Hopeless (화란)

Tuan, tolong!

Sanggup tuan pukul anak saya?

Hentikan!

Tuan, ibu Yeon-gyu datang.

Puan...

Kita tinggal bersama, saya tak boleh abaikan saja.

Mak!

Saya akan uruskan hal ini.

Walaupun begitu...

Kalau ayah kamu tahu...

Lelaki tak guna itu bukan ayah saya!

Dengan pilihan raya yang semakin hampir,

473 calon mendaftar semalam.

Dengan 473 calon yang bertanding di 253 daerah...

Bos.

Ada apa?

Tak ada apa-apa.

Kalau telefon berbunyi, jawablah.

Pemalas betul.

Lihat gambar luar negeri lagi?

Holland atau apa namanya?

Helo?

Baiklah, kami hantar sekarang.

Penyangak itu selalu pesan satu hidangan saja.

Pendatang baru yang meningkat naik Jeong Ui-seok

mengumumkan pencalonan.

Awak buat apa? Cepatlah!

Nampak sedap.

Boleh tak jangan pesan makanan ini?

Anak saya suka mi kicap di sana.

Jadi saya pesanlah.

Anak... hari ini hari lahir kamu.

Kamu nak apa-apa?

Ayah beli hadiah tahun depan.

Buat kerja rumah kamu, letak atas meja.

Ayah nak pergi kerja.

Awak tak sibuk?

Hei.

Kenapa beri saya ini?

Hyeong-woo!

Ini kawan ayah.

Saya perlu bercakap dengan mereka,

boleh tunggu di luar?

Hyeong-woo!

Keluar!

Ayah tak apa-apa!

- Keluar dari sini! - Hyeong-woo!

Jangan sentuh ayah saya!

Ayah sibuk, keluar.

Berambus.

Hyeong-woo...

Jadi... Berapa banyak awak nak?

$3,000.

- Budak ini... - Ini penting.

Kalau sebanyak itu, mintalah daripada ayah awak.

- Terlalu susah... - Ya, memang susah.

Terlalu susah bagi saya.

Nak beri awak sebanyak itu.

Saya betul-betul perlukan duit itu.

Saya akan kerja lebih gigih.

Awak tak dengar.

Dengan wang sebanyak itu, jumpa ayah awak dan...

Saya tak boleh minta daripada penyangak itu.

Tak ada apa-apa, jangan risau.

Abaikan saja... Makanlah.

Penyangak itu tak boleh tahu.

Tolong saya.

Maaf, budak.

Keadaan susah di rumah?

- Awak datang beberapa kali? - Ke mana?

Untuk penghantaran, di pejabat kami.

Bila awak pindah ke sini?

Saya dilahirkan di sini.

Pegang dia.

Pegang betul-betul.

Jangan bergerak, boleh tak?

Tengoklah dia menggeliang-geliut.

Tahanlah sikit.

Tak guna, hebat tak? Awak tak rasa?

Mata si celaka ini berpusing.

Nak buat sekali lagi?

Hei, Yeon-gyu.

Nama saya Yuk Seong-hoon,

dan matilah awak.

Myeong-hoon

adik saya.

Jahanam, pasti sakit.

Kenapa awak pukul orang guna batu?

Myeong-hoon pukul Ha-yan dulu.

- Yakah? - Si bodoh itu menipu.

Dia kata dia tak buat.

Yeon-gyu.

Awak sedang kumpul wang penyelesaian?

Awak terlalu miskin sampai buat kami menunggu

$3,000 yang tak seberapa?

Ada apa dengan awak Ha-yan?

Kamu peminta sedekah? Keluarga aneh.

Nak saya hubungi ayah awak dan minta duit itu?

Ataupun dia ayah tiri awak?

Jahanam, tak guna!

Tendang dia sampai mati!

Makanlah.

Ayah belum balik lagi.

Yeon-gyu!

Nak pergi kerja?

Myeong-hoon dan penyangak itu tak ganggu saya lagi.

Mungkin awak dah ajar dia.

Sekolah pula? Bila awak boleh kembali?

Saya jarang jual ayam kebelakangan ini

dan ada orang tak guna

asyik curi motosikal kita

macam ritual bulanan pula.

Motosikal Bulanan?

Motosikal Bulanan...

Yeon-gyu datang.

Hantar ini.

Seronok, pandu motosikal ini?

Saya nak naik.

Abang.

Saya bukan abang awak, perempuan gila.

Kenapa awak selalu menempel dengan saya?

Jangan menyumpah, celaka!

Jadi berhenti pura-pura yang kita rapat.

Perempuan murahan.

- Berambus! - Pergilah!

Ada apa?

Nak tolong ataupun tidak?

Cakaplah. Ya atau tidak?

Itu $3,000. Bos kami suruh beri kepada awak.

Jangan datang cari kami.

Ia dah selesai, okey?

Siapa peduli dari mana saya dapat?

Saya boleh kembali ke sekolah.

Ada lelaki beri kepada saya, betul!

Mak fikir saya curi?

Ya.

Mak perlu pergi kerja.

Masalah apa yang kamu buat

sampai ayah dapat panggilan daripada kawan kamu?

Myeong-hoon?

Budak celaka itu cakap

ayah tak pandai ajar anak.

Ayah kena terima saja?

Kenapa tak boleh buka?

Yeon-gyu...

Pura-pura tidur?

Perniagaan ayah gagal,

itu sebabnya dia jadi begitu.

Mak akan pujuk dia dan pastikan

dia tak minum lagi.

Awak

anak dia.

Saya dah fikir,

tapi saya tak rasa ini berhasil.

Ada banyak lagi tempat lain,

mintalah kerja dari sana.

Tak boleh. Saya perlukan duit.

Sudahlah...

Awak berdarah.

Pelik kalau pelanggan nampak.

Apa saya boleh buat?

Lap darah sebelum pergi. Ambil tisu.

Saya perlu kerja.

Lap dulu.

Tak guna, awak dari mana?

Berambus.

Awak tak dengar?

Mari sini.

Apa budak macam awak buat di sini?

Bukankah Seung-mu larang awak datang?

Kenapa?

Awak nak bayar faedah?

Duit itu untuk awak. Pergilah belajar.

- Biar saya cari duit. - Tak boleh.

Baliklah.

Tanggalkan topi awak.

Sekarang.

Teruknya lebam.

Awak perlukan kunci untuk hidupkannya, bukan?

Pindahkan motosikal yang elok ke dalam trak.

Yang lain, buat begini. Senang, bukan?

Di sana.

Tarikh tuas terakhir?

- 23 Jun. - Hari ini?

21 September.

Apa saya cakap?

Biarkan 5 bulan berlalu sebelum kembali.

Yalah, lima bulan.

Betullah.

Lima pukulan.

Tak guna, ada sesuatu di belakang saya?

Selesaikan tempat ini.

Tak guna. Jangan menyalak, anjing...

Apa?

Nak peluk saya?

Belakang dah penuh. Awak bawa sendiri.

Masih ada ruang untuk satu lagi.

Guna ilmu yang saya ajar.

Jangan melawan, celaka.

Apa semua ini? Apa yang kita buat?