As primeras 200 linias.
Rechtop staan.
Muisstil.
Liam!
Wat doe je?
Iedereen op z'n plaats. Ik mis een schaap en een engel.
Heeft iemand... O, daar ben je.
Liam, Lacey.
Willen jullie meedoen? - Niet echt.
Maar we hebben jullie nodig. - Wat?
Weet je nog dat we één keer per jaar naar de kerk gaan?
Wil je iedere zondag? - Nee.
Vanavond moeten we er het beste van maken.
Maak me trots.
Stil.
Kom op, waar is je kerstgevoel, Liam?
Stil.
Hé jongens.
Lieve kinderen krijgen mooiere cadeautjes.
Dat kun je niet menen. - Je hoorde me toch?
Het werkt. - Het is niet eerlijk.
Bij jou werkte het jarenlang.
We zijn thuis.
Wat?
Verdom...
Mijn God.
Nee, niet doen.
Ik kan het niet geloven.
Laat me eens kijken. Ben jij het? - Is dat Ben?
Kom eens kijken.
Pak mijn hand. Kom op. Opschieten.
Ik was echt benieuwd. Ik vroeg me af hoe het zou zijn.
Niet loslaten.
Mijn kamergenoot, Timmy, kreeg twee jaar en gedroeg zich als een teruggekeerde rockstar.
Hij zei dat ik kon meerijden.
En ik had zoiets van, "Ja, dat doe ik."
Maar ik had niet gedacht dat mijn begeleider het zou toestaan.
Maar hij deed het wel?
Omdat ik het zo goed doe.
Timmy's moeder en vader en zijn broertje pikten ons op.
Ik zat klem in het midden. Het waren zeer vrome mensen.
Allemaal super gezond. Ze drinken zelfs geen cafeïne.
Geweldig. - Mam, Ben voert Ponce.
Mijn schuld. - Brood is slecht voor z'n tanden.
Een klein beetje is niet erg, schat. Ga door.
Na 10 minuten hing er ineens een vieze lucht.
Net toen het begon weg te trekken kwam er een nieuwe stankgolf aan.
Een menselijke lucht? - Het was de stille, dodelijke soort.
Dat zijn de slechtste.
Dit is geweldig. Heel fijn. Ponce en wij allemaal in de keuken.
Jij blij.
M'n rits, alsjeblieft.
Je hebt er een aan, goed gedaan. Hou deze aan, oké?
Kijk goed uit. - Dag.
En wat gebeurde er toen?
Het scheten laten ging maar door.
Voordeur.
Ik dacht iemand zal wel sorry zeggen. Of: 'neem me niet kwalijk.'
Of: 'mag het raampje open.' Maar ze deden alsof het normaal was.
Dus zei ik: 'Je kunt me er hier wel uitlaten.'
Mam? Zo grappig is het nu ook weer niet.
Echt wel.
Dus ben ik de rest naar huis gelift. - Niet waar.
Nu doen ze het weer.
Die smiechten. - Hier krijgen jullie spijt van.
Pak ze.
De grote broer.
Heb je het gezien? Hij is iets aangekomen en...
zijn ogen twinkelen weer. Hij zit duidelijk beter in zijn vel.
Waarom verstop je dan alles? - Dat weet je best.
Triest. Dat je dingen moet verbergen.
Ik zou voor jou hetzelfde doen. - Maar dat zal nooit nodig zijn.
Ik heb hier een erg goed gevoel over, lieverd.
Ik niet.
Luister. Deze keer zal het anders gaan. Je zult het zien.
Echt.
Waarom is hij hier eigenlijk?
Zouden we hem niet morgen gaan bezoeken?
Jij moet hem in de gaten houden. - Nee.
Dan denkt hij dat ik hem bespioneer. - Film hem dan maar met je telefoon.
Meen je dat echt? - Ja, Ivy.
Nu.
Ik wil warme chocolademelk.
Lopen, lopen.
Wat ben je aan het doen? - Ik maak een vakantiefilmpje.
Rennen. - Nee, schiet op.
Kom hier. Kom hier, Ponce.
Niet doen.
Nee...
Toen Ben tien was.
Was Lacy een baby.
Toen Ben tien was.
Was Liam er nog niet.
En Ivy dan?
En nu zijn we allemaal hier.
Dus laten we uit ons dak gaan.
Laten we uit ons dak gaan.
Wie doet er vandaag met me mee?
Neal?
Ik heb het onder controle.
Ivy belde en sms'te. Waarom jij niet?
Wat denken jullie van 15 minuten extra schermtijd, vanaf nu?
We kunnen beter opschieten.
Ik ben in de war.
Ik dacht dat we een afspraak hadden.
De therapeuten. De doktoren.
Iedereen, zelfs jij, was het er over eens dat je beter nog niet naar huis kon.
Dat weet ik. - Hier zijn teveel triggers voor jou.
Dat was maanden geleden.
En je begeleider zei...
Laat Ben het vertellen, schat. Alsjeblieft.
Ik weet dat ik de laatste kerstmis behoorlijk verpest heb.
En die daarvoor ook.
Dat is zo.
Ik weet dat ik heel veel fouten heb gemaakt.
Maar, omdat ik het nu zo goed doe en door alle steun die ik krijg...
van mijn begeleider.
Ik had nooit gedacht dat ik me ooit weer zo goed zou gaan voelen.
Wat? Geloven jullie me niet? - Echt wel, liefje.
Daarom heeft ze al de medicijnen en sieraden weggestopt.
Ik wilde je niet in de verleiding brengen.
Jullie zijn allemaal nog steeds bang van mij.
En dat is wel het laatste wat ik wil.
Je moet me gewoon... je moet me terugbrengen.
Mam, breng me terug.
Voordeur.
Je had beter moeten weten.
Geef hem niet de schuld. Het is mijn fout.
Ik had niet moeten zeggen dat ik wilde dat hij naar huis kwam met kerstmis.
Heb je dat gezegd? - Ik wilde dat hij wist dat ik hem miste.
Ik had nooit gedacht dat hij zou komen opdagen.
Zit hij in de auto?
Het is niet zo dat hij wilde blijven. Dat zou niet goed zijn voor hem.
Hij moet terug. - Daar ben ik het mee eens.
En als het geen kerstmis zou zijn. - Het is het beste, lieverd.
Dat is zo, mam. - Dat hopen we, we weten het niet.
Ik ben nu zo verdomde boos op jullie beide. Echt.
Wat heb ik dan gedaan? - Je hebt hem opgegeven.
Jullie allebei. - Dit gaat niet over opgeven.
Wel waar. - Het is bezorgd zijn...
om wat het beste voor hem is. En voor jou.
Jij vindt hem een probleem. Nee ik sta achter hem, maar ben teleurgesteld.
Hij heeft geluk en wij gaan er te gemakkelijk mee om.
Als hij zwart zou zijn zat hij nu in de gevangenis.
Misschien is dit wel niet het moment.
We zouden dit niet meer doen. Weet je nog?
Ik weet het nog.
Holly?
Hier is de lijst. Het maakt niet uit wie wat doet, als het maar gebeurt.
Verdomme.
Verdomme nog aan toe.
We kunnen.
Het is goed, mam. Het is beter zo.
Gordel, alsjeblieft.
Wat?
Ik heb eens nagedacht.
Kom op.
Hier is de deal en er valt niet over te onderhandelen.
Je krijgt één dag.
Weet je het zeker?
Zolang je drugstesten goed zijn verzorg ik je. Blijf clean zolang je hier bent,...
anders ben je morgen om deze tijd terug in Sober Living.
Ik ben nog niet klaar. Dit zijn onze voorwaarden of je ze leuk vindt, of niet.
Ik moet altijd zicht op je hebben. De deur van je kamer blijft open.
En als je probeert weg te glippen, zelfs als je bed maar kraakt,...
krijg je met mij te maken. De komende 24 uur ben je de mijne. Gesnapt?
Begrepen.
Goed. We gaan je testen.
Relax, ik zal er niet naar kijken. Ik hou je in de gaten.
Dit is niet zo cool. - Niets hieraan is cool, Ben.
Kom op, plasjestijd. - Hou op.
Zal ik de kraan laten lopen?
Soms helpt het.
Wat ben je aan het doen?
Ik heb een verrassing. - Wat dan?
Vertrouwen jullie me? - Ja.
Fijn. Heel fijn. Goed om te horen.
Doe je ogen dicht. Zie je iets? - Nee.
Niet gluren, hè.
Ik hoor iets.
Op jullie leeftijd was dit mijn favoriet. - Het is goor.
Ivy, relax. - Liam houdt niet van korstjes.
Er wordt gewerkt aan...
een korstloze variant. - Echt waar?
Zijn jullie er klaar voor? - Ja.
Achterdeur
Doe je ogen open en geniet ervan.
Lekker? Het is echt goed. - Wat heb je gedaan?
Ik weet het. Er is geen weg terug. - Nog meer, alsjeblieft.
Op de vleugels van Ashley zitten glitters.
Wij gaan dit eens leuk versieren. - Echt mam, ze zijn heel goed.
Ik wil niet opscheppen. Hoewel, ja dit wordt heel erg goed.
Hé maatje.
Ik wist het.
Je bent teruggekomen voor Ponce. - Betrapt.
Eigenlijk niet.
Laten we gaan feesten.
Holly? Hoe ging de test?
Negatief. - Dat is mooi.
En hij doet wat klusjes.
Echt waar?
No comments yet. Be the first to leave one.