For Whom the Bell Tolls

Εισαγωγή

ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΧΤΥΠΑ Η ΚΑΜΠΑΝΑ

Σύμφωνα με το περίφημο μυθιστόρημα του Ερνεστ Χέμινγκγουεϊ.

Κάθε ανθρώπινος θάνατος με εξουθενώνει γιατί είμαι ένα με την ανθρωπότητα.

Κι έτσι μη ρωτάς να μάθεις

''Για ποιον χτυπά η καμπάνα''. Χτυπά για σένα.

Ισπανία 1937.

Ρομπέρτο!

Το υποσχέθηκες.

Αντιός, Κάσκιν. - Αντιός, Ρομπέρτο.

ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ

Γεια σου, Αμερικάνε.

Γεια, γεια.

Μη διστάζεις, Τζόρνταν. - Στρατηγέ Γκόλτς;

Τι προφορά! Με αναγνωρίζεις κιόλας στο σκοτάδι.

Είναι το μόνο που διαθέτουμε τώρα στην Ισπανία... προφορές.

Ε, Τζόρνταν; - Σας έψαξα όταν έσβησαν τα φώτα.

Σε αντιλήφθηκα. Τι έγινε τελικά με το τρένο;

Ολα εντάξει.

Κι ο Κάσκιν; - Ατύχησε.

Δεν ήθελε να τον πιάσουν ζωντανό.

Ώστε έτσι λοιπόν; - Ναι, δολοφονία.

Η διαταγή είναι διαταγή. - Εγώ δολοφονία το λέω. - Τι να πω...

Μ' αυτό που καταγινόμαστε μετράει μόνο η επόμενη αποστολή.

Και ποια είναι; - Μια γέφυρα. - Μια γέφυρα, λοιπόν. - Ακριβώς.

Η ανατίναξη δεν είναι τίποτα, το θέμα είναι να συμβεί τη στιγμή της επίθεσης

κι αυτό είναι άλλης καρυδιάς καρύδι, όπως λέτε οι Αμερικάνοι. - Επίθεση;

Ναι. Επιτέλους περνάμε στην επίθεση. Και θα είναι όμορφη επίθεση.

Στο σχεδιασμό φαίνεται υπέροχη, κι αν πετύχει...

Οχι ''αν''. Αυτή τη φορά πρέπει, και θα πετύχει.

Ο,τι σου είπα, το γνωρίζει μόνο το Γενικό Επιτελείο.

Η μόνη ελπίδα μας είναι η αιφνιδιαστική επίθεση.

Η γέφυρα λοιπόν περνάει από ένα βαθύ φαράγγι.

Είναι ο μόνος δρόμος ανεφοδιασμού για τον εχθρό.

Άρματα, πυροβολικό, πεζικό, όλα περνάνε από τη γέφυρα.

Πρέπει να γκρεμιστεί. Αλλά λίγο πριν την επίθεση, αλλιώς θα επισκευαστεί.

Πρέπει ν' ανατιναχθεί ακριβώς την στιγμή της επίθεσης.

Η γέφυρα δεν είναι τίποτα. Αν όμως βρίσκονται στρατιώτες επάνω της,

φρουρές κι απ' τις δύο πλευρές, τότε τι θα κάνεις;

Στη χώρα μου λέμε: ''Μη γκρεμίσεις μια γέφυρα, πριν τη δεις''. - Καλώς.

Καλό που αστειεύεσαι. Σ' αυτό που κάνουμε είναι αναγκαίο.

Είμαι τόσο σοβαρός, ώστε μπορώ και αστειεύομαι.

Θα μπορέσεις αύριο να διαπεράσεις τις εχθρικές γραμμές; - ΣίYουρα.

Καλώς. Τότε έχεις 3 μέρες Yια να προετοιμάσεις την ανατίναξη.

Μετά την τρίτη νύχτα να περιμένεις κατά την αυγή την επίθεση.

Πώς μπορώ να ξέρω την ακριβή στιγμή; - Χρησιμοποίησε τούτα εδώ.

Θα επιτεθούμε καταρχήν από αέρος.

Θ' ακούσεις τις εκρήξεις και τότε είναι η σειρά σου.

Εχω έναν καλό οδηγό για σένα, έναν γέροντα ονόματι Ανσέλμο.

Ξέρει τη χώρα απ' έξω κι ανακατωτά και το ποιος μπορεί να βοηθήσει.

Και τώρα πήγαινε βρες μια όμορφη κοπέλα.

Πρώτα όμως να κουρευτείς. - Είναι διαταγή;

Γιατί όχι; - Γιατί δε μου πάει ο κουρέας σας.

Στ' αριστερά του φαραγγιού είναι η γέφυρα.

Φυλάκια με φρουρές, ε; - Και στις δύο πλευρές, Ρομπέρτο,

με δυο φρουρές στην κάθε πλευρά.

Πού διαμένουν; -Στην καλύβα των εργατών οδοποιίας πίσω απ' τη γέφυρα.

Δεν φαίνονται από δω.

Η άλλη σκοπιά είναι από τη δική μας πλευρά, στο πριονιστήριο.

Πόσοι άνδρες είναι εκεί; - Οκτώ κι ένας δεκανέας.

Και στην άλλη; - ισως περισσότεροι,

θα το διαπιστώσουμε. Κοίτα:

Φτύνουνε στο φαράγγι.

Φέρνει τύχη.

Θα 'θελα να μπορώ να φτύσω τόσο μακριά.

Ρομπέρτο!

Ο φρουρός μοιάζει με κάποιον από το χωριό μου.

Είναι πολύ νέος.

Πρέπει να πεθάνει; - Δεν θα το 'κανες, ε, Ανσέλμο;

Ναι, θα τον σκότωνα, αναλογιζόμενος τη σπουδαιότητα της γέφυρας.

Αλλά στη μετέπειτα ζωή μου θα προσπαθούσα να ζήσω έτσι,

ώστε να μη βλάψω κανέναν άλλον πια, για να βρω συγχώρεση.

Εμπρός, ας φέρουμε τον δυναμίτη σε ασφαλές σημείο.

Περίμενε εδώ, Ρομπέρτο. - Θα τα καταφέρω, Ανσέλμο.

Θέλεις να σε πυροβολήσουν, όσο κουβαλάς κάτι τέτοιο;

Οχι, ούτε γι' αστείο.

Προχώρα.

Ρομπέρτο.

Εδώ αυτός κυβερνάει, Ρομπέρτο. Δυνατός άνδρας! - Το βλέπω.

Ξένος; - Και φίλος. Δεν σου το 'πε;

Εσένα ρωτάω.

Πολεμάω εδώ για τη Δημοκρατία.

Τις ξέρεις αυτές τις σφραγίδες; Στρατιωτική Υπηρεσία Πληροφοριών.

Το Γενικό Επιτελείο έχει το πρόσταγμα για τη Δημοκρατία.

Εδώ το πρόσταγμα το έχω εγώ και κανείς άλλος.

Τι είναι αυτό; - Δυναμίτης.

Ωραία, τον χρειάζομαι. Πόσον μπορείς να μου φέρεις;

Καθόλου. Πώς λέγεσαι;

Τι σε νοιάζει; - Πάμπλο τον λένε.

Για τι είναι αυτό; - Για μια γέφυρα.

Ποια; - Αυτό είναι δική μου δουλειά.

Σ' αυτή τη χώρα, ξένε, είναι δική μου. - Πώς μιλάς; - Θες να πεθάνεις;

Οχι. -Βούλωσ' το. -Μα βρίσκεται δω για τη Δημοκρατία.

Ανσέλμο.

Βοήθησέ μας να τον μεταφέρουμε. Ο γέροντας είναι κουρασμένος.

Γεια. Ποιοι έρχονται;

Ο γέροντας κι ένας δυναμιτιστής.

Ε, ο δυναμίτης όχι στη σπηλιά.

Τι κάνεις εκεί; - Μια παγίδα γι' αλεπούδες.

Βλέπεις; Πολύ πρακτική. - Πιάνει λαγούς.

Οταν ο τσιγγάνος πιάνει λαγούς, τους λέει αλεπούδες.

Και τις αλεπούδες, ελέφαντες. - Κι άμα πιάσω ελέφαντα;

θα τον πεις τανκ.

Κάποια μέρα θα πιάσω τανκ.

Κάποια μέρα θα πιάσω ένα, και πες το όπως θέλεις.

Οι τσιγγάνοι μιλάνε πολύ και σκοτώνουν λίγο.

Πάω να φέρω κρασί. - Φέρε μου μια κούπα.

Εχετε κρασί; - Άφθονο.

Τρώμε σαν στρατηγοί εδώ. -Αυτός τρώει σαν 10 στρατηγούς.

Κι οι τσιγγάνοι τι κάνουν στον πόλεμο; - Παραμένουν τσιγγάνοι.

Καλή δουλειά. - Η καλύτερη.

Πώς σε λένε; - Ρομπέρτο. Εσένα;

Ραφαέλ. Ω, κρασί! - Σύντομα έρχεται το φαγητό.

Φαγητό!

Εχεις φούμο, ε;

Τα ξέρω αυτά.

Πολύς αέρας και λίγος καπνός.

Ει, τρώμε!

Γεια.

Γεια.

Ετσι χτενίζομαι.

Φάε τώρα.

Ε, ψωμί!

Πώς σε λένε;

Μαρία. Εσένα;

Ρομπέρτο.

Είσαι πολύν καιρό εδώ;

Τόσον καιρό.

Τρεις μήνες. Με κούρεψαν στο Βαλαντολίντ.

Ήμουν στο τρένο, με πήγαινε στα Νότια. - Αυτό που ανατίναξε ο Πάμπλο.

Πολλούς τους ξαναπιάσανε, αλλά εμένα μ' έσωσαν

ετούτοι και η Πιλάρ. - Είχε κρυφτεί σε βράχους.

Πού να την έβλεπες...

Εντελώς φαλακρή, έσκουζε συνεχώς.

Κι όταν κάποιος την άγγιζε έτρεμε σα βρεγμένη γάτα.

Θεέ μου, άσχημη που ήταν! - Είν' αλήθεια, Ρομπέρτο,

αν και οι τσιγγάνοι λένε ψέματα. Ήταν σα μισοπνιγμένη γάτα.

Ανατινάζεις τρένα; - Εχω ανατινάξει.

Εδώ; - Οχι, στην Εξτρεμαντούρα.

Σ' έξι μήνες θα 'χουν μακρύνει.

Είσαι η κοπέλα του; - Του Πάμπλο;

Δεν τον βλέπεις;

Είδα και τον Ραφαέλ. - Οχι, όχι με τσιγγάνο.

Είναι πολύ περίεργη γυναίκα. Δεν ανήκει σε κανέναν.

Αλλά μαγειρεύει καλά.

Αλήθεια σε κανέναν;

Σε κανέναν.

Ούτε και σ' εσένα.

Οχι.

Δεν έχω χρόνο για γυναίκες.

Οχι;

Μαρία!

Ποια είν' αυτή;

Η Πιλάρ, η γυναίκα του Πάμπλο.

Είναι λίγο βάρβαρη αλλά γενναία,

100 φορές περισσότερο. -Στην αρχή ο Πάμπλο ήταν γενναίος.

Σκότωνε πιο πολλούς απ' ό,τι η χολέρα.

Ναι, στην αρχή σκότωνε περισσότερους απ' ό,τι η πανούκλα.

Αλλά η Πιλάρ είναι κάπως βάρβαρη.

Ο τσιγγάνος τη φοβάται. - Γιατί όχι; Αφού με μισεί.

Γιατί; - Πιστεύει ότι σκοτώνω την ώρα μου.

Δε συμπαθεί τσιγγάνους. - Τι άδικο!

Εχει και η ίδια τσιγγάνικο αίμα. Ξέρει για τι μιλάει.

Η γλώσσα της τσούζει σα μαστίγιο.

Τι λες εκεί, τεμπέλη κι ανεκδιήγητε γιε τσιγγάνων;

Απάντησέ μου, τσιγγάνε!

Ελεγα στον σύντροφο πόσο ευγενική γυναίκα είσαι, Πιλάρ.

Ψεύτη! -Είναι εδώ για σαμποτάζ. -Το ξέρω.

Χάσου ν' αντικαταστήσεις τον Αντρές. Κρατάει σκοπιά πάνω.

Πάω. Ρομπέρτο, θα ιδωθούμε

στο φαγητό. - Ούτε γι' αστείο. Εφαγες 3 φορές σήμερα.

Καταφέρνω άλλες δύο. - Τσακίσου! Και στείλε μου τον Αντρές!

Γεια σου, Εγγλέζε.

Τι κάνεις και τι κάνει η Δημοκρατία; - Κι εγώ καλά,

και η Δημοκρατία καλά. - Χαίρομαι.

Τι έλεγε ο τσιγγάνος για μένα; - Οτι είσαι γυναίκα μέχρι το μεδούλι.

Κι έχει, μου φαίνεται, δίκιο.

Και τι έλεγες στο κορίτσι; - Τίποτα.

Μα την έβλεπα πώς ήταν όσο μιλούσατε. - Αστειευόμασταν. - Αστειευόσουν!

Άκου, Εγγλέζε. Είναι νέα, όχι τόσο σκληραγωγημένη όσο εμείς

κι είχε φοβερές εμπειρίες, καταλαβαίνεις;

Καταλαβαίνω. - Ανησυχώ γι' αυτήν.

Πότε θα φύγεις από δω; - Σε 3 μέρες, αν ζω ακόμα.

Γιατί το λες; Τέτοια λόγια δεν φέρνουν τύχη.

Δείξε μου το χέρι σου.

Λοιπόν; - Τίποτα.

Δεν είδα τίποτα. Γιατί ήρθες εδώ; Για ν' ανατινάξεις κι άλλο τρένο;

Οχι, μια γέφυρα. - Ακόμα καλύτερα.

Τώρα έχουμε άλογα. Γκρέμισε τις γέφυρες και φύγαμε.

Μ' αρρωσταίνει το μέρος. Σαπίζουμε εδώ επειδή δεν πολεμάμε.

Ο Πάμπλο πια μόνο μεθάει. Αυτή η ζωή τον καταστρέφει.

Τι είδες στο χέρι μου; - Τίποτα.

Κι όμως!

Με τρώει απλώς η περιέργεια, δεν πιστεύω σ' αυτά. - Τότε σε τι;

Στη δουλειά μου. - Αυτό το είδα. - Και τι άλλο;

Τίποτ' άλλο.

Η γέφυρα είναι, είπες, δύσκολη. - Οχι, σημαντική.

Μπορεί να εμφανιστούν δυσκολίες... - Ναι.

Πάω να την εξετάσω πάλι. Πόσους άνδρες διαθέτετε;

5 καλούς. Ο τσιγγάνος είναι άχρηστος, αν και καλόπιστος.