أول 200 سطر.
زیرنویس شده توسط: یزدان
فیلمی از: لئون لی
برداشت از انسانها تجارت غیرقانونی اعضای حیاتی بدن در چین
در سال 2000، تشخیص داده شد که آتروفی (کوچکشدن) کلیه دارم.
رورو ژوانگ بیمار پیوند عضو از تایوان
من حدود 6 ماه تحت درمان بودم، سپس حوالی اکتبر 2000 دیالیز را شروع کردم.
هردو کلیه تقریبا بهطور کامل از کار افتادند.
من تقریبا هر روز گریه میکردم. هرموقع خانوادهام رو میدیدم گریه میکردم.
حس میکردم قراره برای همیشه ترکشون کنم.
شوهرم حالش خوب نبود.
شیوشین ژانگ همسر بیمار پیوند عضو
حس کردم که یه مشکلی داره، پس ازش خواستم به بیمارستان بره.
تشخیص داده شد که هپاتیت برقآسا دارد. (وقتی کبد خیلی سریع ظرف چند روز یا هفته از کار میافند)
درنهایت کبد او به سختی کار میکرد.
شوسانگ تو بیمار پیوند عضو از تایوان
در سال 2001، سلامتی من رو به وخامت گذاشت.
بعد از اینکه کلیههام آسیب دیدن، دیالیز رو شروع کردم.
ما از طریق رسانه و به صورت دهانبهدهان فهمیدیم،
که ما ممکنه بتونیم منبعی از اعضای حیاتی بدن را از سرزمین چین پیدا کنیم.
وقتی مادرم شنید که فرصتهایی برای پیوند کلیه وجود دارد،
او مشتاق بود تا برای من پول جمع کند تا به سرزمین چین برویم.
در ژوئن 2001، من برای عمل پیوند عضو به چین رفتم.
من از سال 2004 برای حدود یک سال و نیم دیالیز انجام میدادم.
سپس برای عمل پیوند کلیه در سال 2006 به سرزمین چین رفتم.
خب حدود سال 2000، ما فهمیدیم که بسیاری از بیماران از تایوان
شی-وِی هوانگ، دکترای پزشکی نایب رئیس انجمن بینالمللی مراقبت پیوند اعضا
برای عمل پیوند اعضای حیاتی به سرزمین چین رفتند.
درواقع نه فقط بیماران از تایوان،
بلکه بیماران از سراسر جهان برای عمل پیوند اعضای حیاتی به چین شتافتند.
ما همه متعجب بودیم، واو، آنها از کجا این تعداد زیاد اعضای حیاتی تهیه میکنند؟
من به یاد دارم اتاقی که شوهرم داخلش اقامت داشت در بخش پیوند اعضا بود.
همه اتاقها در تمام اون طبقه برای بیماران پیوند عضو بودند.
تنها در یک اتاق دهها بیمار بودند.
آنها چطور میتوانستند تعداد زیادی اعضای حیاتی بدن به طور همزمان داشته باشند؟
به نظر من که باورنکردنی بود.
بیش از دهها بیمار در واحد مراقبتهای ویژهای بودند که من در آن بودم.
من با گروهی از 7 بیمار پیوند عضو از تایوان به سرزمین چین رفتم.
بسیار واضح به نظر میرسید که چین داشت تعداد زیادی عمل پیوند اعضا انجام میداد.
دیوید ماتاس وکیل بینالمللی حقوق بشر
در حقیقت، آنها کشور شماره 2 پیوند اعضا در جهان هستند
بعد از ایالات متحده، از نظر تعداد عملها.
پس بسیاری از پزشکان بسیار نگران شدند
جلسه استماع کنگره آمریکا 12 سپتامبر، 2012
درباره افزایش نمایی سریع عملهای پیوند
که داشتند در چین اتفاق میافتادند از سال 1999.
و سپس تعداد مراکز پیوند اعضا اوج گرفت.
مراکز پیوند اعضا چین از 150 عدد در سال 1999
به بیش از 600 عدد در اوایل 2000 رسید.
و با استناد به معاون وزیر بهداشت چین
تعداد عملهای پیوند اعضا که هر ساله انجام میشود
از چند صد عمل در سال 1999
به بیش از 10 هزار عمل در سال، تا سال 2008 رسید.
جیفو هوانگ معاون وزیر - وزیر بهداشت چین
اکنون کشور ما حدود 10 تا 11 هزار عمل پیوند عضو هر سال انجام میدهد.
ما دومین کشور بزرگ برحسب تعداد عمل هستیم.
و روزنامه China Daily گزارش داد که
تعداد واقعی در سال 2006، 20 هزار بوده است.
ولی آنها یک سامانه اهدا عضو ندارند.
خب، آنها فقط یکی را، به نظرم در سال 2010 راهاندازی کردند،
ولی برای اکثر مواقع که آنها این کار را انجام میدادند
هیچ سامانه اهدا عضوی وجود نداشت.
و آنها اجازه قانونی ندارند برای تامین اعضای حیاتی بدن
از بیماران مرگ مغزی، قلبی زنده، قربانیان تصادفات.
خود صلیب سرخ پکن در سال 2011 اعلام کردند
که در طی 20 سال گذشته تنها 37 نفر در سرتاسر کشور
برای اهدا عضو ثبتنام کردهاند.
آن را در مقایسه با انگلستان بگیرید که
18 میلیون نفر بهعنوان اهداکننده عضو ثبتشده دارد.
پس سوال این میشود که چین چگونه کشور شماره 2 جهان در پیوند اعضا شده است؟
جایی که هر کشور دیگری در جهان اعضای حیاتی بدن را
تهیه میکند برای آنها در دسترس نیست.
این اعضای حیاتی بدن از کجا میآیند؟
من البته پرسیدم. آنها گفتند که همه آنها از زندانیان اعدامشده به دست میآیند.
بیمارستان چانگژنگ به ما گفت که کبد از یک زندانی محکوم به اعدام بود.
موجودی اعضای حیاتی بدن برای عملهای پیوند عضو ما بیشتر از زندانیان محکوم به مرگ هستند.
درنهایت آنها به گفتن این روی آوردند که
زندانیانی بودند که به مرگ محکوم و اعدام شدند.
خب، چندتا از آنها وجود دارد؟
آنها درواقع تعداد رسمی نمیدهند
هم برای تعداد افرادی که هرساله اعدام شدند
یا برای تعداد افرادی که هرساله عمل پیوند عضو انجام میدهند.
اگر نگاه کنید به کارشناسان زیادی که سعی دارند تعداد آن را تخمین بزنند
تعداد آن چیزی حدودا بین 2 تا 8 هزار اعدام در سال است که در چین اتفاق میافتد
که بیش از مجموع تمام جهان است.
اما هنوز کمتر از 10 هزار عضو حیاتی بدن است
که آنها میگویند هرساله دارند پیوند میزنند.
بنابراین اعداد جور در نمیآیند،
حتی اگر آنها 10 هزار نفر در سال اعدام کنند
و 10 هزار پیوند عضو در سال انجام دهند،
هنوز هم یک تفاوت بسیار بزرگ وجود خواهد داشت.
دلیل آن چیست؟
این به سادگی غیرممکن است
که آن 10 هزار نفر اعدامشده کاملا تطابق داشتهباشند
با آن 10 هزار نفری که اعضای حیاتی بدن نیاز دارند.
تعدادی لایههای متفاوت تطبیق هست که باید اتفاق بیفتند.
اولین فرآیند این است که شما باید یک اهداکننده با گروه خونی سازگار داشته باشید.
دکتر جگبیر گیل نفرولوژیست عمل پیوند بیمارستان سنت پاول، ونکوور
به طور معمول، آن افرادی هستند که گروه خونی مشابه دارند.
هرچند کسی که گروه خونی O دارد میتواند به همه عضو اهدا کند.
دومین فرآیند چیزی است که ما نوع بافت میگوییم
که همچنین یک فرآیند تطبیق متقابل را وارد (لازم) میکند.
و این درواقع به دنبال اطمینان از آن است
که بیماری که پیوند را دریافت میکند
هیچ آنتیبادی علیه پروتئینهای خاصی که ما در اهداکننده
آزمایش میکنیم، نداشتهباشد.
یوبین پانگ، دکترای پزشکی، دکترای تخصصی محقق سابق - موسسات ملی بهداشت
پیدا کردن یک عضو پیوند سازگار بسیار دشوار است.
برای خواهر و برادرها، شانس تطبیق تنها %25 است.
برای اهداکنندگان غیرمرتبط (غیروابسته)، براساس گزارشات متفاوت، سازگاری متغیر است.
در چین، کمترین نسبت گزارششده %1.2 درصد است.
که باید گفت، بیش از %90 احتمال دارد که عضو حیاتی تطبیق پیدا نکند.
در ایالاتمتحده، نسبت حدود %5 تا %6 است.
بارها که ما از نسبت 10 به 1 استفاده میکنیم،
10 نفر نیاز است تا یک اهداکننده مناسب برای یک شخص پیدا شود.
پس اگر با این شمارهها درنظر بگیریم،
آنها نمیتوانند فقط 10 هزار نفر را اعدام کنند،
اگر آنطور که آنها میگویند کار انجام شود، (یعنی با اعدامکردن زندانیان)
آنها باید حداقل 100 هزار نفر را اعدام کنند.
و هیچ سامانه ملی توزیع اعضای حیاتی بدن وجود ندارد.
و زندانیان باید ظرف 7 روز بعد از محکومیت کشته شوند.
هپاتیت گسترده در سیستم زندانها وجود دارد.
و شما سازگاری گروه خونی برای عملهای پیوند لازم دارید
و عملهای پیوند ظرف چند روز اتفاق میافتند.
که به این معنی است که شما در هر زمانی نیاز خواهید داشت،
100 هزار نفر محکوم به مرگ شوند و در زندان بنشینند به این منظور که
تعداد عضوهای پیوندی که آنها میگیرند تولید کنند.
سپس فاکتور (عامل) زمان هست، که که لازم است که واقعا فهم شود.
به محض اینکه شما اعضای حیاتی بدن کسی را برداشت میکنید،
اینطور نیست که شما بتوانید این اعضای حیاتی بدن را برای همیشه با خود نگهدارید.
یک پنجره زمانی کوتاه وجود دارد.
به عنوان مثال درنظر بگیرید، یک قلب،
که تنها حدود 8 ساعت زمان دارد
از وقتی که از بدن جدا شد.
و شما این حقیقت را دارید که قانون ایالتی خود چین میگوید که
زندانیان وقتیکه محکوم به اعدام میشوند،
باید ظرف مدت 7 روز اعدام شوند.
و این تقریبا به طور خودکار اتفاق میافتد.
بنابراین ما موقعیتی را نداریم که چین همه این افراد را محکوم به مرگ داشتهباشد،
به این سادگی نیست.
این یعنی اینکه که زندانیانی که محکوم به مرگ شدند
نمیتوانند همه به حساب آیند
برای همه عملهای پیوند عضوی که در چین دارد اتفاق میافتد.
خصوصا، وقتی ما درباره بیماران گردشگری پزشکی صحبت میکنیم.
یکی از بیماران خودم در سال 2003 را به یاد دارم.
تشخیص دادهشد که نارسایی کلیه دارد، پس خواست که یک پیوند عضو داشتهباشد.
از زمانی که او مقدمات را شروع کرد تا سفرش به سرزمین چین، حدود یک ماه شد.
بعد از اینکه رسید، به او گفتند که عضو حیاتی بدن در چند روز آینده در دسترس خواهد بود.
دیوید کیلگور وزیر امور خارجه سابق کانادا (آسیا-اقیانوسیه)
سرگرد Tan برای دیدنش آمد در اولین روزی که او آنجا بود
و با یک فهرست از اسامی آمد.
و توی فهرست پایین رفت و روی یک نام ایستاد
آن مشخصا یک شخص بود.
یکی دو ساعت بعد برگشت با دو کلیه در یک ویال (شیشه کوچک دارو).
وضعیت در سرزمین چین بسیار خاص است.
جراحان اعضای حیاتی بدن را سفارش میدهند، و یک لوله خون همراه با عضو خواهدآمد.
آنها باید یک آزمایش تطبیق متقابل انجام دهند.
کلیهها جواب ندادند، آنها برای این مرد سازگار نبودند.
پس او سه بار دیگر برگشت و با سه جفت کلیه دیگر بازآمد.
هیچکدام از آنها جواب ندادند.
پس، این مرد به کشورش برگشت. سه ماه بعد، بازآمد.
چهار بار دیگر همان فرآیند را طی کرد.
سرانجام روی هشتمین عضو حیاتی آزمایش تطبیق متقابل منفی شد.
وقتی او این را به من گفت، من گیج شدم، چطور ممکن است آنها بتوانند این همه اعضای حیاتی بدن تهیه کنند؟
مشخصا، زندانیانی هستند که به مرگ محکوم شدند
که به خاطر اعضای حیاتی بدنشان کشته میشوند
یا شکل (نحوه) اعدام، کشتهشدن برای اعضای حیاتی بدن است.
اما، تعداد بسیار بزرگ است.
پس، بقیه آنها از کجا میآیند؟
معلوم شد که برداشت اعضای حیاتی بدن در چین
یک تجارت بهشدت پرسود بودهاست.
جایی که مراکز پزشکی چین اغلب میگویند که
منبع شماره یک درآمد آنها بخش پیوند عضوشان بوده است.
و اینکه روی وبسایتشان، آنها میگفتند که هزینه مطالبه میکنند
30 هزار دلار به ازای هر قرنیه،
60 هزار دلار به ازای هر کلیه،
150 هزار دلار به ازای هر قلب.
تصور کنید یک شخص چه ارزشی داشت، در میان صدها هزار نفر.
قیمت هر مقداری است که آنها درخواست کنند.
من 850 هزار دلار جدید تایوان (29 هزار دلار آمریکا) پرداخت کردم.
در آن زمان، جراح به من گفت که 1 میلیون دلار جدید تایوان (33 هزار دلار آمریکا) آماده کنم.
تنها خود عمل جراحی حدود 1.5 میلیون دلار جدید تایوان (49 هزار دلار آمریکا) برایم هزینه داشت.
خب صادقانه بگم، من فکر نمیکنم
که سامانه سلامت در چین بدون آن بتواند دوام بیاورد.
مقدار آن میلیارد دلار در سال است، یا بیشتر.
ما درون وبسایتهایی میرویم که، برای مثال، تبلیغ میکنند
که شما میتوانید یک عضو حیاتی بدن در، مثلا یک هفته، تهیه کنید.
در بیمارستان ما میانگین زمان انتظار برای یک کبد یک هفته است.
بعد از اینکه ما مدراک پزشکی را فرستادیم، جوابشان این بود،
خیلیخوب، هرموقع که شما بخواهید بیایید ما اعضای حیاتی بدن داریم.
من یک تست خون در ماه می 2001 داشتم. و در 25 ژوئن به سرزمین چین رفتم.
این هفته 12 عمل جراحی به پایان رسید. میانگین زمان انتظار برای بیماران 2 هفته بود.
من حدود 2 تا 3 هفته صبر کردم.
بعد از اینکه ما آنجا رفتیم، شوهرم بسیار سریع برای عمل جراحی پذیرفته شد.
آنها همان روز بعدازظهر کبد را تامین کردند،
و او حدود 4 بعدازظهر به اتاق عمل آورده شد.
هرجای دیگری در جهان (زمان انتظار) ماهها و سالها خواهد بود،
و میخوام بگم، اینها فقط کلیه نبودند،
اینها قلب، شش و کبد بودند.
منظورم اینه که مشخصا وقتی شما یک عمل پیوند عضو را رزرو میکنید
برای یک عمل پیوند قلب و شما به چین میروید
No comments yet. Be the first to leave one.