Revolver

Kom op!

- Laat mij en ga! - Kom op!

Verdomme, lopen!

Verdomme! Kom mee!

Snel, naar binnen!

Snel, ze komen.

Hij start niet.

Ze gaan ons pakken!

God!

Niet best.

- Ik moet je naar een dokter brengen. - Nee, niet doen.

Het is nutteloos.

Als je in de buik geschoten bent, kan niemand je helpen.

Wat een rekruten zijn we...

Hier komen om te sterven...

Vermoord worden door burgerwachten.

Jezus, wat een bende...

Ik wil niet eindigen op een marmeren tafel.

in het mortuarium...

Ze scheuren je uit elkaar,

ze halen je ingewanden eruit, en brengen ze hierheen.

Het komt goed.

Verlaat me niet, ik smeek je,

Laat het niet eindigen in het mortuarium.

Beloof het me!

Zweer het!

Goedemorgen, meneer. Uw auto is er.

Nee, laten we wat lopen.

Het is niet verstandig om te lopen, met de auto is het veiliger.

Ik wil gewoon naar een restaurant

om een goede sandwich te eten. Daarna gaan we terug en gaan we

met de auto naar het vliegveld.

Zo kunnen we op tijd aankomen in Genève voor de lunch met de minister.

Eén foto, vriend.

Waar komt u voor?

Als ik een volle tank wil, ga ik alleen naar Shell.

- Wat is uw connectie? - Mij binnen laten,

dan vertellen ze het mij zelf en kan ik het jullie misschien vertellen.

- Beloofd? - Luisteren.

Wees mijn gast en kom langs. Het word een knallende show.

Herken je het?

Ja!

Ik denk het.

Ik kocht het een paar jaar geleden.

En toen gaf ik het aan een vriend.

Eerste naam?

Jean-Daniel Aubert.

Wanneer zag je hem voor het laatst?

Een jaar geleden denk ik.

Daarvoor waren we onafscheidelijk.

En later...

verdiende ik geld... meer dan ik dacht.

Ik had altijd al contracten,

verantwoordelijkheden.

Jean-Daniel wilde

doorgaan met het normale leven.

Ik wilde stoppen voordat ik in de problemen raakte. - Dat heb je goed gedaan.

Dat is de reden waarom je hier als getuige bent.

Beroemd en vriendelijk,

met duizenden dolle fans.

Mijn dochter heeft ook een kamer vol met jou posters en platen.

Maar Jean-Daniel...

Wat heeft hij gedaan?

Die motor...

Was hij niet Harmakolas zijn bodyguard?

Ja!

- Ja, maar... - Ze hadden een onenigheid.

Hij werd ontslagen en bedreigde hem om wraak te nemen.

Hij beloofde dat hij het hem...

op een dag betaald zou zetten.

Oh, ja?

En dan?

Dat zijn gewoon dingen die worden gezegd.

Misschien, maar soms gebeurd het echt.

Harmakolas zijn moordenaar reed op die motor.

We hebben de beschrijving van zijn secretaresse.

We vonden het op de Parijs-Lyon spoorlijn.

Zo, in die staat.

Jean-Daniel kwam uit Lyon.

Wat is er met hem?

Mijn God!

Wat een bende!

Het is altijd zo als een trein iemand overrijd.

Soms nog erger.

Ten minste, dit is een geheel.

Arme Jean-Daniel.

En misschien is het beter.

Het onderzoek zou duizenden controverses hebben gegeven,

Wat we ook doen, er zal altijd iemand tegen ons zijn.

Tot ziens, meneer.

- Hallo. - Hallo.

De trein van 9.45 naar Palermo is aangekomen op spoor 8.

De trein van 9.45 naar Palermo is aangekomen op spoor 8.

Vrienden, opzoek naar werk?

Hier.

Ik heb een lijst gemaakt van wat we allemaal moeten kopen.

Nu nog kijken hoeveel alles kost.

Juist.

Een slangenleren tas voor Tante Carmela,

30.000 lire voor Lucetta,

een mand met zoet brood, sprankelend,

nougat en chocolade.

Het zal nog 20.000 lire kosten.

Voor oom Nicola,

ik weet het niet...

boeken over jagen?

ze adviseren ons in de boekhandel.

Ja.

Hallo?

Wanneer?

Oke, ik kom meteen.

Zeg me niet dat je weg moet.

Ja, het is een ergernis. Ik kan het niet helpen.

Maar de directeur is toch nog niet terug?

Nee, hij is nog steeds in Rome.

Maar vandaag was je vrij.

We zouden gaan winkelen,

samen.

Ik moet gaan... Maar je kunt alleen winkelen.

Ik heb geen zin om alleen te gaan.

Je moet het doen.

Je bent mijn vrouw.

Je woont in Milaan.

Je moet leren om dingen alleen te doen,

om alleen te beslissen.

Je bent mijn vrouw.

Ik zal je wat zeggen.

Jij koopt de dingen...

die je zeker weet. En morgen kopen we samen de rest, oké?

- Oke? - Oke.

Geweldig.

Kom niet te laat thuis.

Ik zal proberen vroeg thuis te zijn.

GERECHTELIJKE GEVANGENIS.

Sorry voor het storen, een gek stal een mes en wil zelfmoord plegen.

De rest van de gevangenen worden verheven.

Ze doen alles om in de kranten te komen.

Dit is geen leven! Dit is de hel!

En ik ga hier niet weg rotten.

Ik wil werken!

Ik wil werken. Horen jullie mij?

Hoe ga ik mijn familie onderhouden?

Blijf uit de buurt!

Ik zal zelfmoord plegen!

Jullie zijn gek.

Als je zelfmoord pleegt, hoe geef je je kinderen dan te eten?

Denk je dat ze het zelf doen?

Ben je Japans?

Ben je Japans?

Er is iets wat je moet weten.

Alleen Japanners weten hoe ze zelfmoord moeten plegen.

Alleen de Japanners.

Geef mij dat speelgoed, je weet niet hoe je het moet gebruiken. Grijp hem!

Laat me los!

Hij is gek. Laten we hem naar het asiel brengen.

Nee, hij is niet gek, hij is dronken.

Iemand heeft hem drank gegeven.

Anna!

Anna!

Anna.

Bent jij de verdomde plaatsvervangend directeur van de Cipriani Gevangenis?

- Wie is dit? - Laat ons praten.

We hebben je vrouw ontvoerd! Begrepen?

Als je haar levend terug wilt zien, doe dan wat wij zeggen.

We hebben een vriend in de gevangenis: Milo Ruiz.

Derde vleugel, nummer 3742.

We willen hem eruit,

of je zult je vrouw niet meer terug herkennen.

Politie, hallo?

Politie. Met wie spreek ik?

Wie is daar?

Milo Ruiz,

door Pablo Ruiz en Jeanne Durand,

geboren in Casablanca in 1946.

Lid van het buitenlandse Legioen in 1970.

Gearresteerd in afwachting van zijn proces voor een poging tot ontvoering

samen met een handlanger, nog steeds niet gevestigd.

Goedenavond, meneer.

Wat voor soort man is Milo Ruiz?

Een harde, hij kan veel mensen in de problemen brengen.

Ik wil hem zien.

Ruiz, sta op.

Doe die sigaret uit.

Ik was aan het dromen over Raquel Welch.

Eruit en laat mij alleen met hem.

Lopen.

Ik waardeer je gezelschap.

Doe alsof je thuis bent.

Wie zijn ze?

Wie zijn je vrienden?

Met wie heb je contact?

Ik wil de namen van je vrienden.

Het is een misverstand!

Ik heb geen vrienden meer.

Wie wil je hier dan uit hebben?

Ik denk mijn advocaat.

Ja.

Wie anders?

Of een aantal eerlijke burgers die geloven in rechtvaardigheid.

Ik ben een slachtoffer van een gerechtelijke fout en je weet het.