Pocahontas II: Journey to a New World

Pocahontas 2:Journey to the New World (1998) 23.976 fps OCR runtime 01:13:09

ข้างใน

จับตัวเขา

หายไปแล้ว ค้นให้ทั่วห้อง

เฮ้ มีปาร์ตี้เหรอ ฉันได้รับเชิญมั้ย

จอห์น สมิธ ในนามของพระราชา

คุณถูกจับกุมฐานก่อการกบฏ ในเจมส์ทาวน์

กบฏ นายคงต้องไปตามจับแร็ทคลิฟ

เขาโดดออกหน้าต่างไปแล้ว

อย่าปล่อยเขาหนีไปได้

ตามจับตัวเขามา

ขอบใจที่แวะมานะ

มีใครอยากตามเขาลงไปอีกมั้ย

สกัดหน้าเขาไว้

ฉันต้อนมันอยู่ล่ะ

โว้ว มันโดด

พระราชาทรงเชื่อเรื่อง...ที่ฉันเล่า

น่าเสียดาย

ถึงไงฉันก็ยังอยากเห็นแก ถูกแขวนคอมากกว่านะ

กระหม่อมทำสุดความสามารถแล้ว เพื่อช่วยเขา

และนั่นล่ะ คือฉากการตาย ของจอห์น สมิธ

ข้าต้องการตัวเขา...เป็นๆ

กระหม่อมก็เช่นกัน

แต่ฝ่าบาทคงไม่ต้องการ ให้ตัวเขามายืนยัน

สิ่งที่กระหม่อมทูลหรอกนะ

เราต้องคอยให้จอห์น รอล์ฟกลับมา พร้อมกับหัวหน้าเผ่าอินเดียนแดงเพคะ

หัวหน้าเผ่านั้นดีแต่จะ ทูลเรื่องเท็จเพิ่มขึ้น

สงครามคือทางออกเดียว

งั้นก็ดีแร็ทคลิฟ เตรียมกองทัพเรือของเจ้าไว้

แต่เราก็จะรอการกลับมา ของจอห์น รอล์ฟ และหัวหน้าอินเดียนแดง

จอห์น สมิธ

เวลาผ่านไปเนิ่นนานแล้ว ตั้งแต่มีข่าวการตาย ของจอห์น สมิธ

บางทีเธอน่าจะทำใจ ลืมเรื่องนี้ได้แล้วนะ

ฉันรู้เธอพูดถูก เพียงแต่มันยากที่จะบอกลา

โลกดูอ้างว้าง

ทุกอย่างหงอยเหงา

ดูเหล่าต้นไม้ สู้ทนลมหนาว ที่พรายพัดผ่าน

นกกาโผผิน ย้ายถิ่นทิ้งฐาน

เหล่าหมีหายไปหลับใหลเนิ่นนาน

ไม่พบ ไม่พานใครๆ

เหล่าสัตว์มีชีวิตไปตาม

กระแสล้วนแน่ใจ

ตัวเราเองย่อมมี

ทางไปดังดวงใจ

คอยใฝ่หา

จากนี้เรา จะเลือกทางใด

คำตอบในดวงใจ

มากมายเหลือคณา

ต้องมีสักทาง

ให้ใจฉันนั้นเสาะหา

แล้วทางไหนเล่า

เราจะมุ่งหน้า

ต่อไป

โลกเปลี่ยนหมุนผัน ฉันเองไม่เว้น

ได้เลือก ได้เห็น ได้เคยเอ่ยคำ อำลาร้างไกล

เส้นทางของฉันจะจบยังไง

ก็ตัวฉันเองเป็นคนเลือกไป

เป็นได้ทั้งร้ายและดี

สิ่งต่างๆ ที่เคยเจอมา

ไม่เหมือนใจสักที

ควรจะลองเปลี่ยนแปลง

ชีวีที่เคยมี

เคยผ่านมา

จากนี้เรา จะเลือกทางใด

คำตอบในดวงใจ มากมายเหลือคณา

ต้องมีสักทาง

ให้ใจฉันนั้นเสาะหา

ฉันจะเลือกไป

แห่งใดกันหนา

จาก

นี้

- ชิปอะฮ้อย - เรือกำลังมา

เรือใกล้เข้ามาแล้ว

เร็วๆ เข้า

รอด้วย

- ช่วยกันเปิดประตู - เปิดประตู

ทุกคนเรียงแถวช่วยกัน โยนเชือกไปเลย

- ออกแรงกันให้เต็มที่ - ทุกคนช่วยกัน

ประจำที่

ทั้งหมดตรง

เจ้าพวก...ป่าเถื่อนโสโครก

โว้วไอ้หนู นิ่งๆ สิ โว้ว

โว้วเย็นไว้

นางคนเถื่อนสารเลว

ไม่ เดี๋ยว

- เดี๋ยว - ลดอาวุธลง

ไม่เป็นไรแล้วล่ะ ผมจัดการให้แล้ว

ผู้อพยพต้องรู้ว่าพวกเขา ไว้วางใจพวกเราได้

ท่านไม่ควรเข้ามายุ่งเกี่ยว

ขอโทษเถอะนะ

- ก็ได้ ข้ายกให้ - ผมพยายามจะช่วยนะ

ข้าไม่ได้ขอให้ท่านช่วย

คุณก็ไม่ได้ขอบคุณเลยสักคำ

จรรยามารยาท หายไปไหนซะหมด

ท่านเป็นคนใหม่ที่นี่ ท่านเองก็คงยังไม่มีเหมือนกัน

ผู้หญิง

ฉันกลัวพวกอินเดียนแดง จะก่อสงคราม

โพคาฮอนทัส คงไม่ยอมให้เกิดเรื่องอย่างนั้น

โพคาฮอนทัสเหรอ

จอห์น รอล์ฟ ม้าของคุณครับ

มาแล้วนะ ขอบใจ

ถึงเวลาที่ฉันต้องไปพบ หัวหน้าโพคาฮอนทัสแล้ว

ท่านหัวหน้าเผ่า

ผมคือจอห์น รอล์ฟ

ตามธรรมเนียมของเรา...

- สบายดีเหรอ - ปล่อยเขาเข้ามา

ตามธรรมเนียม ของสหราชอาณาจักร

ผมขอมอบม้าตัวนี้ เป็นของกำนัล

แด่ผู้ยิ่งใหญ่ โพคาฮอนทัส

ลูกพ่อ

- เธอเหรอ - ม้าตัวนี้เป็นของเจ้า

ไม่ เอ่อ ขอโทษที ผมผิดเอง

- ม้าตัวนี้ ตั้งใจให้กับ... - "โพคาฮอนทัส" กษัตริย์ของเจ้าพูด

- หรือเจ้าจะว่าเขาพูดผิด - ไม่ เอ่อ ไม่มีซะล่ะ

เพียงแต่ว่า คือว่าๆ

ไม่ นี่ก็ นี่ก็ไม่เป็นไรนะ

เยี่ยมมากรอล์ฟ

ผมเชื่อว่าเราจะมั่งคั่งด้วยกัน ในแผ่นดินนี้

ภายใต้กฎหมาย ของราชาคิงเจมส์

เพื่อความไว้เนื้อเชื่อใจ ผมอยากให้ท่านกลับไปพร้อมผม

เพื่อเข้าพบกษัตริย์ของผม

ข้าไม่ต้องการแผ่นดิน ของหัวหน้าคนขาว

เขาต้องการแผ่นดินข้า

ทำไมเขาไม่เป็นฝ่าย ข้ามน้ำทะเลมาพบข้าล่ะ

เกรงว่ามันจะทำไม่ได้ ท่านหัวหน้าเผ่าผู้ยิ่งใหญ่

เผ่าพันธุ์พวกเจ้ามันป่าเถื่อน มันต้องการฮุบแผ่นดินของเรา

- พวกมันจะทำลายความศักดิ์สิทธิ์... - เขาต้องการเช่นนั้นจริงรึ

เจ้าเองก็ไม่รู้

ท่านพ่อ ต้องมีใครไปสักคน

เจ้าก็พูดด้วยลิ้นลมของพวกคนขาว

เจ้าเป็นพวกเดียวกับมัน เจ้าก็น่าจะเป็นคนไป

ไม่ นี่เป็นเรื่องพิธีทางการทูต

เธอรับหน้าที่นี้ไม่ไหวหรอก

- ลูกจะไปค่ะ - ลูกพ่อ

พ่อคะได้โปรด ลูกทำได้ค่ะ

เจ้าช่างมีจิตวิญญาณ เหมือนแม่ของเจ้า

- งั้นก็ได้ ข้าตกลงตามนี้ - แต่...

ตกลง

ท่านย่าต้นหลิว ข้ามีเรื่องอยากจะปรึกษาด้วย

นั่นโพคาฮอนทัสของข้าหรือ

ทำไม มีเรื่องอะไรหรือหนูน้อย

เจ้ากังวลเรื่อง ข้ามน้ำข้ามทะเลไปงั้นรึ

ถ้าข้าสร้างสันติไม่ได้

ถ้าฟ้าลิขิตให้ข้าล้มเหลว ถ้าข้าทำให้ยิ่งแย่

- ถ้า... - หรือถ้าพวกเขาไม่ฟังข้า

ถ้าท้องฟ้าลุกเป็นเพลิง และจมูกเจ้าหลุดออกมางั้นหรือ

เมื่อนานมาแล้ว ข้าเคยบอกให้เจ้าฟัง เสียงเพรียกจากหัวใจตนเอง

นี่ถึงเวลาที่เจ้า จะฟังหัวใจตัวเองแล้ว

แต่วิญญาณศักดิ์สิทธิ์รอบกายข้า

ช่วยได้ แต่มีเพียงวิญญาณ ภายในกาย ที่นำทางเจ้าได้

จงฟังวิญญาณภายในกายเจ้า

ฟังวิญญาณภายในกายข้า

ท่านย่าต้นหลิว มันไม่ได้ผลเลย

ท่านย่าต้นหลิว

ค่อยๆ นะไอ้หนุ่ม

เอาล่ะ ไปกันเลย มาทางนี้

ค่อยๆ นะ ใครอยู่กาบขวา

ข้าเคารพคำสัตย์สาบาน ไม่ทำลายสันติที่มีต่อคนขาว

แต่เราควรต้องรู้กำลังของพวกเขา

บากท่อนไม้นี้ 1 ครั้ง สำหรับคนขาว 1 คนที่เจ้าได้เห็น

ฝากดูแลลูกสาวข้าด้วยนะ

คราวนี้ฉันพาแกไปด้วยไม่ได้

อยู่ห่างๆ ที่อันตราย คอยดูเพื่อนๆ ให้ดีล่ะ

อย่าลืม แผ่นดิน...ของ...เรา

เธอจะอยู่กับฉันเสมอ

เดี๋ยว นี่ใครกัน

เขาคืออูต้ามาโต้มัคกิ้น

เดี๋ยว อูต้ามัค อูต้ามัค

เขาจะไปกับเราเหรอ คุณจะไปกับเราเหรอ

ฉันถามว่านาย ฮัลโหล ได้ยินฉันมั้ย

เขา...เขาได้ยินผมมั้ย

แน่นอน เป็นความคิดที่ดีใช่มั้ย

ก็ได้ วิเศษมาก

เอาล่ะจัดการถอนสมอ

ดึงสมอขึ้นจากน้ำ

- เอาใบเรือขึ้นได้แล้ว - ครับผม

อันนา ท่านพ่อ

เหล้ารัม

ก็แน่ล่ะสิ ถูดาดฟ้าเรือๆ

วันๆ ไม่ทำอะไร เอาแต่ถูดาดฟ้า

ไม่รู้จะถูให้ได้อะไร ไม่เห็นสกปรกเลย

จะถูไปทำไม มันก็สะอาดดีอยู่แล้ว

ไม่เห็นจะมี ดินทรายอะไรเลย

ฉันเบื่อเช็ดถูดาดฟ้าชิบเผง เบื่อจนจะอ้วก

มีใครเห็นมั้ยเนี่ยว่า ฉันกำลังถูพื้นอยู่เนี่ย

เฮ้ นั่นเสียงอะไรกันน่ะ อะไรน่ะ

จับมันซิ นั่นแหละ

มีโก้ แกมาทำอะไรอยู่ที่นี่ล่ะเนี่ย

เจ้าพวกนี้มันอะไรกันล่ะ

ฟังนะ แม่สาว ฉันไม่รังเกียจ พวกแอบขึ้นเรือฟรีหรอก

แต่ก็ไม่ให้เธอ รบกวนลูกเรือของฉัน

เธอโดยสารใต้ท้องเรือไปแล้วกัน

หรือ อยู่ในบริเวณเฉพาะ

- ส่วนแก... - แขกของพระราชา

ควรได้รับการปฏิบัติอย่างดี ฉันพูดชัดมั้ยกัปตัน

ทำไมท่านถึงทำอย่างนั้น

เพราะไม่ว่าชอบหรือไม่ คุณก็เป็นทูต

และผมได้รับเกียรติ ให้ปกป้องคุณ

และเกียรตินั้น โพคาฮอนทัส คือกระดูกสันหลังของอารยธรรมเรา

ขอบคุณ