War of the Buttons (La Nouvelle Guerre des boutons)

Wacht op mij! - Ik doe niks anders dan op jou wachten.

Ik heb slecht geslapen.

Waarom?

Omdat mama huilde.

Dat kon je niet horen, je snurkte.

Snurk ik? - Als een tractor.

Papa snurkte ook. Weet je nog?

Ja, ik weet het nog.

Wanneer komt hij uit Duitsland terug?

Als de oorlog voorbij is. - Maar wanneer?

Als je ophoudt met vragen stellen!

Heb je dat gezien? Die van Velrans.

Wat een lef, zeg. Hé daar!

Wat moet je? - Zeg, Azteek...

de grond van Chevillon ligt in Longeverne.

Nee toch? En wat wat dan nog?

Dan worden de konijnen door ons gestroopt.

Ik wou het net zeggen. - Kijk eens aan.

Jij moet onthouden dat twee sufkoppen ons niet tegenhouden.

Zeg dat nog eens! - Jullie van Longeverne zijn sullen,

zeikers, slaplullen.

Slaplullen! Slaplullen!

Donder nu maar op.

We zeggen het tegen Lebrac! Wacht maar!

Ja, we zeggen het tegen Lebrac!

Nee, niet tegen Lebrac! Ik ben bang! Rot op, slaplullen!

Slaplullen!

Rot op! - Vort, zeikers!

Donder op! - Snotneuzen!

Slaplullen!

Doet het pijn?

Aan mijn eergevoel, ja. "Slaplul".

Een ergere belediging bestaat niet.

Hoezo? - Weet je niet wat een slaplul is?

Natuurlijk wel. Het is zoals... "domme koe".

Nee, het is duizend keer erger.

Het is een oorlogsverklaring!

Wie is dat bij Simone?

Juffrouw Simone! Wie is dat?

Mijn petekind. Ze heet Violette.

Kom.

Ze komt vast uit de stad. - Uit Clermont, denk ik.

Violette uit Clermont.

Dit is Violette.

Hoi.

Kijk die nieuwe bij Simone.

Ze is mooi. - Anders dan onze meisjes.

Ze zal niet vaak koeien gehoed hebben.

Het meisje komt uit de stad.

Word toch eens wakker. Heeft ze jullie behekst?

Wat is dat?

Ben je gevallen? - Nee, de Velrans hebben...

Ik vertel het.

Ze stroopten bij Chevillon. - Wat? Bij ons?

Ja, ze jagen op ons terrein. - De schoften.

En ze scholden ons voor slaplullen.

Slaplullen, wij? - En jij vooral.

Kom, kinderen, in de rij.

Wat doen we eraan?

Wat doen we?

Wat doen we met de Velrans? - Ik moet...

Ik moet nadenken.

Maarschalk, wij zijn paraat.

Jij gaf ons weer hoop.

Het vaderland zal herrijzen.

Maarschalk, maarschalk, wij zijn paraat.

Ga zitten.

Meneer? - Ja, Bacaillé?

Waarom zingen we alleen op maandag?

Omdat overdaad schaadt.

En met alle respect, jij gaat geen zangcarrière maken.

Hij denkt dat hij Tino Rossi is.

Wat zeg je, Lebrac? - Niets belangrijks.

Dacht ik al. Maar als je het toch zo graag uitlegt,

mag je even naar voren komen. - Nee! Weet u het zeker?

Ik ben nog gezond van geest. Kom op.

Dat wordt lachen.

Meneer Lebrac...

Vertel wat over de Loire. Ik luister.

Dat is een dier... met oren.

De Loire, niet de "loir" of relmuis. De stroom.

De stroom. Goed.

Wel...

Het is dus een stroom.

Met veel water.

Anders zou het een rivier zijn.

Maar dit is dus zeker een stroom.

Hij ligt niet ver hiervandaan.

Nu ja, niet al te ver.

Je hebt natuurlijk ver en ver.

Niette spitsvondig worden. Noem enkele steden aan die stroom.

Goed.

De steden aan de Loire, de stroom die u bedoelt,

zijn erg verschillend.

Sommige zijn groot. Je kunt ze bezoeken.

Andere zijn middelgroot

en nog andere zijn heel klein, zoals hier.

Maar het zijn wel steden met vissers die komen vissen.

Paling, harder, grondel en soms ook schoenen.

Bijzonder overtuigend.

Je weet de weg? - Ja, meneer.

En was de juf aardig?

Het kan erger.

Heeft ze vragen gesteld? - Ja.

Over de voltooid en onvoltooid tegenwoordige tijd en de toekomende tijd.

Dag, beste Simone.

Burgemeester, alles goed? - Het moet wel.

Wat een leuk meisje. Dag, jongedame.

Familie?

Mijn petekind. - Heeft ze ook een naam?

Violette. Haar ouders sturen haar voor haar zwakke longen.

Je kunt nergens beter zijn dan hier.

Waar komen we vandaan?

Ze woonde in Rennes.

Heeft ze haar tong ingeslikt?

Violette is erg verlegen.

We gaan haar heus niet opeten.

Bezorg het gemeentehuis haar papieren. Dat is verplicht.

En verder? - Ik zou het belangrijkste nog vergeten.

Mijn vrouw heeft tien meter zwart galon nodig.

Zou ze verwachten weduwe te worden?

Bevalt dit u? - Je zou je in Parijs wanen.

Hier Londen. Berichten van Fransen aan Fransen.

Luister naar de instructies... - Zet 't wat harder, voor de moffen.

Alsof Hitler achter de deur staat te spioneren.

Naar je kamer, je komt me de strot uit.

En lach niet. - Maar je bent grappig.

Pas op dat ik je niet in de leer stuur.

Dan zou ik je laffe kop niet zien.

Jij vraagt om een pak slaag!

Wacht maar eens af!

Hou op, Camille. Jij was vroeger net zo. - Maar ik respecteerde mijn vader!

We laten de Velrans zien of we slaplullen zijn.

Dat dorp van collaborateurs verdient een lesje!

Wacht toch even!

Wat moet die hier? - We hebben geen kleuter nodig.

Thuisblijven, zei ik!

De Velrans hebben mij beledigd! - Dit is geen spel.

We trekken ten oorlog. - Daarom heb ik mijn katapult.

Goed dan. Maar als er gedonder komt, is het ieder voor zich.

Je slaat zo'n toon aan omdat ik klein ben.

Als ik groot was... Als ik groot was... - Wat dan?

Dan zou ik groot zijn.

En waarom ben jij de baas? Je bent niet verkozen.

Ik ben de slimste en ben niet bang.

Of we houden een piemelwedstrijd.

De grootste is de baas. Broek omlaag.

In dat geval ben ik te klein om baas te zijn.

We geven ze op hun donder. - Wat moet ik doen?

Stil, had ik gezegd.

Het is niet expres. Ik loop. - Loop in stilte.

In stilte!

Blunder niet. - Wie denk je dat ik ben?

Schiet op. - Ik doe wat ik kan.

Een vrachtauto!

Verberg je.

Vlug!

Alle Velrans zijn krentenkakkers

Moffen.

Dat was op het nippertje.

Niette geloven. Je bent terug.

Dat is lang geleden! Dat moeten we vieren! Pruimenjenever. Echte.

Ik maak 'm zelf. Weet je nog?

Het hield me overeind in Saigon. Tegen de ziekten en de vliegen.

Op het Koloniale Regiment! Ad fundum of je bent een lijntrekker.

Vooruit!

We hadden daar moeten blijven.

Nooit terug mogen komen. Wat denk je?

Je hebt gelijk, je moet niet denken. Je moet drinken.

Kom, ik moet je wat laten zien.

Kleine Gibus! - Kleine Gibus!

Waar zit hij? - Ik wist dat hij last zou geven.

Ik kan 't niet helpen dat hij achter me aan draaft.

Ik ben echt blij, Dwerg. Dit zijn mijn souvenirs.

Twaalf jaar in het Legioen.

Sidi Bel Abbès, Casablanca. En dan de boot op.

Saigon, Bien Hoa, Cao Bang.

Ik was er "de Admiraal". Zelfs de geeltjes respecteerden...

En de vrouwen... Eén blik, en ze gingen plat.

Ik was iemand.

Ik heb gevochten voor Frankrijk. Acht keer gewond,

maar nog steeds hier! - Helaas.

Op het Koloniale Regiment, potverdorie! - Op het Koloniale Regiment, potverdorie!

Schaam je je niet hem te laten drinken?

Je kunt niet vroeg genoeg beginnen. - Maar wel stoppen.

Geef je glas.

Wat doe jij hier, slaplul? - Wat respect voor de gasten!

Ik herkende hem meteen. De geest van de Dwerg. Gesneuveld in Bien Hoa.

Hij is een Longeverne.

Nee. In mijn armen gestorven.

Ik zei hem dat we elkaar zouden weerzien.

En hier is hij! Hier is hij!

Je bent niet veranderd, Dwerg. Nog altijd even klein.

En altijd in voor een feestje. Weet je nog?

Hee, ze delen worst uit, ze delen worst uit

Voor alle jongens van noord en zuid

Voor de Belgen is er geen, die schieten in hun been

Voor de Belgen is er geen, die schieten in hun been

Heb je hem gezien? - Nee, jullie?

Ik ook niet.