awak terkeluar semasa menyelamatkannya.

Ia tak terkeluar.

Bagus,

sebab itu akan menakutkan. Jangan tersinggung.

Tidaklah.

Semua orang berhati-hati, seolah-olah saya diperbuat dari kaca. Saya benci itu.

Ya, awak cuma seorang lelaki, kan?

Seorang lelaki yang sangat kacak.

Gadis-gadis pasti sukakannya, dengan benda yang kacak dan berparut.

- Saya betul? - Ya.

Ya, begitulah.

Ini pasti hebat!

Apa?

Saya sebagai kawan awak!

Awak akan menarik perhatian wanita-wanita yang saya hanya impikan.

Banyak!

Kita akan jadi seperti Maverick dan Goose!

Okey.

Ya.

Saya dah masuk!

- Masuk apa? - Kelas Punjabi. Saya orang terakhir.

Awak ambil kelas Punjabi?

Seramai 130 juta menggunakannya. Saya nak tahu apa yang mereka perbualkan.

- Itu saja sebabnya? - Ya.

Untuk apa lagi saya pelajarinya?

Entahlah... kerana perempuan, mungkin?

Ini yang saya maksudkan.

Saya dan awak... Maverick dan Goose, tiada rahsia.

Goose dah mati... dan dia dah berkahwin.

Terperinci.

Awak tahu di mana untuk dapatkan kopi yang sedap di kampus?

- Tidak. - Awak bernasib baik, saya tahu.

Ramai yang berkumpul di sana. Nak pergi?

Ya, silakan.

Awak boleh lihat.

Tidak... awak tidak...

Awak dengar apa yang saya kata?

Ya, dunia dalam kekacauan, saya faham. Tapi awak boleh lihat, kan?

Ya, sejujurnya. Tapi saya...

Tidak! Tiada kejujuran!

Berapi jari saya?

Satu.

Selama ini, saya bersimpati dengan awak.

Saya tak harapkannya. Saya tak pernah memintanya.

Ya, saya juga tak harap awak menipu saya.

- Saya fikir kita berkawan. - Kita berkawan.

Awak menipu saya, Matt, sejak hari pertama kita bertemu.

Awak nak saya kata apa, Foggy?

"Hai, saya Matt. Ada bahan kimia terkena mata saya semasa saya masih kanak-kanak

yang meningkatkan pencaindera saya."

Mungkin bukan itu.

Malah saya tak beritahu kepada ayah saya.

Tapi awak beritahu kepada jururawat itu, Claire.

Sebab saya tiada pilihan.

Dia jumpa saya dalam tong sampah. Separuh mati.

Dia tak beritahu awak?

Dia tak nak beritahu apa-apa tentang ini.

Dia nampak baik.

Dia memang baik.

Awak yang letupkan bangunan? Tembak polis-polis itu?

Perlukah awak tanya itu?

Ya, memang perlu.

Itu kerja Fisk.

Semuanya kerja Fisk.

- Dia yang buat ini? - Dia dan Nobu.

Nobu?

Ya, saya fikir dia seorang ninja.

Ninja.

Mungkin.

Apa yang awak buat, Matt?

Awak seorang peguam. Sepatutnya awak membantu orang.

Saya sedang bantu.

Dengan bertopeng!

Awak tahu apa yang mereka gelar? Seorang vigilante.

Yang bertindak membelakangi undang-undang.

Karen. Karen.

Karen. Karen. Karen.

Foggy, Foggy, Foggy.

- Dia berhak tahu. - Awak tak boleh beritahu dia, Foggy.

Ini yang awak buat?

Semasa kami telefon, cuba ajak awak keluar minum?

Cuba mencari awak semasa pengemboman reda dan kami risau?

Peti suara.

Awak mengabaikannya?

Tidak.

- Itu dia lagi. - Tolonglah, Foggy.

Saya cuba telefon Matt. Di mana kamu berdua?

Kami di rumahnya.

Segalanya selamat?

Tidak, Matt...

Matt kemalangan.

Oh, Tuhanku.

Apa yang berlaku?

Dia kemalangan kereta.

- Matt memandu? - Tidak, dia...

Dia dilanggar kereta.

Dia tak apa-apa? Saya akan ke sana.

Jangan, tunggu di pejabat. Kami nak awak berada di sana.

- Tiada apa awak boleh buat di sini. - Okey.

- Foggy... - Saya akan selesaikan, Karen.

Saya akan telefon awak jika kami perlukan apa-apa.

Terima kasih.

Tak guna, saya menipu seseorang yang saya ambil berat.

Saya nak tahu segala-galanya.

Awak mesti beritahu semuanya.

Saya tak pernah jumpa awak, tanpa pembantu awak.

Saya tak perlukan pengalih bahasa lagi.

Atau pengantara.

Ada seekor ular, di kampung saya membesar...

yang menyangka gajah sebagai pemangsa.

Ia mati...

dengan rahangnya terbuka...

terlekat pada kaki gajah,

dikhianati cita-cita.

Saya seekor ular...

ataupun gajah?

Apa yang berlaku pada Nobu adalah...

satu kemalangan.

Saya minta seorang pahlawan...

untuk hapuskan...

Si Topeng.

Dia memilih dirinya sendiri.

Dia seorang yang bermaruah.

Sesuatu yang awak sangat kenali.

Apa yang berlaku...

dah berlaku.

Dan lelaki bertopeng...

awak dah jumpa mayatnya?

Tidak.

Tapi klan Nobu...

bersedia...

dengan apa yang bakal tiba.

Mereka terganggu.

Tapi kenangan mereka...

dan pisau mereka...

sentiasa tajam.

Itu sebabnya awak nak berjumpa?

Untuk beri amaran...

apa yang saya dah tahu?

Saya hanya ingin bertanya satu soalan.

Berapa lama sebelum...

impian awak berubah kepada saya?

Awak sentiasa ada apa yang lain tidak miliki.

Penghormatan saya.

Mungkin.

Tapi...

bukan awak yang berjumpa saya...

dengan satu impian...

untuk bandar ini.

Dia adalah...

satu pemikiran.

Sekarang awak ada dua tujuan....

yang tersemat di dalam hati.

Itu sebabnya kita di sini?

Untuk bincangkan...

hubungan peribadi saya?

Tidak.

Kita di sini...

untuk berbincang takdir awak.

Saya menggunakan bahasa awak sekarang.

Jadi tiada dalam kesilapan maksud saya.

Ada konflik dalam diri awak.

Konflik?

Seseorang tak boleh jadi penyelamat dan penindas...

cahaya dan bebayang.

Satu perlu dikorbankan untuk selainnya.