Shrek

Shrek (2001) OCR 23.976 fps runtime 01:30:08

"กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ยังมีเจ้าหญิงผู้น่ารัก พระองค์หนึ่ง

"แต่พระองค์ต้องคำสาป น่าสะพรึงกลัว

"มีเพียงจุมพิตแรกแห่งรัก ที่จะถอนคำสาปได้

"เจ้าหญิงถูกขัง อยู่ในปราสาทแห่งหนึ่ง

"มีมังกรร้ายพ่นไฟ คอยเฝ้าคุม

"อัศวินผู้กล้าหลายราย พยายามปลดปล่อย เจ้าหญิง เป็นอิสระจากคุกอันน่ากลัวนี้

"แต่ไม่มีผู้ใดทำได้สำเร็จ

"เธอเฝ้าคอยอยู่ในที่คุมขัง ของมังกรร้าย

"ณ ห้องชั้นบนสุด ในหอคอยที่สูงลิ่ว

"เฝ้ารอรักแท้แห่งเธอ และจุมพิตแรกแห่งรักแท้"

คงเป็นไปได้หรอก

นี่มันเรื่องงี่เง่า..

- ไป - ไป

- ข้าว่ามันอยู่ในนั้น - เอาล่ะ ไปจัดการมันกัน

เดี๋ยวก่อน รู้มั้ยมันทำอะไรเจ้าได้บ้าง

ใช่ มันจะป่นกระดูกเจ้า ไปทำขนมปังนะ

เออ ที่จริงนั่นน่าจะเป็นยักษ์ใหญ่

แต่ถ้าเป็นยักษ์กินคน ยิ่งดุกว่านั้นอีก

พวกมันจะเอาหนัง ที่เพิ่งถลกสดๆ ของพวกเจ้า ไปตัดเสื้อสูท

- ไม่นะ - พวกมันจะเลาะตับพวกเจ้า

คั้นวุ้นจากลูกตาพวกเจ้า

- จริงๆ แล้ว ทาขนมปังปิ้งก็อร่อยดีนะ - ถอย ถอยไป เจ้ายักษ์

ถอยไป ข้าเตือนเจ้าแล้วนะ

ใช่

นี่เป็นตอนที่พวกเจ้า ต้องวิ่งหนีไป

แล้วอย่ากลับมาอีกนะ

"ประกาศจับ สัตว์ประหลาดในเทพนิยาย"

เอาล่ะ คันนี้เต็มแล้ว เอาออกไปได้

- ขยับไป เร็วเข้า ลุกขึ้น - คนต่อไป

เอามานี่ เจ้าไม่มีทางได้บินอีกแล้ว

20 เหรียญเงินสำหรับแม่มด คนต่อไป

- ลุกขึ้น มาเร็ว - 20 เหรียญ

- นั่งลงตรงนั้น - อยู่เงียบๆ

กรงนี่เล็กเกินไป

อย่าส่งข้าไปเลย ข้าจะไม่ดื้ออีกแล้ว

ข้าเปลี่ยนนิสัยได้ ขอร้อง ขอโอกาสข้าอีกครั้ง

- หุบปากซะ - คนต่อไป

- เจ้ามีอะไร - หุ่นไม้ตัวน้อยนี่

ข้าไม่ใช่หุ่นไม้ ข้าเป็นเด็กจริงๆ

5 ชิลลิ่งสำหรับของเล่นผีสิง

- เอามันออกไป - พ่อ ขอร้องล่ะ อย่าให้พวกเขาเอาข้าไป

- ช่วยข้าด้วย - คนต่อไป เจ้ามีอะไร

ข้ามีลาพูดได้

ดีแล้ว ให้ราคา 10 ชิลลิ่ง ถ้าเจ้าพิสูจน์ได้จริง

เอาเลย เพื่อนตัวน้อย

ว่าไง

มันแค่.. มันแค่ตื่นเต้นนิดหน่อยน่ะ

ที่จริงแล้วมันช่างพูดออก พูดสิ ไอ้ลาโง่หัวดื้อ

- ข้าฟังมาพอแล้ว ทหาร - เดี๋ยว เดี๋ยว มันพูดได้นะ

มันพูดได้จริงๆ

ข้าพูดได้ ข้าชอบพูด

ข้าเป็นลาช่างพูดที่สุด ที่เจ้าเคยเห็นมา

- พานางออกไปให้พ้นหน้าข้า - ไม่นะ ไม่

ข้าสาบาน มันพูดได้จริงๆ

ว้าว ข้าบินได้

- เขาบินได้ - เขาบินได้

มันพูดได้ด้วย

ใช่แล้ว ไอ้โง่ ตอนนี้ข้าเป็นลาที่พูดได้ และบินได้

เจ้าอาจเคยเห็นบ้านบินได้ หรือของเจ๋งๆ ที่บินได้

แต่พนันได้ว่า เจ้าไม่เคยเห็นลาบินได้

จับมันให้ได้

ตามมันไป มันกำลังหนี

จับมันให้ได้ ทางนี้ เลี้ยว

เจ้ายักษ์

ว่าไง

ข้ารับคำสั่ง จากลอร์ดฟาร์ควาด

ข้ามีสิทธิ์จับเจ้าทั้งสอง

และส่งตัวพวกเจ้า ไปยังสถานที่อยู่ที่กำหนดไว้

จริงเหรอ เจ้ากับกองทัพอะไรล่ะ

ขอข้าพูดอะไรหน่อยได้มั้ย

ฟังนะ เมื่อกี้เจ้าเยี่ยมมาก เหลือเชื่อจริงๆ

เจ้าพูดกับข้าใช่มั้ย

ใช่ ข้าพูดกับเจ้า

ขอบอกได้มั้ยว่าเจ้ายอดมากเมื่อกี้ ข้าหมายถึง ทหารพวกนั้น

พวกมันคิดว่าแน่ แล้วเจ้าก็ปรากฏตัว แล้วก็โป๊ะเชะ

พวกมันกลัว จนวิ่งพล่านชนกันเอง

ข้ารู้สึกดีจริงๆ ที่ได้เห็นอย่างนั้น

- เยี่ยมจริงๆ - ดีชะมัดที่ได้เป็นอิสระ

ทำไมเจ้าไม่ไปฉลองอิสรภาพ กับพวกเพื่อนของเจ้าล่ะ

แต่ข้าไม่มีเพื่อน ข้าไม่ออกไปข้างนอกนั่น คนเดียวหรอก

นี่ รอเดี๋ยว ข้ามีความคิดดีๆ แล้ว ข้าจะอยู่กับเจ้า

เจ้าเป็นนักสู้ตัวเขียว ผู้ทรหดและโหดเหี้ยม

เราจะทำให้คนที่กล้า มาแหยมกับเรา ปอดแหกไปเลย

ว้าว น่ากลัวมากเลย

ถ้าเจ้าไม่ว่าอะไร ที่ข้าพูดแบบนี้

ถ้าทำแบบนั้นไม่ได้ผล แค่ลมหายใจเจ้า ก็จัดการได้แล้ว

เพราะเจ้าน่าจะอมลูกอม ดับกลิ่นปากหน่อยนะ

ปากเหม็นน่าดู

ขนจมูกข้าแทบไหม้แน่ะ

เหมือนตอนที่..

แล้วข้าก็กินลูกเบอร์รี่เน่าๆ

วันนั้นตดเหม็นทั้งวัน

เจ้าตามข้ามาทำไม

ข้าจะบอกเจ้าให้ว่าทำไม

เพราะมีตัวข้าเพียงลำพัง

ไม่มีใครอยู่เคียงข้างข้า

ปัญหาทั้งปวงของข้าสาบสูญ

ไม่มีใครดูถูกข้า

แต่เจ้าต้องมีเพื่อน

หยุดร้องเพลงได้แล้ว

ไม่ประหลาดใจเลย ที่เจ้าไม่มีเพื่อน

มิตรแท้เท่านั้น ที่จะจริงใจ

ฟังนะ เจ้าลาน้อย ดูข้าให้ดีๆ ข้าเป็นอะไร

- สูงมากมั้ง - ไม่ใช่ ข้าเป็นยักษ์กินคน

"คว้าคบไฟและคราดมา"

เจ้าไม่กลัวเลยหรือไง

ไม่อ่ะ

- จริงเหรอ - จริงเดะ

ข้าชอบเจ้าจริงๆ เจ้าชื่ออะไร

เชร็ค

เชร็คเหรอ รู้มั้ยข้าชอบอะไรในตัวเจ้า เชร็ค

ดูเจ้าเป็นคนแบบ "ข้าไม่สนว่าใคร จะคิดถึงข้าว่ายังไง"

ข้าชอบนะ ข้านับถือเรื่องนั้น เชร็ค เจ้าเจ๋งดี

ดูนั่นสิ ใครจะอยากอยู่ที่นั่น

นั่นแหละบ้านข้า

น่ารักดีนะ สวยเชียวล่ะ เจ้าตกแต่งเก่งนี่

น่าทึ่งมากที่เจ้าทำได้ดี ทั้งที่มีงบนิดเดียว

ข้าชอบหินนั่น สวยดีนะ

ห้ามเข้า - ระวังยักษ์กินคน อันตราย

ข้าว่าเจ้าคงไม่ต้อนรับใครเท่าไหร่ ใช่มั้ย

ข้ารักสันโดษ

รู้มั้ย ข้าก็เหมือนกัน เราเหมือนกันอีกเรื่องแล้ว

ข้าเกลียด เวลามีใครอยู่ตรงหน้า

อุตส่าห์พยายามบอกใบ้แล้ว ก็ไม่ไปซักที

แล้วมันก็มีความเงียบ ที่น่าอึดอัดนั่น

- ขอข้าอยู่ด้วยได้มั้ย - อะไรนะ

ขออยู่ด้วยนะ

- ได้สิ - จริงเหรอ

- ไม่จริง - ขอร้องล่ะ ข้าไม่อยากกลับไปที่นั่น

เจ้าไม่รู้หรอกว่ามันเป็นยังไง ที่ต้อง เป็นตัวประหลาด เอ่อ บางทีเจ้าอาจจะรู้

นั่นแหละคือเหตุผล ที่เราต้องอยู่ด้วยกัน เจ้าต้องให้ข้าอยู่ด้วย

- ขอร้องล่ะ ขอร้องนะ - โอเค โอเค

- แต่คืนเดียวเท่านั้นนะ - ขอบใจ

- เจ้ามัน.. ไม่นะ ไม่ - นี่ต้องสนุกแน่

เราอยู่ดึกๆ ผลัดกันเล่าเรื่องบู๊สู่กันฟัง

พอตอนเช้า ข้าจะทำวัฟเฟิล

ข้านอนตรงไหนได้

ข้างนอก

เอ่อ ก็ได้นะ

ข้ารู้ว่าเราไม่รู้จักกันดี

ข้างนอกก็น่าจะดีที่สุดแล้ว

ข้าไปล่ะ

ราตรีสวัสดิ์

ข้าชอบอยู่กลางแจ้งมาก ข้าเป็นลา ข้าเกิดข้างนอก

ข้าจะนั่งอยู่คนเดียว ข้างนอกนี่แล้วกัน

อยู่ข้างนอกคนเดียว

มีตัวข้าเพียงลำพัง ไม่มีใครอยู่เคียงข้างข้า

ข้าบอกให้เจ้าอยู่ข้างนอกแล้วไง

ข้าก็อยู่ข้างนอกนี่

เอาล่ะ สุภาพบุรุษ มันไกลจากที่ฟาร์มมาก แต่เราไม่มีทางเลือก

ไม่ใช่บ้าน แต่ก็พอได้

- เตียงนี่สบายจริงๆ - จับได้แล้ว

ข้าเจอชีส

ของห่วยๆ

- นั่นเจ้าหรือเปล่า กอร์เดอร์ - เจ้ารู้ได้ยังไง

พอได้แล้ว พวกเจ้ามาทำอะไรในบ้านข้า

นี่

ไม่ ไม่ ไม่ เอาศพยัยนี่ออกไปจากโต๊ะข้า

แล้วพวกเราจะเอาเธอ วางไว้ไหนล่ะ เตียงมีคนนอนแล้ว

อะไรเหรอ

ข้าอยู่ในหนองน้ำ ข้าปักป้ายไว้ ข้าเป็นยักษ์กินคนที่น่ากลัว

ข้าจะทำยังไง ถึงจะได้ความเป็นส่วนตัวสักนิด

ไม่นะ ไม่

ไม่ ไม่

อะไรเนี่ย

- หยุดน่า - อย่าผลักสิ

พวกเจ้ามาทำอะไรในหนองน้ำของข้า

หนองน้ำ หนองน้ำ หนองน้ำ

ว้าย ตายแล้ว

เอาล่ะ ออกไปจากที่นี่ พวกเจ้าทุกคน ออกไป

เร็วเข้า ไปสิ ไป ไป๊ ไปเร็ว นี่

- เร็วเข้า มาเร็ว - ไม่ ไม่

ไม่ ไม่ ไม่ใช่ทางนั้น ไม่ใช่ที่นั่น

นี่ อย่ามองข้านะ ข้าไม่ได้ชวนพวกเขามา

แย่มาก ไม่มีใครชวนเรา

- อะไรนะ - เราถูกบังคับให้มาที่นี่

- ใครบังคับ - ลอร์ดฟาร์ควาด

เขาโกรธ เขาข่มขู่ แล้วก็เซ็นชื่อไล่พวกเรา

เอาล่ะ

มีใครรู้บ้างว่าเจ้าฟาร์ควาดนี่อยู่ไหน

ข้ารู้ ข้ารู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน

มีใครอื่นมั้ย ที่รู้ว่า จะหาเขาพบได้ที่ไหน

- มีใครบ้างมั้ย - ข้า ข้า

- มีใครมั้ย - เลือกข้าสิ

ข้ารู้ ข้ารู้ ข้าเอง ข้า

โอเค ก็ได้

ฟังนะ สัตว์ประหลาดในเทพนิยายทุกตัว

อย่าทำตัวตามสบาย การต้อนรับสิ้นสุดลงแล้ว

จริงๆ แล้ว ข้าจะไปตามหาฟาร์ควาดตอนนี้เลย

และขับพวกเจ้าทั้งหมด ออกไปจากที่ดินของข้า กลับไปยังถิ่นเดิมของพวกเจ้า

เจ้า เจ้ามากับข้า

ได้เลย นี่แหละที่ข้าอยากได้ยิน

เชร็คและดองกี้ 2 เพื่อนซี้ ออกไปผจญภัยร้ายในเมืองใหญ่

ข้าชอบจัง

เดินทางอีกครั้ง

- ร้องเพลงกับข้าสิ เชร็ค - นี่

ข้ารอเวลาที่จะออกเดินทางอีกครั้ง

ข้าเคยพูดว่ายังไง เรื่องร้องเพลง

- งั้นขอผิวปากได้มั้ย - ไม่ได้