أول 200 سطر.
" สวัสดีค่ะพ่อ, สุขสันต์วันเกิดค่ะ"
"พ่อมักใจดีกับหนูเสมอ..."
นายก็รู้, ตัวอย่างเช่น...
นายเห็นสิ่งต่างๆที่อยู่ตรงหน้า, ถูกมั้ย?
ใช่, แล้วไง
นายเชื่อว่าพวกเขามีตัวตน, ใช่มั้ย?
นี่เธอ, ก็เขามีตัวตนนี่นา
เหมือนแก้วใบนี้ไง
นายไม่คิดบ้างหรือว่าสิ่งต่างๆที่ นายเห็นมันไม่จริงตามนั้นเสมอไป?
ว่าไงนะ? เธอมีปัญญาเห็น อะไรที่มันไม่มีอยู่จริงเหรอ
ฉันรู้ว่านายต้องพูดแบบนั้น
พูดจาไม่มีเหตุผล
ฉันขอโทษ
นายเห็นคนที่นั่งอยู่ ข้างหน้าต่างนั่นไหม?
ผียังไม่มีสักตัว
ก็ใช่
แต่ฉันมองเห็นเด็กผู้หญิงนั่งอยู่ตรงนั้น
เด็กผู้หญิงนั่น
เธอกำลังมีเลือดไหลโชกลงมาจากหัว
เธอกำลังเตรียมของขวัญ
หยุดเลอะเทอะซะทีน่า..
เธอกำลังขยุ้มกระดาษ
เธอจะรู้ตัวไหมน่ะว่าเธอตายไปแล้ว?
ให้ตายสิ, เลือดกำลังไหล เข้าไปผสมน้ำที่เธอดื่ม
เฮ้ย, เลิกพล่ามเรื่องเหลวไหลซะที
เธอเพี้ยนไปแล้วรึไง?
คิดว่านั่นแหล่ะที่ทำให้เราไปกันไม่ได้
ทำไมล่ะ?
เพราะว่าฉันมักจะเห็นคนที่ ไม่ได้อยู่แล้วมาตั้งแต่เด็กๆ
เราเข้ากันไม่ได้ ฉันว่าเราเลิกคบกันดีกว่า
เสียใจด้วยนะ
เดี๋ยวก่อนสิ
เฮ้!
ช่างเหอะว่ะ!
งั้น, เธอจ่ายมื้อนี้แล้วกัน!
ฉันต้องเป็นคนจ่ายมาตลอด
อะไรวะ...? ผีประหลาดใจด้วย!
ครั้งแรกเลยนะเนี่ยที่ฉันเห็น ผีแสดงความตกใจ
ดูสีหน้าที่หล่อนทำสิ
ฉันไม่เคยสบตาผีแบบตรงๆมาก่อน
บางทีนะเธออาจจะชอบผี มากกว่าคนซะแล้วตอนนี้
แล้วไอ้คนพวกนั้นก็, รวมๆแล้วก็ห่วยบรม
ฉันก็คิดว่านะ
เวลาฉันพูดถึงเรื่องผี, สามารถ บอกได้เลยว่าคนนั้นดีหรือไม่
แต่ฉันก็เจอแต่คนอย่างนั้น
เวรกรรม!
ไม่น่าแปลกใจที่เธอมี อาการกลัวคนเกินเหตุ
แหงอยู่แล้ว!
หลังจากนั้นฉันก็เขี่ยเขาทิ้ง... โทษทีนะ, ขอตัวกลับบ้านก่อน
ถึงบ้านแล้วค่ะ
ริกะ! ทำไมถึงได้กลับช้านัก?
พ่อ, หนูขอโทษ
ริก้า!
แกชักจะไม่ค่อยสนใจพ่อแล้วนะ
ฉันทำมาหาเลี้ยงแก แล้วแกก็ ยังกล้าหลบหน้าฉันอีกรึ?
ฉันอารมณ์เสียที่ทำงานแล้วเอา กำปั้นทิ่มหน้าเจ้านายก็เพราะแก
ฉันโดนไล่ออกแล้ว!
มันเป็นความผิดของแก
หากว่ามีอะไรเกิดขึ้น, แกจะต้องรับผิดชอบ!
ขอโทษค่ะ
จำใส่กะบาลเอาไว้นะ!
ขอโทษค่ะ หนูขอโทษ
ริก้า!
เปิดประตู!
หนูขอโทษค่ะ
เปิดนะ
หนูขอโทษ
ยกโทษให้หนูด้วย
เห็นยัง? มันเป็นเรื่องธรรมชาติเลย ที่แม่ของฉันชิงจากไปก่อน
อะไรจะขนาดนั้น
ฉันค่อนข้างชื่นชมเธอนะ ที่ยังทนได้กับพ่อเฮงซวยแบบนี้
จริงๆนะ
ทุกสิ่งถ้าพิจารณาดูแล้ว,
มันไม่แปลกที่ฉันอยากตาย, ใช่ไหม?
ไม่, มันเป็นเรื่องธรรมดาที่จะอยากตาย
มันไม่ใช่ความอ่อนแอ, ถูกมั้ย?
ไม่มีใครกล่าวหาเธอหรอก หากว่าเธอคิดอยากจะตาย
จริงนะ?
ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะตาย
เอาจริงดิ?
แล้วฉันก็เลยไปทำงาน เพื่อฆ่าตัวตายที่นั่น
ที่ทำงานเหรอ?
แล้วยูริผู้น่าเกรงขามก็ดันเข้ามา
โธ่, ไม่เอาน่า, มาหลบมุมอยู่แถวนี้อีกแล้ว?
ช่วยไปเสิร์ฟเบียร์ให้ที
ฉันจะออกไปข้างนอก
ขอโทษค่ะ
เบียร์มาแล้วจร้า...
ยินดีต้อนรับค่ะ!
จากนั้นขวดเหล้าเดินได้ใบใหญ่ก็เข้ามา
ไอ้ขี้เมาโผล่หัวมาอีกแล้วเหรอ?
แม่งเป็นไอ้ขี้เมาถาวรจริงๆ
เฮ้, มารับออเดอร์หน่อย
โว้ย! ช่วยมารับออเดอร์ที
สถานที่ๆมีเหตุผลมากมายที่จะตาย
เธอโผล่มาราวกับถูกเสกขึ้นโดยพวกเขา
ฉันไม่รู้สักนิดว่า เธอต้องการอะไร
แต่เมื่อเธอโผล่มาแบบนั้น ฉันรู้ว่าสถานการณ์ขั้นวิกฤต
แล้วไงต่อ? อย่าบอกฉันนะว่า เขาพกมีดมาเล่มนึงด้วย?
ใช่!
การฆ่าตัวตายยังพอรับได้ แต่การถูกฆ่ามันดูแย่
ช่าย, แตกต่างอย่างสิ้นเชิง
มันก็แปลกดีเนอะ, ฉันไม่ยักกลัวที่จะตาย
ไม่นะ, เธอต้องไม่ตาย!
ยืนอยู่ตรงนั้นแล้วเธอจะถูกแทง เรายอมแบบนั้นไม่ได้
ใครน่ะ?
ก็แค่เด็กผู้หญิงที่น่ารัก
แต่เมื่อฉันเพ่งมองใกล้ๆ, ฉันเห็นว่าเธอไม่มีร่าง
ต้องเป็นผีแน่เลย
ฉันชื่ออะคาริ เธอต้องไม่ตายนะ
ไม่อย่างนั้นมันจะสร้างปัญหาให้เรา
หมายความว่าไง?
จงมีชีวิตอยู่แบบคนที่ใกล้ตาย แล้วพวกเราก็จะเคลื่อนไหวได้
จากนั้นเราถึงจะสามารถช่วยเธอได้
ในร่างของคนที่ใกล้ตาย? แบบนี้น่ะเหรอ?
ใช่! เธอน่ะคือขอบเขตระหว่าง ความเป็นกับความตาย
เยี่ยม!
เพื่อนๆฉันก็พลอยเป็นบ้าไปกับฉันด้วย!
มาเลย
เธอต้องการอะไรจากฉัน?
เราจะต่อสู้เพื่อปกป้องเธอ
พวกเราคือ Ghost Squad.
กูจะเชือดมึง!
Ghost Squad บทบรรยายไทยโดย Komkean
ทำให้ดูกันฟรีๆใน Dedbit ห้ามใช้เพื่อการค้า!
ท้องเสียว่ะ... ออกมาแล้ว!
ต้อง... ไม่... กิน...
Woo-hoo!
กระดกให้หมด!
เขาหมดสภาพไปแล้ว
นั่นครั้งนึงนะที่เธอเป็นหนี้พวกเรา
เพื่อเป็นการฉลอง, ฉันจะเลียหน้าเธอแบบลูกหมา
หยุดนะ
หยุด...
ออกไป...
แล้วเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้นล่ะ?
ตายเพราะผี, หรือเปล่า?
มันแปลกๆ
เมื่อฉันฟื้นขึ้นมา, ฉันกลับมานอนอยู่ที่บ้าน
ข้อมือของฉันได้รับการรักษา
แต่ยังไงล่ะ?
ฉันคิดว่าตำรวจคงตามพ่อมาดู
พ่อคะ...
มีใครติดต่อหรือโทรมาพ่อบ้างมั้ย?
หนูกำลังจะออกไปข้างนอก
ฉันว่านะตำรวจน่ะไม่ ได้มาหรอกที่ร้านน่ะ
เขายังงี่เง่าเหมือนเดิม แล้วไม่ได้สนใจใยดีเธอ
มันก็เป็นแบบนั้นมาตลอด
เขาคอยหลบเลี่ยงฉันมาตลอด นับตั้งแต่วันที่เขาหย่ากับแม่
ฉันหาร่างของโยสุเกะ แล้วก็คราบเลือดในร้าน
แล้ว?
มีอะไรเหรอ?
ขอโทษค่ะ!
หากเธอกำลังวางแผนวางระเบิดร้าน, ฉันจะได้โทรเรียกตำรวจ
มันไม่ใช่แบบนั้น!
เหรอ, แล้วคลานหาอะไรที่พื้น?
ขอโทษค่ะ
ถ้าไม่ได้ความเหมือนอย่างที่พูด ก็ไม่ต้องพูดออกมา
เป็นเพราะว่าเธอ, ฉันต้อง ทำงานหนักเป็นสองเท่า
ขอโทษค่ะ
เธอนี่มีฝีมือ, หรือทำอะไร ที่มันเข้าท่าสักอย่างได้มั้ย?
ฉันมองเห็นผีได้ค่ะ
จริงๆน่ะรึ? รีบกลับบ้านไปซะ
ฉันรู้สึกไม่มีค่าพอ กับการมีชีวิตอยู่ต่อ
เมื่อมีใครสักคน, ชี้ให้เห็นอย่างเป็นจริงจัง ฉันรู้สึกว่าสิ่งเดียวที่ต้องทำคือตายๆไปซะ
แม้ว่าฉันอยากให้เธอใฝ่หาความตาย แต่เธอไม่อาจตายอย่างจริงๆจังๆได้
เธอพูดได้ด้วยเหรอ?
ก็แค่ตอนที่เธอเฉียดตาย
เราทำได้ยิ่งกว่าพูดและการเคลื่อนไหว
เดี๋ยวนะ!
เธอหมายความว่าฉันคือ แหล่งพลังงานของเธอ?
ใช่
แต่หากว่าร่างเธอตายไป,
เราก็จะกลับไปเป็นวิญญาณ แล้วก็ลอยละล่องอยู่ในโลก
นั่นไม่ใช่ความผิดของฉันเลยนะ
แล้วไอ้ผู้ชายคนที่มันทำร้ายเธอล่ะ?
เธอได้เอาชีวิตมันมั้ย?
ฉันคิดว่าเขาคงนอนอยู่ใน โรงพยาบาลที่ไหนสักแห่ง
ดูๆแล้วเธอก็น่ารำคาญ, แต่เราก็ตามเธอมาแล้วนี่
เดี๋ยวก่อน, เธอหมายความว่ายังไง?
ก็นะ, ถ้าไม่ใช่นังเด็กผู้หญิงนั่น เธอจะดึงดูดใจใครได้มากที่สุด
ไม่เอาแล้ว!
หยุดที, ขอร้อง..
ใครก็ได้ ช่วยด้วย
โอ้ย, เลอะเทอะหมดแล้ว
ช่วยด้วย, ใครก็ได้!
เสียใจด้วย, ถ้าเป็นคนปกติ มองไม่เห็นพวกเราหรอก
ต่อให้เธอร่ำร้องให้ช่วยแทบตาย, คนที่ผ่านมาเห็นก็นึกว่าเธอเป็นบ้า
ไม่มีทาง...
เมื่ออารมณ์เธอถูกกระทบ, อะคาริไม่อาจ บอกได้ว่าเธอเคยเป็นมนุษย์หรือลูกสุนัข
ว่ากันตามตรง
ไม่มีอะไรซักอย่างที่ฉัน สามารถทำได้เพื่อเธอ
ไม่จริงหรอก
ด้วยการผ่านเธอ, เราสามารถ แก้แค้นเอากับ ไอ้คนที่ฆ่าเรา
หมายความว่า?
นี่มัน...
เราคือวิญญาญของเด็กผู้หญิงที่ถูก ฆ่าอย่างไม่ปราณีขณะที่เรายังแรกรุ่น
นอกเสียจากเราได้ล้างแค้นกับ ไอ้คนที่มันพรากชีวิตไปจากเรา,
เมื่อนั้นวิญญาณเราจะสงบสุข และได้ไปสวรรค์
ใครล่ะจะเป็นคนที่ทำ เรื่องโหดร้ายนี้?
No comments yet. Be the first to leave one.