Hotel Desire

Είναι η πιο ζεστή ημέρα των τελευταίων 7 ετών.

Καθαρός ουρανός, και παρόλα αυτά θα βρέξει.

- Μαμά, πρέπει να φύγουμε. - Τι ώρα είναι;

- Βγάλε την οδοντόβουρτσα. - Τι ώρα είναι;

- Εννιάμισυ, μαμά. - Τι ώρα φεύγει το σχολικό;

Δέκα παρά δέκα. Σε είκοσι λεπτά.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:CALAMITY JANE

Κόκκινο!

- Συγγνώμη. - Δεν πειράζει.

Μου το υποσχέθηκες, μαμά. Δεν θέλω να πάθεις καρκίνο.

- Πώς ξέρεις τι είναι καρκίνος; - Από το ίντερνετ.

Λούκα.

Πράσινο.

- Πού άφησα το κλειδί; - Στο αυτοκίνητο, μαμά.

- Σκατά. - Μαμά.

- Τι είναι; - Μη λες κακές λέξεις.

Συγγνώμη.

Περίμενε.

Λούκα, τι θα κάνω χωρίς εσένα;

Θα είσαι εντάξει, μαμά. Είναι μόνο για 2 βδομάδες.

- Το υπόσχεσαι; - Φυσικά.

- Ορίστε, νεαρέ μου. Καπέλο. - Ευχαριστώ.

Παρακαλώ... Λούκα.

- Πού πας, Λούκα; - Στον μπαμπά μου.

Θα με παραλάβει στο Παρίσι και θα με πάει στο Κυανό Αυτί.

- Θα πάτε στην Κυανή Ακτή. - Στη Κυανή Ακτή.

- Σωστά. Ξέρεις τι σημαίνει; - Όχι.

Η μπλε ακτή.

- Σωστά, πάμε. - Αυτό το μπλε είναι πολύ βαθύ.

- Δεν είναι έτσι, μαμά; - Και βέβαια.

Λούκα, μη ξεχάσεις να πιάσεις εκείνη την πεταλούδα για μένα.

- Το υπόσχομαι. - Σε αγαπάω.

Κι εγώ εσένα.

- Χαιρετίσματα στο μπαμπά. - Θα πω.

Μη καπνίσεις, γιατί θα αρχίσει να βρέχει.

Το υπόσχομαι.

Ώστε ο Ζούλιους Πας ζωγραφίζει πορτραίτα ανθρώπων,

χωρίς να τους βλέπει;

Σωστά. Χρησιμοποιεί την αίσθηση της αφής,

εξερευνώντας τα χαρακτηριστικά τους με τα χέρια του.

- Φανταστικό. - Και σήμερα, η έκθεσή του ανοίγει...

Καπουτσίνο για τον κύριο, φρέσκια πορτοκαλάδα για την κυρία.

Πολύ καλά. Καλή σας μέρα.

- Τόνι, είσαι τρελός; - Συγγνώμη, Φήλιξ, αλλά έχω αργήσει.

- Μπορείς να το παρκάρεις; - Έχεις περίοδο;

- Σε παρακαλώ, το κλειδί είναι πάνω. - Για τελευταία φορά. Θα...

Σε παρακαλώ.

Ηοtel Miramare, Βερολίνο. Τι μπορώ να κάνω για σας;

Φυσικά, κα Ρουμπινστάιν.

Καραμελωμένο μάνγκο για το τραπέζι 26.

- Έχει δει κανένας την Αντόνια; - Όχι.

Υπηρεσία δωματίου. Πώς μπορώ να σας βοηθήσω;

Αγγλικό πρωινό για το 406.

- Ζούζε, έχεις δει την Αντόνια; - Όχι.

- Έχει αργήσει 35 λεπτά. - Πού είναι;

Έχετε δει την Αντόνια;

Πρέπει να είναι η Μέρα της Μαρμότας.

Γι αυτό ένα καλό ξενοδοχείο

πρέπει να προσλαμβάνει μόνο ομοφυλόφιλους.

Εγώ δεν μπορώ να κάνω παιδιά και να τα χρησιμοποιώ

σαν δικαιολογία για να τα θαλασσώνω.

- Μαρσέλ, εγώ... - Όχι, Αντόνια, φτάνει.

Αφού με άκουσες να εκφράζω την ανεκπλήρωτη ευχή μου για παιδί...

πρέπει να ξέρεις ότι δεν μπορώ να δεχθώ αυτό το πράγμα.

Εντάξει, είσαι ανύπαντρη μητέρα και

δουλεύεις σ' αυτό το ξενοδοχείο. Λοιπόν;

Αυτό σε εμποδίζει να σηκωθείς, να πας το γιο σου στο λεωφορείο...

...και να εμφανίζεσαι στην ώρα σου για δουλειά;

Όχι.

Θεέ μου, Τόνι.

Αν είχα αυτά που έχεις, θα δούλευα ακόμα περισσότερο

και θα σηκωνόμουν νωρίτερα.

Ξέρω, Μαρσέλ. Γι αυτό με κάνει...

Ναι, ξέρω. Γι αυτό σε κάνει να αισθάνεσαι ακόμα χειρότερα. Ξέρω.

Τώρα, για τελευταία φορά, θα κάνω το καθήκον μου

σαν μαιτρ που ενδιαφέρεται, και θα πω:

Ας το ξεχάσουμε.

- Είσαι ο καλύτερος. - Θα απολυθείς αν ξαναγίνει.

- Αυτή είναι η τελευταία φορά. - Ευχαριστώ.

Και παρόλα αυτά, μοιάζεις ακόμα πολύ θλιμμένη.

Δεν θα με πείραζε μια νεροποντή, για να πλύνει τη σκόνη των δρόμων.

Ναι, ναι. Τώρα βγάλε αυτά τα άχαρα καθημερινά ρούχα...

και φόρεσε το παραμυθένιο φόρεμά σου, Σταχτοπούτα.

- Ευχαριστώ. - Άντε.

Γεια σου, Αντόνια.

- Με πονάνε τα πόδια μου. - Γεια σου, Τζούλια.

- Τι τρέχει με σένα; - Τίποτα, καλά είμαι.

- Απλά ιδρώνω, αυτό είναι όλο. - Ιδρώνεις;

Τι λες τώρα; Τι τρέχει; Τι έχεις;

Αντόνια, έλα εδώ.

Τι τρέχει;

Τι έγινε;

Κι εγώ ιδρώνω, και δεν νομίζω

ότι αυτό που βγαίνει απ'τα μάτια σου είναι ιδρώτας.

Όπως έχεις περίοδο κάθε μήνα, αυτό δεν είναι ιδρώτας.

- Είσαι τρελή. - Κι εσύ χαμογέλασες.

- Γλυκειά μου, τι συνέβη; - Μισώ τον εαυτό μου γι αυτό.

- Είναι για γέλια. Είναι... - Το ήξερα ότι επρόκειτο για άντρα.

- Από τη στιγμή που μπήκα... - Όχι.

Δεν πρόκειται για άντρα. Ο μοναδικός άντρας...

Δεν είναι άντρας, είναι ο γιος μου.

- Ο Λούκα; - Ναι, ο Λούκα.

Είναι στη Γαλλία με τον μπαμπά του.

Δεν μπορώ να πιστέψω ότι υποχώρησες σε κείνη.

Ναι, λυπάμαι.

Χαίρετε, κε Διευθυντά. Οστρόφσκι, από τη ρεσεψιόν.

- Αλήθεια; - Ναι.

Ανησυχώ τρομερά. Είναι μόνο επτά ετών.

- Ένας ανεξάρτητος νεαρός. - Είναι πράγματι πολύ ανεξάρτητος.

Ξέρεις, για πρώτη φορά εδώ και καιρό, αισθάνομαι ότι...

...έχω...

Τι;

Από τότε που ο πατέρας του Λούκας...

Από τότε που ο πατέρας του Λούκας;

- Μη με κοροϊδέψεις. - Δεν θα σε κοροϊδέψω. Λέγε.

Έχουν περάσει 7 χρόνια από τότε που..

- ... έκανα έρωτα τελευταία. - Δεν το πιστεύω.