As primeras 200 linias.
Таму бев јас.
Односно сум, Alex, и моите три „droogs“ (другари).
Односно, Pete, Georgie и Dim.
И ние седевме во млечниот бар Korova...
...пробувајќи да одлучиме со нашите „тикви“...
...што ќе правиме со вечерта.
Млечниот бар Korova продаваше млеко плус.
Млеко плус „vellocet“ или „synthemesc“ или „drencrom“...
...кое што ние го пиевме.
Тоа те наоструваше...
...и те подготвуваше за малку од старото ултра-насилство.
Во убавиот град Dublin
Каде што девојките се толку убави
Јас првпат ја здогледав
Убавата Molly Malone
Како што ги тркалаше своите облини
Низ улиците широки и тесни
Плачливи каколи
И школки...
Едно нешто што никогаш не можев да поднесам...
...беше да видам гнасен, валкан стар пијаница...
...како завива на гнасните песни од неговите татковци...
...и правејќи паузи за ждригање...
...како да постои гнасен, стар оркестар во неговата смрдена утроба.
Не можев да поднесам да видам било кој како него, без разлика на возраста.
Но уште повеќе кога би бил навистина стар, како што беше овој.
Дали можете да ми дадете некоја пара, мои браќа?
Ајде! Докрајчете ме, вие кукавички копилиња!
Јас не сакам да живеам во секој случај.
Не во смрдлив свет како што е овој.
А што е толку смрдливо во него?
Светот е смрдлив затоа што нема повеќе закон и ред во него!
Смрдлив е затоа што му овозможува на младите да се изживуваат на старите...
...како што правите вие!
Ова не е свет за еден стар човек повеќе.
Каков е воопшто овој свет?
Луѓе на месечината.
И луѓе кои кружат околу земјата.
И не се внимава повеќе...
...на законот и редот во светот повеќе.
Ох, мила земјо...
Јас се борев за тебе.
Беше кај напуштеното казино каде што налетавме на Billy-момче...
...и неговите четири „droogs“.
Тие се подготвуваа да извршат малку од старото...
...внатре-надвор, внатре надвор на плачливо младо „чупе“ кое беше таму.
Па, ако не е тоа...
...дебелиот, смрдливиот...
...Billy козата, Billy-момче отровниот.
Како е оној...
...оној, тркалезно шише на евтино, смрдливо масло од отпадоци.
Дојди да добиеш еден во џамлиите...
...ако имаш воопшто џамлии...
...ти гел од евнух, еден.
Да ги фатиме, момци!
Полицијата!
Ајде. Да одиме!
Durango 95 ни овозможи вистински хорор-шоу.
Убаво топло вибрирачко чувство низ целиот твој стомак.
Наскоро настапија дрвја и мрак, мои браќа...
...со вистински селски мрак.
Ние се зезавме одредено време со останатите патници на ноќта...
...играјќи „Лудаци на патот“.
Потоа се упативме кон запад.
Каде се упативме после ова беше кон старата изненадувачка посета.
Тоа беше вистинска шанса...
...и добра можност за смеа и извршување на старото ултра-насилство.
Кој би можело тоа да биде?
Јас ќе појдам да видам.
Да... Кој е?
Извинете ме, дали можете да помогнете? Се случи ужасна несреќа!
Мојот пријател крвари до смрт! Дали можам да се послужам со вашиот телефон?
Жал ми е, но ние немаме телефон. Морате да одите на друго место.
Но госпоѓо, се работи за живот или смрт!
Кој е, драга?
Еден млад човек. Кажува дека имаше несреќен случај.
Тој сака да се послужи со телефонот.
Претпоставувам дека би требало да го пуштиш да влези.
Ќе причекате една минута?
Жалам, но ние најчесто не пуштаме непознати да влегуваат...
Што сакате од мене?
Во ред, Pete, провери го остатокот од куќата. Dim.
Јас пеам на дождот
Едноставно пеам на дождот
Колку прекрасно чувство
Јас сум повторно среќен
Јас се смеам на облаците
А толку е мрачно од горе
Сонцето е во моето срце
И подготвен сум за љубов
Дозволи мрачните облаци да ги избркаат
Сите од ова место
Ајде заедно со дождот
Јас имам насмевка на моето лице
Ќе се прошетам низ улицата
Со среќен рефрен
И јас пеам
Само пеам...
...на дождот
„Viddy“ (погледни) добро, мал брате.
„Viddy“ добро.
Ние сите се чувствувавме малку разбушавени и изморени и изгладнети...
...бидејќи ова беше вечер со мала потрошувачка на енергија.
Па затоа се ослободивме од автомобилот...
...и застанавме кај Korova за една ноќна чаша.
Здраво, Lucy.
Дали имаше напорна ноќ?
Ние работевме напорно исто така.
Се извинувам, Lucy.
Таму имаше некои изопаченици од TV студијата зад аголот...
...кои се смееа и „муабетеа“.
„Чупето“ се смешкаше...
...воопшто без грижа за неморалниот свет.
Тогаш плочата на стереото „издрнка“ до крајот.
И во кратката тишина пред да почне следната...
...таа одеднаш започна да пее.
И тоа беше како, за еден момент, мои браќа...
...некоја голема птица да слета во млечниот бар.
И јас ги почувствував сите „malenky“ кратки влакна на мојата кожа...
...како се исправаат.
И почна телото да ми трпни нагоре како бавни, „malenky“ гуштери...
...и потоа повторно надолу.
Затоа што знаев што таа пееше.
Тоа беше дел од славната 9-та, од Ludwig van.
Зашто го направи тоа?
Затоа што беше копиле без никакви манири.
Без ниту трошка идеа за тоа како да се однесуваш во јавност, мој брату.
Не ми се допаѓа тоа што го направи.
И јас не сум твој брат повеќе и не би сакал да бидам.
Внимавај со тоа.
Секако внимавај со тоа...
...доколку да продолжиш да живееш, тебе ти е твоја желба.
Џамлии!
Големи, скокачки „јајца“ кон тебе!
Ќе се сретнам со тебе со синџир или нож или жилет во било кое време.
Нема да дозволам да целиш со навреди кон мене без причина.
Само со конкретна причина, јас друго нема да дозволам.
„Касапење“ со нож во било кое време.
„Doobidoob“.
Малку уморен можеби.
Најдобро е да не кажуваме повеќе.
Кон креветот е вистинската насока сега.
Па најдобро е да заминеме кон дома и да фатиме малку дремка.
Во ред, да?
Во ред, да.
Во ред, да.
Каде што живеев беше заедно со тато и мама...
...во самоуправен блок од станови на 18-A Linear North.
Беше прекрасна вечер.
И тоа што ми беше потребно сега за да му дадам прекрасен завршеток...
...беше малку од стариот Ludwig van.
Ох, блаженство!
Блаженство и рај!
Беше величествен и величевственост претворена во месо.
Беше како птица, од најредок сој, од божествен метал.
Или како сребрено вино кое тече во вселенски брод...
...гравитацијата сега е безсмислена.
Како што „слушкав“...
...запознав толку прекрасни слики.
Alex. Alex!
Што сакаш?
Веќе помина 8:00 часот, Alex.
Не сакаш да закаснеш на училиште, сине.
Мала болка во „тиквата“, мамо.
Оставете не само, и јас ќе пробам да ја надминам со спиење.
И потоа ќе бидам во ред за избегнуваните.
Но ти не си бил на училиште цела недела, сине.
Морам да одморам, мамо.
Морам да оздравам.
Инаку сум во можност да пропуштам многу повеќе од училиштето.
Ќе го оставам твојот појадок во рерната.
И јас самата морам да заминам сега.
Во ред, мамо.
Добро да си поминиш во фабриката.
Тој повторно не се чувствува добро и ова утро, тато.
Да. Да, слушнав.
Дали знаеш во кое време се врати вчера?
Не, не знам. Ги испив моите таблети за спиење.
Се прашувам...
...каде точно тој оди да работи навечер.
Како што самиот тој кажува...
...најчесто работи на чудни работни позиции.
Помагајќи малку...
...тука и таму каде што е потребно.
Здраво, здраво, здраво, господине Deltoid.
Смешно изненадување, да ве видам овде.
Alex-момче.
Конечно буден, да?
Ја сретнав твојата мајка на пат кон работа, да?
Таа ми го даде клучот.
Таа кажа нешто за болка некаде.
Причина за отсуство од училиште, да?
Прилично неподнослива болка во главата, брате господине.
Би требало да помине по овој доцен ручек.
Или секако до оваа вечер, да.
Вечерта е прекрасно време, зарем не Alex-момче?
- Чаша од старото „чајче“, господине? - Нема време, нема време, да.
Седни, седни, седни!
На што го должам ова екстремно задоволство, господине?
Нешто не е во ред, господине?
No comments yet. Be the first to leave one.