Peninsula (반도)

‫سروان، کجایی؟

‫دارم با خانواده‌ی خواهرم میام اونجا

‫چیزی نمونده برسیم، منتظرمون بمونید

‫داریم راه رو درست میریم؟

‫من چندین بار از اینجا رفت و آمد کردم

‫مسیرهای دیگه پر از ماشینـه

‫اوه...

‫لطفاً سوارمون کن

‫من زن و یه دختر کوچولو دارم

‫لطفاً ما رو تا بندر برسون

‫بهت التماس می‌کنم...

‫منو گاز نگرفتن! این جای گاز گرفتگی نیست!

‫اگه ما خطرناک به نظر میایم، ‫حداقل دخترمون رو ببر. خواهش می‌کنم

‫آقا؟

‫خواهش می‌کنم! بهتون التماس می‌کنم!

‫آقا! خواهش می‌کنم!

‫جونگ-سئوک...

‫تا وقتی سوارِ اون کشتی نشدیم حرف نزن!

‫میشه بهمون بگی علتِ پخش این ‫ویروسِ وحشتناک چی بوده، پاول؟

‫خب، متأسفانه، ما اطلاعاتِ زیادی نداریم

‫غیر از این که از یه کارخونه‌ی زیستی ‫تو کره جنوبی شروع شد

‫واضح نیست که این ویروسِ ناشناخته ‫برای اولین بار دقیقاً چطور پخش شده

‫البته، غوغای محضی تو کره جنوبی شکل گرفت

‫و افراد زیادی کم کم شایعه‌ای رو باور کردن

‫که تو اینترنت در حال گردش بود

‫در مورد وجود یه منطقه‌ی امن ‫جایی در جنوب...

‫بوسان؟ تلفظ صحیحش اینه؟

‫درسته. و مردم به اونجا تخلیه شدن

‫ولی در نهایت، هیچ جا واقعاً امن نبود

‫ولی یه جای کاملاً امن تو شبه جزیره‌ی کره هست

‫درسته. گمونم شما به کره‌ی شمالی اشاره می‌کنید

‫شاید باعثِ تأسفه که این اتفاق ‫قبل از اتحاد دو کره افتاد

‫ظاهراً همینطوره

‫خب چقدر طول کشید تا دولتِ کره ‫کاملاً کنترل اوضاع رو از دست بده؟

‫فقط یه روز

‫لطفاً به آرومی حرکت کنید!

‫آلفا یک هستم

‫حرکت کنید!

‫مراقب باشید!

‫آلفا دو صحبت می‌کنه

‫تقریباً 50 غیرنظامی منتظر سوار شدن هستن

‫دایی

‫خوبی، دانگ-وان؟

‫آره، خوبم

‫چول-مین کجاست؟

‫رفت یکم وسایل واسه‌مون بیاره

‫ولی مگه نباید تا الان به ژاپن می‌رسیدیم؟

‫مطمئنم چیزی نمونده برسیم. نگران نباش

‫سروان!

‫چی شده؟

‫داریم به سمت هنگ کنگ تغییر مسیر می‌دیم

‫چرا یهویی اینجوری شده؟

‫اونا علتش رو بهم نمیگن

‫باید یه چیزی رو چک کنم

‫ببخشید

‫من در موردش پرس و جور می‌کنم، ‫پس برو و ببین جریان چیه

‫بله، قربان

‫ببخشید

‫ببخشید

‫

‫قربان!

‫قربان!

‫حقیقت داره که داریم به سمتِ ‫هنگ کنگ تغییرِ مسیر می‌دیم؟

‫لطفاً برگردید رو صندلی‌تون بشینید

‫باید وضعیت رو درک کنیم، قربان!

‫همه دارن مضطرب میشن

‫لطفاً برگردید رو صندلی‌تون بشینید ‫و منتظرِ دستوراتِ بعدی باشید

‫قربان!

‫یه مشکلی داریم

‫یه فرد آلوده تو کابین‌های ‫عرشه‌ی پایینی پیدا کردیم

‫نودل هم میدن؟

‫یالا. کیفت رو بذار اینجا

‫به نظر خوب میاد

‫لطفاً بیاید تو

‫- آلوده! ‫- چی؟

‫چی شده؟

‫چیزی نیست. من همینجام

‫نفس بکش، دانگ-وان. من جایی نمیرم

‫چیزی نمیشه

‫به من نگاه کن

‫من همینجا کنارتم

‫چیکار کنم؟

‫داییت اینجاست، دانگ-وان

خواهر

‫- چیکار کنیم؟ ‫- باید بریم

‫باید همین الان بریم، یالا!

‫- بیا بریم! ‫- داییت...

‫باید بریم!

‫باید از اینجا بریم!

‫یالا!

‫خواهر!

‫خواهر! خواهر!

‫عزیزم!

‫نه!

حتی مواردی از میزبان‌های آلوده

روی آخرین کشتی‌های نجات ‫عازم هنگ کنگ وجود داشته

‫بعد از اون، کشورهای همسایه

‫تصمیم گرفتن دیگه هیچ ‫پناهنده‌ای رو قبول نکنن

‫در نتیجه، کره کاملاً قرنطینه شد

‫بله، الان چهار سال گذشته

‫بله. چهار سال گذشته

‫بیدارش کن

‫هی! بیدار شو!

‫کافیه دیگه!

‫ما واسه دعوا کردن نیومدیم

‫رئیس می‌خواد تو رو ببینه

‫هی!

‫یالا

‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟

‫بیا بریم

‫ولم کن

‫هیونگ!

‫«هیونگ»

‫یعنی «برادر»، مگه نه؟

‫شما دوتا برادرید؟ هان؟

‫نه، نه، نه

‫اون برادرِ زنِ مرحوم منه

‫برادرم نیست

‫به نظر داستانِ خیلی غم‌انگیزی میاد

‫بگیر بشین

‫نمی‌دونم شما اهالیِ شبه جزیره چه مرگتونه؟

‫یه غرورِ خاصی دارید

‫کلی داستانِ خیلی غم‌انگیز دارید...

‫بیاید بریم سراغ اصل مطلب

‫باید بگم «کشورتون» یا «شبه جزیره»؟

‫ببینید، من یه شایعه شنیدم...

‫به نظر میاد یه عده هستن که دارن به

‫شبه جزیره برمی‌گردن تا به مال و منالی برسن

‫اون همه پول و طلایی که بی‌محافظ اونجا،

‫رو زمین مونده برای زامبی‌ها مهم نیست

‫به نظرم فکرِ بکریه

‫عجب

‫می‌خوای ما برگردیم اونجا؟

‫عقلت رو از دست دادی؟

‫برادرِ من،

‫عقلِ من کاملاً سر جاشه، ممنون

‫خیلی خب

‫پس...

‫کشورهای همسایه‌ی اطرافِ شبه جزیره

‫تمام کشتی‌ها و هواپیماهایی که ‫از مرز رد میشن رو کنترل می‌کنن

‫چطور قراره وارد یا خارج بشیم؟

‫قبلاً انجام شده

‫نیازی نیست نگرانِ گارد ساحلی باشید

‫تا وقتی که بهشون پول بدیم

‫کشتی‌ها به اونجا رفت و آمد می‌کنن

‫در واقع، از نظرِ فنی، ما پول رو داخلِ یه کامیون داشتیم

‫بیست میلیون دلار

ولی تو نیمه‌ی راه اینجا گُم و گور شد

‫آخرین بار کجا بود...

‫روی پل اوموک

‫موک-دونگ؟

‫چیه؟

‫ببینید، فکر نکنم زیاد سخت باشه

‫فقط شبونه میرید،

‫کامیون رو برمی‌دارید، با پول برمی‌گردید،

‫و نگرانِ اون زامبی‌ها نباشید

‫شنیدم اونا شب‌ها تقریباً کورن

‫خب...

‫چقدر پول گیرِ خودمون میاد؟

‫آره، آره، آره

‫خب، سؤالِ خوبیه، مگه نه؟

‫نصفِ پول

‫البته اگه زنده برگردید

‫این یعنی به هرکدوم 2.5 میلیون دلار می‌رسه

‫حالا به من گوش بدید

‫شما اصلاً نمی‌دونید کِی یا حتی

‫اگه دولت قراره یه روزی ‫بهتون پناهندگی بده یا نه،

‫پس شاید بهتر باشه خودتون آینده‌تون رو بسازید

‫فکر کنید!

‫فقط کافیه سوارِ یه قایق بشیم، ‫و بریم اون کامیون رو برگردونیم

‫آخه این کجاش سخته؟

‫فقط نصفِ روز طول می‌کشه

‫دیوونه شدی؟ می‌خوای برگردی اونجا؟

‫پس می‌خوای اینجا زندگی کنی و ‫باهات مثلِ یه آشغال برخورد شه؟

‫باید می‌ذاشتی من با زن و پسرم بمیرم!

‫چرا اون کارو کردی؟

‫اگه می‌ذاشتم تو بمیری، همه‌ی کسایی ‫که تو اون کشتی بودن می‌مردن

‫اشتباه میگم؟

‫تصمیمِ عاقلانه‌ای بود

‫گورِ بابای تصمیمِ عاقلانه‌ات

‫اصلاً سعی کردی نجات‌شون بدی؟

‫جونگ-سئوک...

‫تو هم در عذابی!

‫تو فقط تسلیم شدی!

‫اصلاً بیخیال، فراموشش کن

‫باشه

‫خب، من میرم اونجا،

‫پس تو می‌تونی هرکاری دلت می‌خواد بکنی

‫بیا دیگه سرِ راه همدیگه سبز نشیم

‫واسه هردومون سخته

‫خدافظ. خدافظ

‫اون حرومزاده‌ها اهلِ شبه جزیره نیستن؟

‫- چی؟ ‫- جایی که ویروس ازش اومده!

‫چطور گذاشتی بیان اینجا؟

‫برو کنار

‫- ولم کن ‫- بس کن

‫اصلاً بقیه براتون مهم نیستن؟

‫بس کن

‫اون آلوده شده؟

‫یالا. بس کن