Trance

19 milljónir gegn þér. 20 milljónir punda.

Við höfum 20 milljónir.

21 milljón. Baka til við ganginn.

Til er málverk eftir Rembrandt.

Það kallast "Óveðrið á Galíleuvatni" og hann er þar.

Rembrandt gamli er á málverkinu.

Hann er þar í óveðrinu og horfir beint á mann.

En maður sér hann ekki.

Ástæðan er sú að málverkinu var rænt.

Fjölda málverka hefur verið rænt. Þau er enn ófundin.

"Ljónahjörð" mér á vinstri hönd. Takk fyrir.

Við hefjum boðið á þúsund gíneum.

Áður fyrr gat hver sem er rænt málverki.

Byssur voru óþarfar.

Allt sem þurfti var kraftur og þor.

Og það...

var það.

En ekki lengur. Það er liðin tíð.

Fyrirtæki þola ekki slík áföll. Svo nú er gripið til fyrirbyggjandi aðgerða

og öryggisráðstafana.

Nú hafa verið settar reglur.

Leitað er í töskum, notuð málmleitartæki og skannar,

röntgentæki og myndavélar.

Og svo eru haldnar æfingar. Og það fyrsta sem okkur er sagt...

Ekki leika hetju.

Þetta er rán!

Enginn listmunur er verðmætari en mannslíf.

Það er sannkallað heilræði. Enginn listmunur er verðmætari en lífið.

En ef til kastanna kemur

getum við þurft að fjarlægja verðmætasta gripinn

eða gripina og flytja á öruggan stað.

Þá er þeim skellt í skyndi

í öryggishólf með tímastilli.

Það er eiginlega eina ráðið.

Vilji maður hleypa fólki inn til að það bjóði í verkin.

Og þegar maður vill selja mesta dýrgripinn fyrir 25 milljónir punda

vill maður að fólk keppist við að bjóða.

650 þúsund pund.

Selt til númer 88. Til hamingju, frú mín.

Dömur mínar og herrar.

Nú verður gert stutt hlé.

Að því loknu tekur við yfiruppboðshaldari okkar, Francis Lemaitre

og leiðir uppboðið á verki Goya, "Nornir á lofti".

Þakka ykkur fyrir.

Svo við tilkynnum lögreglunni um dýra gripi

og höfum nokkra fyrrverandi hermenn frá Úkraínu

til taks í bíl úti ef illa skyldi fara. Eða svo segja þeir.

Simon, ertu að koma? Ég ætla að byrja.

ÞÚ TAPAR

Já.

Nú byrjar það.

En eftir því sem við aukum viðbúnað þeim mun varkárari verða þjófarnir.

Þeir mæta ekki lengur óviðbúnir. Við gerum ráðstafanir, þeir gera áætlanir.

Þeir gera kannanir, læra allt um myndavélar okkar og skanna

og hermennina frá Úkraínu, en sumt breytist ekki.

Það þarf ennþá kraft og þor.

Dömur mínar og herrar, velkomin til Delancy's.

Okkur er mikill heiður að geta boðið hið stórkostlega verk Goya,

"Nornir á lofti".

Goya er faðir nútímalistar

og varð fyrstur mikilla málara til að túlka mannshugann.

Við hefjum boðið á fimm milljónum punda.

Takk fyrir. Fimm milljónir. Fyrsta boð.

Fimm og hálf milljón. Sex milljónir.

Hér fyrir miðju, 10 milljónir.

11 milljónir við ganginn.

12 milljónir. 13 milljónir.

17 milljónir. Takk fyrir. 18 milljónir.

19 milljónir. Boðar ógæfu. 20?

21 milljón punda. Taktu þér tíma.

22 milljónir. Takk fyrir.

Við höfum tilboðsgjafa í símanum. 26 milljónir.

27 frá dömunni við ganginn.

Aðeins meira? -Aðeins meira.

27,5 milljónir, ég tek því.

Síðasta tækifæri. Hamarinn fellur.

Selt fyrir 27,5 milljónir.

Selt til númer 104.

Leggist niður!

Gas!

Allir út!

Allir út úr húsinu! Núna!

Gasárás!

Gasárás!

Takið eftir.

Gjörið svo vel að yfirgefa bygginguna.

Notið ekki lyfturnar.

Farið að næsta neyðarútgangi.

Svo þegar kemur að því, því það kemur óhjákvæmilega að því,

ríður á að halda ró sinni.

Fylgja æfingunum og nýta þjálfunina.

Ef kringumstæður leyfa...

og mundu, aðeins ef til kemur,

í því tilfelli

að ástand skapast,

eigum við að fjarlægja dýrmætustu gripina

og flytja á öruggan stað.

Kyrr þarna.

Farðu frá.

Mundu, ekki leika hetju.

Leggðu þetta niður.

Enginn listmunur er verðmætari en mannslíf.

Nei, nei.

Helvítis bjáninn!

Riz, förum nú.

Komdu sæl, systir.

Hvernig líður þér?

Vel.

Hefurðu verið á fótum?

Hefurðu gengið? -Já, gengið og allt.

Veistu hver þú ert?

Já, ég held það.

Hvernig líst þér á að fara heim?

Ágætt. Komið þá, höldum áfram.

Takk fyrir.

Andskotinn sjálfur!

Simon, Franck vill hitta þig.

Hvar er það?

Ég veit það ekki. Mér þykir það leitt, Franck.

Þú hlýtur að hafa tekið það. Þú lést það einhvers staðar.

Ég hlýt að hafa gert það. -Tókstu það eða ekki?

Ég man það ekki! Ég fékk höfuðhögg.

Manstu eftir því?

Ég er með stórt ör til að minna mig á það.

Við hverju bjóstu?

Þú réðst á mig. Ég var með byssu. Þetta var einföld áætlun.

Þú þurftir bara að taka málverkið og færa mér það.

Ég veit það.

Hvar er það þá?

Ég veit það ekki. Ég get ekki munað það.

Mér þykir það leitt, ég man það ekki.

Minnisleysi er kjaftæði. Það vita allir.

Nei, það er ekki rétt.

Þetta gengur ekki.

Hvað áttu við? -Hann man það ekki.

Af hverju segirðu það?

Sjáðu hann. Allir væru búnir að leysa frá skjóðunni.

Veistu hvað?

Ég ætti að drepa þig.

Af hverju gerirðu það ekki?

Miskunnaðu þig yfir mig og kláraðu þetta.

Og svo...

geturðu sjálfur fundið fjandans málverkið.

Riz.

Gefðu honum að borða.

Heilinn virðist óskaddaður. En það er samt aldrei að vita.

Við vitum það ekki. Minnið getur komið aftur eða ekki.

Við verðum bara að bíða og sjá til.

Geturðu gert eitthvað? -Fyrir minnið? Ekkert. Bara tíminn.

Einhvers konar lyf?

Það er ekki til lyf við minnisleysi. -Hvað með aðra meðferð?

Hérna.

Veldu einhvern.

Dáleiðsla?

Hann sagði að það gæti virkað.

Hvað á ég að segja honum? Að ég hafi rænt málverki og týnt því?

Þú skáldar eitthvað. -Hvað ef það virkar ekki?

Virkar ekki?

Virkar ekki?

Allt í lagi þá.

Þessi.

Af hverju hún? -Ég kann vel við nafnið.

Gott og vel.

Þú gengur um stórt, opið svæði.

Áður hefðirðu verið gripinn skelfingu á slíkum stað.

Þú ert á Canaveral-höfða og stjórnar eldflaugaskoti.

Eldflaugin er tilbúin að taka á loft og þótt þú sért spenntur

skýturðu henni ekki of fljótt á loft.

Nú fylgistu með kóngulónni fara úr vefnum

og skríða hægt yfir gólfið í átt til þín.

Það eru 10 kílómetrar milli þín og jarðarinnar

og stöðugt suðið í þotuhreyflunum

róar þig því þú veist...

að þú ert ekki svangur

og að stressið og einmanaleikinn...

og þú munt sjá boltann fara yfir græna svæðið og hverfa inn í holuna.

Ég heiti ekki Simon Newton. Ég heiti David Maxwell.

Ég finn ekki lyklana mína.

Viltu hætta þessu. Hættu. Segðu nafnið þitt.

Ég heiti David Maxwell. -Tilbúið.

Hvað ef ég segi of mikið?

Þá vekjum við þig.

Herra Maxwell?

Herra Maxwell?

Herra Maxwell? -Það er ég. Fyrirgefðu.

Er eitthvað að?

Auðvitað ekki.

Ég heiti Elizabeth Lamb. -Ég heiti Maxwell.

Gjörðu svo vel.

Komstu til að leita að bíllyklunum?

Já.

Þeir eru hérna inni.

Bara að svo væri. -Hengdu upp frakkann þinn.

Fáðu þér sæti.

Hefurðu verið dáleiddur áður?

Nei.

Nei, ekki svo ég muni.

Þú hefur víst reynt eftir megni að muna hvar þú lést lyklana?

Ég hef reynt allt. En ég geng alltaf á vegg.

Auðvitað.