KILL BLUE (キルアオ)

โอกามิ จูโซ

สังกัดองค์กรเก่าแก่ลำดับสามในวงการ ที่มีชื่อว่าซู

วันนึงจู่ ๆ ก็หายสาบสูญไป

อดีตมือสังหารนัมเบอร์วันในวงการตอนนั้น

เปอร์เซ็นต์ทำภารกิจ สำเร็จอยู่ที่ 100 เปอร์เซ็นต์

เพียงแต่ว่า งานจ้าง ที่มีผู้หญิง

เด็กและคนทั่วไปเข้ามาเกี่ยวด้วย จะไม่รับเด็ดขาด

บุหรี่ยี่ห้อโปรดคือบลูแอ๊ปเปิ้ล ดื่มวิสกี้ลาฟรอย

ทักษะปืน สู้ประชิดและการใช้มีด

ศาสตร์ต่อสู้ทั้งหมดคือเบอร์หนึ่ง

ปืนคู่ใจคือพีสองหนึ่งศูนย์ ถนัดทั้งซ้ายขวา

มีชื่อเสียงในการใช้ มือซ้ายยิงปืนพกแม่นเทียบเท่า

ไม่ก็สูงยิ่งกว่าปืนไรเฟิล และถูกเรียกว่ามือซ้ายปีศาจด้วย

คงไม่หรอกมั้ง

อีกแค่นิดเดียวแล้ว

"ตอนที่ 8 ปะทะพี่น้องรินโด"

"วันที่ 30 พฤษภาคม วันเสาร์"

"Kill Blue"

นี่จะจบก่อนที่ข้า จะใช้อาวุธที่แท้จริงเลยเหรอ

ไม่สาแก่ใจเลยนะ

แล้ว ได้ติดต่อผู้ปกครองรึยัง

ยังครับ พอดีโดนเบื้องบนสั่งห้ามไว้น่ะครับ

ไหงงั้น

ไม่รู้ครับ

ทั้งสามคน ต้องกลับมาอย่างปลอดภัยให้ได้นะ

มันก็ต้องซัดให้หน้าหงายอยู่แล้วสิเว้ย

ยิงแม่นจริง ๆ แค่ดวลปืนกันเฉย ๆ คงเสียเปรียบสินะ

โอเค เก็บแม็กกาซีนสำรองแล้ว

สงสัยวันนี้ต้อง ขอบใจท่านเนโกตะหน่อยแล้ว

นี่เธอ ปลอดภัยไหม

รปภ.

วันนี้เขาปิดสนามกันนะ เข้ามาจากทางไหนเนี่ย

คือผม...

มีระเบิดจากไหนไม่รู้ ตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว

ที่นี่มันอันตราย รีบ ๆ หนีเร็วเข้า

โธ่เอ๊ย ไม่ได้ล่อมาที่นี่เพราะไม่มีคนรึไง

เดี๋ยวก่อน ถ้าเป็นที่นี่ คนไม่เกี่ยวจะโดนลูกหลงไปด้วย

นั่นมันแค่หลักการของเจ้าคนเดียว

ไม่เกี่ยวอะไรกับข้าสักหน่อย

ตำแหน่งเล็งปืนแบบนี้ ขืนหลบล่ะก็โดน รปภ.แน่

ทำแบบนั้นก็สารเลวแล้วเว้ยไอ้เบื๊อก

อะไร กันเนี่ย

ยิงกระสุนชนกระสุนด้วยกันเองเนี่ยนะ

เป็นไปไม่ได้

คนที่ทำอะไรเหนือมนุษย์แบบนั้นได้

เข้าใจแล้ว ในที่สุดก็ลงล็อคสักที

มิทสึโอกะ โนเร็น มิทสึโอกะฟาร์มาซูติคอล

แล้วก็รวมถึงตอนค้นข้อมูลเจ้า

ทีแรกก็นึกอยู่ว่าทำไมชื่อเหมือนกับ นักฆ่าในตำนานแบบเป๊ะ ๆ

แต่เพราะอายุต่างกันมาก ก็เลยนึกว่าเป็นคนละคน

ที่จริงก็แทบไม่อยากเชื่อสายตา

แต่แบบนี้ไม่ใช่แค่ชื่อเหมือนกันเป๊ะ

แกคือ โอกามิ จูโซตัวจริงเลยสินะ

ความแตกแล้ว ก็ถึงถามตอนเข้าเรียน

ว่าแน่ใจนะครับที่จะไม่เปลี่ยนชื่ออ่ะ

ก็ใครจะรู้ ว่าเรื่องมันจะกลายเป็นแบบนี้แต่แรก

ตอนแรกมันยังเป็นแค่งานง่าย ๆ

อย่างแฝงตัวเข้าไปตรวจสอบ โรงเรียนม.ต้นนิดหน่อยเองนี่

ก็นั่นสินะครับ

ไม่ใช่ จริงอยู่ว่าฉัน

มีส่วนเกี่ยวข้องกับโอกามิ จูโซ

แต่ฉันไม่ใช่นักฆ่าในตำนานคนนั้นนะ

- ฉันคือ - วันนี้เมียพี่ไปเที่ยว

- ไอ้นั่นไง - ว้าย นิสัยไม่ดี

เป็นลูกชู้เมียเก็บของ โอกามิ จูโซต่างหาก

จู่ ๆ พี่โม้อะไรออกมาเนี่ย

งั้นพี่ขอตัวไปได้ดีในโตเกียวละกัน โชคดีนะ

แหม นิสัยไม่ดี

เจ้านั่นมันเบื่อแม่ฉันที่เป็นชู้ ไปมีชู้ที่สาวกว่า

แล้วก็ทอดทิ้งพวกเราสองแม่ลูกไป

ฉันเลยสาบานว่าจะล้างแค้น

เลยตั้งใจใช้ชื่อและนามสกุลเดียวกัน

และเดินบนทางเดียวกับมัน และพอสร้างผลงานมีชื่อเสียง

แล้วสักวัน ได้เจอกับตาแก่เฮงซวยนั่นล่ะก็

ฉันจะพูดใส่หน้ามันว่า

กล้าดียังไงถึงทิ้งพวกเราไป

เรื่องแต่งของพี่นี่อย่างฝืดเลย ตาลุงเอ๊ย

งั้นเหรอ เข้าใจแล้ว

เจ้าเองก็ลำบากเหมือนกันสินะ

มันเชื่อด้วยเว้ย

ข้าเข้าใจดี

พวกทำงานในเงามืดอย่างเราเนี่ย ชีวิตระทมเกินไปแล้ว

พอพูดถึงญาติสนิทมิตรสหาย ก็มีแต่พวกสวะต่ำช้ากันทั้งนั้น

ลูกพี่ เขาเข้าใจว่าพี่เป็นสวะแล้วนะครับ

เจ้าคงจะอยากเชือดไอ้แก่นั่นมากล่ะสิท่า

เออ

เอาเถอะ พวกเราสองพี่น้องก็ผ่านอะไรมาไม่น้อย

เมื่อก่อนเอย์จิน้องชายข้าเอง ก็ไม่ได้พูดน้อยเหมือนตอนนี้ด้วย

ไอ้แบบนั้นมันเรียกพูดน้อยแน่เหรอ

ก่อนที่พวกเรา จะไปเจอกับเหตุการณ์บางอย่าง

ข้าชอบเล่นมายากลเป็นกิจวัตร

ส่วนน้องชายก็ชอบเล่นกีฬา

เป็นสองพี่น้องธรรมดา ไม่ต่างไปจากคนอื่น ๆ

เห็นไหม ลูกชู้ตผมเมื่อกี้

เห็นแล้วล่ะ เจ๋งมากนะ

โอ๊ะโอ ไม่ได้การ

ถึงเราจะแลกเปลี่ยนเรื่องส่วนตัวกัน มันก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาหรอก

แต่ก็เอาเป็นว่า

เอย์จิคือน้องชาย ที่ล้ำค่าที่สุดในโลกนี้

ดังนั้นข้าจะให้โนเร็น มีส่วนร่วมในความสุขของเขา

ที่สำคัญความลับของมิทสึโอกะก็มีโอกาส จะช่วยให้น้องข้ากลับเป็นเหมือนเดิมด้วย

ถึงพวกเราต่างก็มีเหตุผลส่วนตัว

แต่ข้าจะยอมแพ้ไม่ได้หรอก

ไฟแช็ก

บอกแล้วไง ทักษะพิเศษข้าคือวิชาสะกดจิต

และสิ่งนี้นี่แหละคือ อาวุธที่แท้จริงของข้า

ที่แท้ก็แบบนี้เหรอ

ที่มี รปภ. โผล่ออกมาในจังหวะเข้าทางของมัน

ก็เพราะโดนบงการไว้แต่แรกนี่เอง

โทษทีนะ

ที่จริงก็ตกใจอยู่ แต่หมดก๊อกแล้วเหรอ

แค่สะกดจิตคนทั่วไปได้คนนึง ก็ไม่เท่าไหร่หรอกนะ

คนนึงเหรอ ไม่หรอก เข้าใจผิดแล้ว

คิดว่าข้าเพิ่งสะกดจิต คนหลังเปิดศึกไปได้สักพักแล้วรึไง

ไม่ใช่หรอก ข้าคำนวณไว้แล้วว่า พวกแกจะต้องมาถึงที่นี่

ข้าสะกดจิตคนไว้ก่อนล่วงหน้า

เสร็จเรียบร้อยไปนานแล้ว

หรือว่า

อ๊ะ โอกามิ ตอนนี้อยู่ไหนน่ะ

โทษที ฉันคิดตื้นไปหน่อย นายรีบหนีเดี๋ยวนี้เลย

แล้วก็เลี่ยงกลุ่มฝูงชนเอาไว้ด้วย

พวกนั้นโดนวิชาสะกดจิตควบคุมอยู่

อ๋อ โอเค เข้าใจแล้ว

ตอบง่ายจัง เฮ้ย ตกลงเข้าใจจริง ๆ แน่นะ

ก็บอกว่าเข้าใจแล้วไง

แค่เห็นลูกกอล์ฟระเบิดบึ้มได้

เป็นใคร มันก็ต้องเก็ตอยู่แล้วว่าไม่ธรรมดา

แล้วก็รู้ด้วยว่าเสี่ยงตายแค่ไหน

แต่ฉันจะไม่หนีหรอก

เฮ้ย นี่นาย

อย่ามาดูถูกสปอร์ตแมนกันสิ

จะเป็นกีฬาแบบไหน

พวกนักกีฬาตัวท็อปทุกคน

ต่างก็ทุ่มเทเสี่ยงชีวิตกันแบบไม่ถึงตาย

แล้วฉันก็มุ่งเป้า จะเป็นสุดยอดมือหนึ่งสามคมด้วย

กะอีแค่ขอบเหวนรก สักหนึ่งหรือสองหรือสามเส้น

ก็ต้องข้ามให้ได้สิ

ก็ตามนี้แหละ ขอฝากทางนั้นด้วยนะ

นี่

ความเสี่ยงมันก็มีอยู่

แต่นี่ถือเป็นโอกาสดีแล้ว

เพราะเป้าหมายของฉันคือ

การเป็นยอดมนุษย์สามคม

เป็นสถิติที่เหนือสามัญสำนึก

เพื่อการนั้นเราจึงทุ่มเท

ใช้วิธีการแทบจะทุกรูปแบบ

เท่าที่สามัญสำนึกและทฤษฏีต่าง ๆ เป็นพื้นฐานรับรอง

ให้เกิดประสิทธิภาพมากเท่าที่ทำได้

และมันก็ออกผล ไม่คิดว่าที่ผ่านมาเราตัดสินใจผิด

เพียงแต่ การสร้างสถิติเหนือสามัญสำนึก

ก็รู้สึกเหมือนต้องมีอะไร ที่เกินสามัญสำนึกตามไปด้วย

เพราะงั้นนี่จึงเป็นโอกาสดี

ถ้าฉันรอดจากการดวล ที่เดิมพันด้วยชีวิตได้

ต่อไปจะเจออุปสรรคแบบไหน ก็พูดแบบนี้ได้

ถ้าเทียบกับไอ้นั่นแล้วก็ไม่เท่าไหร่เลย

เท่านี้ก็มั่นใจ ว่าฉัน

จะต้องเป็นยอดมนุษย์สามคมได้อย่างแน่นอน