أول 200 سطر.
ΤΟ NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Ξέρετε εκείνη τη στιγμή που συμβαίνει κάτι και σου αλλάζει τη ζωή για πάντα;
Κάτι που δεν μπορείς να εκλογικεύσεις ή να προετοιμαστείς γι' αυτό.
Μοιάζει με συνηθισμένο απόγευμα που χαλαρώνεις με ένα ποτό,
αλλά ξαφνικά νιώθεις μια σπίθα.
Συναντάς ένα βλέμμα, και, πριν το καταλάβεις,
η καρδιά σου χτυπά δυνατά, έχεις άγχος και πεταλούδες στο στομάχι…
Νιώθεις ότι όλη σου η ζωή ήταν ένα ταξίδι που σε οδηγούσε σ' αυτήν τη στιγμή.
Λες και σύμπαν και μοίρα ευθυγραμμίστηκαν.
Και ξαφνικά…
δεν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου, ούτε μπορείς να το περιγράψεις.
Ωστόσο, είσαι εδώ.
Όλα μοιάζουν τόσο ξεχωριστά…
που πηδιέστε στο αμάξι όπως στο Τιτανικός.
Και για μια στιγμή ξεχνάς ότι είσαι παντρεμένη 15 χρόνια
κι ότι ο άντρας σου είναι δίπλα σου.
Αλλά τον κοιτάς
και συνειδητοποιείς ότι γδύνει τη φίλη σου με τα μάτια.
Ότι νιώθει όπως κι εσύ.
Κι αντί να ζηλέψεις, το απολαμβάνεις.
Έτσι, επιτρέπεις σ' αυτό το συναίσθημα να κυριέψει το κορμί
και το μυαλό σου,
γιατί όσο κι αν προσπαθείς,
δεν μπορείς πια να αντισταθείς.
Και ξαφνικά, κοιτάς γύρω σου κι αναρωτιέσαι
"Τι σκατά σκέφτομαι;"
- Να σου βάλω; - Ναι.
Αυτή ακριβώς είναι η στιγμή
που κάποιος αποφασίζει να περάσει την πρώτη του βραδιά
στο κλαμπ μου.
Θα λατρέψεις τον ξάδελφό μου. Είναι απρόβλεπτος!
Μπορεί να ξεκινήσετε με μια μπίρα το πρωί
και να καταλήξετε στο Μπενιντόρμ.
Αυτός είναι;
Ξάδελφε!
- Το ξενοδοχείο είναι κοντά. - Ωραία.
Γεια. Τι κάνεις;
Γεια.
Διάολε!
Σήκωσε το τηλέφωνο.
Το τηλέφωνο, Λιάνα. Χτυπάει.
Ναι;
- Λιάνα, δεν έχω το δαχτυλίδι. - Άλμπα;
- Ναι; - Λιάνα!
Το δαχτυλίδι αρραβώνων μου. Δεν το έχω!
Θα το έχασα χθες βράδυ, αλλά…
Πού ήμασταν;
Θες να σου χορέψω;
Πάρε μάτι κώλο.
Τι προτιμάς; Πίτσα…
ή λουκάνικο;
- Γεια. - Πώς είστε;
- Στις ομορφιές σου, μωρή. - Κι εσύ το ίδιο.
- Αγχωμένος; Όχι; - Έχω χεστεί πάνω μου.
- Γιατί; - Κάτι έχει καταλάβει.
- Όχι, έλα. Θα το λατρέψει. - Μάλιστα.
- Μη φαίνεται στημένο. - Όχι.
- Αν σου ξεφύγει, την κάτσαμε. - Ξέρω.
- Ναι; - Ναι.
Κοίτα. Βάλ' το σ' ένα συρτάρι.
- Τι είναι αυτό; - Χάπια.
- Για τι; - Για μετά…
Γιατί ψιθυρίζετε; Πεινάω.
Τι τρέχει; Ερχόμαστε.
Βλέπεις πώς κάνουν;
Απόψε, θα πηδηχτούμε όλοι.
- Ναι! - Πάμε.
Ευχαριστώ.
Λοιπόν, φτάσαμε.
- Έχεις άγχος; - Έχω χεστεί πάνω μου.
Κι εγώ.
- Άκου, αγάπη… - Τι;
Άκουσέ με.
Αν δεν θέλεις, φεύγουμε.
Να είμαστε σίγουροι και οι δύο.
- Είσαι σίγουρη; - Πολύ σίγουρη.
- Τι είναι εδώ πέρα; - Δεν έχω ιδέα.
Κατά το ίντερνετ, πριβέ κλαμπ.
"Κλαμπ Παράδεισος". Ήμασταν εδώ;
- Δεν θυμάμαι τίποτα. - Ούτε εγώ.
ΚΛΑΜΠ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ
- Γεια σας. - Γεια.
Καλώς ήρθατε στο Κλαμπ Παράδεισος.
Η πρώτη σας φορά;
- Ναι. Ήρθαμε να το τσεκάρουμε. - Ναι.
- Είμαστε συνεπαρμένοι. - Έξοχα, έτσι μπράβο.
Είναι λίγο νωρίς, δεν έχει γεμίσει.
Καλύτερα, θα σιγουρευτούμε περισσότερο.
Το πιο σημαντικό είναι να μη φέρετε συναισθήματα εδώ.
- Φυσικά. - Ήρθατε για απόλαυση.
"Για απόλαυση".
Θα σας δείξω τα κατατόπια.
- Ναι; - Εντάξει.
- Καλησπέρα. Το παλτό σας; - Γεια, ναι.
Ευχαριστώ.
Ο χώρος του μπαρ. Ιδανικός για ξεκίνημα.
Το καλύτερο μέρος για να γνωρίσετε
κάποιο ζευγάρι που σας αρέσει.
Αλλά με το μαλακό, εντάξει;
Μην κάνετε τίποτα που δεν θέλετε.
Αν μας αρέσει ένα ζευγάρι;
Το πιο εύκολο είναι να τους προσεγγίσετε,
να μιλήσετε και να πιείτε ένα ποτό μαζί.
- Κι αν δεν μας αρέσουν μετά; - Το όχι είναι όχι.
Ο μοναδικός κανόνας του κλαμπ.
Γίνονται όργια και τέτοια;
- Τι; - Καθημερινά.
- "Καθημερινά"; - Ναι.
Καθημερινά, μωρό;
Ναι, έτσι λέει.
Νιώθω ρίγος στο στομάχι.
Τι είναι εκεί;
Σκαλιά προς το υπόγειο.
Δεν θέλετε να σας αποκαλύψω όλα τα μυστικά, σωστά;
Ευχαριστούμε.
Θεέ μου, μωρό.
- Πάκο, μην κοιμηθείς. - Ζωντάνεψε.
Έρχομαι.
- Απλώς… - Είναι πολύ περήφανος.
Νιώθει περηφάνια για τη δουλειά του.
Πρέπει να τον προσέχετε.
Μωρό.
Ξέρεις τι θυμήθηκα πίνοντας αυτό;
- Τι; - Τη…
- Τη μέρα που κάναμε κάμπινγκ. - Πριν από 20 χρόνια ήταν.
Θυμάστε την κατασκήνωση που ήμασταν ομαδάρχες η Κλαούντια κι εγώ;
Υπήρχε κι άλλη ομαδάρχισσα, η Γκαμπριέλα.
Ήταν απ' τη Βαλένθια, έφτιαχνε Agua de Valencia.
Ένα βράδυ γυρίσαμε μεθυσμένοι από μια εκδήλωση που είχε οργανώσει.
Φτάσαμε στη σκηνή,
την ανοίξαμε
και τη βρήκαμε ολοτσίτσιδη μέσα στον υπνόσακό μας.
Κι αυτή έκανε έτσι.
Τι είπε, καλή μου;
Είπε "Είμαι σε λάθος σκηνή".
Ναι, αλλά ενώ χάιδευε το βυζί της.
- Αλήθεια; - Όχι, δεν χάιδευε το βυζί της.
Χάιδευε το βυζί της, το είδα. Έτσι…
Πώς και δεν το έχουμε ξανακούσει;
Και τι έγινε;
- Της είπαμε "ναι". - Έλα τώρα.
Εννοώ "Ναι, είσαι σε λάθος σκηνή".
- Και; - Και έφυγε.
Ήμασταν πολύ νέοι,
δεν διανοηθήκαμε καν ότι ήθελε να κάνει κάτι μαζί μας.
- Αλμπέρτο, ειλικρινά, με απογοητεύεις. - Λυπάμαι.
Πώς έχασες μια τέτοια ευκαιρία;
Βλέπεις; Δεν πρέπει να χάνεις ευκαιρίες.
Τι;
Δεν ξέρω τι θα είχες κάνει εσύ.
Να σου θυμίσω την εκδρομή στο τέλος του σχολικού έτους;
Δεν εμπιστευόταν κάτι Μεξικάνες, νόμιζε ότι θα τον απαγάγουν.
Όχι…
Ακούστε, αυτός ήταν ο Πάκο του παρελθόντος.
Τώρα ο Πάκο είναι αλλού. Εις υγείαν.
Στην Γκαμπριέλα και τις ευκαιρίες που δεν πρέπει να χάνονται.
Μάλιστα.
Πονηρή η Γκαμπριέλα, έτσι;
Ήσασταν κι οι δυο πολύ σέξι. Κι είστε ακόμα.
Εσύ είσαι σέξι, Μάρτα.
Φυσικά, γλυκιά μου. Είσαι κουκλάρα! Κόμματος!
Κι εσύ, Κλαούντια. Κι εσύ.
Τι κάνεις;
- Μου έστειλες φιλί. - Δεν ξέρω, μου ξέφυγε.
Αναρωτιέμαι…
Τι θα κάνατε αν εμφανιζόταν τώρα η Γκαμπριέλα;
- Όντως. - Τι θα κάνατε;
Καλή ερώτηση, τι θα κάνατε;
Μάλλον τρύπωσε στη σκηνή εξαιτίας της φήμης του Αλμπέρτο.
Ή της δικής σου, Κλαούντια.
- Ποια φήμη έχει ο Αλμπέρτο; - Φήμη, γλυκέ μου, φήμη.
- Τι άλλο; - Ο θρύλος είναι αληθινός.
Όχι, μισό λεπτό.
Ήξερα ότι ο Αλμπέρτο ήταν λίγο…
- Αλλά, αλήθεια; Θρύλος; - Όχι, άκου.
- Όχι απλώς θρύλος, τεράστιος θρύλος. - Όχι, υπερβάλλουν.
Πάκο, δεν έχει πολύ τζιν αυτό. Άντε.
- Σε παρακαλώ. - Καλά.
Βάλε αρκετό.
Πάμπλο, κοίτα, ο Τζον. Είναι απ' το Σίδνεϊ.
Γεια, Τζον.
Κι ο Χανς.
Ευχαρίστησα την ξαδέλφη μου.
Το ταξίδι ήταν κάπως ξαφνικό και…
Ελπίζω να σ' αρέσει το δωμάτιο. Το μεγαλύτερο.
- Αυτό είναι; - Ναι.
Λοιπόν, Πάμπλο; Τι άλλο;
Η Νέα Υόρκη; Εκπληκτικό διαμέρισμα; Σε στιλ λοφτ;
Δεν είναι άσχημο.
Αλλά σκέφτομαι να μετακομίσω.
- Με κούρασαν οι γείτονες. - Γριές που γκρινιάζουν για όλα;
Σου μιλάει η ξαδέλφη σου.
Όχι. Φοιτητές που κάνουν πάρτι όλη μέρα.
Διάολε.
Οι νέοι σήμερα δεν σέβονται τους μεγαλύτερους.
- Πήγαινε κι εσύ, είσαι γλεντζές. - Ήμουν, αλλά τώρα…
Οι άνθρωποι εργάζονται. Όταν γυρνάς σπίτι, θες μόνο να κοιμηθείς.
Θες μόνο να κοιμηθείς;
Βγάλ' το επιτέλους.
Αυτό; Ναι, το ξέχασα.
No comments yet. Be the first to leave one.