Pocahontas II: Journey to a New World

Hij is binnen.

Grijp 'm.

Hij is weg. Doorzoek de kamer.

Een feestje. Ben ik uitgenodigd? -John Smith, in naam van de koning...

...ben je aangehouden wegens verraad. -Verraad? Dan moet je Ratcliffe hebben.

Hij ging door het raam.

Laat hem niet ontsnappen.

Achter hem aan.

Fijn dat je kwam binnenvallen. Wil er iemand met hem mee?

Snij hem af.

Nu heb ik hem.

Hij springt.

De koning geloofde mijn verhaal. Jammer.

Ik had je veel liever zien hangen.

Ik heb echt alles gedaan om hem te redden.

En zo vond John Smith de dood.

Ik wilde hem levend.

Net als ik. Maar u heeft hem niet nodig om mijn verhaal te bevestigen.

We moeten wachten tot John Rolfe terugkeert met het opperhoofd.

Die vertelt nog meer leugens. Oorlog is de enige manier.

Goed, Ratcliffe. Maak je armada maar gereed.

Maar we wachten op de terugkeer van John Rolfe en het opperhoofd.

REIS NAAR EEN NIEUWE WERELD

Er is veel tijd verstreken sinds de dood van John Smith.

Misschien moet je het nu achter je laten.

Je hebt gelijk. Maar afscheid nemen is zo moeilijk.

de aarde kil

de velden kaal

de takken vechten tegen wind die hen verslaat

de vogeltrek komt snel op gang

de beer die gilt met zoveel sneeuw

slaapt hij een winter lang

ze doen wat ze moeten doen

iets wat ik herken

en wie weet als ik mijn pad volg, ontdek ik

wie ik ben

maar volg ik het juiste spoor?

tientallen stemmen

fluisteren in mijn oor

en welke heeft

met mij het beste voor?

hoe weet ik ooit

volg ik het

juiste spoor?

de wereld heeft mij veel geleerd

ik zei vaarwel en ben uiteindelijk teruggekeerd

mijn levenspad dat zich ontknoopt

is vlak of steil maar onderwijl

beslis ik hoe het loopt

het wordt tijd dat ik mijn droevig hart overwin

ja, de tijd is daar

en ik begin

bij het begin

maar volg ik het juiste spoor?

tientallen stemmen fluisteren in mijn oor

en welke heeft

met mij het beste voor?

hoe weet ik ooit

volg ik het

juiste spoor?

Schip ahoi. -Schip in zicht.

Schip in zicht.

Ze zijn er. Snel.

Wacht op mij.

Open de poort.

Alle hens gereed. Werp de lijn.

Trekken, mannen.

Naar links.

Aantreden.

Geef acht.

Vuile barbaar.

Ho, jongen. Rustig. Ho.

Smerige wilde.

Wacht...

Wacht. -Wapens neer.

Rustig maar, ik heb 't geregeld.

De kolonisten moeten weten dat wij te vertrouwen zijn.

Je had niet in moeten grijpen. -Neem me niet kwalijk.

Oké, geaccepteerd. -Ik wilde alleen maar helpen.

Ik had je hulp niet nodig. -Je zei ook geen dank je wel.

Hoe zit 't met goede manieren?

Nou, je bent hier pas nieuw, dus die leer je nog wel.

Vrouwen...

De indianen willen vast oorlog.

Liefje, dat zou Pocahontas nooit toestaan.

Pocahontas?

John Rolfe. Uw paard, meneer. -Ah, kijk eens. Dank je wel.

Ik wil die Pocahontas wel ontmoeten.

Opperhoofd...

...ik ben John Rolfe.

Volgens de gebruiken...

Hoe maakt u 't? -Laat hem door.

Volgens de gebruiken van ons land, schenk ik dit paard...

...aan de machtige Pocahontas.

Dochter...

Jij? -Dit dier is voor jou.

Nee. Sorry, mijn fout.

Dit paard is voor... -Pocahontas, heeft uw koning gezegd.

Of was dat een leugen van hem? -Nee, nooit.

Maar het is...

Nee, dit is helemaal goed.

Goed gedaan, Rolfe.

Wij kunnen hier samen leven, onder de heerschappij van koning James.

Om uw vertrouwen te winnen, wil ik dat u met mij meegaat...

...om mijn koning te ontmoeten. -Ik wil geen land van 't bleekgezicht.

Hij wil mijn land. Waarom vaart hij niet over het zoute water naar mij?

Ik ben bang dat dat niet gaat, Uwe Opperhoofdheid.

Jullie zijn barbaren. Ze willen alleen maar ons land.

Ze willen onze heilige... -Is dat wat ze willen?

Dat weten jullie niet. Vader, er moet iemand gaan.

Je spreekt met de tong van een bleekgezicht.

Je hoort bij hen. Misschien moet jij maar gaan.

Nee. Dit is een diplomatieke zaak. Dat kun jij helemaal niet.

Ik zal gaan. -Dochter...

Vader, alsjeblieft. Ik kan dit.

Je hebt de geest van je moeder.

Goed dan, het is besloten. -Maar...

Geweldig.

Grootmoeder Wilg, ik moet met u praten.

Is dat mijn Pocahontas?

Wat is er, kind?

Je maakt je zorgen om het zoute water over te varen.

Wat als ik geen vrede kan brengen? Wat als ik faal en alles erger maak?

Wat als? Wat als de lucht in brand vliegt en je neus eraf valt?

Lang geleden vertelde ik je dat je met je hart moet luisteren.

Nu is het tijd om te luisteren naar je hart.

Maar de geesten...

Kunnen je helpen. Maar de geest in jezelf kan je leiden.

Luister naar de geest in jezelf.

Luister naar de geest in jezelf.

Grootmoeder Wilg, het lukt niet. Grootmoeder Wilg?

Voorzichtig. -Hier naartoe.

Rustig. -Naar stuurboord.

Ik zal de vrede met de bleekgezichten niet verbreken...

...maar we moeten weten hoe sterk ze zijn.

Zet een kerf in deze staf voor elk bleekgezicht dat je ziet.

Waak over mijn dochter.

Ik kan je niet meenemen.

Haal geen streken uit en pas goed op elkaar.

Vergeet nooit dit land.

Jij zal altijd bij me zijn.

Wacht. Wat is dit? -Dit is Uttamatomakkin.

Gaat Utta... Gaat ie mee? Ga jij met ons mee?

Ik zei... Hallo, versta je me?

Kan hij me verstaan?

Natuurlijk, wat een goed idee. Dit is prima. Fantastisch.

Hijs het anker.

Anker hijsen.

Zeilen los. -Jawel, meneer.

Anah, vader.

Ja natuurlijk. Zwabber het dek. Zwabber het dek.

Dat is het enige wat we doen. Het dek zwabberen.

Het is toch schoon. Waarom moeten we het dek zwabberen?

Voor mij is het schoon. Ik zie geen vuil.

Zwabber het dek. Ik zwabber.

Zien jullie me zwabberen?

Hé, wat is dat?

Pak 'm. Heel goed.

Meeko, wat doe jij hier?

Wat is dit allemaal?

Luister, juffie. Ik tolereer geen verstekelingen...

...en laat mijn bemanning met rust.

Jij blijft benedendeks...

...of in de cel. Je bent...

Een gast van de koning en zo moet ze behandeld worden. Duidelijk?

Waarom deed je dat?

Omdat jij de afgezant bent, en ik heb de eer je te beschermen.

En eer, Pocahontas, is de ruggengraat van onze beschaving.

Dank je wel.

Land ahoi.

Hijs de zeilen.

Trek 'm strak aan.

Daar komt ie.

Welkom in Londen.

Zullen we?

Zoals je wilt.

de zon komt op de kaars gaat uit

het volk in Londen rekt zich uit

de oven brandt -ik zet vast thee

dat wakker worden valt niet mee

terwijl de waar wordt klaargezet

verdwijnt de dronkaard in zijn bed

de schoolbel gaat de kerkklok luidt

een venter roept

een kind dat huilt

wat een dag in Londen kijk de burgerij

iedereen kent iemand van ver of van dichtbij

de kaasboer geeuwt de bakker schreeuwt

een redelijk bedrag

ze hopen te verkopen en zo gaat het elke dag

Verse broodjes. -Pocahontas, wacht.

je slacht een big en kaakt een vis

het is niet het leukste dat er is

maar dank de Heer en kus de grond

dat ik een bed in Londen vond

de upper class ligt op één oor

en ondertussen dweil ik door

elke dag hetzelfde lied

ik heb niks te doen -dus klaag ik niet

wat een dag in Londen alles is te koop