The Way Back

The Way Back (2011) - Ocr fps 23.976216, runtime 2:13:12

"ปี 1941 ชายสามคน เดินจากภูเขาหิมาลัยมุ่งสู่อินเดีย"

"พวกเขารอดชีวิต จากการเดินสี่พันไมล์สู่อิสรภาพ"

"ภาพยนตร์เรื่องนี้ สร้างอุทิศให้กับพวกเขา"

"กันยายน ปี 1939"

"ฮิตเลอร์บุกโปแลนด์จากด้านตะวันตก"

"หลายวันต่อมา สตาลินบุกจากด้านตะวันออก"

"พวกเขาแบ่งแยกประเทศออกเป็นสอง"

ไม่

นำตัวพยานเข้ามาสิ

รู้จักชายผู้นี้มั้ย

รู้จัก

เขาชื่อว่าอะไร

ยานุสซ์ วิสซ์เช็ก

พยานคุณเป็นอะไรกับชายผู้นี้

ฉันเป็น... ภรรยาของเขาค่ะ

ผู้ต้องหาจะยืนยันมั้ย

ครับ

มีอะไรจะพูดเกี่ยวกับผู้ต้องหามั้ย

จากที่เขาบอก ฉันรู้ว่าเขาเป็นคนสำคัญของพรรค

โดยเฉพาะผู้นำของชาวโซเวียต สหายสตาลิน

พวกมันทำอะไรคุณ

ผู้ต้องหาจะยืนยันข้อกล่าวหานี้มั้ย

ไม่

พยานรู้อะไรเกี่ยวกับผู้ต้องหาอีกบ้าง

เขาเป็นสาย... ให้กับต่างชาติ

ผู้ต้องหาคุณจะยอมรับมั้ย

ไม่

พยานได้รับการอภัยโทษ เจ้าหน้าที่

เธอเซ็นชื่อในคำให้การเรียบร้อยแล้ว

เธอให้รายละเอียดเรื่องการเป็นสายลับ และการบ่อนทำลายของนาย

นายจะยอมลงชื่อมั้ย

พวกแกทำอะไรเธอ

"ไซบีเรีย ปี 1940"

ศัตรูประชาชน

จงดูตัวเอง และเข้าใจไว้ซะ

ไม่ใช่ปืนของเรา หมาของเรา หรือลวดหนามของเรา

ที่กลายเป็นคุกขังพวกนายเอาไว้

ไซบีเรียนี่แหละคือคุกขังพวกนาย

ด้วยพื้นที่ทั้งหมด 5 ล้านตารางไมล์ของที่แห่งนี้

ธรรมชาติจะเป็นผู้คุม และเป็นผู้คุมที่ไร้ความปรานีอย่างที่สุดด้วย

และถ้าธรรมชาติ ไม่ได้ลงมือฆ่าพวกนายให้ตายละก็

คนท้องถิ่นจะเป็นคนฆ่า คนพื้นที่นี่แหละ

และนักโทษที่หลบหนีไป ทุกคนจะมีการตั้งค่าหัว

เป็นเงินรางวัลสำหรับผู้นำไปสู่การจับกุม

น่าสงสารนะ มืดลงก็มองไม่เห็น

ฉันเคยเห็นในค่ายส่งตัว

มันเกิดจากการ ขาดวิตามิน เพราะขาดอาหาร

นี่ ๆ

นายคิดว่าจะรอดได้ ด้วยอาหารเพียงครึ่งเดียวเหรอ

- เขาแก่แล้วนะ - ฉันก็แก่เหมือนกัน

แต่พรุ่งนี้เช้าฉันยังรอดอยู่ แต่เขาคงไม่

ความมีน้ำใจ...

จะฆ่านายจนตาย

คนอเมริกัน

ที่เนี่ยนะ ยังไง

สตาลินเกลียดคนต่างชาติ

รวมถึงคนโปแลนด์

- นายก็โปแลนด์นี่ - ใช่

ฉันชอบคนโปแลนด์นะ

ความรู้สึกอยุติธรรมของนาย

การถวิลหาอิสรภาพ

คาบารอฟ อังเดร ทิโมฟิยิช

วีสซ์เช็ก ยานุสซ์

ข้อหาล่ะ บอกได้มั้ยยานุสซ์

58-10

58-10 สายลับเหรอ

ข้อหาที่พวกนั้นยัดให้

สิบปีเหรอ

ไม่ ยี่สิบ

58-14 บ่อนทำลาย สิบปี

นายอยู่ฝั่งโซเวียตแล้วพวกนั้นเกิดจับนายได้ มันจะกล่าวหานายเป็นสาย

ทรมานนาย ห๊ะ

- เซ็นยอมรับสารภาพมั้ย - ไม่

ไม่... ฉันไม่ได้เซ็นยอมรับ

พวกมัน... เลยทรมานคนอื่นแทน

เสียใจด้วย

ฉันเป็นนักแสดง

หนังเคลื่อนไหวน่ะ ในหนังเรื่องสุดท้ายฉันดันเล่นเป็นขุนนาง

พวกนั้นจับฉันตอนหนังเปิดตัวฉาย

ทำไมล่ะ

พวกมันอ้างว่าฉันสนับสนุน สถานะของพวกขุนนางเก่าน่ะ

นายก็เลยติดคุกสิบปี เพราะแสดงหนังงั้นเหรอ

แต่ได้คำวิจารณ์ดีนะ

เล่นอีกมั้ย

ให้ตายสิวะ

ติดไว้ก่อนแล้วกันนะ

ยังจะติดเพิ่มอีกเหรอ หนี้เก่าก็ยังไม่ใช้เลยนะ

พวกเออร์กี้

พวกเออร์กี้เป็นใคร

พวกอาชญากรอาชีพ

ทั้งฆาตกรกับโจร อย่ามองจ้องสิ

พวกผู้คุมให้พวกมันดูแลจัดการที่นี่ เลยมีแต่คนกลัวพวกมัน

ทำไมพวกเขาให้พวกนี้ดูแลที่นี่

เพราะว่าพวกมันเป็นผลพวงของสังคม ชนชั้นกลาง เป็นมิตรของประชาชน

เราเป็นนักโทษการเมือง เราจึงเป็นศัตรูประชาชน

สหภาพโซเวียตกลายเป็นคุกขนาดใหญ่

แรงงานทาสพวกนั้น มาจากดินแดนโซเวียตแสนไกล

โดนจับมาในแหเดียวกัน

พอจะมีหนทางหลุดรอดไปได้บ้างมั้ย

ไม่ ยานุสซ์ นายต้องระวังตัวให้มากขึ้น

สตาลินมีหูมีตาอยู่ทั่วไปหมด ไม่ว่าที่ไหน แม้แต่ในนี้

ถ้านายไม่ระวังให้มากกว่านี้

แค่ปีเดียวนายก็ตายแล้ว

ถ้าตัวยังไม่ตาย

หัวใจก็ตาย

นายอยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว

11เดือนกับ 29 วัน

เร็วเข้า ส่งมาเดี๋ยวนี้

สเว็ตเตอร์นั่นด้วย

ก็เอาเสื้อโค้ตไปสิ

ฉันอยากได้สเว็ตเตอร์

ยายแกเป็นคนตัดชุดให้เหรอ

นายไม่ใช่ผู้คุมที่นี่นะ

สเว็ตเตอร์

สำหรับไส้กรอกนะ

นายวาดรูปให้ฉัน

- ให้ฉันวาดรูปนายเหรอ - ไม่... ไม่ใช่ฉัน

จิมรู้สึกหนาวสั่นไปทั้งเนื้อทั้งตัว ทันทีที่โจรสลัดแก่นั่น...

หันมาจ้องมองเขา

เนื้อตัวเขามีแต่แผลเป็น และรอยเพียบ

แล้วเขาก็มีขาข้างเดียวเท่านั้น

ข้าคือ... ลอง จอห์น ซิลเวอร์ เขาบอกเช่นนั้น

ฉันรู้จักคนแบบนั้นนะ จำอิกอร์ได้มั้ย เขามีขาข้างเดียว

หุบปากเถอะน่า

เล่าต่อไปสิ นายจะได้ขนมปังเพิ่ม

แล้วลอง จอห์น ซิลเวอร์นั่น

เขาเจอขุมทรัพย์ได้ไงเหรอ

ดังนั้น จิมก็เลยออกล่องเรือ ไปยังเกาะมหาสมบัติ

พร้อมกับกลุ่มฆาตกรใจโหดพวกนั้น

คนพวกนี้สามารถฆ่านายได้ โดยไม่ทันกะพริบตาด้วยซ้ำ

คนพวกนี้เป็นพวกที่รักแต่ทองคำเท่านั้น

ทองคำอย่างเดียว ทองคำ

ลอง จอห์น ซิลเวอร์

เหาเหรอ

- กินเลือดฉันทั้งเป็นเลย - ฉันมีวิธีรักษาโบร่ำโบราณนะ มาสิ

จากเหมือง ระเบิดตอนกลางคืน

ทำอะไรน่ะ

เราต้องเร็วหน่อย

ไม่งั้นเช้ามันก็คงจะหายไปแล้ว

นายจะทิ้งมันเอาไว้ข้ามคืนเหรอ ทำไม

เดี๋ยวก็รู้เอง

เราหนีได้นะ

ฉันรู้ช่องทางรอดลวดหนาม

รู้ได้ไง

ลาซาร์ เพื่อนของฉัน เขาควบคุมการก่อสร้างอยู่ เขาให้ฉันดู

มีน้อยคนที่คิดหนีจากค่าย

ฉันรอคนอย่างนายมานานมากแล้ว

คนที่มีความแข็งแกร่ง พร้อมที่จะมองให้ขาด

แต่จะไปไหนล่ะ

เราไปทางตะวันตกไม่ได้

นอกจากเยอรมันแล้ว ยังมีโซเวียตอีก

ทางตะวันออกล่ะ โซเวียตทั้งหมดติดกับแปซิฟิก

ไม่ ๆ ๆ มันจะต้องเป็น... เป็นทางใต้

ถูกต้อง

นายรู้ใช่มั้ยว่าเราอยู่ไหน ตำแหน่งที่แน่นอน

ฉันเชื่อว่าเราอยู่ทางเหนือ ของทะเลสาบไบกัลห้าร้อยกิโลเมตร

นี่ทะเลสาบ

ค่ายอยู่นี่ ชายแดนอยู่นี่

เลาะไปตามริมทะเลสาบได้

- มันมุ่งหน้าลงใต้ - ถูกต้องแล้ว

จากนั้นก็ข้ามทางรถไฟทรานส์ไซบีเรีย ไปชายแดนมองโกลเรียและอิสรภาพ

นี่ฤดูใบไม้ผลิเราต้องรอจนถึงใบไม้ร่วง

ไม่ รอทำไม

ทำไมน่ะเหรอ

เพราะกว่าจะถึงชายแดน อาจห่างมากกว่าพันกิโลเมตร

เราต้องวางแผนให้ดี เราต้องตุนอาหารไว้

ฉันเริ่มซื้อของตุนไว้แล้ว แลกเปลี่ยนของ นายต้องทำเหมือนกัน

ช่วงใบไม้ร่วง อากาศคาดเดาง่ายกว่า

เราใช้หิมะที่ตกใหม่กลบรอยเท้าได้

ต้องพาเพื่อนฉันไปด้วยนะ

- เพื่อนนายเหรอ ไว้ใจได้เหรอ - แน่นอน

คงไม่รอดกันทุกคนนะ

แต่ก็ตายอย่างเป็นอิสระ

ใช่

หยุดก่อน

นี่ อากาศเลวร้ายขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว เอาไงดีล่ะ

นายตัดสินใจสิ

เราจะแข็งตายแล้วนะ

เราควรจะเดินกลับไปดีกว่า

เหรอ แบบนั้นพวกเขาได้ตัดหัวฉันแน่ เดินไป

ผู้บัญชาการ พวกเราต้องตายกันที่นี่แน่

- นอนลงไป - พวกเราได้แข็งตายกันแน่ ๆ

พวกเราซวยแน่

นอนลงกับพื้นสิ นอนลงกับพื้นเดี๋ยวนี้

นอนลง นอนลงเดี๋ยวนี้เลย

ไม่ถึงชั่วโมงเราต้องแข็งตายกันแน่ ๆ

ฉันคงทำอะไรไม่ได้ ถ้าพวกแกแข็งตายกันตอนนี้

ก็ใช่ แต่ถ้าต้องเสียคน ไปตั้งสองร้อยคนแบบนี้

รับรองว่านายคงต้องหาคำไปแก้ตัวดี ๆ หน่อย

รับรองว่านายต้องแย่แน่

- นอนลงกับพื้นเดี๋ยวนี้ - ให้เราเข้าป่า หาที่กำบัง

นอนลงไป นอนกับพื้น

นั่นมันจะเดินไปไหน

- กลับมานะ - หยุดนะ

หยุดอยู่ตรงนั้นเลย

ไม่งั้นฉันยิงจริง ๆ นะ

เขาเป็นคนกล้าหาญมากเลย

ให้พวกนักโทษไปหาที่กำบังในป่าก่อน

แต่ถ้าใครวิ่งหนีไปละก็ ให้ยิงทิ้งได้ทันทีเลย