Beneath

ده، نه، هشت،

هفت، شش، پنج، چهار،

سه، دو، یک.

احتراق.

من این خواب رو می‌بینم.

همش یه چیزه، دوباره و دوباره.

دارم غرق می‌شم.

یه دریای سیاه بی‌کران همه جا رو گرفته،

اما هیچ جا راهی نیست.

وحشتناکه، ولی حتی بدترین خوابم هم نیست.

تو اون خواب، نه غرق میشم، نه حتی شنا می‌کنم،

ولی اون سیاهی بی‌پایان به هر حال سراغم میاد.

و اون تاریکی، اسممو میدونه.

وضعیت.

سیستم‌ها فعال، عملیات حفاری لنگراندازی تکمیل شد.

آفرین.

پارامترهای ماموریت.

در حال بارگیری.

جمع‌آوری و مطالعه نمونه‌های سطح یخ، نمونه‌های مغزه،

نمونه‌های آب زیرسطحی، نقشه‌برداری کف دریا با سونار و لیدار.

امکان استخراج H3 را بررسی کنید.

وای، واقعاً زهره‌ام رو ترکوندی.

میرا.

دکر.

اپراتور.

نزدیک بود تو رو افسر علمی کنن؟

درست شد. - آره، تعجب کردم بیدار شدی.

من اینجام.

همینطور که انتظار می‌رفت.

کس دیگه‌ای همراهمون هست؟

فقط منم.

خب، اونا هیچ‌وقت چیزی بیشتر از اینکه کجا می‌رم، بهم نمی‌گن.

اونا چیزای دهن پر کن مثل "اطلاعات" رو میگن

برای شما آدمای علمی.

باشه، خب ما اینجاییم، تنها توی ماه خطرناک،

حدود ۹۰۰ میلیون مایل دور از خورشید.

این اولین پروازته؟

این برام یه تجربه جدیده.

خب، این پنجمین پرواز منه.

گسترش عظیم به سمت غرب

حالا شده گسترش عظیم ستاره‌ای.

حقوق هیچ‌وقت بهتر نمیشه، اما غذاها حتی بدترن.

اما هر دوتاشون هنوز از خونه بهترن.

حالا کشتی میگه ما اینجا هستیم برای نمونه‌برداری از هسته

از یخ سطح، هوای سطح، آب زیرسطح.

ببخشید، مایعات.

اگه آب بود، باید ثبت اختراعش کنن.

تمام نیروهای اصلی مشغول کار روی رپر تو هستن.

خب، ما اینجا داریم سطح قمرهای بیرونی رو بررسی می‌کنیم

تا ببینیم اونجا چه خبره.

آماده‌ای برای یه کم بررسی؟

هی، حالت خوبه؟

متاسفم. فقط عادت کردن به این همه چیز سخته.

اوه، نگران نباش.

همه دفعه‌های اول خمار خواب میشن.

عادت می‌کنی.

پس ما تو قمر تیتان هستیم، درسته؟

خیلی خب، پس باید نمونه‌های یخ

و نقشه‌های دوربرد کف دریا رو به دست بیاریم تا این مسیر رو

از نظر پتانسیل برداشت منابع ارزیابی کنیم.

آره؟

آره. باشه، باشه.

الان مایع اینجا آمونیاک خیلی بیشتری داره.

این مقدار آمونیاک خیلی بیشتر از اقیانوس‌های زمینه.

همین باعث میشه چگالیش خیلی کمتر بشه،

سخت‌تر میشه شناور موند، ولی فشارش کمتره.

حالا می‌تونیم با یه زیردریایی کوچیک‌تر عمیق‌تر بریم. چه خوب.

خب، به این نگاه کن.

باید سبک نگهشون دارن.

و به اندازه کافی محکم باشن که از جاذبه زمین فرار کنن، درسته؟

ماموریت انجام شد.

ولی ما قرار نیست بریم عمق، خدا رو شکر.

فقط میریم زیرِ زیردریایی تا از کف نقشه‌برداری کنیم.

و مقاومت سطح رو آزمایش کنیم تا ببینیم به اندازه کافی محکمه

که بعداً بتونه تجهیزات سنگین رو تحمل کنه.

خیلی خب. آماده‌ای؟

باید قبل از شروع یه بله یا خیر ازت بگیرم.

بله، آماده‌ام.

خیلی خب، پس بریم سراغش.

چند روز اینجا موندن ده برابر حقوق تو خونه بهم میده.

و خیلی خطر کمتری داره.

آه.

خدا رو شکر که زیاد اینجا نمی‌مونیم.

زیرِ آب خیلی خیلی آروم‌تره.

ولی خب، منظره‌ایه، نه؟

حیف هم هست.

این همه فضا، و هیچکس نیست که ازش استفاده کنه.

شاید اونجا چند تا باکتری یا گوه سگ قدیمی پیدا کنیم

و واقعاً همه رو غافلگیر کنیم، نه؟

یه میلیارد سال دیگه،

تبدیل میشه به قارچ.

نه بابا، خب، وقتی دکل‌های حفاری اینجا باشن،

زود پر میشه.

خیلی خب، بزن بریم.

فعال کردن دریل سطحی.

یخ ثابته.

دریل هم همینطور.

مثل اینکه نصف راه رو رفتیم.

و بینگو.

به تایتان خوش آمدید.

آماده‌ای بری بیرون؟ - بیرون؟

بابا، تو بیشتر از اونی که فکر می‌کردم خمار بودی.

نه، حتی اون لباس هم نمی‌تونه اون بیرون ازمون محافظت کنه.

زیردریایی از لندر جدا میشه و میاد این سمت.

و ما میریم تو.

الان داریم از لندر جدا میشیم.

داریم به محل حفاری نزدیک می‌شیم.

و اونجاست.

از این قسمت متنفرم.

باور کنی یا نه،

از آب متنفرم.

بدون خط‌های نجاتمون نزدیکش نمیشم.

یکیش رو به لندر وصل می‌کنیم.

و یکیش رو هم به دریل، فقط برای ایمنی.

هنوزم فقط با فکر کردن بهش مورمورم میشه.

الان بهترین وقته.

میریم تو و جرثقیل رو فعال می‌کنیم.

وقتشه که برای خودمون اسم و رسمی پیدا کنیم، درسته؟

نگران نباش، اون به خاطر اختلاف دماست.

اینجا خیلی سردتره. باید به زودی درست شه.

بذار ببینم.

ردی از آمونیاک و متان،

می‌تونه به دماهای خیلی سردتری برسه.

نسبت به آب، بدون اینکه یخ بزنه.

ببین، برای همینه که این یه توده بزرگ یخ نیست.

اوه، آب خالص.

هیدروژن و اکسیژن جدا میشن.

و به محض اینکه به سطح می‌رسن، فوراً منجمد میشن.

برای همینه که پوسته تشکیل میشه.

آره.

می‌بینی، یه لایه محافظ خوب درست می‌کنه.

الان پنجه‌های کشش درگیر میشن.

آها، شد.

به یخ سطح بالایی خوب گرفتیم.

فقط سعی کن پایین رو نگاه نکنی.

نفست رو می‌بُره.

واقعاً.

مو به تنم سیخ می‌کنه.

اعماق بی‌کران، منطقه مرده، هیچِ بزرگ.

هیچ‌کس حتی نمی‌دونه این گودال چقدر عمق داره.

بیا بفهمیم.

حدود ۱۰ هزار فوت رو داره نشون میده.

وای.

نه. اوه، حرفم رو پس می‌گیرم، ممکنه بیشتر باشه.

خیلی بیشتر.

تداخل اونقدر قویه که نمیشه بیشتر از این خوند.

پس حداقل ۱۰ هزار تا (فوت) حسابش می‌کنیم.

اون چیه؟

تلاطم. یه جریان قوی راه افتاد و به ما خورد.

اینجا جریان‌های بزرگی هست،

مثل الگوهای ابر روی زمین.

این مثل یه طوفانه، یه طوفان آبی؟

بله، یک الگو.

ولی کل دنیا رو پوشوندن.

از سیرک تا اعماق.

اوه نه، اوه نه.

من همین بالا روی سطح می‌مونم، خیلی ممنون.

هر مشکلی پیش بیاد، خودمونو می‌کشیم بالا.

اگه بدتر از این نمیشه، پس ادامه میدم.

می‌تونی سونار رو روی کف اقیانوس امتحان کنی؟

پینگ سونار در سه، دو، یک.

اطلاعات داره برمی‌گرده، صدا رو الان پخش می‌کنم.

این صدای سونار نیست.

اون چی بود؟

فکر کنم از یخ میاد.

اوه، یه لحظه صبر کن.

اینا صدای برخوردن. گوش کن.

دید به پایین رو فعال می‌کنم.

اونجاست.

حباب‌ها؟

چه کوفتی داره اینا رو درست می‌کنه؟

ممکنه کیسه‌های گاز باشه که از کف دریا آزاد شده.

ولی چی داره آزادشون می‌کنه؟

ممکنه فعالیت‌های زمین‌گرمایی باشه.

اوه، بزرگ به نظر می‌رسن.

فکر کنم مثل یه الگوی آب و هواییه.

به سطح می‌رسن و توده‌هایی رو تشکیل می‌دن.

شرط می‌بندم اگه به اندازه کافی جمع شن،

متراکم می‌شن و بعد دوباره می‌افتن پایین.